10/11/2012

C-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

 

Couturier

Lecouturier, Cousturier, Cous(s)erier, Aucouturier: BerN van de kleermaker. 1384 Josseran le Couturier (paiement pour un pourpoint); 1387 Jeanne la Couturière (pour draps), Parijs (MARCHAL); 1256 Gilale Cousturière, Comp. (MORLET).

 

FD

Couty

cf. Coutier.

 

JG

Couty

zie Coutier.

 

FD

Couvée

zie Couvet.

 

FD

Couvelaere, (de)

Couvelard, -laire, Cuvelard: Mnl. covelaer: maker of drager van een kap, mantelkap (covel); ook geestelijke broeder, monnik. 1290 Coevelaert, Assenede (CG); 1547 Jan de Coveleer, Mech. (AP).

 

FD

Couvelance

-ence. Nom d'origine: Coblence, w. arch. (Malmedy) Couvlêce, 1599 «Couve-lence» (All.).

 

JG

Couvelance

-lence: PlN Koblenz (RP). Contaminatie van Fr. Coblence en oude Ndl. vorm Covlents (CLAES1989). 1543 Asse van Covelens, Harderwijk-Aw.; 1548 Hendrik Covelens, Veulen-Aw. (AP).

 

FD

Couvelier

zie Cuvelier.

 

FD

Couvent

zie Convent(s).

 

FD

Couvert

Proven. Pays couvert, ,,boisé".

 

EV

Couvert

Soit nom d'origine: Couvert (= endroit couvert), topon. assez couranl en France, soit surnom: adj. couvert 'caché, secrel, laciturne' FEW 2, 1147b, sens bien connu en wallon, cf. DL 174b coviért 'dissimulé' [JL, NFw].

 

JG

Couvert

Volt. dw. van Fr. couvrir: bedekken, verbergen, veinzen. Vandaar W. covièrt: geveinsd, achterbaks. EN. 1571 Jehan dit le Couvert, Oizy.

 

FD

Couvet

-ez, -ee, Covet, Lecouvet, Lecovez, -er: Volt, dw. van Ofr. cover: koesteren, vertroetelen, verwennen. BN. 1275 Jehans pau Couvés, Tongre (VR i74v°); 1297 Jehan Couveit; 1317-35 Jehanne de le Porte dite Jehanne Couvée (weduwe van) 1319-56 Jehan Couvet, Bergen (PIERARD); 1321 Daniel Couvet (DEBR. 1971).

 

FD

Couvillers

zie Cuvelier.

 

FD

Couvret

Dim. van Couvreur.

 

FD

Couvret

Hypocor. de Couvreur? Comp. aussi 1625 «Henri Couvrea», 1629 «Hubert Cou-vrel» émigrés en Suède.

 

JG

Couvreur

-eux, Couvruer (cacographie). 1289 «Badet le Covereur» CensNamur, 1310-22 «Colart le Couvreur» ComplesMons, 1499 «Huechon le Covreur» TerrierNaast, 1541 «Catherine Couvreur» BourgNamur, 1611 «Jacqueminet Couvreur» DénFlorenville, 1616 «Perpèle Couvreux» BourgDinant; nom de métier: fr. couvreur; ainsi 1365 «Abrehan d'Avesnes couvreurs de tille [tuile]» Taille­Mons, 1463 «Lowy le covereur de xhailhe [ardoise] » Liège.

 

JG

Couvreur

-uer, -eux, Coufreur, Couuvreur, Covereur, Découvreur: Fr. BerN couvreur: (lei)dekker. Vgl. De Decker. 1296 Adan le Couvreur, PdC (BOUGARD); 1389 Franskin Couvreur de plonc...dece quil devist avoir emble plonc, Rumbeke; 1398 Gille Couvreur descailles, Ktr. (BRs8v°,266).

 

FD

Couvr--eur

-eux. Profess. ,,Cou-vreur en ardoises, en chaume, etc. N° 177.

 

EV

Couvreux

1. Couvreur. — 2. Pro­ven. Dép. Dampicourt.

 

EV

Couwberg(h)s

zie Cauberg(h).

 

FD

Couwelier

zie Cauwelier.

 

FD

Couwels

zie Cauwel(s).

 

FD

Couwenberg

-bergh(s), van Couwenberg, -bergh(e), zie (van) Cauwenbergh(e).

 

FD

Couwenberg(h)

V. Kouw.

 

EV

Couwenburgh, van

PlN Koudenburg: koude burg, burcht. 1. Coudenborch, Cauwerburg inTemse (OV). 1354 Symoen vander Couderborch (DE MAN). - 2. PlN op Schouwen (Z). - 3. PlN in WV, o.m. Esen en Werken (DF VIII). 1280 Boidinus de Coudeborech, Ip. (BEELE). Zie ook Van Caldenborch.

 

FD

Couwer, de

zie de Cauwer.

 

FD

Couwet

Couwez, cf. Couez.

 

JG

Couwet,

-ez, zie Couet.

 

FD

Couyon

Coyon: Grafieë'n voor Couillon, Ofr. coillon, dim. van coille: teelbal. Scheldwoord aïs BN. Vgl. Couillard.

 

FD

Couzinet

Dim. van Cousin.

 

FD

Couzy

zie Cozier.

 

FD

Couzyn

zie Kozijns.

 

FD

Covelier

V. Cuvelier.

 

EV

Covelier(s)

zie Cuvelier.

 

FD

Coveliers

cf. Cuvelier.

 

JG

Covemae(c)ker

zie de Colfma(e)ker.

 

FD

Covemaeker

cf. Colfmaeker.

 

JG

Covemberghe, van

zie (van) Cauberg(h).

 

FD

Covens

V. GOD (Go).

 

EV

Covens

Var. du suivant, mais parfois aussi forme courte de Coveliers, cf. 17e s. «Hendrik Co­vens alias Coveliers» Maldegem [FD].

 

JG

Covent

Covents, cf. Convent, -ens.

 

JG

Covent(s)

Covens, zie Convent(s).

 

FD

Covereur

zie Couvreur.

 

FD

Covers

zie de Cauwer.

 

FD

Covet

zie Couvet.

 

FD

Covillers

zie Cuvelier.

 

FD

Covin

-yn, -ijn, zie Couvin.

 

FD

Covoet

zie Koevoet(s).

 

FD

Cowan

Peut-être nom d'origine: Ri de Cowan, w. ri d' Cowan, ruisseau à Tavigny (Lx), cf. L. Remacle, Étym. 144n.

 

JG

Coward

Coa(e)rt, Couard: Ofr. co(u)art, E. coward < Lat. cauda: staart. BN voor een bangerd, lafaard. 1404 Robert Couart, Laon (MORLET).

 

FD

Cowe

Surnom: w. cowe 'queue' FEW 2, 521b.

 

JG

Cowé

Cowez, cf. Couez.

 

JG

Cowé

-ez, zie Couet.

 

FD

Cowet

1. V. Cawe. — 2. V. GOD (Go).

 

EV

Cowie

zie Cohy.

 

FD

Cox

Génitif de moy. néerl. coc 'cuisinier'.

 

JG

Cox

zie (de) Kok.

 

FD

Coxet

zie Cochet.

 

FD

Coxhay

Surnom : w. (Malmedy) cohê 'branchette garnie de fruits', dimin. de w. cohê 'branche' FEW 2, 1261b-1262a. Cf. aussi 15e s. «damme Juwette allé courte coxhe» AnthrLiège, 1572 «Jan Coxhe» GuillLiège.

 

JG

Coyau

1. Proven. Particular. d'une habitation (Prologement du che­vron. N° 248. — 2. V. GOD (Go).

 

EV

Coyer

-ez, zie Cohy.

 

FD

Coyer, de

zie de Coeyer(e).

 

FD

Coyet

-ez, -ette: Patr./Metr. 1431 Gilbert fils Coyet,

Mons (LU); 146 e. Coye Drughin, Jupille (HERB.).

 

FD

Coyette

Sans doute forme fém. (plus fréquente) du précédent [JL, NFw]. Ou bien surnom, cf. pic. à s'coyète 'à son aise' < lat. quietus FEW 2, 1471a.

 

JG

Coyez

Car. mor. ,,H. qui est as coyette (Dial.), ,,A son aise".

 

EV

Coyez

Coyet. 1431 «Gilbert fils Coyet» Mons-lez-Liège; dimin. de 14e s. «Coye Drughin de Jupille» qui semble être un hypocoristique (de Conrad?). Cf. aussi 1365 «Fier. Coyart» TailleMons, 1387 «Oulris et Renairs Coye de Biernaw frères» CartValDieu.

 

JG

Coyghem, van

zie van Coeyghem.

 

FD

Coyman(s)

zie Kooyman.

 

FD

Coyne

Coynnie, zie Coigne.

 

FD

Coyon

zie Couyon.

 

FD

Coysman

cf. Coisman.

 

JG

Coysman

zie Cosemans.

 

FD

Cozar

zie Cosaert.

 

FD

Cozemans

zie Cosemans.

 

FD

Cozens

zie Kozijns.

 

FD

Cozier

(NF gaumais de Rossignol). 1667 «Jean Cozier», 1675 «Pierre Cozier» Rossignol (FyS), 1776 «Jean-Pierre Cozier (orig. de Ros­signol)» BourgLiège; NF d'origine obscure.

 

JG

Cozier

Couzy, Cousy: Var. van Casier?

 

FD

Cozyns

cf. Cosyns.

 

JG

Cozyns

zie Kozijns.

 

FD

Cr(e)yns

Cr(e)ijns, Crine, Crins, Creyne, Crynen, Crijnen, Kryn(en), Krijn(en), Krijn(s), Kriens, Krins, Kreynen, Creyne, Krein(s), Kreings, Kring(h)s: Patr. HN Quirinus. Korijn is de Wvl. volksnaam van deheilige. Sint-Korijn of Sint-Corinus wordt vereerd in Hooglede en Kortrijk. De vorm Krings is te vergelijken met Frings. 1398 Willem Carijn, Machelen (DEBR. 1970); 1423 Quyryn Jongheynen = 1422 Karyn Jongheinen, Ht.; 1446 op Cryn den Becker = 1450 Karyn Beckers = 1459 Queryn Beckers huys, Ht.; 1538 Karijn van Reghemorter = 1538 Quirin van Regemoirtere, Kontich (ROEL. 1951,14); 1437 Peter Kryns, Ht. (A.GHIJSEN). Zie ook Quirin.

 

FD

Cra, de

zie Kraai.

 

FD

Craan, de

Craan(e), zie (de) Crâne.

 

FD

Craats, van der

zie van der Kraats.

 

FD

Crab

Crabbe, Crabbé [l'accent sur e paraît adventice], au génitif: Crabs, Craps. 1286 «Jehans Crabbe» DettesYpres, 1289 «Lam-bers li Krabes» CensNamur; surnom: moy. néerl. crabbe 'crabe'.

 

JG

Crab(t)s

zie Crabbe.

 

FD

Crab, van der

zie van der Krabben.

 

FD

Crabau

zie Crabeels.

 

FD

Crabbe

Crabbé, Crab, Krab, Crab(t)s, Craps, Krabbe(n): BN naar het schaaldier, de krab. Wellicht naar de

eigenaardige manier van lopen. 1293 Woutre

Crabs sone, Evergem (CG); 1398 Wouter Crabbe,

Ing. (DEBR. 1970).

 

FD

Crabbe

Crabs.   1. V. HRAB(AN). —  2. V. Krap.

 

EV

Crabbeck

zie (van) Craybeek.

 

FD

Crabben, van der

zie van der Krabben.

 

FD

Crabeek

-be(e)ck, -becq, van Crabeekx, zie (van) Craybeek.

 

FD

Crabeel

au gén: Crabeels. 1560 «Ant. Kra-beels» Haacht, 1559 «Arnoldus Crabeels» Louvain; p.-ê. moy. néerl. crabeel 'échec, mécompte, déboire', surnom de malchanceux

EH)].

 

JG

Crabeel(s)

Crabau: Crabeel: tegenslag. Vgl. Raspoet. 1560 Ant. Krabeels, Haacht (AP); 1559 Arnoldus Crabeels; 1575 Jacob Crabbeels, Lv. (HENNO). Vermoedelijk evenwel metathesis van Corbeel(s), zoals Crabau = Corbeau.

 

FD

Crabus

w. (Sart-lez-Spa) Crâbus' [par influ­ence de la graphie, ne cadre pas avec la forme w. du topon.]. 1683 «Gilles Crabus» Chênée, cf. aussi en topon.: w. sârt Crabu, 1272 «Wilhelmus Crabrutsart» PolyptVillers, 1675 «sart de Crabus» à Jupille, «Crabutsart» à Wagnelée, «Crabusart» à Marbais; p.-ê. adj. du thème de w. crabouyeûs 'raboteux, rugueux' FEW 16, 760b et 17, 57.

 

JG

Crabus

Wellicht BN: ruig, ruw. 1272 Wilhelmus Crabutsart (rode van Crabut), Villers-la-Ville (J.G.).

 

FD

Crac(c)o

PlN Cracco in Bellinzona (Tessin, CH). H75 Jacobus del Cracho, Bellinzona. Jacob Cracc(h)o, °Bellinzona, vestigt zich ±1767 in Roeselare (VS1972,405-438).

 

FD

Cracco

Craco. Nom d'origine: Cracco, à Bel-linzona (Tessin, Suisse) ; Jacob Cracc(h)o, né à Bellinzona, vint s'établir à Roulers en 1767 [FD]. - Bibliogr.: D. Cracco, Het schildergeslacht Cracco, VISt 8, 1972, 405-438. -Cette explication n'en exclut pas d'autres, le même nom étant attesté à Liège (Not. Parfondry) dès 1660 (Nicolas Craco); un surnom wall. (crûs cô 'cou gras') y est proba­ble [JLNFw] ; comp. le sobriquet «cracou», w. crûs cou. au 17e s. à Lorcé.

 

JG

Cracco

Proven.   Hrabe-court.   ,,Domaine du sieur Ravet".

 

EV

Cracman

zie Krachmans.

 

FD

Crae(c)ke, de

zie Kraak.

 

FD

Crae(c)ker, de

zie de Kraker.

 

FD

Crae, de

zie Kraai.

 

FD

Craecmans

zie Krachmans.

 

FD

Craeg(h)s

Craggs: Mnl. craech: hais, strot; ijzeren halskraag of ringkraag. BN. 1438 Arnoudt Kraechs,Zolder(VANB).

 

FD

Craeghs

Craggs. Moy. néerl. craech 'cou, gorge, gosier; collerette, hausse-col', surnom de qqn ayant un cou particulier [FD].

 

JG

Craeinest, van

zie (van) Craeynest.

 

FD

Craemer(s)

de Craemer(e), zie Kramer.

 

FD

Craen

Craenen, cf. Kraan, Kraanen.

 

JG

Craen(e), de

Craen(en), zie (de) Crâne.

 

FD

Craen(en)

Craenhals. 1. V. Kraan. —  2. V. HRA(BA)N.

 

EV

Craen, van (de)

PlN Kraan (NL), De Kraan (NB).

 

FD

Craenbroeck, van

zie (van) Cranenbroeck.

 

FD

Craenem, van

-en, zie van Cranem.

 

FD

Craenembroeck

(van) Craenenbroe(c)k, zie (van) Cranenbroeck.

 

FD

Craenendonck, van

zie Kranendonk.

 

FD

Craenhals

1357 «Willem Crânais» Bruxelles; surnom de qqn qui a un long cou comme la grue, néerl. kraanvogel [FD].

 

JG

Craenhals

BN voor iemand met een lange hais, aïs van een kraanvogel. Vgl. Wvl. kraanhalzen: trots het hoofd oprichten. D. Kranhals. 1357 Willem Crânais, Bs. (PEENE1949); 1533 Joannes Craenhals, Erps (MULIV).

 

FD

Craeninckx

zie Cranin(ck)x.

 

FD

Craens

Gen. van Kraan (Crâne) of = Krans.

 

FD

Craesbeek, van

-be(e)ck: PlN Kraasbeek in Tielt (VB). 1337 Geertruden van Craesbeke, Diest (CED 31); 1535 Mathias de Crasbeke; 1536 Georgius Crasbeke filius Guilielmi de Tileto, Tielt VB.(MULIV).

 

FD

Craessaert(s)

zie Crassaert(s).

 

FD

Craessaerts

cf. Crassart.

 

JG

Craet, (de)

Kraat, Crate: Mnl. craet: het kraaien van de haan. BN. Vgl. Kraai.

 

FD

Craeve, de

Wsch. = De Graeve.

 

FD

Craewinkels

zie Krawinkel.

 

FD

Craey

Craeymeersch. V. Kraai.

 

EV

Craey(e), (de)

zie Kraai.

 

FD

Craeybeckx

zie van Craybeek.

 

FD

Craeye

Kraai, Kraeye. Surnom métaphorique (de bavard): moy. néerl. craeye 'corneille', cf. aussi Decraeye.

 

JG

Craeyelmans

Afl. van PlN Kraaiel in Wommelgem (A)? Zie ook Kreyelmans.

 

FD

Craeyemeersch

cf. Craeymeersch.

 

JG

Craeyenest

cf. Craeynest.

 

JG

Craeyenest, (van)

zie (van) Craeynest.

 

FD

Craeyevel(d)t, van

Craeyeveld, (van) Craeyveld, -vel(d)t, van Crayveld, Kraayeveld: PlN Kraaiveld, b.v. in Lauwe, Passendale, Waregem, Wingene. 1431 Tristram Crayevelt (DF VIII); 1427 Abrahaem van Crayevelt, St.-Win. (VERGR. 1968,67); 1561 Jan van Crayvelt, St.-Oedenrode-Aw. (AP).

 

FD

Craeymeersch

Craeyemeersch. Nom d'ori­gine: Kraaimeers (= pré aux corneilles), topon. très fréquent [FD].

 

JG

Craeymeersch, (van)

Crayemeersch: PlN Kraaimeers, o.m. in Emelgem, Merkem, Zedelgem (WV), Maldegem (OV). 1398 Roeger van Craymersch, Oostrozebeke (DEBR. 1970); 1623 Joos van Craeijmersch, Tielt (DF VIII).

 

FD

Craeynest

Craeyenest. 1339 «Pieter Crainest» Bruges; nom d'origine: Kraaienest (= nid aux corneilles), topon. très répandu [FD].

 

JG

Craeynest, (van)

(van) Craeijnest, (van) Craeyenest, van Craeinest, (van) Craynest, van Crayenest(ens): Verspreide PlN Kraai(en)nest. 1315 Janne van Craigenneest, Diest (HB 313); 1339 Pieter Crainest, Bg.; 1383 Roegeer van Crayenest, Otegem (DF VIII); 1398 Willem van den Creineste; 1502 ten Craeyneste, Bellegem (DEBR. 1970).

 

FD

Craggs

cf. Craeghs.

 

JG

Craggs

zie Craeg(h)s.

 

FD

Crah-

-ay, -iat.Proven. (Dép. Ciney). ,,Bois essarté par le feu". N° 238.

 

EV

Crahai

-ay, Crehay, Krahay. 1540 «Jacque Craheaux» CartCiney, 1544 «Mathie Crahea» DénStavelotMy, 1592 «Jehenne fille de Simon Monnet dit Craheau de Jupille», 1598 «Johan Craxhea bollengier fils de feu Lambert Cra­hea», 1606 «Mathieu Craxheau», 1692 «le fils de Simon Crahay» BourgLiège; surnom: w. liég. crahê, w. nam. craya 'escarbille' DL 176a, FEW 16, 352a, surnom p.-ê. donné à un marchand de charbon (Renard, BTD 26, 258).

 

JG

Crahay

-aij, -ai(t), Crehay, Krahay, Krahé: PlN in Grupont (LX): afgebrande grond, gerooid bos. 1466 Guillaume de Crahey, Wintershoven; 1504 Piron Craheau, Rabozée-Wandre; 1595-1649 Jean Crahea, Jupille (Par. 1986,412-5).

 

FD

Craie, de

zie Kraai.

 

FD

Craig

Schotse vorm van Cragg. Me. crag: steile rots.

 

FD

Crainich

D. BN Kranich: kraanvogel. Vgl. De Crâne.

 

FD

Craisse

Surnom: fr. graisse ou bien fém. de l'anc. fr. crus 'gras, gros' FEW 2, 1277b, cf. 1540 «Guillemotte Craisse Cauwe» Papignies.

 

JG

Craisse

zie Graisse.

 

FD

Craisson

cf. Crasson.

 

JG

Crakaert

1. Afl. van Mnl. craken: kraken, krakend geluid maken, lawaai maken, babbelen. Vgl. De Crae(c)ker. - 2. Zie Crokaert(s).

 

FD

Crals

zie Kruls.

 

FD

Cram

Crame, Cramm(e): Mnl. cram(me), crame: kram, haak. BerBN voor iemand die krammen maakt of slaat. 1328 Jacobus dictus Gramme (OLV 273); 1569 Jacobus Cram, Lv. (HENNO).

 

FD

Crama

Surnom: w. crama 'crémaillère'FEW2, 1312b; éventuellement, nom de maison, cf. 1451 «Maison et assise de Cramma en Pie-reuse»(BTD26, 280).

 

JG

Crama(ilh)

W. crama; Ofr. cramail: heugel, haal, hangijzer. BerBN van de smid.

 

FD

Craman

zie Crayman.

 

FD

Cramazon

Cramazou (par erreur). 1778 «Englebert Cramazone» Bassilly; sans doute NF néerl. composé en -zoon 'fils'.

 

JG

Cramazou:

Cramazone, It. FN? 1778 Englebert Cramazone, Zullik (J.G.).

 

FD

Crame

Cramme. 1291 «Jakemes Cramme» DettesYpres, 1328 «Johannes dictus Cram­me» Courtrai, 1569 «Jacobus Cram» Lou­vain, 1682 «Pierre Cramme» Treignes; probabl. surnom métonymique de métier: moy. néerl. cram, cram(m)e 'crampon, cro­chet'. - Comme pour le NF Crem, on ne peut exclure une var. de Cramer, Kramer, comp. les anciens prénoms Walt, Welt, var. de Walter, Welter [JL, NFw2].

 

JG

Cramer

Cramers, cf. Kramer, Kremer.

 

JG

Cramer

V. Kramer.

 

EV

Cramer(s)

de Cramer, zie Kramer.

 

FD

Cramette

Surnom: dial. fr. cramette 'petite écumoire pour écrémer le lait' FEW 2, 1272a ou var. de cramiète 'appareil pour décrocher le pot de la crémaillère' DL.

 

JG

Cramil(l)ion

zie Cravill(i)on.

 

FD

Cramilion

Cramillion. 1692 «Pierre Cramion» BourgNamur, 1717 «Jean Cramillion (orig. de Seilles)»  BourgLiège;  surnom:   moy.  fr. cramillon 'petite crémaillère' FEW 2, 1314a.

 

JG

Cramm(e)

zie Cram.

 

FD

Cramme

cf. Crame.

 

JG

Crammer

zie Kramer.

 

FD

Cramp(e)

zie Kramp.

 

FD

Crampagne

Campagne met ingevoegde r.

 

FD

Crampon

-ont. Surnom: fr. crampon; cf. aussi 1558-59 «Piro Crampe» Châtelet.

 

JG

Crampon(t)

PlN Crampon (Nord).

 

FD

Cramtinne

Nom d'origine:  Gramptinne,  à Sorée (Nr), cf. Gramtin(n)e.

 

JG

Crandchamps

Var. de Grandchamps (topon.).

 

JG

Crandmaire

Nom de parenté : var. de fr. grand-mère.

 

JG

Crâne, (de)

Craane, Cran, de Craen(e), de Craan, Craens, Kraan, Krahn, Kraenen, Craen(en), Krane(n), Krannen, Schraen(en), Lecrane: i. BN naar de eigenschappen van de kraanvogel: lange benen, lange hais (vgl. Craenhals), slankheid. 1163 Hebbin Crâna (LEYS 1951,120); 1281 Gertrudis relicta Cranen = Gertrudis Scranen weduwe, St.-M.-Lierde (HAES.); 1398 Jacob de Crâne, Deerlijk (DEBR. 1970).

 

FD

Cranem, van

van Craenem, - -en, van Crannem, van Cranen, van Craynhem, van Crénom, -on, van Crenom, -on: PlN Kraainem (VB) of Kranem in Vissenaken (VB). 1253 A(rnulfus) de Crainhem, Tv. (AAV); 1337 Arnoldus de Craenhem = 1339 Arnoldo de Crayenhem, Aw. (HB 69).

 

FD

Cranenbroe(c)k, (van)

-brouck, (van) Craenenbroe(c)k, -brouck, van Craenbroeck, van Kraenenbroeck, Cranembrouck, Craenembroeck, Cranenbrouck: PlN Kranenbroek: moeras waar kraanvogels verblijven. Bij Mierlo, Steenbergen (NB), in Attenrode, Lembeek (VB), Ninove (OV). 1321 Arnoldi de Cranenbroec, Lv.; 1347 Henric van Cranenbroec (C. BAERT); 1408 de wedue van Craenbrouc, Ninove (VANGASSEN 25).

 

FD

Cranin(ck)x

Craeninckx, Kraninckx: Patr. Afl. van een Germ. hraban-naam, vgl. Hrabanolt/Kranhold (GOTTSCHALD). 1518 Pieter Craninx, St.-Tr. (Midd. 1983,166-174); 1541 Jan Cranincx, St.-Tr.-Aw. (AP).

 

FD

Crannem, van

zie van Cranem

 

FD

Crans, de

zie Krans.

 

FD

Cransfeld

zie Kransvelt.

 

FD

Cranshof(f)

D. PlN en FN Kranzhoff.

 

FD

Cranshoff

Cranz. V. Krans.

 

EV

Cranskens

-quin(t), zie Krans.

 

FD

Cransquin

-int. Surnom : moy. néerl. cranskijn 'petite couronne', cf. w. cranskène 'tresse faite avec deux bouts' FEW 16, 356b.

 

JG

Cransveld

cf. Kransvelt.

 

JG

Cransveld

zie Kransvelt.

 

FD

Cranz

zie Krans.

 

FD

Crap-

-pe, -s. 1. V. HRAB(AN). — 2. V. Krap.

 

EV

Crap(r)oen

zie Capron.

 

FD

Crappe

Crapet, Crap(p)ez, Crap(p)é, Krapez, Craps: 1. Mnl. crappe, crapmede: meekrap, kleurstof voor weefsels. BerBN van de lakenverver of bereider van meekrap. 1377 Jan Crappe; 1387 Margrite Craps, Ip. (BEELE). - 2. Fr. crape: puist, schub; dim. crapet. BN naar de schubbige huid. 1637 Joos Crappeel, Voormezele (BEELE 1986).

 

FD

Crappe

Surnom:   moy.   fr.   crape,   crappe 'crasse', w. crape 'crasse, ordure qui s'amasse sur la peau; squamosité', w. (Nivelles) 'polis­son' FEW 17, 13 Ib. Dérivés: Crapet, Crapez.

 

JG

Craps

cf. Crabs.

 

JG

Craps

zie Crabbe, Crappe.

 

FD

Craquelin

Fr. craquelin < Ndl. krakeling: knappend gebak, koek. BerBN. 1378 Hannekin.-.Crakelinc, Ip. (BEELE); 1398 Boudin Scracelinc, Moen (DEBR. 1970); 1428 Maigne Craqueline, Dk. (TTT).

 

FD

Cras

1298 «Henri Cras» OnomCalais; surnom: pic., w. cras, w. liég. crâs   'gras' FEW 2, 1277b. Cf. aussi Craisse.

 

JG

Cras

Kras: BN. Ofr. cras: vêt, dik. 1298 Henri Cras, Kales (GYSS. 1963); 1393 Lippin Craes, Ip. (BEELE).

 

FD

Crasaert

zie Crassaerts.

 

FD

Crasborn

Cratsborn, Cratzborn: PlN in Weerst (LU). 1710 J. A. Crasbonne, Tn. (MUL VII).

 

FD

Crasborn

Proven. Krasboene (Dép. Warsage).

 

EV

Crasquin

zie Krans.

 

FD

Crassaert(s)

-art, Crasaert, Craessaert(s), Crassa(rt): Afl. van Ofr. cras, Fr. gras: vêt, dik. BN. Vgl. Cras. 1300 Heinrici Craessaert, Tv. (BERDEN); 1406 dat Henr. Crassaerts was, Tv. (PEENE). In het volgende vb. kan hij een adaptatie zijn van een Britse FN: 1561 R(ichard) Crassaert, Schotland-Aw.(AP).

 

FD

Crassart

Crassaert,   Craessaerts    (formes néerl.). Dérivé de w. crâs 'gras'.

 

JG

Crasselts

zie Crasseels.

 

FD

Crasset

Cresset, Gressé, Krassé: 1. Dim. van Ofr. cras, Fr. gras: vêt. BN voor een zwaarlij vige. 1464 Jan Craesset van Valesijn, Lv. (HB 612). - 2. Ofr. crasset: kaars, olielamp; craisset: lamp, toorts. BerBN. 1237 Pieres as Graissés; 1245 Aale Craisset; 1257 Maroie li Craissetiere, Atrecht (NCJ).

 

FD

Crasset

Surnom: anc. pic. crasset 'quelque peu gras' ou w. crasset 'lampe à huile' (du même thème) FEW 2, 1279a; cf. aussi Krassé. Crassin.  1275-76 «Crassins Daubi»,  1280-81 «Crassins de Valenchienes» RegTournai; pro-babl. surnom d'homme gras: dérivé de w. crâs 'gras'.

 

JG

Crassier

Gressier, de Crassier: Mnl. crassier, Fr. graissier: vettewarier, handelaar in vetwaren. 1419 Jacques le Gressier, Montreuil (CMM).

 

FD

Crassin

Crasson: Dim. van Ofr. cras: vêt, dik. Vgl. Grasset. 1541 Linard Coen dit le Crasson, Waimes (HERB.,PSR4o).

 

FD

Crasson

Craisson. 1541 «Lynard Coen, dit le Crasson» Waimes, 1758 «Petrus filius Joannis Crasson», 1776 «Jean Crasson meunier» La Gleize; dérivé de w. crâs 'gras', ainsi dans l'Yonne crasson 'avare' FEW 2, 128 Ib (cf. JH, NFmalmédiens, 40). Pour Craisson, aussi anc. fr. craisseon m. 'graisse' Gdf 2, 354 [MH].

 

JG

Crate

NF attesté à Hollogne-sur-Geer en 1759, mais aussi dans le Poitou en alternance avec Le Crate (GeneaNet); forme contractée de l'ethnique Croate, cf. aussi Cravatte.

 

JG

Crate

zie Craet.

 

FD

Cratsborn

Cratzborn, zie Crasborn.

 

FD

Craut

zie Kraut.

 

FD

Crauwels

1. Car. phys. -Grauw, ,,Gris (de cheveux)". N° 264. — 2. Car. mor. Gruwel(dader), ,,Cri­minel". — 3. V. HROD (Hro).

 

EV

Crauwels

Crouwels, Krouwel, etc. 1133 «Waltero Crauel» Bruges, 1307 «Gilles Crauwel» Ypres; surnom de métier ou nom d'enseigne: moy. néerl. crauwel 'trident, fourche courbe, crochet de boucherie' [FD].

 

JG

Crauwels

-ers, Crouwels, Krouwel, Kraul, Krauweel, Kreu(w)els, Creu(w)els, Kruyels, Kruijels, Cru(y)wels, Kröhle, Kroell, Kröell: Mnl. crauwel, Mhd. krôuwel: drietand, kromme gaffel, vleeshaak. BerBN of huisnaam. 1113 Waltero Crauel, Bg. (LEYS1959'); 1150 Herman Crouwel, Keulen (NN); 1252 Leonius Creuel = 1253 Cravel; 1381 Arnoud Crauwels = 1418 Arnold Creuwels, Webbekom; 1277 Hendrik Crewel (vleeshouwer), Oplinter (F.C.); 1307 Gilles Crauwel, Ip. (BEELE); 1348 Loy Craeuweel, St.-Win. (PARM.).

 

FD

Crauwers

zie Crauwels, Krouwer.

 

FD

Cravat(te)

1. Fonction. Membre d'un régiment étranger de cavale­rie, appelé Cravatte (Croate). N° 143. — 2. Particularité vestimen­taire (Dérivé du précédent). N° 266.

 

EV

Cravat(te)

Cravate, Chravatte, Crawat: Volksnaam Fr. Cravatte: Kroaat.

 

FD

Cravatte

Surnom: fr. cravatte (qui vient de Croate), mais aussi 'soldat étranger de cava­lerie légère' (depuis 1652) FEW 16, 395b. Cf. aussi Crate.

 

JG

Cravau

1. Profess. Marchand de gra­vier (Gravel). — 2. V. HRABAN.

 

EV

Cravau

zie Creveau.

 

FD

Cravill(i)on

Cramil(l)ion: Dim. van Fr. crawille: haak. 146 e. Gérard Crawelhons, Luik (HERB.).

 

FD

Cravillion

Cravillon. 14e s. «Gérard Crawelhons» Liège, 1449 «Henrart Crawillon» AidesNamur; dérivé de dial. fr. crawille 'crochet' FEW 16, 379b. - Cf. aussi s.d. «Walteri Crawilhe» ObitHuy.

 

JG

Crawat

zie Cravat(te).

 

FD

Crawford

PlN (Lanarkshire).

 

FD

Crawhez

Proven. Dép. Clermont-lez-Aubel. Synon. : Crow- -é, -et, -ez.

 

EV

Craybeck

V. Kraai et Cruybeeck.

 

EV

Craybeek, (van)

van Craybe(c)k, van Crayebeck, (van) Craybex, Craeybeeckx, -beckx, Crayebeckx, Craybeek(x), -beck(x), van Crabeekx, Crabeek, -be(e)ck, -becq, Crabbeck, Crebeek, -bec(k), -beyck(x), Crebeek: i. PlN Kruibeke (OV). Maar de FN is vooral Limburgs en zou dus wel op een Limburgse PlN terug kunnen gaan. 1454 Vreve Crabeex = 1457 Vreve Crubeex= 1461 op Vreven van Crubeke; 1428 Librecht van Creybeec; 1431 Henry dit Cruybeke = 1420 Henric van Cruybeke, Ht. (A.GHIJSEN); 1654 Rega van Craijbeeck, St.-Tr. (MEURICE). - 2. Beeknaam Kraaibeek in FV en WV. 1381 Barthélemi van Crabeke, Ip. (DF VIII).

 

FD

Craye, (de)

zie Kraai.

 

FD

Crayelynghe, van

Misschien PlN Kralingen (ZH).

 

FD

Crayemeersch

zie Craeymeersch.

 

FD

Crayenaere, de

zie (de) Cruyenaere.

 

FD

Crayenest(ens), van

zie (van) Craeynest.

 

FD

Crayer, (de)

Creyers: BN voor een kraaier, schreeuwer, roeper, omroeper. 1309 domum Johannis Craiere, Ktr. (DEBR. 1971); 1485 Cornelijs de Creyers wijfs, Mb. (A.BAERT); 1550 Peter de Craeyere, Waver-Aw. (AP).

 

FD

Crayman(s)

Craman, Creymans: Syn. met De Crayer.

 

FD

Craynest, (van)

zie (van) Craeynest.

 

FD

Craynhem, van

zie van Cranem.

 

FD

Crayveld, van

zie van Craeyevel(d)t.

 

FD

Craywin(c)kel, van

zie Krawinkel.

 

FD

Cré

Cre(de), Creed, Crez, Decré(e), de Crée, de Crée: Mnl. crede < Lat. credo. BN voor iemand die het credo (de 12 artikelen) opzegt. 13de. Wouter Crede, Gent (GN); 1418 Colard Credo, Maubeuge (CCHt).

 

FD

Cre(s)tel

Cretelle, Créteau, zie Cristel.

 

FD

Crebeek

-bec(k), -beyck(x), zie (van) Craybeek.

 

FD

Crebouw

Adaptatie, wsch. van Crabau. 1775 J.B. Crebouw, FV (VERGR. 1972,187).

 

FD

Creces

zie Cresens.

 

FD

Créces

Crécès (NF limbourgeois). Probabl. var. de Cresens [FD].

 

JG

Crede

Creed, de Crée, zie Cré.

 

FD

Creeft, de

zie Kreeft.

 

FD

Creel

Creël(le), Crehel: 1373 a son amé cambrelant Crey = 1380 a Crayle son chambellan = 1384 Crail son chambellan = Creel cambrelencq = 1393 Crail son chambellan, H (CCHt). Creel komt in Evergem en Waarschoot als var. voor van Criel (med.F.Waterblé).

 

FD

Creem, de

zie (de) Crem.

 

FD

Creemer, (de)

zie Kramer.

 

FD

Creemers

cf. Cremer(s).

 

JG

Creemers

V. Kramer.

 

EV

Creeten

cf. Creten.

 

JG

Creeten

zie Creten(s).

 

FD

Crefcœur

Crè-, Crevecœur, Cré-, Crèv-, Crêv-, w. nam. Crefcœur. 1691 «Pierre-Henri Crève-cœur» BourgNamur; crève-cœur, générale­ment comme nom d'origine: Crevecœur, à Es-neux (Lg), à Antoing (Ht), à Bouvignes (Nr), etc.

 

JG

Crefcoeur

V. Court.

 

EV

Crefcoeur

zie Crèvecoeur.

 

FD

Creffier

V. Greffier.

 

EV

Creffïer(s)

zie Greffier.

 

FD

Cregelman

zie Kreyelmans.

 

FD

 

16:59 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.