10/11/2012

C-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Caen(e)

zie Kane.

 

FD

Caenberghs

zie (van) Cauberg(h).

 

FD

Caeneg(h)em, van

zie van Caneghem.

 

FD

Caenen

Kaanen: Patr. Mnl. Canin, vleivorm van Kerstiaen, Christianus. 1268 Johannes Canin; 1281 Caninus de Provende = Kerstien de Provende; 1326 Canin Kerstien; 1374 Langhe Canin Wante = 1379 Langhe Kerstiaen Wante, Ip. (BEELE); 1391 Kerstiaen die men zeit Canin, Ktr. (DEBR. 1958). -Lit. : W. BEELE, MVN1964,98-101.

 

FD

Caenen

Kaenen. Prénom moy. néerl. Canin, hypocor. de Kerstiaen, Christian, ainsi 1281 «Caninus de Provende»  =  «Kerstien  de Provende» DettesYpres. - Bibliogr. : W. Beele, Canin, vleivorm van Christianus, dans Naam-kwdeW, 1964,98-101.

 

JG

Caenenbergh(e), van

zie van Calenberg(e).

 

FD

Caenepeel

cf. Canipel.

 

JG

Caenepeel

zie Canipel.

 

FD

Caenepenne

Profess. Kanepen, ,,Gouvernail de barque". N. de conduc­teur ou de constructeur. N° 131.

 

EV

Caenepenne

zie Cannepin.

 

FD

Caenes

Wellicht = Canis.

 

FD

Caenevet

zie Canivet.

 

FD

Caentens

zie Cantens.

 

FD

Caer(e)

zie Carre.

 

FD

Caer, van

zie van Kaer(t).

 

FD

Caerdinael

zie Cardinael(s).

 

FD

Caerels

cf. Karel(s), Carels.

 

JG

Caerels

zie Karels.

 

FD

Caer--els

-lens. V. CARL.

 

EV

Caerendael

zie Cardinael(s).

 

FD

Caerlé, de

zie Decaerlé.

 

FD

Caerlen(s)

zie Karlin.

 

FD

Caers

cf. Kaers.

 

JG

Caers

V. CAR et Kaars.

 

EV

Caerstiaens(s)en

zie Christiaan(s).

 

FD

Caerts

cf. Kaerts. Caes, cf. Kaise.

 

JG

Caerts

zie Kaerts.

 

FD

Caes

Kaas, Kaes, Quaas, Kees: 1. BerBN van de kaashandelaar of kaasmaker. 1388 van Jan Case; 1398 Lijsbette Caes, Menen (DEBR. 1970). -2. Patr. Korte vorm van HN Nicasius. Vgl. Caesens, Cas.

 

FD

Caes

V. Kaas et WAD (Waz).

 

EV

Caesar

César, César, Cezar(d), Cesari(ni), -(i)o: Patr. Als VN gebruikte cognomen Caesar, de naam van Gaius Julius Caesar (Rome 100-44 v- Chr.). 1242 Sisarius et Grigorius, Bs. (PEENE1949); 1578 César Balbaen, Edegem (SELS); 1634 Julius César Caryn, Ktr. (AC i82v°); 1654 Heynrick César, Engeland-Gent (PBG).

 

FD

Caesar

N. de bapt. d'orig. romaine.

 

EV

Caesbeek, van de

zie van de Caasbeek.

 

FD

Caesbroeck, van

Vermoedelijk niet de PlN Kaasbroek in Westvleteren en Ichtegem (WV) (DF VI), maar door Br.-dial. uitspraak van Van Causbroeck. 1795 Theodorus van Caesbroeck, Malderen-Aw. (AP).

 

FD

Caese

zie Cas.

 

FD

Caeseele, (van)

zie van Caezeele.

 

FD

Caesema(e)(c)ker, (de)

zie de Kaezemaeker.

 

FD

Caesemaeker

cf. Kaesmacher.

 

JG

Caesemans

zie Kaesemans.

 

FD

Caesens

Casen(s), Caasen, Caessens, Kaesen(s), Kaezen, Kesen(ne), Kaeses, Cassen, Kessen(s), Casin, Cazin, Kaisin, Kaisen, Ouaisin, Kaysen, Kaizen, Keisen: Patr. Casin, vleivorm van Gr. HN Nicasius. 1239 Willelmi Cassin, Oostrozebeke (DEBR. 1980); 1303 Henris Casin, Tielt (DEBR. 1971); 1345 Henric Kessen, Genk (VDZ); 1565 Lamber Kesin, Balen (EBB166); 1572 van Nicasen Wanghe = 1577 van Casen Wange, Edegem; 1587 Nicasius Fierens = 1600 Casen Fierens, Kontich (ROEL.i95i,i4).

 

FD

Caesens

V. WAD (Waz).

 

EV

Caesstecker, (de)

(de) Caeste(c)ker, de Caesteeker, de Castecker, (de) Kaeste(c)ker, Kastekker(e), Kastekerre, Caistiker: BerN van de kaaskeurder, die in de kaas steekt, prikt om hem te keuren. Vgl. D. FN Kasbohrer: kaasboorder, Kâsestecher. 1284 Boudens Caestickers, Zuienkerke (CG); 1326 Henric de Caestickere, Ip. (BEELE); 1382 Jacob de Caesstickere, Menen (DEBR. 1970). - Lit. : F. DEBRABANDERE, LG1993,67-69.

 

FD

Caestecker

Caesstecker, Kaestecker.Nom de profession: moy. néerl. caessticker 'marchand de fromage'.

 

JG

Caestecker

V. Kaas.

 

EV

Caester, van

zie van Caster.

 

FD

Caet, van

W. reductie van Van Caeter.

 

FD

Caetano

zie Caytan(t).

 

FD

Caeter, van

zie van de Cauter.

 

FD

Caethoven, (van)

zie (van) Quaethoven, Kaethoven.

 

FD

Caetsbeek, van de

zie van de Caasbeek.

 

FD

Caevel(e), de

zie de Cavel(e).

 

FD

Caey(en)berghs

zie (van) Caubergh.

 

FD

Caeyberghs

V. Kei.

 

EV

Caeyers

cf. Kayaert(s).

 

JG

Caeyers

zie Kayaert(s).

 

FD

Caeylde

zie Caille.

 

FD

Caeymaex

Caymax: Gen. van kaaimake, zinwoord: kaaienmaker, bestrater, straatmaker. BerN. Zie Keymacker. 1568 Marcelis Kayemocx, Arendonk (AP); 1584 Claude Camax, Aw. (AB).

 

FD

Caeymaex

Proven. Kemexhe (Loc.).

 

EV

Caeyman

1. Proven. — 2. Keiem (Loc.), avec suff. -man, d'orig. N° 212. — 2. V. Kei.

 

EV

Caeyman

zie Kaymans.

 

FD

Caeyseele, van

zie van Caezeele.

 

FD

Caeytant

zie Caytan(t).

 

FD

Caeyzeele, (van)

zie van Caezeele.

 

FD

Caezeele, van

(van) Caeseele, (van) Ca(e)yzeele, van Cayzele, -sele, van Cayezeele, (van) Ca(e)yseele, Caijseele, van Caeyzeele, van de Cayseele, -zeele: PlN Kaarzele in Wg. (WV) (DF VII). 1348 Daniel van Caerzeele; 1377 Daniel van Caerseele; 1374 Gillis van Kaersele; 1382 Colaerd van Carsele, Wg. (DEBR. 1971,1970).

 

FD

Caf

Zie Kaf.

 

FD

Caffe

1472 «Jehain Gaffes» DénLaroche; surnom: w malm. caffe '(nombre) impair' FEW 2, 41 ; ou bien, avec assimilation consonantique à la finale, d'anc. fr. cafre 'lépreux, atteint d'une maladie de la peau' FEW 19, 76a.

 

JG

Caffieaux

Caffiau(x): Ofr. chafaut, volkslat. catafalicum: schavot, podium, steiger. PlN. 1340 P.Chaffaut(MORLET).

 

FD

Caffieaux

Profess. ,,Caffetier" (Mons). N° 54.-

 

EV

Caffier(s)

PlN Caffïers (PdC).

 

FD

Caffon(n)ette

Cafon(n)ette. PlN Cafonnette in Gourdine (N). 1385 Guillaume Caffenet (MARCHAI).

 

FD

Caflers

PlN Cafflers (PdC).

 

FD

Cafmeyer

Nom de métier d'après moy. néerl. cal 'balle du grain', p.-ê.: batteur au fléau; cf. De Decaffemeyer.

 

JG

Cafmeyer, (de)

(de) Caffmeyer: BerN van de kafboer, die kaf ophaalt. Vgl. Caf, D. Spreuer, Strohmeier. 1400 Fillebert de Cafmeyer, Tv. (BERDEN); 1410 van Heinrix Cafmeyers pachte, Overijse (STR.).

 

FD

Cafonette

Nom d'origine: Cafonnette, à Gourdinne (Nr).

 

JG

Cafriau

zie Chaufouraux.

 

FD

Cagamis

Latinisation de l'anthrop. germ. Chagan (Först. 357)?

 

JG

Caganus.

1. V. Caigne. — 2. Latinis. de Caken (venne), Ancien nom de Kaggevinne (Loc.). Synon. : Ka-gainy.

 

EV

Cage

Surnom de motivation obscure: fr. cage;comp. Cajot.

 

JG

Cagelmans

zie Kagelmann.

 

FD

Cagnard

-a(rt), -iart, zie Caignaert.

 

FD

Cagneaux

-ell, -iaux, zie Caignau.

 

FD

Cagni(e)

Cagn(i)et, -iez, Caignie, Ca(i)gny, Caignet, -ez, -iet, -ié: 1. Ofr. Opic. ca(i)gnet: hondje. Vgl. Hondekijn. BN. 1199 Urso Caignés; 1248 Oede Caignete; 1247Aelis Caigni, Atrecht (NCJ); 1245 Johannes Caignet, Comp. (MORLET); 1462 Wilkin Cagniet, Wavry (PARM.). - 2. Zie Decagny. - 3. Zie ook Coigne 2.

 

FD

Cagniaux

cf. Caignau.

 

JG

Cagniet

-iez, cf. Caignet.

 

JG

Cagnon

Canion, Caniot, Kignon, Qui(n)gnon, Quinon, Kinon, Kinjo, Kenyon: Pic. afl. van volkslat. cania: hondin. Vgl. Caignaert. 1246 Hersent Caignon, St-Q. (MORLET).

 

FD

Cah(e)n

Cahan, zie Cohen.

 

FD

Cahay

1659 «Léonard de Caheau» DénSalm; nom d'origine : Cahay, à Vielsalm (Lx).

 

JG

Cahay

PlN in Vielsalm (LX).

 

FD

Cahay

Proven. Dép. Vielsalm.

 

EV

Cahen

cf. Cohen.

 

JG

Cahnter

zie de Canter(e).

 

FD

Cahour

PlN Cahors (Lot). De cahorsijnen, afkomstig van Cahors, waren in de ME bekende bankiers, geldschieters en woekeraars. 136 e. Raoules Caoursins, Laon (MORLET). Of PlN Caours (Somme)?

 

FD

Cahu

Car. mor. ,,Chat-huant" (Dial. pic.). H. criant comme cet oiseau

(Comp. : Chahut, dérivé du même mot).  N08   288,   292.

 

EV

Cahu

Ml. vorm van Pic. caiie, Ofr. choe, chue: (kerk)kauw, bosuil, (kat)uil (DNF).

 

FD

Caiez

zie Cayet.

 

FD

Caign-

-et, -ez. Nos 288, 291. — 2. Car. phys. „Cagneux".

 

EV

Caignaert

Cagnard, -a(rt), -iart, Kaignaert, Quanjard, Key(n)gnaert, Kei(n)gnaert, Keynaert, Ci(n)gniaert, Cinjaere: Fr. cagnard: luiaard, afl. van volkslat. cania: hondin. Hieruit ook Ndl. kanjer: zelfingenomen iemand, baas, onhebbelijke. 1208-12 Walterus Keniart, Cent (GN); 1271 Gherart Kangarts kinder, Bg. (CG); 1281 Boidinus Caingart, Temse (HAES.); 1298 Willelmo dicto Keniard, Bg. (VERKEST); 1311 Jan Keynart, Mech. (HB 662); Petrus Cinjaer (vader van) "1720 Marie Godelieve Keignaere = Cinjaere, Moorslede (med. J. Deleye).

 

FD

Caignau

Cagniaux, Caniaux, -ieau. Surnom: dial. fr. caniait 'petit chien', dérivé de moy. fr. caigne 'chienne' FEW 2, 184a. Comp. 1620 «Salomon Caniot» BourgDinant.

 

JG

Caignau

-eau, -iau, Cagneaux, -iaux, Canieau, -iau(x), Kinjo, Cagnell, Caniel, Quanjel, Canjels: Mfr. caignel, dim. van Mfr. caigne, volkslat. cania: teef; of van Pic. kain: hond. Dial. caniau: hondje. BN. ±1300 Jehans li Caiaus, PdC (BOUGARD).

 

FD

Caigne

Caignon. 1. Car. mor. ,,Paresseux   comme   une   chienne".   

 

EV

Caignet

-ez, Caigniet, Cagniet, -iez, etc. 1295-1302 «Kaignés» ImpôtArtois, 1616 «Jan Cai­gnet» PrincipChimay, 1623 «Jean Caignet» DénChimay; probabl. autre dérivé en -et de moy. fr. caigne 'chien', cf. le précédent; ou bien, pour Bougard-Gysseling 230, d'anc. fr. caignet 'drap tirant sur le cain (couleur grise)', terme de la draperie médiévale flam. Comp. 1265 «Colins Caignars» CensNamur.

 

JG

Caignet

-ez, -ie(t), -ié, -y, zie Cagnie.

 

FD

Caignie

Proven. Cagny. (Loc fr.).

 

EV

cail

 (Pic.),   ,,Lieu    caillouteux". Synon. : Caillette, Cailloud (L.D.), Caill-     -e(t),     -eaux,     -eau(x), -i(e)au(x).    Caill-    -oud,    -oux, Caliouw, Ducaju.

 

EV

Cail(le)

Caeylde: 1. Fr. caille: kwartel. BN. 1296 Jehans Caille, PdC (BOUGARD). Caeylde is Ovl. (DEBR. 1985). - 2. Korte vorm van Van Caille.

 

FD

Cailde, van der

zie van Caillie.

 

FD

Caill(i)e, van

van der Caillen, van der Cailde, van Ouaill(i)e, van Callie, van Qua(e)lle,Verqualie, Vercayie, Qualy, Cailly: PlN. Var. van Coillie (zie i.v.), die in WV kwalie wordt uitgesproken. 1238 Nicholao de Quaile (SMTI); 1512 relicta Egidij van Quaellien (DF VI).

 

FD

Caillau(x)

-aud, -eau(x), -i(e)au(x), Chaillaut, Chaliaud, Call(i)au, -iauw, Caliouw, Caljouw, Kaljouw, Caljon, Caille(e)uw, Calleeuw: Ofr. caillel, caliel, caliau,Fr. caillau: kleine kei. BN. Evtl. PlN. 1233 Jehans del Caillel; 1249 Wautiers Caillaus; 1288 Tibaut au Caillel, Atrecht (NCJ); ± 1180 W. Calliau; 1300+ Huart Caillau, Ktr. (DEBR. 1980); 1283 Willemme Caeliauwe, Bg. (CG); 1305 Robertus dictus Kaliau, Ossenisse (DEBR. 1999). Vgl. Key.

 

FD

Caillaux

-eau, -eaux, -iau, Calliauw (forme flamandisée). 1286 «Gossuins Caillaus» 31ChirTournai, 1365 «Jehan Caillau wantier des merchiers», «Caillau le lourdeur des

drappiers» TailleMons; surnom: w., pic. cayau 'caillou, pierre', cf. aussi Caillou(x).

 

JG

Caille

1296-1302 «Jehans Caille» ImpôtArtois, 1308 «Pierres Quaille» St-Quentin, 1338 «Quaille» ComptesMons, 1404 «Bauduyn Caille» Picardie, 1742 «Simon le Caille» CartCouvin; surnom: fr. caille (de sens multiples), e.a. anc. fr. quaile 'femme galante' FEW 2, 1386b, cf. PatRom 1997, 223-230, plutôt que w. liég. câye 'chiffon, rognure d'étoffe' DL 141 a.

 

JG

Caille, van

van der Caillen, zie van Caillie.

 

FD

Caillebeau

zie Callebout.

 

FD

Caillet

Caillé, -ez, Cailliet, -iez. 1340 «Gerar-dus Caillet» Autreppes, 1384 «Jehan Caillet» Picardie, 1444 «Pierart Caillet» AidesNamur, 1663 «Dirick Cailliez», «George Cailliet» Olloy, 1771 «Jean Caillet» Haybes; surnom: w. liég. cayèt 'petit morceau de bois ; bâtonnet' DL 14 Ib ou, éventuellement, dérivé en -et de fr. caille (oiseau) FEW 2, 1386b, cf. PatRom 1997, 227. -Au fém., 1256 «Beatrix le Quail-lette» Picardie, 1365 «Aulis Quaillete» TailleMons, 1450 «Margot Caillette» Picar­die. - Dérivés: Cailleteau. Surnom: moy. fr. cailleteau 'petit d'une caille' FEW 2, 1386b. -Cailleton. Sans doute dérivé anthropon., fr. cailleton n'étant attesté que depuis 1845.

 

JG

Caillet

Caillé, -ez, -iet, -iez, -ier, Chaillet, Chayet, Cailleton, Lecaillez, -é, -ié, -ie(z), -ier: Dim. van Ofr. c(h)ail, Fr. caillou: kei, steen. 1340 Gerardus Caillet (MORLET).

 

FD

Cailleux

-ieux, Callieu: Afl. van Ofr. cail-: steen, kei. PlN: met stenen bedekte bodem. 1347 Pierre Cailleu, Chauny (MORLET); 1783 C.A. Callieu, Kassel (VERGR. 1968,45).

 

FD

Cailli(e)aux

zie Caillau(x).

 

FD

Caillibaud

zie Callebout.

 

FD

Caillier

-iet, -iez, Lecaillie(r), -(i)ez, -(i)é: 1. BerN Ofr. quaillier: jager op kwartels. 1280 Michel le Cailhier, Luik (J.G.). - 2. Zie Caillet.

 

FD

Caillier

Profess.   Marchand   de  lait caillé. N08 131, 153.-

 

EV

Cailliet

cf. Caillet.

 

JG

Caillon

Calyon: Korte vorm van Lecaillon of Decaillon. 1584 Jan Caljon, Aw. (AB).

 

FD

Caillot

cf. Caillou.

 

JG

Caillot

Chaillot, Chayot: Dim. van Ofr. c(h)ail: kei, steen. Vgl. Caillet. 1385 Girart Caillot (MARCHAI); 1633 Petrus Callioot, Lo (CRAEYE).

 

FD

Caillou

-oux, Caillot. 1302 «Jakemes Quaillot le couletier [= cour(e)tier] » LoiTournai; sur­nom: p.-ê. fr. caillou FEW 2, 95b, cf. aussi Caillaux, ou bien dérivé de cail 'lait caillé' (Morlet 157) ou de fr. caille (pour Caillot).

 

JG

Caillou(x)

-iou, Callou(d): Fr. caillou: kei, steen. Vgl. Caillau(x).

 

FD

Cailluyer

zie Callewier.

 

FD

Cailly

zie van Caillie.

 

FD

Cailteur

Cailteux. Peut-être dérivé en -eur de w. cayeter 'faire de la dentelle' (mais seul le fém. cayetrèsse est connu); plutôt var. du NF Scailteur, w. scayeteû 'couvreur en ardoises'.

 

JG

Cailteur

-eux, zie Scailteur.

 

FD

Cailt--eur

-ier. Profess. 1. V. Caillier. — 2. V. Scaille.

 

EV

Caimere, van

zie van der Kamer.

 

FD

Caimo

1738 Dom. Caimo; 1750 Franciscus Carolus Caimo; 1775 Carolus Emmanuel Caimo, Bs. (MUL VIII).

 

FD

Cain

Cain, zie Kain.

 

FD

Cainck

Profess. Quinque, synon. de Quintette. N. d'un auteur. N08 131,

197.

 

EV

Caïphas

1.   Proven.   L.D.      2. Sobriq. inspiré par un rôle de jeu

scénique. N°  135.

 

EV

Caira

Cairel, zie Careels.

 

FD

Caise

Caisse, Kais(s)e, Kayse, Quaise: Patr. Korte vorm van Nicaise, Fr. vorm van HN Nicasius. 1438 Robert Caiset, Laon (MORLET).

 

FD

Caise

N. de bapt. (-Ni)caise. N° 70.

 

EV

Caise

p.ê aussi Caisse. 1491 «Caise Rogier» BourgNamur; aphérèse de Nicaise; cf. aussi Kaisin. - Cf. cependant 1568 «Josse Haulte Caise» BourgNamur, d'autre origine.

 

JG

Caistiker

zie (de) Caesstecker.

 

FD

Cajgfinger

D. Zeigfinger: wijsvinger.

 

FD

Cajot

Clajot, Ducajo, Ducaju, Ducazu, Ducassou, Ducousso: Cajot, Cageot, dim. van Fr. cage < Lat. cavea: kooi. Clajot met 7-epenthesis. BerBN van de kooienmaker of de kooier. Vgl. Kooyman. 1265 Willemes Cajos, Floreffe (HERB.).

 

FD

Cajot

Profess. 1. „(Vendeur de petits oiseaux en)  cageots". N° 131. — 2. N. de bateleur. N° 198.

 

EV

Cajot

w. liég. Cadjot. 1265 «Willemes Cajos» Floreffe; surnom: fr. cageot 'petite cage', p.-ê. surnom de celui qui vendait des oiseaux en cage (Morlet 158).

 

JG

Cak, de

Kack: kak, drek, stront. Wsch. scheldnaam. 1398 Gille Cac, Jehane Cac, Wg. (DEBR. 1970).

 

FD

Cakar

zie Cackaert.

 

FD

Cakelbergh

Cakembergh, van Cakenberg(h)e, zie van Kaekenberg(h).

 

FD

Cakelbergh

V. Caekelberghs. Calame. 1. Profess. Calamus, ,,Roseau à écrire". N. de scribe. N° 131. — 2. Proven. Calmis (Anc. N. de La Calamine). N° 49.

 

EV

Cal

zie Kaal.

 

FD

Cal(e)waert

Proven. V. Kaal.

 

EV

Cal(l)ebout

-baut, Calbeau, Calibaut, Caillebeau, Caillibaud: Lijkt wel een Germ. bald-naam te zijn, maar er is nergens een naam Kaldbold bekend. Is Callebout een adaptatie van de Fr. FN Caillebeau, of is het omgekeerd? DNF verklaart Caillebeau aïs caillebot: gewrongelde melk. 1396 Katheline Claus Callebouts dochter = Claus Calenboert; Gillis Callebaut, Haaltert (DE B.); 1593 Hendrik Callebouts, Haaltert-Aw. (AP).

 

FD

Cal(le)--meyn

-mien.   1. Proven. Calmin    ou   chaumont,    ,,Colline

dénudée". — 2. V. WAHL.-

 

EV

Cala

Proven.   1.   LD.    2.   Calais (Ville fr.).-

 

EV

Calabres(s)e

Calabretta: Afkomstig van Calabrië (Z.-W.-II.).

 

FD

Calaerts

Calaes, zie Callaert(s).

 

FD

Calaerts

cf. Callaert(s).

 

JG

Cal--aerts

-ie(r), -iouw,  Cal(le)- -baut, -bert. 1. V. WAHL. — 2.

V. Kaal.

 

EV

Calafato

Calefati, Calfat, Calfas: It. calafato > (sinds 1371) Mfr. calefas. BerN van de kalfateraar, breeuwer, die de naden van een vaartuig dichtmaakt, teert. 14de e.

 

FD

Calai

zie Calay.

 

FD

Calais

Decallais, (van) Calays, (van) Cales, Calés: PlN Calais, Ndl. Kales (PdC). 1296 Aalis Calais, Kales (GYSS. 1963); 1326 Jan van Calais, Ip. (BEELE); 1382 Gillis van Calays, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Calame

Mfr. calame: schrijfpen. BerBN van de klerk of kopiist. Vgl. Callemein.

 

FD

Calande

1540-41 «Vitaille Callande» Feignies (près de Maubeuge), 1602-3 «Charles Calande» TerriersNamur, 1660 «Nicolas Calande, cen-sier à Hostiet» Durnal, 1711 «Jean Calande» Spontin, 1737 «Martin Calandre» Yvoir, 18e s. «Jean Calandre» Dorinne; surnom: w. nam. calande, pic. caland(r)e 'calandre des grains, charançon des blés' ALW 8, 276 [CH].

 

JG

18:04 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.