10/11/2012

C-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Calogne

Peut-être surnom: anc. fr. calorgne adj. 'louche' FEW 16, 492a ; ou bien forme hyper-correcte de Galonné, la confusion Decalogne/ Decalonne étant attestée à Kain en 1808 [MH].

 

JG

Caloi

zie Calloy.

 

FD

Caloin

-oine, Caluyn, Callewyn: Duister. 1528 Catharina Calluyens, Schelle; 1617 Hans Calluijns, Aarts. (MAR.); 1766 quod scribitur in registre Calluyn (Antwerpiensis) ponitur in baptismali ejus ex parochie Sti Georgii Antw. Caloin (VS 1972,304).

 

FD

Calomme

-omne, zie van Caloen.

 

FD

Calomme

V. Calonne et WAHL.

 

EV

Calomnie

-omne, -onne. 1248 «Nicholes de Calorie» ChartesHainaut, 1302 «Biernas de Galonné» LoiTournai; nom d'origine: Calon-ne (arr. Tournai), mais aussi Calonne-Ricouart et Calonne-sur-la-Lys (tous deux, arr. de Bé-thime, PdC) [MH].

 

JG

Calon(ne)

Caloone, zie van Caloen.

 

FD

Calonge

Calange. Déverbaux d'anc. pic calengier, moy. fr. calonger 'réclamer qqch ou qqn, revendiquer; protester', mais aussi moy. fr. calanger 'blâmer, contredire', pic. calenger 'tromper dans un marché', pic., ouest-w. calindji 'gronder; rosser', etc., cf. anc. fr. cha-lange, chalonge 'poursuite judiciaire, que­relle', w. (Charleroi) calindje (subst), FEW 2, 103b-104a.

• Dérivés: Calonger, Calanger, avec finale -er représentant la désinence verbale ou le suf­fixe -ier.

Calongette. Forme dimin. non attestée par la lexicographie FEW 2, 104.

 

JG

Calonger

Calanger: Ofr. chalengeor: eiser, klager (in rechte). E. challenger.

 

FD

Calongette

Calenge   (Pic.),   ,,Querelle". Car. mor. ,,Querelleur". V.

Calingaert.

 

EV

Calongette

Dim. van callonge; zie Calogne.

 

FD

Caloo

Calot, Calotte(ns), zie Callot.

 

FD

Calotte

Type de bonnet. 1. Caractér. vestimentaire. N° 266. — 2. N. de

marchand. N° 131.

 

EV

Calozet

 1697 «Simon Calozet» Hollange; dérivé de fr. calleux"! Ou bien d'un thème anthroponymique Cal-, cf. Calbert, Callebaud, etc., avec suffixe complexe -ozet [JMP].

 

JG

Calozet

BN. Dim. van calleux: eeltig. Zie Calu(s). 1697 Simon Calozet, Hollange (HERB.).

 

FD

Calp

zie Kalb.

 

FD

Calrez

Peut-être part, passé du pic. ca(s)trer 'châtrer', comp. rouchi catreux 'châtreur' FEW 2, 474b.

 

JG

Cals

zie Kals(e).

 

FD

Calseyde, van de

zie van der Casseyen.

 

FD

Calsijn

zie Caus(s)in.

 

FD

Calsius

Latinisering van Gousse, Chausse?

 

FD

Calson

zie Colson.

 

FD

Calster, van

1. PlN Kalster (VB). 1321 Johannes de Calstro, 1370 Janne van de Kalstere, Tn. (C.BAERT). 2. Zie van Caster. - 3. Evtl. var. van Van Calsteren.

 

FD

Calsteren, van

Vercalsteren, Kolsteren: 1. PlN Kalsteren (VB, A). 1295 Franco de Calsteren, Lv. (OATII); 1360 G. vander Calsteren, Lv. (BLOIII). -2. Var. van Van Calster.

 

FD

Calteau(x)

Calleteaux, dim. van Calet (zie i.v.).

 

FD

Calteaux

Pour Morlet 160, dimin. en -et-eau de calle 'sorte de bonnet rond et plat'.

 

JG

Calu(s)

Calut, Callu(t), Kalut, Cal(l)uy, Cal(l)uij: BN. Fr. calleux < Lat. callosus: eeltig. Of Pic. gedemouil-leerde vorm van Cailleux? Maar zie ook Decalut. 1284 Jehans Calleus, St-Amand (MORLET).

 

FD

Caluet

Sans doute var. de Caluwe.

 

JG

Caluet

zie Calvet.

 

FD

Calus

1141 «Reinelmus Caluus» Oudenburg; surnom: moy. néerl. calu 'chauve'; cf. Calu­we, -é.

 

JG

Calut

cf. Callut.

 

JG

Caluwaert

Caluwaerts, cf. Callewaert.

 

JG

Caluwaert(s)

 

-aers, zie Callewaert.

 

FD

Caluwaert,

Calvaer. Proven. Kalvarie (Dép. Aalbeke). V. Callewaert et

Kaal.

 

EV

Caluwe

Caluwe. 1141 «Reinelmus Caluus» Oudenburg; surnom: moy. néerl. calu 'chauve' ; cf. Decaluwé.

 

JG

Caluwe, (de)

 

Caluwé (de/van), Calluwé, de Calwé: Mnl. calu: kaal, pover, mager. BN voor een kaalkop. 1141 Reinelmus Calvus, Oudenburg (LEYS1951); 1382 Lamsin de Calewe; 1398 Waitin de Caluwe, Ktr. (DEBR. 1970). - Lit.: F. DEBRABANDERE, LG1992,151-2.

 

FD

Caluwier

zie Callewier.

 

FD

Caluy

cf. Calluy.

 

JG

Caluy

zie Calus.

 

FD

Caluyn

zie Caloin.

 

FD

Calv-

-et, -o. V. Chauve.

 

EV

Calvaer

Calvat: Pic. Calvard, afl. < Lat. cal vus: kaal. Vgl. Callewaert. 1246 Arnoldus Calvardus, Aw. (V.LOONio).

 

FD

Calvenaere

zie de Colvenaer(e).

 

FD

Calverson

zie Calberson.

 

FD

Calvert

zie Callewaert.

 

FD

Calvet

-été, -etti, Cavet, -ez, -é, -ey, Calvez, Le Calvé, Le Calvez, Caluet, Collewet, Chauvet, -é, -ez, Chavet, -ez, -é, -es: Dim. < Lat. calvus: kaal. BN. 1223 Nicholao Calvet, Dk. (SMTI); 1383 Nicole Chauvet (MARCHAL).

 

FD

Calvi

-y, -o: BN < Lat. calvus: kaal.

 

FD

Calvin

-ijn, -ino, Calvin, Cauv(a)in, Chauv(a)in: Dim. < Lat. calvus, Fr. chauve: kaal. Vgl. De Caluwe. 1404 Garnier Cauvin, Chauny (MORLET).

 

FD

Calvy

Calvi. 1087 «Herbertus Calvus» St-Hubert, 1212 «Johannes Calvi» CartOrval; génitif de lat. calvus 'chauve'.

 

JG

Calwaert, de

zie Callewaert.

 

FD

Calwé, de

zie (de) Caluwe.

 

FD

Calyon

zie Caillon.

 

FD

Cam(m)erman(s)

V.   Cambre   et Kamer.-

 

EV

Cam, de

zie de Kam, Dechamp(s).

 

FD

Cam, van (der)

zie van der Kam.

 

FD

Camal

1516 « Pierre Camal » Jumet ; surnom : fr. camail 'pèlerine' ?

 

JG

Camard

Forme péjor. de Camus. V. ce N. Camal.  Camail. Particul. vestim. N° 266.

 

EV

Camargo, (de)

Cammargo, Comergo: Sp. PlN. 1617 Pieter de Camargo, archer de corps van zijne majesteit van Spanje, Bg.-Gent (PBG); 1645 Ignatius de Camargo, Bg. (MUL V).

 

FD

Camart

zie Cammaerts.

 

FD

Cambeen

-ein, zie Cambier.

 

FD

Camberg, van

Camberg(u)e, zie (van) Caubergh.

 

FD

Cambergue

Proven. Kamberg, ,,Colline du sommet"  (Dép. Voorde).

 

EV

Camberl(a)in

-lyn, -lein, zie Chambelland.

 

FD

Camberlain

1.  Profess.  Chambellan (Dial. pic.). No 140, 141. — 2.

Car.     phys.     Kimberlin,     ,,Jeune gamin (Dial. pic). NOB 260, 263.

 

EV

Camberlain

Camberlin, Cambrelin. 1282 «Pieron le Camberlenc», 1285 «Jeh. li Cam-berlens» DettesYpres, 1561 «Rasse Cambre-leng, maçon» Péruwelz, 1789 «J. B. Camber­lin» Ragnies; formes pic. de fr. chambellan (anciennement cambrelenc), nom de dignité.

 

JG

Cambers

V. Cambre.

 

EV

Cambers

zie Cambre.

 

FD

Cambertin

zie Caumartin.

 

FD

Cambien

1631 «Jan Cambien» Courtrai; sans doute var. de Cambier, avec finale altérée.

 

JG

Cambien

Profess.       ,,Changeur" (Midi). N° 194.

 

EV

Cambier

Caniby. 1199 «Terrici le Cambier» Tournai, 1295 «Gillains Li Cambiers», 1422 «Lottart Cambier» ComptesMons, 1499 «Jehan le Cambier» TerrierNaast, 1526 «Jehan Cambier» DénLens, 1597-98 «Lam­bert Camby» ComptesNivelles; nom de profession: anc. fr., pic. cambier 'brasseur'.

 

JG

Cambier

-iez, Camby, Cambie(n), Canbien, Cambeen, Cambein: 1. BerN van de (bier)brouwer. Ofr. cambier. Vgl. Delcambe. 1199 Terrici le Cambier; 1239 Nicholes li Cambiers, Dk. (SMT I); 146 e. Gillebiert le Canbier...pour les goudailliers, Rijsel (DUPAS 82); 1324 Meurisses li Cambiers, Dottenijs (DEBR. 1971); 1631 Jan Cambien, Ktr. (KW). - 2. BerN van de geldwisselaar < Lat. cambium: wissel. 1338 Petro de Cambio,

Kamerijk; 1419 Wathier Cambier dit de Courtray (garde de la maison) ou Ion souloit tenir les changes, Valencijn (CCHt).

 

FD

Cambier

Profess. ,,Brasseur"  (Pic.). N° 152.

 

EV

Camblain

1. PlN Camblain (PdC). 1323 Jaquemon de Cambelin, Atrecht (NCJ). - 2. Var. van Comblain.

 

FD

Cambrai

Cambray(e), Cambré, zie Decambray.

 

FD

Cambrai

Cambré. 1683 « Jean Collet, dit Cambray» Villers-l'Évêque; nom d'origine: Cambrai (Nord), employé dans la région liégeoise au sens de 'toqué, un peu fou' (cf. L. Remacle, Sobr. de Lorcé, 212). - Bibliogr.: J. Herbillon, «Cambray», sobriquet liégeois du xvif siècle, dans Nos patois du Nord, n° 13, 1965, 1-2.

 

JG

Cambre

Chambre, Schembre, C(h)ambers, Schampers, Samper(s), Sampe: Pic. cambre, Fr. chambre: kamer, eenkamerwoning. Vgl. Delchambre, Kamers.

 

FD

cambre

Proven.  ,,Cabane". De(l)- c(h)ambre. Cambers, Cam(m)er-

man(s), V(and)ercammer.

 

EV

Cambrechts

Reïnterpretatie van Kaembergs.

 

FD

Cambrelin

V. Camberlin.

 

EV

Cambrelin

zie Chambellan(d).

 

FD

Cambres-

-ier, -y. Proven. Cambrésis (Fr.).

 

EV

Cambresier

-bresy, -broisier, -brusier. 1591 «Johan Cambresy (orig. de Cambrai)» Bourg-Liège; ethnique: habitant du Cambresis (région de Cambrai).

 

JG

Cambrésier

-bresier, -brésy, -bresy, -brusier, -bruzzi, -broisier: Afkomstig van Le Cambrésis, de streek van Kamerijk (Cambrai/Nord).

 

FD

Cambretin

zie Caumartin.

 

FD

Cambron

1279-80 «Colars de Cambron» RegTournai, 1279-81 «Andrius de Kambron» ComptesMons, 1295 «Jehans de Cambron» ComptesMons, 1365 «Ghosset de Cam­bron fruitier» TailleMons, 1426 «Jehan de Cambron» TailleSoignies, 1497 «Pierart de Cambron» DénKain; nom d'origine: Cam­bron (Ht).

 

JG

Cambron

Proven. Loc. Cambry. 1. Proven. N. de lieu franc. — 2. Tissu de lin (Cambrie). N. de fabricant. N° 131.

 

EV

Cambron

zie Decambron.

 

FD

Camby

cf. Cambier.

 

JG

Camby

zie Cambier.

 

FD

Camel,

zie Kamel.

 

FD

Camelbeke, (van)

-beck(e), (van) Caemelbe(c)ke, van Cammelbeck, Camelbee(c)k, -becq, Cammelbeke, -bee(c)k, (van) Caemerbeke, Camerbeke, Kamerbeek, van Comelbeke, van Comerbeke,-becq, van Comlebeke, van Kemmelbeke: Waternaam de Kemmel: 1317 Kemmelbeke. 1531 Lux van Camerbeke, Izg. (DF VII); 1556 Gillis van Camerbeke, Ktr. (MONB. 117); 1570 Rogier Camerbeeck, Rijsel-Aw. (AP); 1725 Jan van Kemmelbeke, Booitshoeke; 1760 Joos van Camelbeke, Heestert (DF); 1768 Jean Camelbeke, Menen(COUSS.).

 

FD

Cameleyre

Kemmelaar, afkomstig van Kemmel (WV). 1299 Crestiens Kemmelare, Ip.; 1388 Gillis f. Gillis Kemmelaers, Ichtegem (DF VII).

 

FD

Camelot

zie Chamelot.

 

FD

Camenier

Camerier(e): Mnl. cameniere = cameriere: kamenier, hofdame. 1361 joufr. Ysentruyt Cameniere, Mech. (HB 677).

 

FD

Camer-

-linck(x), -lynck.Fonction. ,,Chambellan, Camérier".

 

EV

Camerbeke

zie (van) Camelbeke.

 

FD

Camerlinck

-lin(ck)x, -lynck, -lengo, zie Kamerling.

 

FD

Camerlinck

-ynck, au génitif: Camerlinckx. 1267-9 «Arnoud Kemerlinc» = «Arnoldus Ca-merarius» Diest, 1292 «Johanni dicto Camer-linc» Courtrai; nom de dignité: moy. néerl. camerlinc 'chambellan' [FD] ; cf. aussi Cham-berlan, -in.

 

JG

Camerman

Cammerman, au génitif: Camermans. 1303 «Jan Cammermanne» Bruges; dérivé en -mon de Van der Kamer, Vercamer [FD].

 

JG

Camerman(s)

Cammerman(s), Kamermans: Afl. van Van der Kamer. 1291 Willem Camerman, Lissewege (CG); 1303 van Jan Cammermanne, Bg. (VERKEST); 1384 van Henricke Kamermanne, At. (C.BAERT).

 

FD

Cameron

zie Decambron.

 

FD

Camertijn

-tyn, zie Caumartin.

 

FD

Cames

Profess. Pièce de moulin. N. de fabricant. N° 131.-

 

EV

Camfens

-yn, -ijn, zie Canfm.

 

FD

Camfort, van

zie van Cantfort.

 

FD

Camhaire

zie Comhair(e).

 

FD

Cami

Een vooral Aalsterse FN en aangezien ook Cam(m)u in Aalst vrij fréquent is, zal Cami wel ontrond zijn uit Camu.

 

FD

Camille

Camy. N. de bapt. d'orig. romaine.

 

EV

Camin

Patr. Vleivorm van VN Jacques, Jacqueme, korte vorm van Jaquemin. 1272 Jakemon Faverel k'on apeloit Kamin = 1293 Kamin Faverel, Atrecht (NCJ).

 

FD

Caminelle

 (NF de Amay et Ohey). NF d'origine incertaine, qui pourrait être un nom d'origine occitane importé (dimin. de camin 'chemin') (Morlet 163 v° Caminel).

 

JG

Camion

Pic. vorm voor chamion: wagen. BerBN van de wagenmaker of voerman.

 

FD

Cammaert

au génitif: Cammaerts. Soit dérivé de néerl. kammen, surnom de cardeur de laine, soit dérivé de moy. néerl. cam 'brasserie', surnom de brasseur [FD].

 

JG

Cammaert(s)

-aer, -art, -ers, Camart, Caemaert: 1. Afl. van ww. kammen. BerN van de wolkammer. Zie De Kammer. - 2. Afl. van Mnl. cam: brouwerij. BerN van de brouwer. 1371 dhoer Willems Cammaerts, Deinze (DELHAYE); 1378 van Janne Cammarde, Dend. (OSD).

 

FD

Cammaerts

Cammans.   Proven.   V. Kam.

 

EV

Cammans

zie Kammans.

 

FD

Camme(n), van der

zie van der Kam.

 

FD

Cammelbeke

-beek, -be(e)ck, zie (van) Camelbeke.

 

FD

Cammels

Wellicht door r//-wisseling < Cammers.

 

FD

Cammeren, van

1. Var. van Van der Kamer. 1628 Francisco van Cameren = 1629 sr. Vergameren, Aarts. (MAR.). - 2. Var. van Van der Cammen, Vercammen. 1576 Merten Vercammen = 1605 Merten van Cammere = 1606 Merten Vercammeren, Reet; 1629 Cathelijne van der Cammen = 1650 Catharina van Cammeren, Schelle (MAR.). Zie ook Van der Kamer 3.

 

FD

Cammerman

cf. Camerman.

 

JG

Cammerman(s)

zie Camerman(s).

 

FD

Cammers

zie Cammaert(s), de Kammer.

 

FD

Cammu

cf. Camus.

 

JG

Cammu

V. Camus.-

 

EV

Cammu(e)

zie Camu(s).

 

FD

Camnitzer

Var. van Kemnitzer, afkomstig van Chemnitz (S, Bohemen).

 

FD

Camo(e)n

PlN Camon (Somme).

 

FD

Camp

1. N. fl. V. Kamp. — 2. N. roman. V. Camp.-

 

EV

Camp

zie Kamp(s).

 

FD

Camp(s)

zie Kamp(s), Kemp.

 

FD

Camp(s), de(s)/du

zie Dechamp(s).

 

FD

Camp, (van (de(n))

op den Camp, zie (van de) Kamp.

 

FD

Campaert

zie Kampert.

 

FD

Campagn(i)e

1. PlN Campagne (PdC). 1345 Enguerrand de Campaigne, Montreuil (CMM); 1395 Trystram Campaigne, Bergen (JAM.). -2. Var. van Compagnie. 1650 Nicolas Compagnie (is vader van) Campaigne, Duinkerke (PDB).

 

FD

Campagne

1265 «Maillars Campaigne» Cens-Namur, 1524 «Andry délie Campangne» Dén-StavelotMy; nom d'origine: fr. campagne.

 

JG

Campagne

Proven. 1. LD. — 2. V. Champagne.

 

EV

Campain

Terme de Métier. Compain, Compagnon.

 

EV

Campain

zie Campin.

 

FD

Campanella

-li: It. BerBN van de klokkenluider.

 

FD

Campaner

zie Kempenaar(s).

 

FD

Campbell

Schotse FN < Gaëlisch caimbeal: scheve mond. BN. 1282 Colin Campbelle (REANEY).

 

FD

Campe

Campé, zie Kamp(s).

 

FD

Campe

cf. Kamp.

 

JG

Camp--é

-eas. V. Champeau.

 

EV

Campe, van (den)

zie (van de) Kamp.

 

FD

Campeau

-eas, -el, zie Champeaux.

 

FD

Campeert

1. zie Kampert. - 2. Vondelingnaam. Een vondeling kreeg die naam in Brussel op 17 augustus 1787, met de bet. van het ww. kamperen, i.v.m. het Oostenrijkse léger (JVO).

 

FD

Campen(s)

zie Kemp.

 

FD

Campen, (van)

zie van Kampen.

 

FD

Campenaere, de

-eere, -eire, -aire; Campenaerts, -aère, -art, -er, -aire, -ière, zie Kempenaar(s).

 

FD

Campenaire

-er, -art, Campinaire. 1381 «Lambiers Canpenar» Liège; ethnique: habi­tant de la Campine. - Bibliogr. : J. Germain, Campenaire/Campinaire,..., BTD 75, 2003, 85-111.

 

JG

Campenart

1. Profess. Campanarius, ,,Sonneur". — 2. Proven. Kampen-ou Kempen- -aerde, ,,Terre de Campine".

 

EV

Campenhout, van

-houd(t), -hau(l)t, zie van Kampenhout.

 

FD

Campenon

zie Campignon.

 

FD

Campers

cf. Kampers.

 

JG

Campers

zie Kampers.

 

FD

Campfens

zie Canfin.

 

FD

Campfort, van

Campforts, zie van Cantfort.

 

FD

Camphens

-in, -yn, zie Canfin.

 

FD

Camphin

-yn, Canfin, Canfyn. 1275-76 «Gos­ses de Canfaing» RegTournai, 1302 «Jehans de Canfaing» LoiTournai; nom d'origine: Camphin (deux communes du Nord).

 

JG

Camphyn

Proven. Loc. fr.

 

EV

Campignon

Campenon: Var. van Campion? 1280 Jehans Campignons, Bergen (PIERARD).

 

FD

Campignon

V. Champignon.

 

EV

Campin

1348 «Johan condist Campin» Am-bresin, 15e s. «Robert Campin» Tournai; p.-ê. mis pour compain 'compagnon'. - À noter que 1145 «Campin» est le nom de Campine, à Wizernes (PdC) (TW 217), mais dans ce cas, -in n'est pas une voyelle nasale.

 

JG

Campin

-ain: BN Fr. compain: kameraad, gezel. 1296 Aalis Compains = 1298 Lise Compans, Kales (GYSS. 1963); 1348 Johan condist Campin, Ambresin (HERB.).

 

FD

Campin(n)e

PlN Campine in Wizernes (PdC). 1378 Clay de Campinnes, PdC (DF VII).

 

FD

Campinaire

1. Proven. ,,De Campine". — 2. Profess. ..Colporteur" (Hainaut).

 

EV

Campinaire

cf. Campenaire.

 

JG

Campinaire

zie Kempenaar(s).

 

FD

Campinne

1645 «Mathilde de Campenne» BourgNamur; nom d'origine: Campine (ré­gion); cf. aussi Campenaire.

 

JG

Campion

1253 «Gilles Campions» Chartes-Hainaut, 1279-80 «Campions de le Porte» RegTournai, 1302 «Jehans Campions c'ondist de Winardes» LoiTournai; forme pic. de fr. champion.

 

JG

Campion

Champion: BN. Pic./Fr. c(h)ampion: kampioen, kampvechter. Vgl. Kampers. 1240 Jacobo le Campion, Atrecht (NCJ); 1273 Colart Campion, Dk. (FST).

 

FD

Campion

V. Champion.

 

EV

Campione

-oni: It. FN, id. als Campion.

 

FD

Campistron

Fr. adaptatie van PlN Campistrous (Htes-Pyr.). De dramaturg Campistron ("Toulouse 1656) was afkomstig van Armagnac (DAUZAT).

 

FD

Campmans

Afl. van Van de Kamp. 1594 Laureis Campman, Holstein-Aw. (AP).

 

FD

Campo

Cf. 1272 «Marie de Campo» = «Maria de Lato Campo» PolyptVillers ; latinisation (à l'ablatif) du NF Dechamp. Cf. aussi le NF A Campo.

 

JG

Campo, (a)

van Campo: Latinisering van Van de Kamp. 1704 pastoor Cornelis a Campo, Bilzen (SCHOE.). Zie ook Delcampo.

 

FD

Camps

Campus. V. Champ.

 

EV

Camps

cf. Kamp(s).

 

JG

Campstein

-steyn, -steijn: Kantsteen, BerBN van de metselaar. 1377 Evert Kantsteen, Stockholm (NN).

 

FD

Campus

Latinisation de champ (au nominatif); comp. Campo.

 

JG

Campus

Rom. afl. van PlN Camp: veld. 1580 P. Campu, Rijsel-Aw. (AP).

 

FD

Cams

zie Kemp.

 

FD

Camu(s)

Camut, Cammu(e), Le Camus, Camusat, -ot, -el(le), Camuzet: BN Fr. camus: iemand met korte, platte neus. 1352 Jehan de Haley c'on dist le camus, Namen (RENARD 246); 1398 Jaquemart le Monne dit Camus, Herseaux (DEBR. 1970); 1658 Albertus Camusel, de Trelon (MUL VI).

 

FD

Camus

Camus- -y, -el. Car. phys. ,,(Nez) proéminent".

 

EV

Camus

-ut, Cammu. 1280-81 «Sarrasins li Camus» RegTournai, 1302 «Jakemius li Ca­mus goudaliers» LoiTournai, 1326 « Camus li Keus», 1331 «Jehans de Froicappelle distCa­mus», 1336 «Camus de Froicapelle» Comptes­Mons, 1449 «ung feron nommé le Camus» AidesNamur, 1660 «Colart le Camut» Liège; surnom de qqn qui a le nez plat: fr. camus FEW 6/3, 276a. - Camuselle. Dérivé anthropon. fém.; comp. 1272 «Li Camusette» Polypt­Villers, 1365 «Mabille Camuse «TailleMons.

 

JG

Camy

altér. de Camu.

 

EV

Can, (de)

zie (de) Kan.

 

FD

Can, van (de)

zie van de Kan.

 

FD

canal

(d'irrigation) Proven. Parti­cularité de la propriété. Can- -al, -eau, -iau.

 

EV

Canard

-art, Kanaar: Fr. canard: eend. BN naar de waggelende stap. 1201 Beatris Canarde, Atrecht (NCJ); 1383 Jean Canard, Parijs (MARCHAI). Kanaar op Tholen is afkomstig van Claes Canaer, ça. 1610 geboren in Westvleteren (PDB).

 

FD

Canard

-art. 1332 «Jean Cannart» (?), 1606 «Mathieu Canart» Cerfontaine, 1616 «Jac­ques Canart» PrincipChimay; surnom: fr. canard. Cf. aussi Caen(e) et Cannaert(s).

 

JG

Canaux

Cannau(x), Cannea(ux): Caneau < Ofr. canel, dim. van cane: riet. Mnl. caneel: riet, pijpriet, kaneel. Zie ook Caneele. 1597 Guillielmus Canneau, Brogne-Lv. (CALUW.).

 

FD

Canbien

zie Cambier.

 

FD

Cancelier

Cancellier(e), Cancillier, Canseliet, Chancelier: Pic. cancelier, Fr. chancelier, Mnl. canselier: kanselier, uitvaardiger van oorkonden, zegelbewaarder. 1481 Angniès Kencelière, Dk. (TTT); 1540 Adr. Cancellier, Aw. (AP); 1574 Petrus Canceliers, Lv. (HENNO). Zie ook (de) Kestelier.

 

FD

Cancelier

Fonct. Officier chargé de l'admin. de la justice et de la garde des sceaux (Anc. rég.).

 

EV

Cancellier

Forme pic. de fr. chancelier.

 

JG

Canck, de

de Cancq: 1. Spelling voor De(s)camp(s). Zie Decliamp(s). - 2. Toch kan de een Iw. zijn: 1326 Alêne Skanx; 1308 France Canke, Ip. (BEELE).

 

FD

Candaele

-ael, Candal, -alle. Probabl. nom d'origine: Quendalle, à Racquinghem (PdC) [FD].

 

JG

Candal(le)

-ael(e), Ouandal(le): PlN Quendal(l)e in Racquinghem en Quelmes (PdC). 1328 Wautier de Kendale, St-Omaars; 1394 Jehan de Kendale; 1408 Simon de Quendale (DF XIII).

 

FD

Candel

-elle, -eel, Cand(i)au: Opic. candel, Ofr. chandelle < Lat. candela: kaars, toorts. BerBN van de kaarsengieter. Vgl. Keerse. 1321 Sare Candelle, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Candel(l)ier

-eiller, Chandelier: BerN Ofr. chandelier, Pic. candelier: kaarsengieter. 1286 Jhanne den Candelier, Damme (CG); 1298 Boid le Candelier, Kales (GYSS. 1963); 1328 Clais le Candellier, Ip. (BEELE).

 

FD

Candelaere, van (de)

van de Candelaer, van de(n) Kandelaere, van de(n) Kendela(e)re, de Kandelaer, de Candeleer: 1. BerBN voor de maker van kandelaars. 1348 Arnoldo Kendelere, Meensel (C.BAERT); 1381 Martin de Candelare, Hontenisse (DEBR. 1999). - 2. PlN Kandelaar in R'dam (ZH). 1724 Pieter vande Kendelaere, Ledegem (DEWULF 1980,10).

 

FD

Candelier

1268 « Wautier le Candeillier», 1280-81 «Jakemes li Candelliers» RegTournai, 1282 «Will. li Candelir» DettesYpres; forme pic. de fr. chandelier 'qui fait ou vend des chandelles'. Cf. aussi 1280-81 «le fil Colart le Candelleur» RegTournai.

 

JG

Candelle

-el, Candeille, Candiau (forme masculine). Surnom : candeille, forme pic. de fr. chandelle FEW 2, 177b. Cf. aussi Bonne-candeille, NF bien plus fréquent.

 

JG

Canderbeek(e)

-beke: FN in WB en Bs. Verhaspeld < Vanderbeek?

 

FD

Candiau

cf. Candel.

 

JG

Candiau

zie Candel.

 

FD

Candillon

1295 «Dagnials li Candillons», 1309 «Jehans li Candillons dist li Gillekine», 1332 «Pieret le Candillon» ComptesMons; nom de métier: *candillon, forme pic. de chandelon, non attestée FEW 2, 178a.

 

JG

18:01 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |

Commentaires

Mijn familienaam Canderbeek is geen verhaspeling van Vanderbeek, maar van Camelbeke / Camerbeke en nog andere varianten.

De evolutie vond plaats in Rijsel (Lille - Frankrijk) en verliep over Camelbeke - Camerbeke - Camberbecque - Canderbecq - Canderbeeck - Canderbeek

Écrit par : Canderbeek | 10/03/2014

Répondre à ce commentaire

Bedankt voor uw ontleding. De moeite waard om dat te publiceren (met uw naam daarbij) maar hoe hebt u dit gevonden (en namelijk de omvorming van CaMBerbecque tot CaNDerbecq)? Bedankt bij voorbaat.

Écrit par : Viroux Johan | 14/04/2014

Répondre à ce commentaire

Les commentaires sont fermés.