16/11/2012

B-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Broelinckx

Afl. van PlN Broel?? 1637 Andriaen Bastiaens den Broelingh; 1761 Bastiaen Broelingh, Zwijndrecht (PDB).

 

FD

Broen

Bröen, au génitif: Broenen, Broens. Nom issu de l'anthrop. germ. Bruno (Först. 338).

 

JG

Broen, (de)

zie de Bruin.

 

FD

Broenink

zie Bruin(en).

 

FD

Broens

Broën, Broen(en), Bron(s), Broonen, Broun, Broun(t)s, Brouhns, Brooms, Bruhn, Brauns, Brounx: Patr. Limburgse vormen van de Germ. VN Bruno. Zie ook Bruinen, Brone. 1414 Fineke Broms, Ht. (A.GHIJSEN); 1460 Agnes Broens, Genk (VANDEURZEN 44); 1646 Hermans Brouns = 1654 Herman Brauns, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Broens.

V. BARD (Bran).

 

EV

Broequevielle

zie Brocvielle.

 

FD

Broer

Broere(n), zie Broeder(s).

 

FD

Broer

Broere, Broers, cf. Broeder(s).

 

JG

Broere, van den

zie van den Broele.

 

FD

Broerman(n)

zie Broedermans.

 

FD

Broerman. 

,,Le nommé Broe(de)r". Altération probable (N° 82) du N.

frison Broersma.

 

EV

Broers

zie Broeder(s).

 

FD

Broes

1431 «Ambrosius dictus Broes» Bois-le-Duc ; cf. Broos.

 

JG

Broes

zie Broos.

 

FD

Broes.  

1. V. Ambroise.    2.   V. BARD (Bran).

 

EV

Broetcorne

zie Brootcoorens.

 

FD

Broeu, de

zie Brouw.

 

FD

Broeur

Mis sans doute pour Broer: (moy.) néerl. broeder 'frère'.

 

JG

Broeur

Spelling voor Breuer.

 

FD

Broex

zie Brock.

 

FD

Broey, de

zie Brouw.

 

FD

Broeyer, de

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Brog(u)et

Wsch. var. van Broquet.

 

FD

Brogelmans

zie Breugelmans.

 

FD

Broget

zie Broguet.

 

FD

Brogn-

-(i)on, -iet, -(e)aux, -iaux. V. BARD (Bran).

 

EV

Brogn-

Thème anthroponymique tiré de w. liég. brognî 'bouder' DL.

» Dérivés: Brognaux, -eaux, -iaux. 1284 «Jehans Brognars» Maubeuge, 1286 «Watiers Brognars» CartLessines, 1365 «Gillot Bron-gnart tellier» TailleMons. - Brognet, -ez, Brogniet, -iez. 1623 «Godefroyd Broignet» DénChimay. - Brognion, Brognon [aussi topon. : départ. Ardennes, Côte-d'Or].

 

JG

Brogn(i)on

zie Brognet.

 

FD

Brognard

-a(rt), zie Brognier.

 

FD

Brognet

-ez, -é, -iet, -iez, Broigniez, Bronet, Brogn(e)aux, -iaux, Brogn(i)on: Afl. van Ofr. broigne: kuras. BerBN van de harnasmaker. Vgl. Brognier. 1340 Johannes Broignon, de Sains (MORLET); 1385 Aymonin Broignet, Dijon (MARCHAL).

 

FD

Brognier

(de) Brogniez, Broigniez, Bronier, Brogn(i)ard, -(i)art, Brongniart, Brogna: Afl. van Ofr. broi(g)ne: kuras, pantser. BerN van de harnasmaker of BN voor een geharnaste ridder. 1271 Brougnard de Henin, chevaliers = 1335 messires Brongniars de Haynnin, Biermeries (CACa); 1284 Jehans Brognars, Maubeuge (HERB.).

 

FD

Brogniez

1.  Proven.  Brogne  (Anc. N. de St-Gérard), avec suff. d'orig. — 2. V. BARD (Bran). — 3. Profess.   Fabric.   de   broignes   (,,cuirasses").

 

EV

Brogniez

Broigniez: Spellingvar. van Brognier of Brognet.

 

FD

Brohart

Brouha, Bro(u)ssard, -art, Brussa(ard): Afl. van W. PlN Broh, Fr. Brousse, Lat. bruscia: struikgewas. Zie Brohet. 1627 Andrien Brouha, Hoei(HERB-).

 

FD

Brohée

-ee, Brohé, Brohet, Brohez. 1275 «Jehan Brohée» = Jehan le Brohée» Renier-Audenarde (où figure aussi «Hues li Bro-hons»); sans doute dérivés topon. du thème w. broh- (var. de brouh-), corresp. à celui de fr. brousse; cf. aussi Baldinger, Etym. 265 et 283. Pour Brohet, É. Legros (BTD 27, 128) pensait à un NL, sans le situer. Cf. aussi Brouhier et Br(o)uhon. - Forme fém: Brohette.

 

JG

Brohet

-é(e), -e(e), -ez, -ette: PlN Dim. van W. Broh, Fr. Brousse, Lat. bruscia: struikgewas. Brohet in Rouveroy (H).

 

FD

Brohier

zie Brossier.

 

FD

Brohl

zie Bruhl.

 

FD

Brohon

cf. Brou(x)hon.

 

JG

Brohon

zie Brouhon.

 

FD

Broich(mann)

Noordwestd. PlN Broich, D. Bruch, Ndl. Broek: moeras. Vgl. Broekman(s).

 

FD

Broicmans

zie Broekman(s).

 

FD

Broidioi

zie Broudehoux.

 

FD

Broier

Spelling van D. Breuer of Fr. Broyer.

 

FD

Broigniez

cf. Bronier.

 

JG

Broigniez

zie Brogniez.

 

FD

Broisson

Broitman, Broka.  V. BARD (Braz).

 

EV

Broja

Pools-Pruisische FN (PDB).

 

FD

Brok

zie Brock.

 

FD

Broka

-art, cf. Broca.

 

JG

Broka(rt)

zie Brocard.

 

FD

Brokamp

zie Broekkamp.

 

FD

Brokans

Var. van Brokamp? Of Brok(h)aus?

 

FD

Brokké

zie Broquet.

 

FD

Brokke(n)

Broks, Brokx, zie Brock.

 

FD

Brokken

Broks, cf. Brock,

 

JG

Brokman

zie Broekman(s).

 

FD

Brole

14e s. «Gilson Brolle» Liège; probabl. du thème de fr. breuil ou de w. broulî 'boue', cf. Brolet (ci-dessous).

 

JG

Brole, van den

zie van den Broele.

 

FD

Brolet

1668 «Jean Brolet» Chevigny; dérivé topon. ou anthrop. du précédent, cf. aussi Braulet, Breulet.

 

JG

Brolet

PlN Dim. van breuil: broel, moeras; of van W. broûlî: slijk. 1668 Jean Brolet, Chevigny (HERB.).

 

FD

Brolet

V. Breuil. Brombert. 1. Car. mor. Brombaard, ..Grondeur".      2.  V. BARD (Bran).

 

EV

Brolman

zie Brullemans.

 

FD

Brom

Bronne, Brooms, Brum, Brons: Mnl. broem, brom: brem. BN voor een bromboer of ginsteboer (DE BO); een bremboer is een arme boer, bij wie veel brem op de akker groeit. De voorouders van Joh. Brahms (1833-97) heetten Bramst en waren dus bremboeren (BRECH.). 1290 Willem Bronne, Desselgem (HAES.); 1398 Heelsoete vesve de Jehan Broums, Tielt (DEBR. 1970); 1409 Woutre Broumme = 1410 W. Bronne, Ktr. (DEBR. 1958). Zie ook Brone, Bruinen, Broens.

 

FD

Brom, van den

PlN Bro(e)m: brem, b.v. in Leffinge, Bg., Ruddervoorde (WV). 1339 Gillis vanden Bromme = G. vanden Broemme; 1339 Jan vanden Broemme = Jan van den Broume, Bg.; 1351 Jan van den Brome, Bg. (DFII).

 

FD

Broman(s)

Broomans, Bro(o)ymans, Brooijmans, Brodman(n): BerN van de broodbakker of -verkoper. 1353 Hans Brotmann, Leutkirch (BRECH.); 1584 Aert Broomans, van Maestricht, Aw. (AB).

 

FD

Brombard

-art: Verfransing van D. Braunbart: bruine baard.

 

FD

Brombart

-ard. Nom issu de l'anthrop. germ. attesté dans le l.d. «brombahaye», w. brom-bâhâye, à Louveigné (cf. aussi 1620 « Jehenne Bronbert» et  16e  s.  «Collard  Bromboit» Chàtelet).

Bran. s.d. «Johannis dicti le Bron de Latine» ObitHuy, 1516 «frère Piere le bron» Guill-Liège; var. de Broen, Braun (= brun); ou bien nom d'origine: Bron, à Roclenge, Landen, Outrelouxhe, etc., cf. 1496 «Jehan des Brons» BourgNamur.

 

JG

Bromberg(er)

PlN Bromberg (BEI, BW, NS, Polen).

 

FD

Bromelle

Brommels, Broumels: 1. PlN Brommelen (NL). - 2. Zie Brummel.

 

FD

Bromley

PlN Bromley (Essex, Hertfordshire, Kent, Staffordshire). 1194 Hubert de Brumle, Cheshire (REANEY).

 

FD

Bron  

Bron(ne).  Proven. Bron,  ..Source". L.D. Synon. : V. Borre. 2. V. BARD (Bran).

 

EV

Bron

zie Broens.

 

FD

Broncar

-ard, Bronchart, Bronckart, Bron-kard, -art; Bronckaers, -aerts (formes néerl.). 1270 «Lambert Bronckart» Liège, 1515 «Ghuyotz Broncart» Ladeuze; surnom: dérivé d'anc. fr. bronchier 'broncher; pencher la tête', rouchi bronchar 'obstiné' FEW 1, 565a.

 

JG

Bronch-

-art, -ille; Broncka(e)rt(s). V. BARD (Bran). N° 123.

 

EV

Bronchain

1. V.  Branchain.    2. V. BARD (Bran).

 

EV

Bronchain

1527 «Nicolas Bronchin» Bourg­Namur, 1670 «Marie Bronchain» Nivelles; p.-ê. du même thème bronchier 'broncher' que le précédent.

 

JG

Bronchain

Brons(a)in, Bronzin: Afl. van Ofr. bronche: stronk, stam, tak, struik. Vgl. Strobbe.

 

FD

Bronchart

-ard, -aert, Bronsard, -art, Broncar(d), -a(rt), Bronkart, -aert{s), Bronckaert(s), -a(a)rs, -aers, -art, -ers, Bronquart, Brondchaer: BN Pic. Bronquart, Fr. Bronchard, afl. van Ofr. broncher: buigen, nijgen, knikken. Pic. bronquart: halsstarrig, koppig, dwars. Soms ook afl. van Mnl. bronken: pruilen. 1270 Lambert Bronckart, Luik (HERB.); 1275 Watiers Bronchart, Lessen (VR ioor°); 1386 Willeme Bronkar, Milmort (SLLIV).

 

FD

Bronckart

-aers, cf. Broncar, etc.

 

JG

Brondeel

1. Vl. adaptatie van Brondel; zie Brandel(et). - 2. Later verward met Blondeel, door r/J-wisseling (GYSS. 1971,39). 1370 Diederic Brondeels, Diest (F. C.); 156 e. Pieter Blondeel,

1574 Brondeel, Oostakker (GYSS.).

 

FD

Brondel

Brondeel (forme néerl.). Peut-être var. (attestée en pic.) du thème de fr. brandiller 'osciller' FEW 1, 500b. Un dérivé de l'occ. branda 'ramille, bourrée' (Dauzat 70) serait étonnant. • Dérivé: Brondelet.

 

JG

Brondel(et)

zie Brandelet.

 

FD

Bronder(s)

zie Branders.

 

FD

Brondoit

Brondroit, cf. Bondroit.

 

JG

Brondoit

zie Bondroit.

 

FD

Brone

Brône, Bronne. 1279-81 «Maroie Brone» ComptesMons; probabl. var. de Braun, Broen (cf. Bron); Bronne peut aussi être une var. d'ail. Brunnen (= source).

 

JG

Brone, (de)

Brône, Bronne, Broné, Broonen: LU W. adaptatie van D. Braune of L Broen. Patr. of BN.  

 

FD

Broner

zie Brunner.

 

FD

Bronet

zie Brognet.

 

FD

Bronfort

1644 «Servais Bronfort» Sart-lez-Spa; nom d'origine: Bromfort (Ail.).

 

JG

Bronfort

D. FN & PlN Bromfort, d.i. bremvoorde.

 

FD

Brongers

Brongersma: Patr. Germ. VN Brunger (Dip.).

 

FD

Brongniart

zie Brognier.

 

FD

Bronier

Broigniez. Var. de Brognet, -iez.

 

JG

Bronier

zie Brunier, Brognier.

 

FD

Bronkard

art, cf. Broncar.

 

JG

Bronkart

-aert(s), zie Bronchart.

 

FD

Bronkhorst

Bronkers: PlN (G). 1203 Willelmus de Brunchorst, G (ONB); 1226 Wilhelmo de Bronchorst, Utrecht (OHZ 11,55); 144° Marcelis van Brongorst, Ktr. (BAELDE); 1582 Antonis van

Bronckhorst, Bronkhorst-Aw. (AP).

 

FD

Bronlet

1565 «Matthy Bronleit» Comblain-au-Pont; corresp. w. de fr. brunelet.

 

JG

Bronlet

W. var. van Fr. Brunelet, dim. van brun. 1565 Matthy Bronleit, Comblain-au-Pont (HERB.).

 

FD

Bronne

1. V. Bron. — 2. V. BARD (Bran).

 

EV

Bronne

zie Brom, Brone.

 

FD

Bronne(n)berg

zie Brunenberg.

 

FD

Bronner

zie Brunner.

 

FD

Bronquart

zie Bronchart.

 

FD

Brons

zie Brom, Broens.

 

FD

Brons(a)in

zie Bronchain.

 

FD

Bronsart

Bronsin. 1444 «Bronsard» Aides-Namur; dérivé de pic. (Lille) bronser, trembler? Sinon, var. de Bronchart, Bronchain.

 

JG

Bronsart

zie Bronchart.

 

FD

Bron--se

-ze. 1. Profess. Bronze. N. d'artisan travaillant le bronze.

131. — 2. V. BARD (Bran).

 

EV

Bronselaer

Proven.    1.   Brons-laar, ..Lande   du  sieur   Brand".      2.

Bruinzele, (Loc. holl.) avec suff. d'orig. N° 212.

 

EV

Bronselaer

zie Brunselaar.

 

FD

Bronsin

V. BARD (Bran).

 

EV

Bronsteede

zie Brandstädter.

 

FD

Bronstein

-sztajn, zie Braunstein.

 

FD

Bronsveld

PlN Braunsfeld in Keulen (NRW).

 

FD

Bronswaer

zie Bronzwaar.

 

FD

Bronswijk

zie Brunswijck.

 

FD

Brontridder, de

zie (de) Bontridder.

 

FD

Bronze

Nom d'origine: topon. à Laroche (Lx).

 

JG

Bronze

PlN in Laroche (LX).

 

FD

Bronzin

zie Bronchain.

 

FD

Bronzwaar

-zwaer, -swaer: BN in L: brûn-zwart. Vgl. D. Braunschwarz. 1435 LienhartBrunswartz, Pfullendorf (BRECH.).

 

FD

Broo(d)thaer(t)s

V. BARD (For­mes inversées).

 

EV

Brood

Broods, Brod(t), Brot: BerBN van de broodbakker. 1276 Henrico Broet; 1281 Johannis Brot; 1326 Jacop Broot, Ip. (BEELE); 1393 van Rutgheere Broods goede, Dend. (OSD).

 

FD

Brood-

Broot- -coorens, -corne. Pro­fess. Broodkoorn, ..Farine à pain". N. de marchand de céréales panifia-bles. Nos 131, 147.-

 

EV

Broodco(o)ren(s)

zie Brootcoorens.

 

FD

Broodcoorens

Brootcorens, Broodkoren, Brootcorne, Brotcorne, Brotecorne, Brodcorne (formes francisées), Brodkom. Surnom de meunier ou de boulanger, moy. néerl. broodcoren 'blé panifiable'.

 

JG

Broodhaers

cf. Broothaers.

 

JG

Broodhaers

zie Broothaerts. Broodhuis, -huys: Hypercorrecte reïnterpretatie van Broodhaers, aangezien ui in het Br. vaak a

uitgesproken wordt. Er bestaat ook in het D. geen FN Brothaus.

 

FD

Broodkoorn

zie Brootcoorens.

 

FD

Broodt(h)aerts

-haers, zie Broothaerts.

 

FD

Brooke

Brook(e)s: E. PlN Brook(e): broek(land), moeras, beemd.

 

FD

Broomans

zie Bromans.

 

FD

Brooms

zie Brom.

 

FD

Broonen

zie Broens.

 

FD

Broos

Broes, Bros(e), Brosch, Brôsch, Breus(e), Breuze, Bru(e)s, Bro(o)ze: Patr. Korte vorm van HN Ambrosius. Vgl. Brosens. 1431 Ambrosius dictus Broes, Den Bosch (GOR.); 1450 van Broese Sargewevere, Den Bosch (HB 520).

 

FD

Broos

Broosse(ns). 1. V. Ambroise. NOS70, 100. — 2. V. BARD (Braz).

 

EV

Broos

Brooze, cf. Brose, Broze.

 

JG

Broosus

zie Brosius.

 

FD

Brootars

zie Broothaerts.

 

FD

Brootcoorens

-co(o)rne, Brocorens, Broodco(o)ren(s), -koorn, Brodescoren, Brodcorne, -kom, Bro(e)tcorne, Brot(t)ecorne, Bratcorne, Broctkooren, -cooren, -horen: Mnl. broodcoren: tarwe. BN voor bakker of mulder. ±1300 Meeus Broodcoren, Schoondijke(LEYS).

 

FD

Brootcorne

cf. Broodcorens.

 

JG

Broothaer(t)s

-haars, -ars, Broodhaers, Broodthaer(t)s, -aerts: Als -aert-naam opgevat Mnl. brootate: kostganger, inwonende bediende; letterlijk: broodeter. BN. Vgl. D. Brodesser. 1281 Gloria Broetate, Letterhoutem (HAES.); 1267 Henricus ductus Etebroet, Bs. (LEYS 1952,66); 1337-93 Arnoldus Broeteter, Deventer (DRAAIJER187).

 

FD

Broothaers

-aerts, Broodhaers. Reformation en -aard (par analogie avec les nombreux noms en -aard) sur moy. néerl. brootate 'pen­sionnaire', littér. 'mangeur de pain' [FD].

 

JG

Brooymans

zie Bromans.

 

FD

Brooze

zie Broos.

 

FD

Broquelaiere

V. Braeckeleer.

 

EV

Broquelaire

Graphie fr. de la prononciation dialectale flam. de Brackeleer, ethnique de Brakel, fr. Braine; comp. De Brackeleer, De Brakelaire, etc.

 

JG

Broquelaire

zie de Brakeleer, Brunclair(e).

 

FD

Broquesoy

zie Broucksou.

 

FD

Broquet

1. Proven. Dép. Gibecq. — 2. BARD (Brak). N° 123.

 

EV

Broquet

1309 «Jehans Brokés», 1338 «Jehan Brocket» ComptesMons; surnom (sans doute erotique, mais aussi affectif en parlant de petits garçons) d'après w. brokète, pic. broquète 'pénis, verge', de la famille polysémique de braque 'broche, cheville' ; cf. aussi Brochet, -é.

 

JG

Broquet

Brocquet, Brocké, Brokké: 1. PlN Dim. van brocq: broek(land). Vgl. Dubrocq, Dubruqué. 1409 au fosset Brocquet, Cuesmes (CSWIII); 1306 Jehan Broker, Bergen (PIERARD); 1423 Jean Broquet, Bergen (CSW III). - 2. Zie Broche.

 

FD

Broquevielle

zie Brocvielle.

 

FD

Bros(e)

Brosch, Brösch, zie Broos.

 

FD

Brose

Broze, Broos, Brooze, Brouse. 1364 «Willaumez Broses» PolyptAth, 1596 «Guil-leaume Brootz» BourgDinant, 1635 «Guil­laume Brose» BourgNamur; aphérèse de w. Ambrôse, Ambroise; cf. Broes. « Dimin.: Broset, Brosez: 1361-62 «Willau-mes Brozès [= Brozes?]» PolyptAth.

 

JG

Brosée

cf. Brohée.

 

JG

Bröselmeijer

Een meier of pachter met de voornaam Brösel < Ambrosius.

 

FD

Brosens

Brusin. 1418 « Breusin van den Neste » Courtrai; hypocor. néerl. de Ambrosius [FD].

 

JG

Brosens

Brusin: Patr. Vleivorm van HN Ambrosius. Vgl. Broos. 1418 Breusin van den Neste, Ktr. (DEBR. 1958); 1396 Jan Bruesins, Gb. (DE B.).

 

FD

Broset

-ez, cf. Brose.

 

JG

Broset

-ez: Patr. Dim. van HN Ambrosius.

 

FD

Brosgol

V. BARD (Braz).

 

EV

Brösicke

Brosicke, Braesicke: Patr. Ndd. dim. van HN Ambrosius. Braeseke/Bräseke is een ontronde vorm. 1270 Broseke Heinse = Brosius H., Stralsund; 1344 Thilo Broseken, Brandenburg (NN).

 

FD

Brosig

Brus(s)ich: Patr. Afl. van HN Ambrosius.

 

FD

Brosius

Aphérèse de Ambrosius; comp. Brose, etc.

 

JG

Brosius

Broosus, Brosi, Brusis: Patr. Korte vorm van de HN Ambrosius. 1429 Jans Brosijs, Bs. (OSTYN).

 

FD

Brosius

V. Ambroise. N08 70 ,100.-

 

EV

Bross--ard

-art.Proven. 1. ..Essart du bourbier (Brousse). — 2. ,,Essart du sieur Borod". — 3. Brossart (Dép. Villers-sur-Semois).

 

EV

Brossart

-ard, zie Brohart.

 

FD

Brosse

Brossé, -ette, -ez, Brousse, Brussê, Brusse(e): 1. Ofr. bro(u)ce < Lat. bruscia: struikgewas. Brossé = dim. Brosset. Vgl. Brohet. 1433 Guillaume Brosset, povre homme, H (CCHt); 1459 Adam Brusset, Laon (MORLET). - 2. Brossé, -ez, Brussê, -ee kan evtl. uit Broché worden verklaard.

 

FD

Brosse

Surnom: w. brosse, brousse 'jeune tige'. « Dérivés: Brossart. - Brossel, cf. aussi Brus-seel.

 

JG

Bross--e

-ier. 1. Profess. Fabric. de brosses. Variante : Broussier — 2. V. BARD (Bra).

 

EV

Brossé

cf. Broché.

 

JG

Brossel

Brusseel, Brusselle, Bruselle(s): Dim. van Ofr. bro(u)ce: struikgewas. Vgl. Brosse, Brohet. 1275 Jehans de Broussele, Lessen-Bos (VR126 v°); 1308 Nicolon de Brousselle, Bergen (PIERARD). Zie ook Debruxelles.

 

FD

Brossier

Broussier, Bro(u)hier: Afl. van Ofr. bro(u)ce: struikgewas.

 

FD

Brosswick

zie Brunswijck.

 

FD

Brost-

-e, -eaux, -in. V. Broust.

 

EV

Brost(en)

Saksische var. van D. EN Prost(en).

 

FD

Brostaux

Brosteau, -eaux. 1303 «Brostart» Neerheylissem, 1645 «Gérard Brostau» BourgNamur; p.-ê. dérivé péjoratif en -ardlvi. -aud, de anc. fr. broster 'manger, dévorer' FEW 15/1, 313a, surnom de gourmand, de qqn qui mange beaucoup, cf. aussi les divers sens de bro(u)tard id., 314a.

 

JG

Brosteau(x)

-aux: Var. van Brosseau < Brossel.

 

FD

Brot

zie Brood.

 

FD

Brot(e)corne

zie Brootcoorens.

 

FD

Brot(t)elle

1. V. Broust. — 2. V. BARD (Brad).

 

EV

Brotcorne

cf. Broodcorens.

 

JG

Brotcorne

V. Broodcorens.

 

EV

Brötler

Brettler: Mhd. broetelaere: bakker.

 

FD

Brotman(n)

Broodbakker. Vgl. Bromans.

 

FD

Brotsztein

Wsch. verhaspeling van Bronstein.

 

FD

Brottecorne

zie Brootcoorens.

 

FD

Brou

Broucq. V. Broek.

 

EV

Brou

Broux. 14e s. «Johan le Brous de Latines» Huy, 1444 «le bastar Brous» = «Johans le bastar de Brouz» TerreJauche, 1521 «Jehan Brou», 1526 «Gillechon de Brou», 1565 «Pierette de Broux» BourgNamur; nom d'ori­gine: w. brou, brou 'boue', topon. très fré­quent en Wallonie (du néerl. broek 'maré­cage') ; comp. Debroux.

 

JG

Brou(h)-

-a, -et, -ier, -on. Brouill--ard, -on. 1. V. Breuil. — 2. V. BARD (Bra). N° 123.

 

EV

Brou(h)n-

-e, -s. V. BARD (Bra).

 

EV

Brou, (de)

zie Debrou.

 

FD

Brouaene, van

zie van Bruwaene.

 

FD

Brouand

zie Bruyant.

 

FD

Brouard

-art, Bruard, -art, Bruwaert: Afl. van Ofr. brou, Mnl. bru: brij, brouwsel, soep, pap. BN voor de bereider of eter ervan. Vgl. Bru, Brouaux. 1384 Herbert Brouart, Laon (MORLET); 1695 Jan Bruaert, Watten (VERGR. 1968,38).

 

FD

Brouaux

Bruau(x): Dim. van Ofr. brou < Onl. brod: brood, Mnl. bru. Vanwege het brood dat in de soep gesopt werd, kreeg brou de bet.: soep, bouillon. BN. 1445 Michiele Bruhault, Kamerijk (JAM.II).

 

FD

Brouchaers

Brouckaert, -aers, zie Broekaert.

 

FD

Brouck(e)

zie Brock.

 

FD

Brouck(e), (van den)

zie van (den) Broek(e).

 

FD

Brouckaert

cf. Broeckaert.

 

JG

Brouckaert

V. Broek.

 

EV

Broucke

dérivé roman en -eçon: Brouckson [ou mélecture de Broucksou (dérivé en -eçoul), topon. de Jalhay (Lg)], Brouckxon. 1444 «Simon de Broucke» = «Simon de Broucque» TerreJauche, 1507 «veuve Jehan de Broucq» BourgNamur; topon. fréquent: Brouk, em­prunté à moy. néerl. broek 'marécage'.

 

JG

Broucke

V. Broek.

 

EV

Broucker(e), de

de Brouckère, Broucker, Broekers, de Breu(c)ker(e), Breukers, Breucker, de Brue(c)ker, Bruekers, Desbreucers, de Bruycker(e), de Bruyker, de Brui(j)ker, de Bruijcker(e), de Brucker, Brucker(s), de Brycke(r): 1. Mnl. bro(e)ker, breuker: misdadiger, overtreder van de wet. - 2. Opzichter van of bewoner bij een broek(land). E. brooker. 1740 hoff genaemt Broecker gelegen aan het Broeck; 1724 Joannes Broecker alias Nuyens = 1740 Jan Neuyens alias Aenghebrock, Opglabbeek (MOLEMANS 433). - 3. Volgens LIND. 1946,56 < Mlat. brocarius. Vgl. E. broker. BerN van (klein)handelaar. Mnl. bruker: pachter, kleinhandelaar. 1263 Boidin Broekere, Bg. (CG); 1280 Johannes Broeckere=J. Broekere; 1306 Jehans li Broekere (oude kleren), Ip. (BEELE); 1393-95 Jan Tsbruekers erve, Balen (V.GORP 1949); 1399 Janne den Broukere.-.lakenen die jeghen hem ghecocht waren, Ktr. (DEBR. 1970); 1461 Adriaen de Brukere = 1469 Adriaen de Bruuckere, Cent (V. LAN).

 

FD

Brouckmans

zie Broekman.

 

FD

Brouckmeersch

PlN Broekmeers: moerassige beemd. 1331 Heinric van Brouckemersch = 1365 H. van Broucmersch, Cent (BSE); 1376 Jan Broucmersch, Gent(DF II).

 

FD

Brouckson

Brouckxon, Broxson: De oudste naamdrager van de Oostendse famille Brouckxon werd in 1756 in Oostvleteren geboren als Broucksou/Brouckxau; de vader was afkomstig van Stabroek (PDB). Zie Broucksou.

 

FD

Broucksou

Brouckxou, Broucqsault, Broquesoy: PlN Broucksou in Jalhay (LU).

 

FD

Brouckxou

„ Branche de houx". Même sens.

 

EV

Brouckxou

Proven. ,,Houx du ma­rais".

 

EV

Broucq, van (de(m))

van den Broucque, zie van (den) Broek(e).

 

FD

Broucquart

zie Brocard, Broekaert.

 

FD

Broude--haux,

-houx. V. Breuil.

 

EV

Broudehoux

Broudeoux, Brodehoux, -eoux. 1417 «Jehan Broudehourt» PolyptAth, sans doute aussi 1267 «Marouee li Brondehorde [= Broudehorde?]» CensHerchies; p.-ê., d'après Dauzat 70, anc. fr. brout de houx 'pousse de houx' (que l'intéressé arborait à sa coiffure comme porte-bonheur), comp. Plantagenêt. Cf. aussi Broutoux, -out.

 

JG

Brouder

zie Bruder.

 

FD

Brouer(s)

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Brouet

-ez, Bro(u)wet, -ez, Brouhouet, Bruet, -ez, -ey, Brewee, -ée: Ofr. brouet, Mnl. brou(w)et: vloeibare spijs, bouillon, brouwsel. Vgl. Bru. 1296 Jehans Brouet, PdC (BOUGARD); 1406 dat Maes Bruwets was, Bs. (PEENE).

 

FD

Brouet

-ez, Brouwet, -ez, Browct. 1472 «Maroye Browet vesve» DénLaroche, 1544 «Henry Brouwet» DénStavelotMy, 1745 «Anne Brouet» NPLouette; surnom: fr. brouet; ou bien var. de Brohet, -ée, -ez.

 

JG

Brouette

1279-80 «Watelés Brouette», 1280-81 «Colars Brouette» RegTournai; surnom: fr. brouette. Cf. aussi Berwette.

 

JG

Brouette

Berwette: 1. Fr. brouette: kruiwagen. BerBN van de wagenmaker of de voerman, de kruier. 1244 Jehan Brouete, Dk. (SMTI); 1291 Brisses Brouete, Atrecht (NCJ). Vgl. 1297 Pieron le Broueteur, Dk. (TdT). - 2. Evtl. vrl. vorm van Brouet.

 

FD

Broughton

Frequente E. PlN.

 

FD

Brougmans

Contaminatie van Brugmans en Broekmans.

 

FD

Brouha

Bruhat. 1627 «Andrien Brouha» Huy; du thème w. broh-, brouh- ; cf. Brohée.

 

JG

Brouha

zie Brohart.

 

FD

Brouharge

(NF de Ath et Brugelette). Du même thème que Brouha, mais le NF n'est pas liégeois; plutôt à rapprocher des NF Brouhier (ci-après) ou du NF athois Broudehoux.

 

JG

Brouhier

1460 «Jaket Brohier» Mazée, 1779 «André Brouhier» = «André Bruier» Natoye; surnom: anc. fr. bruhier, w. brouhî 'buse (oiseau rapace); épervier' FEW 10, 548a. Cf. aussi Brouwier ( «Brouhir» à St-Séverin).

 

JG

Brouhier

zie Brossier.

 

FD

Brouhns

zie Broens.

 

FD

Brouhon

Brouxhon, Brohon. 1275 «Hues li Brohons», «Huet le Brohon» RentierAude-narde, 1359-60 «Jehans Brohons» BourgAth, 1613 «Antoine Bruhon» BourgNamur; surnom : w. brohon, brouhon 'vieux tronc ra­bougri' FEW 21, 58a, avec valeur affective exprimée dans le syntagme w. on vî brohon 'un vieux célibataire' FEW 15/1, 31 la, v° brusch [non *bruscia attendu]; est attesté aussi anc. fr. brohon, brohun 'chien' FEW 22/2, 6a (Baldinger, Etym. 2391). Cf. aussi Brohée, -ez.

 

JG

Brouhouet

zie Brouet.

 

FD

Brouillard

Brouyaux. Surnom: moy. fr. brouil­lard, celui qui embrouille une affaire FEW 15/1, 296a. À noter l'alternance, à Mons en 1365, «Jehan Broullart» = «Jehan Brougnart» TailleMons.

 

JG

Brouillard

-iard: 1. Zie Breuillard. - 2. Evtl. afl. van Ofr. broillier: mengen. Mfr. brouillard: die de zaken in de war brengt.

 

FD

Brouillaud

Br(o)uyaux, Bruliau: PlN Dim. van bruil, breuil: broel, moerassig terrein.

 

FD

Brouillet

-é, Bruillet, Bruiez: PlN Ofr. brueillet: bosje, dim. van brueil, broil: bos, struikgewas. Zie Brûlé 2.

 

FD

Brouillon

1785 «François Brouillon» (orig. d'Auvergne) NPLouette; p.-ê. de moy. fr. brouillon 'celui qui embrouille les affaires,

écervelé' FEW 15/1, 296a, comme surnom d'aventurier.

 

JG

Brouir

Brouwir, Brouyir, Brouwier. 1753 «Guilleaume-François Brouwir» Sart-en-Fagne, 1779 «André Bruier» = «André Brou­hier» Natoye; nom d'origine: w. broumre,ft. bruyère. Cf. aussi Brouhier.

 

JG

Brouir

zie Bruyère.

 

FD

Broukart

zie Broekaert.

 

FD

Brouke, van den

zie van den Broeke.

 

FD

Broukmans

zie Broekman.

 

FD

Broukx

zie (de) Brock.

 

FD

Broumans

zie Brummans.

 

FD

Broumels

zie Bromelle.

 

FD

Broun

au génitif: Brouns. 1659 «Jean Broune» DénSalm; var. de Braun. Cf. aussi Bron, Brone.

 

JG

Broun

Broun(t)s, zie Broens.

 

FD

Brouse

cf. Brose.

 

JG

Brousin

V. Ambroise. — 2. V. BARD (Braz.).

 

EV

Brousmiche

Car. mor. ,,Brouillon".

 

EV

Brousmiche

w. Brousmitche. 1661 «Brosmiche» Baileux, 1670 «Jean Brousmiche», 1726 «Simon Brousmiche» Cerfontaine; surnom de celui qui brouze 'noircit' (w. du Centre brouser) les miches, le pain [JH] ou plutôt qui brouste 'mange, dévore' les miches FEW 15/1, 313a [JL, NFw], comme en témoigne le vers de la Complainte des paysans liégeois en 1631, ine crête de mitches po brozder sètch (J. Haust, Quatre, dialogues de paysans, 1939,1, 15). J.-P. Chambon, considé­rant que la traduction de brouser par 'noircir' est un peu sollicitée (avec passage du sens 'salir de noir' à 'noircir par une trop forte cuisson', cf. FEW 15/1, 293), préférait y voir un surnom de mitron, «brosse-miche» FEW 1, 573b. - Bibliogr. : J. Herbillon, Le NF «Brous­miche», dans Au pays des Rièzes et des Sarts, n° 7, 1961, 322-3 ; sur la famille, cf. A. Poucet, La famille Brousmiche, id., n° 18, 1964, 120-3!

 

JG

Brousmiche

Wsch. < Fr. Brisemiche: breekbrood (mik). BN voor iemand die het brood met hompen afbreekt, die uit het vuistje eet. Vgl. Scheurwegs. Of < W. brouser: zwart maken? BN voor een bakker die het brood te zwart bakt, laat aanbranden (HERB.)?

 

FD

Broussard

-art, zie Brohart.

 

FD

Brousse

zie Brosse.

 

FD

Broussier

1. V. Brossier. — 2. V. BARD (Bra).

 

EV

Broussier

zie Brossier.

 

FD

Broust

Anc. forme de brout, ..Pousse des jeunes arbres au printemps". Variantes : Bro(u)ste. Diminutifs : Bro(u)st-, Brout- -eaux, -in. Brot-(t)elle. V. Broutille, ,,Menu bran­chage". Au figuré : Objet sans importance. 1. Car. phys. ,,Enfant de très jeunes parents. — 2. Car. mor. Homme sans importance.

 

EV

Broust

Brout: 1. Ofr. broust, Fr. brout: jonge scheut (DNF). - 2. Ofr. brost: het weiden. BerBN van de veehoeder; vgl. Broutin. 1247 Broust, Atrecht (NCJ).

 

FD

Brout(t)a

W. vorm van Broutard, afl. van Fr. brouter: weiden. BerN van de veehoeder, herder.

 

FD

Broute

Nom d'origine: rouchi broute 'brous­sailles'.

 

JG

Broutin

1. V. Broust. — 2. V. BARD (Brad).

 

EV

Broutin

1286 «Adans Broustins» CartBinche, 1614 «feu George Broustin» Boussu-en-Fagne; dérivé du précédent. Cf. aussi Brustin.

 

JG

Broutin

-ain, Brutin, -yn, -ijn, -eyn, -ein, Bruttin(g): Naam voor de veehoeder, die het vee naar de wei brengt; afl. van Ofr. brost: het weiden (Fr. brouter) (MORLET). 1255 Pieres Broustinus, Atrecht (NCJ); 136 e. Robins Brutin, Laon; 1317 Pierre Broutin, Comp. (MORLET); 1490 Martine Broustin, Dk. (TTT).

 

FD

Broutout

-oux, zie Bridoux.

 

FD

Broutoux

-out, Brutoux, -out. Peut-être, sous réserve, réduction de Bro(u)dehoux (= pousse de houx).

 

JG

Brouvers

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Brouw

de Brauw, de Broeu, de Breuw, de Broey, de Broeij, de Broyé: Nomen agentis van het ww. brouwen, oorspr. zonder Iw. Vgl. D. FN Brâu. 1497 Petrus dictus Brau, Bs. (OSTYN).

 

FD

Brouw-

-et, -ier. 1. V. Breuil. — 2. V. BARD (Bra).

 

EV

Brouw, op den

FN op Ellemeet (Schouwen, Z). PlN Brauw: opgehoogd stuk grond met gewas bezaaid (MEERTENS 1944,22); smal hoog pad tussen akkers (DE BO). Vgl. E. brow: oeverrand.

 

FD

Brouwaeys

cf. Browaeys.

 

JG

Brouwaeys

zie Browaeys.

 

FD

Brouwer

au génitif: Brouwers, Brauwers, etc Nom de métier: moy. néerl. bruwer, néetl brouwer 'brasseur' ; cf. aussi Debrauwei -ouwer.

 

JG

brouwer

Profess. ,,Brasseur". Va­riantes : Brauwer(s), Brawers, Brauwerts, Brouwer(s). DE--Brau(w)er(e), -Brouwer. Forme allem. : Breuer, altéré en Brevers. Bra(u)werman. „ Ai de-brasseur, ouvrier brasseur".

 

EV

Brouwer(e), (de)

Brou(w)er(s), Browers, Brouvers, de Brauwer(e), Brauwers, Brauer(s), Brâuer, Brawers, Breeuwer(s), Breeur, Breuwer, Breu(e)r, de Brûler, de Bruiër, Bruier(s), Bruyer(s), de Bro(e)yer, de Broeijer, Dombrower: BerN van de brouwer. Uit de Mnl. var. bruwer is bruier te verklaren (vgl. duwen/douwen, dial. duien) en daaruit Bro(e)ijer. 1310 Rogiers li Bruweres de Bellenghien (DEBR. 1980); 1366 Ghiselini Bruwers; 1378 Jaquemardi Brauwers, Ktr. (DEBR. 1970); 1280 Johannes Brouwere, Ip. (BEELE).

 

FD

Brouwershaven, van

PlN (Z). 1456 Daniel de Brouwershaven (MULII).

 

FD

Brouwet

cf. Brouet.

 

JG

Brouwet

-ez, zie Brouet.

 

FD

Brouwi(e)r

zie Bruyère.

 

FD

Brouwier

cf. Brouir.

 

JG

Brouwne

zie Brown(e).

 

FD

Broux

cf. Brou.

 

JG

Broux

V. Brou et Broek.

 

EV

Broux

zie Debrou, Brock.

 

FD

Brouxhon

cf. Brouhon.

 

JG

Brouxhon

zie Brouhon.

 

FD

Brouyaux

cf. Brouillard.

 

JG

Brouyaux

zie Brouillaud.

 

FD

Brouyère

Brouyer(e), zie Bruyère.

 

FD

Brouyère

cf. Bruyère.

 

JG

Brouyir

zie Bruyère.

 

FD

Browaeis

-ay(e)s, -aeijs, Br(o)uwaeys, Brewa(e)ys, Brevvaeys: Deze EN heeft hetzelfde spreidingsgebied aïs de FN Brouet, ni. H en het zuiden van OV. M.i. moeten we uitgaan van Browet, waarvan Broways een Rom. spellingvar. is, vervolgens in OV door spellinguitspraak Browaais uitgesproken. Vgl. PlN Brouet = Brou(w)ay, PdC (DE II). 1772 Frans Browoys, St.-M.-Horebeke (CORNELIS).

 

FD

Browaeys

Brouwaeys, Brewaeys. Probabl. var. est-flam. de Brouet, Browet, dont l'aire de répartition est identique [FD].

 

JG

Browers

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Browet

cf. Brouet.

 

JG

Browet

-ez, zie Brouet.

 

FD

Brown(e)

Brouwne, de Browne: E. FN Brown: bruin. Kan zoals Bruin, Braun zowel Patr. Bruno als BN zijn. 1209 Conan films Brun, Lincolnshire (REANEY); 1672 Maerten Brown, Engeland-Bg. (FARM.).

 

FD

Brox

zie Brock.

 

FD

Broxson

zie Brouckson.

 

FD

Broyard

-art: Afl. van Ofr. broier: braken, breken. BerN van de vlas- of hennepbraker. 1295 Johannes Broiart, St-Q. (MORLET); 1438 Catherine Broyarde, Dk. (TTT).

 

FD

Broye, de

zie Brouw.

 

FD

Broyer, de

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Broymans

zie Bromans.

 

FD

Broze

cf. Broos.

 

JG

Broze

zie Broos.

 

FD

Bru

1282 «Kerstian Bru» DettesYpres,  1373 «feu Johan de Bruz» Liège, 1528 «Henry de Bru» BourgNamur; sans doute topon. fré­quent bru, var. de fr. breuil. Cf. aussi Brux.

 

JG

Bru

Brue, de Bru(e), Debru(e): 1. Mnl. bru: brouwsel, brij, soep. Wvl. bru: deeg van meel, gegeten met botersaus. BN. 1268 Werkino Bru, Ip. (BEELE); 1300 domum Egidii Bru, Ktr. (DEBR. 1980); 1398 Joes de Bru(u), Ooigem (DEBR. 1970). - 2. Zie Debru.

 

FD

Bru(c)k

Brück(en): Verspreide D. PlN Brücke(n): brug.

 

FD

Brua(e)ne, van (den)

zie van Bruwaene.

 

FD

Bruant

zie Bruyant.

 

FD

Bru--ant

-ens. 1. Proven. Brouant (Dép. Bioul). — 2. N. de circonst. ,,Passerau". N. d'homme qui sé­journe chaque année peu de temps dans la région. — 3- V. BARD Bra). Synon. : Bruens, Bruyen.

 

EV

Bruard

-art, zie Brouard.

 

FD

Bruart

1552  «Pierchon  Bruart  filz  Piro» SubsidesNamur, 1602-3 «la maison de Pierre Bruart» TerriersNamur; probabl.   dérivé du topon. bru cf. «Le Haut Bruart», topon. à Nalinnes (Ht).

 

JG

Bruau(x)

zie Brouaux.

 

FD

Bruch

D. PlN Bruch: broekland, moeras. Vgl. Broich, Van den Broeke, Brooke.

 

FD

Bruche

dérivé : Bruchot. Var. de Briche, forme

pic. de Brice?

 

JG

Bruche

V. Brou.

 

EV

Brücher

Brucher: Bewoner van broekland. Zie Bruch. Vgl. De Broucker(e) 2.

 

FD

Brucherseifer

Afl. van PlN Bruchertseifen (RP).

 

FD

Bruchhage

PlN Bruchhagen (NS).

 

FD

Bruck

1. V. Brug. — 2. V. Brou.

 

EV

Bruck, de

zie Dubreucq.

 

FD

Bruckenburg

D. PlN.

 

FD

Brucker(s)

1. Zie de Broucker(e). - 2. Obd. Brucker: die aan een brug woont; inner van de brugtol (NN).

 

FD

Bruckert

Patr. D. Bru(c)khard, metathesis van Burchard.

 

FD

Bruckman(n)

-mans, Brückmann, Brukmann: 1. Afl. van PlN Brücke: brug. Vgl. Bruggeman. - 2. Var. van Brockmann, afl. van Brok, Broick, Bruch: broekland, moeras. Vgl. Broekman. Bruckner, Bruckner: Afl. van D. PlN Brucke(n): die aan een brug woont of van die plaats afkomstig is.

 

FD

Bruckmans

V. Brug.

 

EV

Brud

1279-80 «Jakemes de Bruel» Reg-Tournai, 1294 «Wautier de Bruel» Cens-Namur; nom d'origine: Bruel, var. de fr. breuil. Cf. aussi Brel.

 

JG

Bruder

Brüder, Brouder, Bruderer, Bruderlin: D. FN: Broeder. Bruderlin is dim.

 

FD

Brue

zie Bru.

 

FD

Brue(c)ker, de

Bruekers, zie de Broucker(e).

 

FD

Brueck, de

zie Dubreucq.

 

FD

Brueckman

zie Broekman.

 

FD

Bruegelmans

zie Breugelmans.

 

FD

Bruegghe

zie Brugg(h)e.

 

FD

Bruel(e), (van den)

Bruels, zie van den Brûle.

 

FD

Bruel(l)emans

Bruelman, zie Brullemans.

 

FD

Bruelaert

zie Brulard.

 

FD

Bruelemans

cf. Brullemans.

 

JG

Bruelemans

V. Breuil.

 

EV

Bruenin

zie Brunin.

 

FD

Bruens

1. V. BARD (Bra). — 2. V. Bruant.

 

EV

Bruens

zie Bruin(en).

 

FD

Bruer(s)

Bruere(n), zie Broeders.

 

FD

Bruere

cf. Bruyère.

 

JG

Bruère

zie Bruyère.

 

FD

Bruers

cf. Broeders.

 

JG

Brues

zie Broos.

 

FD

Bruet

-ez, -ey, zie Brouet.

 

FD

Bruffaerts

cf. Briffart, -aerts.

 

JG

Bruffaerts

V. Brif(f)a(e)rt(s).

 

EV

Bruffaerts

zie Briffaerts.

 

FD

brug

,,Pont". V. Bric. Proven. et profess. „ Préposé au service du pont". Brug(h)-, Bruc(k)--man(s). Le N. Bruggeman(s) peut signifier aussi : ,,Originaire de la ville de Bruges". — 2. Proven. V(and)erbru(g)he(n).

 

EV

Bruge(s), de

Bruge: PlN Bruges, Fr. vorm voor Brugge (WV). 1284 Will. de Bruges (DFII).

 

FD

Brugel

zie van Breugel.

 

FD

Brügelmann

zie Breugelmans.

 

FD

Brugeman(s)

cf. Bruggeman(s).

 

JG

Brugg(h)e

Bruegghe, Breug(g)he, Bru(i)ge, Brug(e)s, Bruggen, Brüggen: Korte vorm van Van Brugg(h)e of Van der Brugg(h)e(n). 1396 Stevenaerd Brugghe, Dottenijs (DEBR. 1970).

 

FD

Brugg(h)e(n), van

PIN Brugge (WV). 1153 Gisleberto de Brugis (DEBR. 1980'); 1358 Fransen van Brugghe huus, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Brugg(h)e(n), van der/n

van der Brigg(h)e, van der Breggen, Verbrugg(h)e(n), Verbreugghe, Verbreugh, Vo(o)rbruggen, Vertbrugghe, Verlrugghe (sic), Verbrigg(h)e, Ter Bruggen: Heel verspreide PlN ter Brugg(h)e. Brigge met tot i ontronde u is de Wvl.-Ingweoonse vorm; vgl. E. bridge. ±1240 Boidini de Ponte, Deinze (SCHMID); 1326 Thierin van der Brigghe, Ip. (BEELE); 1352 Meggriete van der Brugghe, Ktr. (DEBR. 1970); 1372 ter Brugghen dat Heinryck van der Brugghen te houden plach, St.-Ulriks-Kapelle (TROCH).

 

FD

Brugge

Brugghe, Bruggen, etc. Forme courte de Van Brugg(h)e (= originaire de Bruges) ou de Van der Brugg(h)e.

 

JG

Bruggeman

Brugeman, au génitif: Bruggemans, Brugemans, Brugghemans, Brughmans, Brugmans, etc. Soit néerl. brug, sur­nom de pontier ou de qqn qui habite près d'un pont, soit dérivé en -man de Van Brugge ou Van der Brugghe(n).

 

JG

Bruggeman(s)

Bruggheman(s), Brug(h)man(s), Brugemans, Brug(ge)mann, Brûg(ge)mann, Brugma: Afl. van Van Brugge of Van der Brugghe(n). Of voor iemand die bij een brug woont, of een brugwachter. 1400 Bruggheman = Brucgman, Ktr. (DEBR. 1970); 1448 Aert Brugmans, Diest (CLAES 1983,136); 1529 Robrecht Brugghe alias Bruggheman, Wielsbeke (RAK.PB).

 

FD

Bruggen

Brugghe, cf. Brugge.

 

JG

Brughmans

Brugmans, cf. Bruggeman(s).

 

JG

Bruglemans

zie Breugelmans.

 

FD

Brugnaut

-(e)aux, -iau(x), -(i)el, zie Brunel(le).

 

FD

Brugniaux

cf. Bruniaux.

 

JG

Brühann

Ndd. bruwhan: brouwjan, brouwer Jan, brouwknecht. 1458 Hans Bruhan, Kassel (BRECH.).

 

FD

Bruhat

cf. Brouha.

 

JG

Bruhière

-iere, zie Bruwier(e).

 

FD

Brühl

Bruhl, Brohl: PlN Bruhl: natte wei, moerassig terrein; vgl. Broel. Verspreide PlN, b.v. Bruhl (NRW), Brohl (RP). 1310 Hermann an dem Brûle, Villingendorf (BRECH.).

 

FD

Bruhn

zie Broens.

 

FD

Bruhwijler

-wyler: PlN Bruchweiler (RP).

 

FD

Bruhy

Brui, zie Bruwier(e).

 

FD

Bruhy

V. Breuil.

 

EV

Bruienne

Proven. Brienne (Dép. Noirfontaine et Loc. fr.).

 

EV

Bruienne

zie Brienne.

 

FD

Bruier(s)

V. Bruyère.

 

EV

Bruier, de

Bruier(s), zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Bruige

zie Brugg(h)e.

 

FD

Bruijn-

cf. Bruyn-.

 

JG

Bruiker, de

zie de Broucker(e).

 

FD

Bruillet

1309-10 «Alars Bruillés», 1286 «Hawis Bruillète» CartMons; probabl. dimin. de fr. breuil (topon.). Cf. Breulet.

 

JG

Bruillet

Bruiez, zie Brouillet.

 

FD

Bruin-

cf. Bruyn-.

 

JG

Bruin(en)

Bruyn(en), Bruijn(en), Bruijne, Brun(n)e, Brui(y)ninckx, Bruinin(k)x, -ing(s), -inks, Bruyninck(x), -ings, -incx, -i(n)x, Bruijninc(k)x, -ings, Bruynninckx, Bruning(s), -ink, -in(ck)x, Brunninx, Breuni(n)g, Broenink, Bruins, Bruyns, Bruijns, Bruens, Bruun, Brun(s): Patr. Vanwege het ontbreken van het Iw. en vanwege de buigings-vormen en afleidingen en ook omdat in de ME Bruun en De Brune duidelijk uit elkaar gehouden werden (BEELE), verklaren we deze FN niet aïs BN 'de Bruine', maar als Patr. uit de

Germ. VN Bruno 'bruin'. Denk aan Bruun de béer in de Reinaert. Zie ook Serbruyns. 12e e. Bruno Monachus; Bruninc, St.-L.-Houtem (GN); 1222 H. Brune, Tiel (GYSS. 1999'); 1245 Gérard Bruen, Ktr. (DEBR. 1980); 1267 Jacobus Brun, Ip. (BEELE); 1298 Ysabel Bruninc, Kales (GYSS. 1963); 1300 Johannis Brunincs, Tv. (BERDEN).

 

FD

Bruin, de

de Bruine, de Bruijn(e), de Bruyn(e), de Brun, de Brun(n)e, (de) Broen: BN naar de bruine kleur (van haar, huid of kleren). 1321 Oliviers de Brune, Ktr. (DEBR. 1971); 1326 Jan de Brune, Ip. (BEELE).

 

FD

Bruineel

zie Brunel(le).

 

FD

Bruinhorst, van de

PlN Bruinhorst: bruin kreupelhout, bruine begroeide hoogte.

 

FD

Bruinisse(n), van

(van) Bruinessen, van Bruinesse, Breunisse, Breunesse: PlN Bruinisse (Z) (BERNS 2001).

 

FD

Bruinjé

zie Brunier.

 

FD

Bruinooghe

Bruyno(o)ghe, -ooge, Bruijnooghe, Brunooghe: BN voor iemand met bruine ogen. 1288 lan Brunoghe, Mech. (HB 648); 1291 Johanni Brunhoeghe, Lier (OARI); 1299 Katerina

Brunoghes, Bg. (VERKEST).

 

FD

Bruins(s)lot

1789 Jan Bruins Slot, Hoogeveen (zoon van) Pieter Egberts Slot en Femmegien Jans Bruins (PDB).

 

FD

Bruire, van de

PlN Bru(w)iere: heide. Of gewoon vertaling van De la Bruyère. Zie Bruyère.

 

FD

Bruis

Bruis, cf. Brul, etc.

 

JG

Bruisschaert

1. Car. mor. Braiser, ,,H. qui hurle (comme le vent". — 2. V. BARD (Braz).

 

EV

Bruisschaert

Afl. van Mnl. bru(i)schen: bruisen, stormen. BN voor iemand met bruisend karakter. 1356 Pieter Bruusscaert, Cent (CLM).

 

FD

Bruisten

zie Brusten.

 

FD

Bruk

Brukman. V. Broek, Brou et Brug.

 

EV

Bruk(man)

zie Bruck(mann).

 

FD

Brukier

zie Brochier.

 

FD

Brul

Brül, Brulh, Brülh, Brüll, Brulle, Brülle, au génitif: Bruls, Brunis. Brüls. Formes germ. corresp. à fr. breuil.

 

JG

Brul(le)mans

Bruel(l)emans, Bruelman, Brolman: Af), van Van den Brûle. Vgl. Brielman. 1615 Ruth Brulmans, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Brul, (de)

1. Wvl. br(e)ul, briel: rommel. 1326 Colin de Bruel; 1388 Michiel le Breul = M. de Bruel, Ip. (BEELE). - 2. Zie Van den Brule.

 

FD

Brulard

-a(e)rt, Bruelaert: Afl. van Van den Brule of Dubrule. Ook W. PlN Brûle: Broel, Bruul. 1398Zegher Brulaert, Trice Bruelaerts, Lendelede (DEBR. 1970).

 

FD

Brulard

-art. 14e s. «Brulard» Courtrai, 1558 «Guillaume Bruslart» Ladeuze; dérivé de w. topon. brûle, fr. breuil.

 

JG

Brulard

Brull(e), Brul(l)- -é, -ez, -iaux, -ot(te), -oot, Bruis. V. Breuil.

 

EV

Brulé

Brûlé,   Brulet,   Brulez,   Brûlez.  1254 «Jehans Brullés», 1259 «Jehans li Bruslés» ChartesHainaut, 1265 «Jehans Brusleis» CensNamur, 1279 «Jehans Brûles», 1279-81 «Jakemins li fils Brullet» ComptesMons, 1472 «Brulley» DénLaroche, 1474 «Nicolaus dictas Colet Brulet» PrincipLiège; probabl. fr. brûlé, comme surnom ou comme toponyme (terrain brûlé, défriché par le feu); les men­tions anciennes ne plaident cependant pas particulièrement pour un nom d'origine, pour un toponyme.

 

JG

Brulé

Brûlé, Brulet, -ée, -e(e), -ez, Brûlez, Brullez, -é, -e: 1. Verspreide PlN Brûlé: verbrand land, blijkens brûler < brusler < Lat. brustulare. 1299 Jakemars Bruleit, Laroche (CCL); 1328 Jakemars Brullés=J. Brusles, Bergen (PIERARD); 1396 Maroeye van Outrive vel Brulets, Berchem (OV) DE B.). - 2. PlN Bruillet, dim. van Bruil, Breuil: broel. Zie Brouillet. 1310 Alars Brailles = 1308 Alars Brullés, Bergen (PIERARD). - 3. Zie Bruiez.

 

FD

Brule, van den

van den Brul(le), (van de) Brui, (van den) Bruel(e), (van den) Bruelle, Oubrulle, Dubrul(e), Debrusle, Debru(i)lle, Dubruille, Debruel(le), Dubruel, Breuil, Bru(e)ls, Brül(le), Brul(le), Brull(s), Brull(s): Verspreide PlN Bruul (= Broel, Bruhl, Briel, Brogel): (vaak bosachtig) moerassig terrein. Rom. Bru(i)lle, Breuil. Vgl. Van den Broele. 1275 Gilles dou Bruille...au manage dou Bruille, Papegem (VR1451°); 1334 Jehan de Bruille, Bergen (PIERARD); 1398 Gillis van den Bruele = Gilles de le Bruele, Deerlijk (DEBR. 1970); 1419 Jacop de Brulle dit Pollier = 1441 Jacob vanden Bruulle dit Polyere, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Brulein

zie Brulin.

 

FD

Brulez

-é, Brees(ch), Brys: 1. De Wvl. familie van Raymond Brûlez (1895-1972) stamt af van De Bure. PIN Bure in St-Pancré (Meurthe-et-Mos.) of Bure (Orne). Of Burey (Eure, Meuse)? 1683 Marinus Brijs (vader van) ± 1688 Joannes de Bure (vader van) ±1696 Josephus Brees (vader van) ±1744 Martinus Brûlez, Ardooie; 1703 M. A. filia Joannis Brees, vulgo Brûlé, Ardooie (VS1974,307-312). We kunnen ons de evolutie aïs volgt voor-stellen: de Burees, (de) Brees, gereïnterpreteerd als de al bekende FN, resp. Brys en Brûlé. - 2. Zie Brûlé.

 

FD

Bruliau

zie Brouillaud.

 

FD

Brulin

Brulein, Bruling: Wellicht van Ofr. brasier, Fr. brûler. PlN Verbrand land. PlN Brulin in Blaimont (N), Les Brulins in Wiesme (N) en Jumet (H). Le Brulin in Drocourt (PdC). Brulain (Deux-Sèvres).

 

FD

Brull(e)

Brull(e), zie van den Brule.

 

FD

Brullemans

Brulmans, Bruelmans. Dérivé en -man de Van den Brûle [FD].

 

JG

Brullez

zie Brulé.

 

FD

Brulois

Misschien var. van Brilois.

 

FD

Bruloot

Brullot: PlN Le Brûlot in Terwanen (PdC). Of brûlot: dim. van breuil: broel.

 

FD

Bruls

zie van den Brûle.

 

FD

Brum

zie Brom, Brummer.

 

FD

Brumagne

1444 «Jamart de Brumaigne» AidesNamur, 1593 «maistre France de Bru­maigne» = 1596 «maistre Frans Brimaigne» BourgDinant, 1631 «Nicolas de Brumagne» BourgNamur; nom d'origine: Brumagne, à Lives (Nr).

 

JG

Brumagne

PlN in Lives (N). 1637 Franciscus Brumagne, Dinant (MUL V).

 

FD

Brumagne

Proven. Dép. Grez et Lives.

 

EV

Brumant

Brimant: Ofr. brument: verloofde, bruidegom; trouwens < Mnl. bru(ut)man: bruid-man. Vgl. Bruygoms. 136 e. Wiars Bruman, Laon (MORLET); 1321 Kale Bruman, Ktr. (DEBR. 1971); 1394 Godevart Bruyman, Aw. (ANP).

 

FD

Brumenil

Bruménil. Nom d'origine, à situer sans doute dans les Ardennes belges; le nom de commune Bréménil (Meurthe-et-Moselle) semble à écarter, d'autant plus que le NF n'est pas du tout français.

 

JG

Brumenil

PlN, wellicht Bréménil (Meurthe-et-Moselle).

 

FD

Brumer

zie Brummer.

 

FD

Brumeyers

zie Brimeyer.

 

FD