16/11/2012

B-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Bricard

-ar(t), Brika(t), Bryckaert, Brichard, -art: BN Afl. van Ofr. bric, Germ. bricco: gek, zot. 136 e. pour fol bricart; 1363 Simon Bricart, Chauny (MORLET); 1422 Jehan Brikart, Bergen (PIERARD).

 

FD

Brice

Brize, Briche (forme pic.). 1289 «Simon Brich» DettesYpres, 1618 «Brice Leclef» BourgNamur, 1659 «Collay Brice» DénSalm; prénom Brice, d'après le saint, disciple et suc­cesseur de saint Martin au siège de Tours. Cf. aussi Brisse.

Dérivés de Briche, forme pic. de Brice [plutôt que de fr. briche '(jeu de) bâtonnet'] : Brichar, -ard, -art [aussi nom d'origine: Brichart, à Arquennes (Ht)], Brichau, -aux. 1254 «Willelmus Brichars de Hus» CartVal-Dieu, 1591 «Henri Brichart» BourgNamur, 1602-3 «vefve Jehenne Brischart» Terriers-Namur. - Brichet. 1539 «Anthoine Brichet» CartCouvin, 1579 «Colchon Brichet» Bourg­Namur, 1580 «Pierot Brichet» Haybes. -Brichot.

 

JG

Brice

N. de bapt. d'orig. german. V. BARD (Braz). Forme lati­nisée : Brictius. Variantes : Brix--he, -ke, Brisse, Prisse. Diminutif : Brissot.

 

EV

Brice

zie Brixius.

 

FD

Brichand

-ant: Var. van Bréjean of leesfout voor Brichaud? Gaat in geen geval terug op 1267 Nicholes Bricham; 1268 Rogerkinus Brichame; 1280 Laurentius Brichame; 1394 Pieter Briccaem, Ip.(ARY,BEELE).

 

FD

Brichant

-and (NF de la région du Centre). 1769 «Jean-Baptiste Brichant» Braine-le-Comte, 1799 «Philippe Brichant» Seneffe, cf. p.-ê. aussi 1270 «Nicholes Bricham», 1283 «Clais Bricham li jovene», 1284 «Leurench Bricham» Dettes Ypres; avec le suffixe -ant du part, présent du v. (Fontaine-l'Évêque) brichî 'frapper sur la bâtonnet' mais aussi 'épandre, éclabousser' DOW 1,169, surnom de celui qui joue à la briche (jeu du bâtonnet), cf. W. Bal, Les appellations belgo-romanes du jeu de bâtonnet, BTD 20, 276-7; sinon d'un autre verbe comme w. (Jamioulx) britchî 'faire saillie', à connotation erotique.

 

JG

Brichar

Briche, Brichet, etc., cf. Brice.

 

JG

Brichard

-art, zie Bricard, Brissard.

 

FD

Brichau(t)

-aux, -aud, zie Brissaud.

 

FD

Briche

 

zie Brixius.

 

FD

Brichet

 

-é, -er, Brichot, Brixho, Brico(t), -otte, Brisset, -ez, Bris(s)é, Bricon, Bris(s)on, -ot, Brisquet, Bri(c)quet, Briket, -é, Brihet: Patr. Vleivormen van de VN Bric(h)e, HN Brictius/Brixius. Vgl. Brike.1237 Gossuin Briket, Leuze (SMTI); 1275 Brisset le Potier = Brisson le Potier, Lessen (VR ii3v°); 1285 Simon Brikete, 1335 Engheram Briket, Atrecht (NCJ); 1339 Brisseto, Valencijn; 1412 Gilles Brissot, Maubeuge (CCHt); 1413 Janin Bricot,Dk. (TTT).

 

FD

Bricheux

1759 «Dieudonné Bricheux (orig. de Somerain)» BourgLiège; autre dérivé de briche(r), ou bien nom d'origine: Bricheux, à Bra (Lg).

 

JG

Bricheux:

PlN in Bra (LU).

 

FD

Brick

cf. Bricq.

 

JG

Brick(e)

 

zie Brike.

 

FD

Brickman(ne)

zie Briggheman.

 

FD

Brickteu

cf. Bricteux.

 

JG

Brickteu

zie Bricteux.

 

FD

Briclet

Var. de Briquelet; cf. aussi Bricq, Brick.

 

JG

Briclet

zie Brikelet.

 

FD

Bricman

-ant, -anne, -aan, Bricqman, -anne, Briquemanne, Briqmane, Brickmanne. NF essentiellement du Hainaut, partiellement des prov. de Liège et Namur; sans doute formes francisées du NF Bruggheman, Briggheman (= pontier).

 

JG

Bricman(ne)

-mann, -mant, zie Briggheman.

 

FD

Bricmont

(NF du Hainaut et du Brabant wallon), Briquemont (NF des prov. de Luxembourg et de Namur, dont l'épicentre au 15e s. semble avoir été Corbion-sur-Semois). 1317 «Brike-mons de Roscelor» CartValDieu, 1552-54 «Jehan de Briqmon» CoutStavelot; nom d'origine: Bricquemont, à Mont-Gauthier (Nr).

 

JG

Bricmont

-ond, zie Briquemont.

 

FD

Bricmont

Proven. Bricquement (Dép. Mont-Gauthier).

 

EV

Brico

Bricot, au fém. Bricotte. 1697 «Guil­laume Brico» BourgNamur; surnom: moy. fr. bricot 'souche de buisson' FEW 1, 523a?

 

JG

Bricon

-o(t), -otte, zie Brichet.

 

FD

Bric--ou(lt)

-out, -oux, -usse. V. BARD (Brak).

 

EV

Bricoult

-out, -oux, -ou(p): 1. Afl. van Ofr. bric: gek, zot (DNF). 1317 enfans Brichoul = 1309 Bricouls; 1312 Jehan Brichoul; 1327 Jehan Bricoul, Bergen (PIERARD); 1365 Ysabiaul Bricoul, Bergen (DE COCK). - 2. PlN Bricoult in Thulin (H).

 

FD

Bricoult

-out, -oux. 1309 «Bricouls», «Brikous», 1314 «Jehans Brikous», 1321 «Jehans Bricouls», 1344-45 «Brikoul», 1365 «Ysa-biaul Bricoul» TailleMons; nom issu d'un anthrop. germ. en -wulf [FD] plutôt que nom d'origine: Bricoult, à Thulin (Ht). — Bibliogr. : R. Maes et G. Waltenier, Éléments pour une histoire de la famille Bricoult originaire du Cambrésis, IdG 42, 1987, 333-364.

 

JG

Bricourt

1. PlN in Apremont (Ard.). - 2. Var. van Bricoult.

 

FD

Bricourt

Nom d'origine: Bricourt, à Apremont (Ardennes).

 

JG

Bricourt

Proven. ,,Domaine du sieur Brice".

 

EV

Bricq

Brick. Forme réduite de Bricman(ne), etc. ; ou bien surnom : anc. fr. bric 'sot, fou' ou 'piège à oiseaux' FEW 1, 521, comp. Bricart.

 

JG

Bricq

zie Brike.

 

FD

Bricqman(e)

Bricquemanne, zie Briggheman.

 

FD

Bricquet

zie Brichet.

 

FD

Brics

zie Brike.

 

FD

Bricteux

Brickteu. 1365 «Will. le Briketeur briketeur» TailleMons, 1530 «Jehan Le Bricteur» BourgNamur, 16e s. «Jenin le Bricqteu» Châtelet; nom de profession: moy. fr. briqueteur, w. liég. briketeû 'briquetier' FEW 15/1, 277a.

 

JG

Bricteux

Brickteu: BerN Briqueteur (W. brikteu), Fr. briquetier: steenbakker. 1365 Will. le Briketeur, briketeur, Bergen (DE COCK); 1454 Coppin le Bricqueteur, Komen (RHK 294).

 

FD

Bricteux

Profess. ..Briquetier" (Dia­lecte). N° 178.

 

EV

Bricusse

1743 «Jean Brix, puis Bricus» Boevange-s-Attert, 1785 «Jean-Pierre Bri­cusse» Suxy ; latinisation du NF Brix, probabl. venu du G.-D. de Lux. (A. Lanotte, Esquisse, 18).

 

JG

Bricusse

Patr. Var. van Brix(ius). 1743 Jean Brix = Bricus, Boevange (med. J.G.).

 

FD

Bride

1289 «Dame Bride» CensNamur; pré­nom, forme anc. de Brigide, Brigitte, nom de plusieurs saintes, cf. aussi Brixhe; secon­dairement, pourrait être un surnom : fr. bride.

 

JG

Bride

BerBN Fr. bride: breidel. Vgl. Breidel. 1347 Gillot Bride, Atrecht (NCJ).

 

FD

Bridel

zie Bredel.

 

FD

Bridelance

-lence: Var. van Briselance (metz/rf-wisseling zoals Bazelaire/Baudelaire). Zinwoord: die de lans breekt. BN voor een ridder die aan toernooien deelneemt. Vgl. 1400 Willem Breecspeere, Ktr. (DEBR. 1970), E. Breakspear. 1312 Martin Briselaunce, Devonshire (REANEY).

 

FD

Bridelance

Surnom: qui bride (= serre?) sa lance [JH] ou bien fr. bris de lance, moy. fr. 6m 'action de briser' [JPCh].

 

JG

Bridet

Dim. van Bride.

 

FD

Brido

zie Bredel.

 

FD

Bridou(x),

Bredoux, Broutout, -oux, Brutout, -oux: 1. Patr. Wellicht door diss. < Blidoul, Rom. vorm van de Germ. VN Blidolf, Blidulf(us) (Fm.). 1358 Bridoul de Montegny, Binche (BLOIII); 1365 Bridoul Floret boulenghier; 1415 Bridoul de le Joie, Bergen (DE COCK). - 2. BerBN. Afl. van Fr. bride: breidel. Vgl. Bredel. 1262 Baudes des Bridous; 1271 Nicolon Bridoul = 1275 N. au Bridoul; 1270 Baudes Bridous, Atrecht (NCJ).

 

FD

Bridoux

-ou, -o. 1424-25 «Bridou de la Joye», «Allait Bridoul» DénHainaut, 1365 «Bridoul Floret boulenghier» TailleMons, 1486 «Jean Bridou» Cerfontaine, 1666 «Charles de Bridoul», 1684 «Charles Bridoul» Bourg­Namur; dans les attestations les plus ancien­nes, il s'agit d'un prénom, p.-è. dérivé de Bride (= Brigitte); aussi rouchi bridou 'garçon d'écurie', dérivé de fr. bride.

 

JG

Bridoux

Profess. ,,Bourrelier" (Dia­lecte).

 

EV

Bridts

zie Brito, Brits.

 

FD

Brie

Briee, zie Briet.

 

FD

Brieders

zie Broeder(s), de Brier.

 

FD

Briel

au génitif: Briels. 1254 «Joh. de Briel le fix», «W[outer] dou Briel» DettesYpres, 1623 « Hector Briel » DénChimay ; var. germ. de fr. breuil, cf. 1283 «Jeh. de Fûmes li carpentiers, manant au Briel sour le tiere dou Temple» DettesYpres.

 

JG

Briel

V. Breuil.

 

EV

Briel, van de(n)

van den Briele, van Briel, van de(n) Bril, Brils, Bril(l), Briel(s), Briel: PlN Briel (< Broel, Bruul, Brogel, Breugel, zie i.v.): moerassig terrein < Keltisch broglio. Briel is een plein in Cent, den Briel in Hechtel (L), Den Briel (ZH) enz. (DFII). 1164 Bernardi de Briele (GN); 1281 Johannes de Brelo, Ing. (HAES.); 1382 Boudin van den Briele, Ktr. (DEBR. 1970); 1570 Sacharias Briel, Lv. (HENNO); 1616 Petrus van Bril, Schelle (MAR.).

 

FD

Brielman

Brilman(s), Brilleman: Afl. van Van den Briele. 1398 Grielkin Brielmans; 1382 Willem Brielman, Kanegem (DEBR. 1970); 1584 Pieter Brielman, Willem Brillemans, Aw. (AB).

 

FD

Brieman(t)

zie Breemans.

 

FD

Briemont

V. Bricmont.

 

EV

Brien

Brian, Brienne. Nom celtique emprunté aux romans de la Table Ronde, dont la signification était en breton 'élévation', d'où 'dignité' (cf. Dauzat 67)?

 

JG

Brien

O'Brien, Brienne, Brian(d), -ant, Bryanft), -ans, Briaen: Patr. Keltische VN. lers Brian (V.D.SCHAAR). E. FN Brian, Fr. Brian(d). 1124 Brien de Seurengem; 1199 Brien de Sewerghem; 1257 Giselbertus cocus fîlius Briens (GN); 1236 Johanne dicto Brienne, Hoei (SLL); 1361 Janne Briant, Cent (GSB).

 

FD

Brien

Proven. Brienne (Ville fr.). Synon. : VAN Brienen.

 

EV

Brienen, (van)

van Brien: PlN Brienen bij Kleve (NRW).

 

FD

Brienesse

Ontronde vorm van Ndl. FN Bruinis, met var. Breunesse, Breunis, Bruijnis. PlN Bruinisse (Z).

 

FD

Brienne

Bruienne, Bruyenne(s): 1. PlN Brienne (Saône-et-Loire, Aube, Ard.). - 2. Zie Brien.

 

FD

Brier

au génitif: Briers. Nom de profession: moy. néerl. (Brabant, Limbourg) brieder 'brasseur', avec syncope du d.

 

JG

Brier, de

Brier(r)e, Brière, Briers, Bryere, Bryers, Brieders: 1. Brieder en met d-syncope brier, Br.- Limb. vorm voor brouwer. 1289 jeghen Woutere den Brieder van Ledeberghe (CG); 1390 Jan de Bryer, 1423 Jan de Brydere, Aw. (V.GORP 1949,17); 1356 Pauwels Brieders, Bs. (PEENE1949); 1655 Gerard Briers, Bilzen (SCHOE.). - 2. Ontronde vorm van Broeder/ Broer/ Bruur. Zie Broeder(s).

 

FD

Brière

Brier(r)e, Bryere: 1. Grafîe voor Bruyère. - 2. W. adaptatie van Brière uit Briedere; zie De Brier.

 

FD

Briers

Bries, Bries(s)en, Briet. V. BARD (Braz).

 

EV

Bries

1. Var. van Briers, met ass. rs/s. - 2. Spellingvar. van Brys; zie Brixius.

 

FD

Bries

Briet. 1280-81 «Jehan Bries li drapiers» RegTournai, 1289 «Jehan Bries» = «Jehans li fis Briet» CensNamur, 1369 «Mahieus li Bries», 1427 «Mahieus Briet» Ladeuze; p.-ê. forme aphérésée de Aubriet, dimin. de Aubry [FD], mais la présence de l'article n'est pas en faveur de cette explication, cf. aussi Lebriez.

 

JG

Briese(n)

Briesse, zie Brixius.

 

FD

Briesmoutier

zie Brismoutier.

 

FD

Briessinck

zie Brissinck.

 

FD

Briet

-ez, -é, -ee, Briais: Patr. Korte vorm van Abriet of Aubriet, dim. van Albert/Aubry (Alberik). 1435 Jehenne Briette; 1460 Jaquemart Briet, Dk. (TTT).

 

FD

Brieux

Proven. ..Terrain maréca­geux". N° 231.

 

EV

Brieven

BerBN van de schrijver, de klerk. Zie De Briever(e). 1467 Walterus Brieven, Leod. dioc. (MULII).

 

FD

Brieven

Profess. ..Lettres". N. d'écri­vain public. N° 131.

 

EV

Briever(e), de

BerN van de schrijver, geheimschrijver, klerk, rentmeester. 1281 Thankart Brievere, Koudekerke (HAES. 1957); 1372 Woutere den Brievere, Lv. (HB 602).

 

FD

Brif(f)-

-a(e)rt(s), -aux, -os, -oz. Car. mor. Bifaud, ..Gourmand", (Ane. fr.). N° 273.

 

EV

Brif(f)aut

Briffaux, -oz: BN Ofr. brifaud: slokker, schrokker, gulzigaard. 1275 Lizebeth Briffaude, Oud. (VR 6v°); 1394 Briffault mijns heeren jaghere, Zwg. (DEBR. 1970); 1599 Alexandre

Briffoz, Luik (ISP).

 

FD

Briffaer(t)s

-a(rt), Bruffaerts: Afl. van Ofr. brifer: gulzig eten, schrokken. BN voor een gulzig eter. Vgl. Briffaut. 1370 Jean Briffart, Luik (SLL IV); 1557 Wilhelmus Bruffaerts, Lv. (HENNO).

 

FD

Briffart

Briffaut, Briffoz; Briffaerts, Bruf-faerts (formes néerl.). 1253 «Perret li fis Bri-faut de Vaus» CartOrval, 1280 «Jehan Brif­foz» ÉchHuy, 1324-26 «Briffaut De le Piere» ComptesMons, 1341 «Waltier Briffos» Cout­Stavelot, 1356-58 «Ernouls Briffaus» Polypt-Ath, 1390-92 «Jehan Briffo» ÉchHuy, 1469 «Johan Briffo» CoutStavelot, 1484 «Jehan Briffault» Ladeuze; surnom de gourmand, de goulu: dérivé de moy. fr. brifer 'manger goulûment' FEW 1, 520b. -Aussi 1365 «Hel-lot Briffote» TailleMons; 1513 «Johan Bri-fotial» Villers-le-Gambon.

 

JG

Briffeuil

1279-80 «Mikelés de Briffuel» Reg­Tournai, 1365 «Jehenne de Briffuel», «Brif-fuels siergans» TailleMons, 1526 «Jehan le Brifoel» Ladeuze; nom d'origine: Briffœil, à Wasmes-Audemez-Briffœil (Ht).

 

JG

Briffeuil

PlN Briffoeil in Wasmes-Audemez (H). 1220 Gertrudis de Brifuel, Bergen (CSWI); 1398 minen heere van Briffuel (DEBR. 2002).

 

FD

Briffeuil

Proven. Dép. Wasmes-Audemez.

 

EV

Briffoz

cf. Briffart, -aut.

 

JG

Brigaerts

Briga: De vorm op -aert kan hypercorrect zijn via W. Briga voor Brigaud, maar kan ook een afl. zijn van Ofr. brigue: twist, ruzie, net zoals Brigaud.

 

FD

Brigand

Bregand, -ant, Brégand, Bringand: Mfr. brigand: krijger te voet, soldaat. 1523 Fiera Brigan, Namen (RBN).

 

FD

Brigaude

Brigode, -oode, -oude, -onde. 1285 «Maroie li Brigode» Louvignies-Quesnoy, 1559 «Jehan Brigaude», 1612 «Nicolas Brigode» TerriersNamur, cf. aussi [dérivé en -eau:] 1527 «Collin Brigodea», 1553 «Jamart Brigodeau» BourgNamur; sans doute dérivé fém. en -arde, w. —aude de moy. fr. briguer 'se quereller'. -Aussi nom d'origine: Brigode, à St-Amand-lez-Fleurus (Ht), cf. 1265 «Loghars de Brigodes» Fleurus, 1272 «in curia Walteri de Brigaudes» PolyptVillers.

 

JG

Brigaude

-o(o)de, -ou(de), -onde, -otte, Brygo: 1. BN Afl. van briguer: twisten, ruziemaken. 1285 Maroie li Brigode, Louvignies-Quesnoy (Nord) (HERB.); 1547 Jehan Brigade, 1599 Jehan Brigaude, Namen (RBN). - 2. PlN. Zie De Brigode.

 

FD

Brigé(e)

-e(z), zie Brigué.

 

FD

Brigg(h)e, van der

zie van der Brugghen.

 

FD

Briggheman

Breg(ge)man, Brigmane, Brickman(ne), Bricma(a)n, -manne, -mant, Bri(c)quemanne, Briqmane, Bricqman(e), Bry(c)kman: 1. Ontronde vorm van Bruggeman. De vormen met k zijn te verklaren door W. adaptatie. - 2. W. grafieën voor Brekman/Breeckmans; zie Braakman.

 

FD

Briggs

V. BARD (Brak).

 

EV

Brigitta

1. N. de bapt. Brigitte (Ma­tronyme). N° 1. V. BARD. (Forme inversée). — 2. Proven. Propriété des Brigittines. Brigitten(goed), (Dép. St-Gilles-lez-Termonde.

 

EV

Brigitta

Brigitte: Metr. VN Brigitta, gelatiniseerde vorm van Oudiers Brigit (V. D. SCHAAR). 1400 over Jenne Bregit, Tv. (BERDEN).

 

FD

Briglia

V. Breuil.

 

EV

Brig--ode

-otte. Proven. LD. ,,Bour-bier". Synon. : De Brigode. N° 231.

 

EV

Brigonde

-o(o)de, -ou(de), -otte, zie Brigaude.

 

FD

Brigou

Car. mor. Brigand, „ Querel­leur".

 

EV

Brigué

Brigue, Brigé(e), -e(z): Ofr. briguet: zoon van adellijke vader en niet adellijke moeder. Of. var. van Briquet?

 

FD

Brigué

Probabl. surnom: soit part, passé du moy. fr. briguer 'se quereller', soit par réduc­tion de w. nam. briguèdoû 'galant, amoureux' (Pirsoul, 71, qui attribue le mot à Grandgagnage; cf. aussi FEW 21, 502a et 22/1, 41b). Cf. aussi 1570 «Henry Briguel de Nouville» La Gleize.

 

JG

Brihay

V. Breuil.

 

EV

Brihay(e)

zie Brissaud.

 

FD

Brihaye

Brihay (NF de l'Entre-Sambre-et-Meuse), Brihet. 1623 «Jean Brihaye», «Quintin Brihaie» DénChimay; nom d'ori­gine composé en -haie, non localisé dans l'Entre-Sambre-et-Meuse; une forme intermé­diaire du nom wallon d'Évrehailles, à savoir *Eberhaille > à 'brehaye, w.à b'(h)aye > baye (cf. BTD 54, 123-4), est envisageable.

 

JG

Brihet

cf. Brihay(e).

 

JG

Brihet

zie Brichet.

 

FD

Brijs

cf. Brys.

 

JG

Brika

cf. Bricard.

 

JG

Brika(t)

zie Bricard.

 

FD

Brike

Bricq, Brick(e), Brik(s), Bries, Brix: Patr. HN Brictius. 1395 Brixis Rawel = Bricke Rawel; 1395 Bricke de Rues, Wervik; 1398 Willem Briks f. Gillis, Pauweline Brike f. Gillis, Wervik; 1359 Jhans Brits huus = 1358 fundum Johannis Bries, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Brike

Surnom: p.-ê. anc. fr. brique 'morceau'.

 

JG

Brike

V. Bric.

 

EV

Brikelet

Briclet, Briquelet: Patr. Dim. van Brique, HN Brictius. Vgl. Briket.

 

FD

Briket

Briké, Briquet. 13e s. «Adans Briket» ImpôtArtois, 1294 «Gerars Brikes» Cens-Namur, 1302 «Colart Briket» LoiTournai, 1538 «Godeffroy Bricquet» AidesHainaut, 1701 «Nicolas Briquet» BourgLiège; sur­nom: anc. fr. briquet 'petit morceau', ou bien dimin. d'anc. fr. bric, cf. Bricart (Dauzat 68).

 

JG

Briket

-é, zie Brichet.

 

FD

Bril

Brille, Brils. Surnom de lunettier ou bien de porteur de lunettes, néerl. bril [FD].

 

JG

Bril(l)

Brilleman. V. Breuil.

 

EV

Bril, (de)

Brill(e), Brils, Bryl(l): 1. BerBN van de brillenmaker; vgl. Brilleman, Brilmaker. Of BN van de brildrager. Zie ook Berillon 2. - 2. Korte vorm voor Van den Bril.

 

FD

Bril, (van den)

zie van de(n) Briel.

 

FD

Brilantstein

D.-joodse EN: briljantsteen.

 

FD

Brillant

Fr. brillant: schitterend.

 

FD

Brillard

-at, -et, -ez, -iet, -ois, -oit, -(i)on, Brillo(t), Brilot: Afl. van Ofr. bril: val, valstrik om vogels te vangen. Ook Ofr. brillet. BN van de vogelvanger. 1340 Hébert Brillart, Senlis (MORLET).

 

FD

Brilleman

Brilman(s): 1. BerN van de brillenmaker. 1740 Bernardus Brillemans, Deventer-Aw. (AP). -2. Zie Brielman.

 

FD

Brillens

Hypercorrect voor Brils?

 

FD

Brilleslijper

BerN van de slijper van brillenglazen.

 

FD

Brillet

Brillon; Brillot, Brilot. Cf. 1280-81 «Jakemes Brilles» RegTournai, 1289 «Henris Brillons» CensNamur, 1340 «Hébert Brillart» Senlis; probabl. surnom d'oiseleur (Dauzat 68), d'après anc. fr. brillet, brûloir, brillon 'piège pour prendre des oiseaux' FEW 15/1, 271b.

 

JG

Brilmaker

-ma(e)cker, -makère: BerN van de brillenmaker.

 

FD

Brilmayer

Brimeyer, Brumeyers: D. Brielmeier, Brùlmeier: meier op een Bruni. 1561 Hans Brielmeier, Ravensburg (BRECH).

 

FD

Brilot

zie Brillard.

 

FD

Brimant

Var. de Bruman(t) (= gendre) < anc. composé germ. Brutman.

 

JG

Brimant

zie Brumant.

 

FD

Brimbert

Patr. Ontrond (H) < Germ. VN Brunbert? 1620 Jehenne Bronbert (J. G.).

 

FD

Brimbert

Peut-être, avec modification de suffixe, de moy. fr., w. et rouchi brimbeur 'mendiant, vagabond' FEW 1, 527b; sinon d'un nom germ. en -behrt dont le 1er élément anthrop. serait à déterminer, et qu'on peut retrouver dans ce double dérivé en -olet (du type Bertholet) : 1351 «Johans Bribolhet» RegLaroche.

 

JG

Brimbois

1622 «Guilhelmus Brimboix» Bourg-Liège; sans doute graphie pour anc. w. brim-beux, -eur, wall. bribeû 'mendiant' FEW 1, 527b [JL, NFw] ; sinon var. nasalisée de Bré-bois.

 

JG

Brimbois

Afl. van brimbe: zaak van weinig waarde? 1622 Guilhelmus Brimboix, Luik (HERB.). M.i. veeleer < Brisbois, met epenthetische nasaal.

 

FD

Brimbois

Brimioulle. Profess. Arti­san qui fabrique des menus objets, des ,,brimbes" ou ,,bribes". (Ane. fr.). Synon. : Bribosia.

 

EV

Briment

1. Zie Bremont. - 2. PlN Brimont (Marne).

 

FD

Brimeyer

zie Brilmayer.

 

FD

Brimioul

-ioulle, Brumioul. Nom d'origine:*. è Brimioùle, microtop. à Ans (Lg).

 

JG

Brimioul(le)

Brumioul: PlN in Ans (LU).

 

FD

Brimmel

D. ontronde vorm van Brummel, Ndd. Brümmel (Hamburg). BN voor een brommer, brombeer.

 

FD

Brin

1. Car. phys. ,,Brin (d'hom­me)". _ 2. V. BARD (Bran). N° 123.

 

EV

Brin

Wellicht < Berin, vleivorm van Bernard, of (DNF) door diss. < Benignus.

 

FD

Brina(ert)

zie Breynaert.

 

FD

Brinck(en, van)

zie (van den) Brink.

 

FD

Brinckman

-ans, Brinkman, -ans,  Bringmans. Dérivé en -man de Van den Brink [FD],

 

JG

Brinckman(s)

zie Brinkman.

 

FD

Brine

Bryne: Ontronde vorm van Brune, Bruine?

 

FD

Brine

NF probabl. français, attesté au 17e s. dans plusieurs régions de France (Corrèze, Isère, Vosges, etc.) (GeneaNet), apparemment d'ori­gine toponymique (coexiste parfois avec le NF de Brine).

 

JG

Bringand

zie Brigand.

 

FD

Bringer

Bringiers, zie Berenger.

 

FD

Bringman(s)

zie Brinkman.

 

FD

Bringmans

Brinkman(s), cf. Brinkman(s).

 

JG

brink

,,Plaine gazonnée au centre du village, lieu de réunion. Parfois : Pâture communale". N° 229. Pro­ven. Variantes: Brinck, DE Brenck. Synon.: Vanden Brincken. Bringer (Brink, avec suff. d'origine. N° 212). Brinkhuysen. ,,Maisons du Brink".

 

EV

Brink, (van den)

Brinck, Brinks, van Brincken, Ten Brink, Tenbicq, Teblick, Téblick: Oostndl. PlN Brink: (gras)rand, open ruimte bij een erf of in een dorp, dorpsplein. 1266 Gerlach van den Brinck,

Deventer; 1399 Heinrich Brinck (krijgtleen) te Brinck, Hengelo (Midd. 1975,1-30,85-93).

 

FD

Brinkerhof

PlN in Schalksmuhle (NRW).

 

FD

Brinkers

Brenkers: Bewoner van een brink.

 

FD

Brinkhof(f)

PlN in Rinteln (NS). 1663 Eduardus van Brinckhoven, Aw. (AP); 1742 Ph. J. Brinckhoff, Mech.(MULVIII).

 

FD

Brinkhuis

-huizen, -huyzen, -huysen: PlN: huis op

een brink. Brinkhuis in Hengelo en Reutum (ou).

 

FD

Brinkman

-mann, -mans, Brinckman(s), -mann, Brynckman, Bringman(s), Brengman: Afl. van Van den Brink. 1584 Cornelis Brinckmans, Aw. (AB).

 

FD

Brinon

Peut-être nom d'origine: Briennon, pro­noncé brinon (Yonne), etc.

 

JG

Brinon

PlN (Nièvre, Cher).

 

FD

Brioir

Peut-être var. de Briois, avec fausse régression -ois > -oir ?

 

JG

Briois

Brior: Afkomstig van Brie (J.G.).

 

FD

Briois

Ethnique: habitant de Brie; cf; aussi Briard, Bréart.

 

JG

Briol

À rapprocher de l'anc. fr. brioler 'courir avec beaucoup d'agitation' FEW 1,542b(mise au point étymologique dans Baldinger, Etym. 3092) ou de l'anc. fr. (hapax 13e s.) briolet 'piège' FEW 15/1, 271 b (le briolet était égale­ment le nom du vin hutois); cf. 1374 «Johans dis Briolés» Liège, 1556 «Franchois Bryol-let» BourgNamur, 1584 «Jean Briollet» Cerfontaine. En France, le NF Briol est plutôt du Sud-Ouest.

Dérivé: Briolat. NF gaumais, spécifique aussi des départements lorrains voisins.

 

JG

Brion

1. N. franc. Proven. LD. fré­quent. — 2. V. BARD (Bra).

 

EV

Brion

Brioen, Bryon, Brijon: 1. Patr. Korte vorm van Abrion, Rom. vleivorm van VN Albert. 1256 Robertus Brion, Comp. (MORLET); 1517 Guilleame Abrion, Luik (RENARD 236); 1715 Joanne Brion, Tubeke-Bg. (PARM.). - 2. Of var. van Brillant? 1630 Stefanus Breant (vader van) 1661 Stephanus Breon (vader van) 1701 Petrus Brion, Langemark (PDB).

Briot, Brio(d): Patr. Korte vorm van Abriot; vgl. Brion. 1229 Wasson Briot, Noyon (MORLET); 1552 Bryot de Generet, LU (ASM II).

 

FD

Brion

Bryon. 1628 «Adrianne de Brion» BourgNamur ; aphérèse de Aubrion, dérivé de Aubri ; Brion est aussi un topon. fréquent.

 

JG

Briot

au fém.: Briotte. 1509 «Jehenne Briotte» BourgNamur, 1512 «Gillechon Briot», 1518 «Jehan Brio», 1539 «Ysabeau Bryo» Bourg­Namur ; aphérèse de Aubriot, Aubriotte, dérivé de Aubry.

 

JG

Bri--ot(s)

-ou. 1. Proven. V. Breuil. — Ou bien : Bry (Loc), avec suff. d'orig.  N° 211.  — 2.  V.  BARD (Bra).

 

EV

Briou(l)

Briol: 1. Var. van Bridoux? - 2. Korte vorm van Abrioul, vleivorm van Albert (vgl. Brion). DNF verklaart Abriou(x) evenwel als Zuidfr. vorm voor avril: april.

 

FD

Briq(ue)manne

zie Briggheman.

 

FD

Brique-

-elet, -et.V. Bric.

 

EV

Briquelet

Briclet. 1534 «Jacque Bricquellet» Tamines, 1574 «Hubert Bricquelet dit le Fonder» Hanzinne, 1747 «Georges Briquelet» Thy-le-Bauduin; dimin. de Brike (Briket).

 

JG

Briquelet

zie Brikelet.

 

FD

Briquemanne

cf. Bricman.

 

JG

Briquemont

Bricmont, -mond: PlN Bricquemont in Mont-Gauthier (N).

 

FD

Briquemont

cf. Bricmont.

 

JG

Briqueneer

Misschien < Briconnier, zoals Ofr. briconie: gekheid < Ofr. bricon: gek, dwaas, deugniet. 1368 Jehan Brikenier, Maubeuge (CCHt).

 

FD

Briqueneer

Proven.   Brikke,   (Dép. Moorslede, Zonnebeke), avec suff. d'orig. N° 55, 212.

 

EV

Briquet

cf. Briket.

 

JG

Briquet

zie Brichet.

 

FD

Bris

cf. Brisse.

 

JG

Bris

zie Brixius.

 

FD

Bris-

Thème de fr. briser, anc. fr. brisier, w. liég. brîhî'.

Dérivés: Brisack. De w. liég. (Forir) brîzac 'brise-tout', mot avant tout parisien (E. Legros, BTD 27,139).- Brisard, -art [aussi dérivé de Brice], Brisaert (forme néerl.). 1267 « Watiers

Brisars» CensHerchies, 1417 «Mahieu Bri-sart» PolyptAth; surnom péjoratif en -art de brise-tout.

Composés: Brisbois, w. nam. Brîjehwè. 1180 «Johannes Brisbos» moine de Lobbes [BR], 1280-81 «Hellins Brisebos» Reg-Tournai, 1365 «Jehans Brisebos» TailleMons, 1444 «Colin Brizebois» AidesNamur, 1516 «Brixbois», 1524 «Johan Brysboix» Cout-Stavelot, 1585 «Gielle Brisbois» Oignies; ce nom peut être aussi d'origine toponymique, ainsi «Brichebo» à Vezin, «Briexbois» à Liège (E. Renard, BTD 26, 256), cf. Brébois. -Brisfer, Brisfert. 1357 «Motar Brisefier» AnthrLiège, 1636 «feu Henry Brisfer alias dahoux» Spontin, 1779 «les enfans George Brisfer» Natoye. - Brismé, -ée, Brismez, -et. 1721 «Catherine Brismé» BourgLiège; anc. fr. me, anc. pic. mes (du lat. mansus) 'maison, demeure', plutôt que fr. maie 'pétrin', surnom pittoresque de boulanger. - Brismoutier, Briesmoutier. 13e s. «Wautiers Brisemoutier» Laon; anc. fr. moutier 'église'. - Brisepot, comp. Breckpot.

Briscius. Mis pour Brixius (avec décomposition du x en se) ou bien métathèse de Brixius, forme lat. de Brice.

 

JG

Bris(e)bois

Brébois, Brebois: 1. Brise bois: die (in) het bos (in)breekt, die inbreuk pleegt op de boswetten, houtdief, stroper, D. Waldfrevler. Vgl. Ndd. 1327 Hinrik Brekewold, Liibeck (NN). 1387 Jean Briseboz (MARCHAI); 1328 Gilles Brisebos, Dk. (TTT); 1390 Jacobo Brisebos, clerico, Bergen (CCHt). - 2. PlN Brichebo in Vezin (N), Briexbois (LU) (RENARD 256).

 

FD

Bris(s)--a(rt)

-aud, -ot.V. BARD (Braz).

 

EV

Brisac(k)

-acq(ue), -aeck, Brizacq, Bresacq: PlN Brisach, de in Frankrijk gebruikelijke vorm voor Breisach in de Breisgau (Elzas, BW), die in het lokale dialect Brisach uitgesproken wordt. 1481 Heynricus Brisack de Montibus, Cam. dioc. (MUL II).

 

FD

Brisard

1. V. BARD (Braz). N°( ...) (sic) —  2.  Car. mor. ,,Briseur"   (Avec suffixe augmentatif". N° 88.

 

EV

Brisard

-a(rt), -aer(t), Brizar(d), Brésart, -a(rd), Bresart: 1. Afl. van Fr. briser: breken. BN. 1446 Hannekin Brizaert, Dk. (PARM.). - 2. Var. van Brissard.

 

FD

Brisau

zie Brissaud.

 

FD

Brisbart

Brisbaert, Brysbaert, Brijsbaert: Fr. Brisebarre: die de slagboom, afsluiting doorbreekt, dus: inbreker, rover. 136 e. Jehan Brisebarre, Laon (MORLET); 1299 Walteri Brisebard, Bg. (VERKEST); 1474 Kathelinen Britsbarts, Lv. (HB 613).

 

FD

Brisbois

1. Proven. ,,Bois du sieur Brice" (Brigebo, Dép. Bombaye).

  2. Brisbras (Dialecte), ,,Bousil-leur, bâcleur". N° 73.

 

EV

Brisbois

zie Brisebois.

 

FD

Brisbout

zie Bryse(l)bout.

 

FD

Brisco

-ot, Brisko, -ot, Brixho, Brixko. 1764 «Joseph Brixcho (orig. de Forêt)» Bourg-Liège; de w. brîhe-cô, fr. brise-cou, fréquent comme NL, ainsi brih 'cô, Briscol, à Érezée (arr. Marche), à Waimes, Stavelot (arr. Verviers), etc. (cf. E. Renard, BTD 26, 256).

 

JG

Brisco(t)

Brisko(t), Brixho, Brixko: 1. Brise cou: die zijn nek breekt. BN voor een waaghals. - 2. PlN Briscol in Erezée (LX): gevaarlijke plaats waar men zijn nek dreigt te breken. W. brîhcô: 1503 Briexko. 1562 Guilheaume de Briescol; 1643 de Breschol; 1642 de Brexhecol (Midd. 1988,74-77).

 

FD

Brise

zie Brixius.

 

FD

Brisé

-ez, zie Brichet.

 

FD

Brisepot

BN voor een pottenbreker. Vgl. Breekpot.

 

FD

Brisfer(t)

Brise fer: die ijzer breekt. BN voor een sterke kerel. D. Brecheisen.

 

FD

Briska

Var. de Brixha; pour la graphie -sk-, comparer Brixho/Brisko(t) et Ska.

 

JG

Briska

zie Brissard.

 

FD

Briske

Forme diminut. de Brice. V. ce N.

 

EV

Brisko(t)

zie Brisco(t).

 

FD

Brismail

Brysemael, Bresma(e)l: Zinwoord: briser: breken + Ofr. mail: hamer, strijdhamer, knots. Dapper krijger, die wapens breekt. Vgl. Bridelance.

 

FD

Bris--mé(e)

ou -mier ou -miez, -moutier. Proven. ,,Maison rurale isolée du sieur Brice, Monastàre St-Brice".

 

EV

Brismez

-é(e), -ee, -et, -er: BN brise: breek + Ofr. mes

< Lat. mansum: woning, huis. BN van een inbre­ker, die in huizen inbreekt, die huisbraak pleegt. Vgl. Mnl. huusbreker. Zie ook Brismoutier. 1275 Jehans Brikemers, Elzele (VR 83r°).

 

FD

Brismoutier

-iez, Briesmoutier: Zinwoord: Brise: breek + moutier: munster, kerk. BN voor een (Mnl.) kerkbreker, kerkdief, die in kerken inbreekt. Vgl. Brismez. 1343 Joh. Kerkenbreker, Lübeck (NN); 136 e. Wautiers Brisemoutier, Laon (MORLET).

 

FD

Brison

zie Brichet.

 

FD

Brisoux

Brisol, Bressoux, Bresou(x), Bresous, Brésous, Bersou(x), Bersoul: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Brisolf (MORLET I). 1412 Brisoul (secr. Franse koning) (CCHt III); 1438 Baltazart Bresoul; 1480 Jehan Bresou, Dk. (TTT); 1732 P.J.L. Bresou, Ip. (MUL VII); 1753 Frans Bersou, Ktr. (KW).

 

FD

Brisquet

cf. Brisse.

 

JG

Brisquet

zie Brichet.

 

FD

Brissard

-a(rt), Bressard, -a(rt), Brichard, -art, Brixka, Briska: 1. Patr. Afl. van VN Brice, HN Brictius. 1396 weduwe Jans Brissaerts, Vloesberg (DE B.). -2. De vormen met ss kunnen var. zijn van Brisard.

 

FD

Brissaud

Bress(e)au, Brescheau, Brisau, Brichau(t), Brihay(e): Patr. Evtl. hybridische VN uit Brixius + Germ. wald: Briceoldus (MORLET I). Of veeleer dim. op -el (LU W. -ay) van VN Brice. vgl. Brichet. 1386 Brissault, braconnier du duc (MARCHAL).

 

FD

Brisse

Bris. 1283 «Wautiers Brisse» DettesYpres, 1286 «Brisses li Vakiers» CartMons, 1692 «Louis Brisse» BourgNamur; var. de Bric(h)e. • Dérivés: Brissa, -ard [cf. aussi Brisard, -art, v° Bris-]. 1286 «Brissars» CartLessines, cf. aussi 1275-76 «Therions Brissaude» RegTournai. - Brisset, Brissez. 14e s. «Gerars Brisses» DocLens, 1456 «Pierart Brisset dit Mouchault» Silenrieux. - Brisson, Brison. 1235 «Bricion Mouton» = 1251 «Brission Mouton» ChirTournai, 1257 «Brison Kace» BaillNivelles, 1272 «Domina Brison de Men-lerriu» PolyptVillers. - Brisot. Cf. 1310 «Li Brisotte» ComptesMons, 1288-89 «Cholars Brisotials» ComptesMons, 1556 «Gérard Brissoteau» BourgNamur. - Brisoux [cf. aussi Bressoux]. - Brisquet.

 

JG

Brisse

zie Brixius.

 

FD

Brisset

-ez, -é, zie Brichet.

 

FD

Brissinck

Bryssinck(x), Brijssinck(x), Briessinck(x), Bressinck, Brezing: Patr. Afl. van VN Brijs, HN Brictius. 1386 Jan Brisinc = 1400 Jan Brijssinc, Temse(DEMAN).

 

FD

Brissinck

Bryssinck, Bressinck. 1386 «Jan Brisinc» = 1400 «Jan Brijssinc» Tamise; dérivé néerl. en -ing du prénom Brijs, Brys < lat. Brictius, Brice [FD].

 

JG

Brisson

-ot, zie Brichet.

 

FD

Bristom, van

-um, zie van Britsom.

 

FD

Bristot

Zinwoord: brise tout: die alles breekt.

 

FD

Brisville

Zinwoord: brise ville: die in het landhuis inbreekt. Vgl. Brecville, Brismez, Mnl. huusbreker. 1306 Gille Brise vile, Atrecht (NCJ).

 

FD

Brisy

Brissy. Nom d'origine: Brisy, à Cherain (Lx), etc.

 

JG

Brisy

Brissy: 1. PlN Brisy in Cherain (LX), Brissy (Aisne). - 2. Spellingvar. van Brixy.

 

FD

Brit, de

1. Volksnaam van de Brit. - 2. Debrit spelling voor Debrie?

 

FD

Britel(le)

zie Bretel.

 

FD

Britelle

Var. du NF fr. Bretelle (= bande de cuir qu'on passe sur l'épaule pour supporter un sac)?

 

JG

Brito, (de)

Britte(n), Bri(d)ts, Bryt: Patr. De volksnaam van de Britten werd ook aïs VN gebruikt (vgl. Franco, Friso). Britto, Briddo (Fm.). 1379 pars Britonis in Wulpa = 1380 a Britone = 1380 erga Britonem, Z (DEBR. 1969,111).

 

FD

Brits

1281 «Simons Brits» DettesYpres; ethni­que: néerl. brits 'breton'.

 

JG

Brits

Bridts: 1. Patr. Pic. Bric(h)e, HN Brictius. 1359 Jhans Brits huus = 1358 fundum Johannis Bries, Ktr.; 1398 Paesschierkin de Brids, Wervik (DEBR. 1970); 176 e. Brits Baillie = Brix Baillie, Westvleteren (DFII). Zie ook Brike. - 2. Mnl. britse, Ofr. briche: damschijf. Vgl. De Dammer. 1222 Baldewinus Brits, Merkem (LEYS 1954,157); 1399 Jehan le Brits, Ip. (BEELE). - 3. Zie Brito.

 

FD

Britsiers

zie Brochier.

 

FD

Britsom, van

van Bristom, van Bristum: PlN Britsum (FL). 1710 Anna van Britsom, Waas (VAN G. 1,24).

 

FD

Britte

1. Orig. Brit. ,,De Grande-Bretagne". — 2. V. BARD (Brad).

 

EV

Britte

Probabl. var. de Bret, Brette (= breton), cf. aussi Lebriz, Le Bris.

 

JG

Britte(n)

zie Brito.

 

FD

Britting

Brittijn: Wsch. < Brutijn.

 

FD

Britton

zie Breton.

 

FD

Brival

zie Breval.

 

FD

Brix

zie Brike.

 

FD

Brix(he)

zie Brixius.

 

FD

Brixha

Briska. Surnom: w. liég. brîhà 'schiste charbonneux' DL 114b.

 

JG

Brixha

zie Brissard.

 

FD

Brixhe

Prénom: w. Brihe, Brigide, du nom de la sainte honorée à Amay, invoquée pour la brîhe ou pousse des dents des animaux (É. Legros, BTD 27, 136); cf. aussi Bride.

 

JG

Brixho

Brixko, cf. Bris-, Brisco.

 

JG

Brixho

zie Brichet, Brisko.

 

FD

Brixi(u)s

Bryxis, Brix(he), Bric(h)e, Bryc(h)e, Bris((s)e), Bries, Brijs(ens), Brysche, Brys(ens), Brysz, Brys{s)e, Brijsse(ns), Bryssen(s), Breys(s)ens, Breijs(s)ens, Briesse, Briese(n), Brees(ch): Patr. HN Brictius. Brys en Bries zijn Vl. grafieën van de Fr. vorm Brice. 1025-58 Brictius (GN); 1300 ad obitum Brictii, Ktr. (DEBR. 1980); 1280 Brixis de Nova Ecclesia; 1305 Brissis Bossin = Brixis Bossin, Ip. (BEELE); 1353 Frans Brijs, Temse (DE MAN); 1367 Martin Bricxsis = Martin Briesse, Ktr. (DEBR. 1970); 1356 Gysebrecht Brisse; Jan Bris, Lv. (ICKX). Tôt in de i6e e. konden Brijs en de afl. Brijssinck naast elkaar voorkomen: 1506 Jan Brijs alias Rogiers = 1508 Jan Brijssinc alias Rogiers, Temse (VS1982,15-17). - Lit. : BdS 1982,3, p.s.

 

FD

Brixk-

-o, -y. V. BARD (Brait).

 

EV

Brixy

[famille des environs de Lessines, dont l'ancêtre Vincent Brixen ou Brixi était né à Prague vers 1687]. Probabl. génitif lat. de Brice, cf. 1283 «Brixius de Houtkerke» DettesYpres.

 

JG

Brixy

Bris(s)y, Bressy: Patr. HN Brictius. 1687-1744 Vincent Bric(q)si(n) = Brixe(n) - Brixi, Bohemen-Lessen (Midd. 1965,126-131).

 

FD

Briyne, de

-iijne, zie Debraine.

 

FD

Brizacq

zie Brisac(k).

 

FD

Brizar(d)

zie Brisard.

 

FD

Brize

cf. Brice.

 

JG

Brizek.

1. Proven. Brisach (Loc. alsac). — 2. V. BARD (Formes inversées).

 

EV

Bro(h)-

-ard, -é, -et, -ez, -ier. V. BARD (Formes inversées).

 

EV

Bro(u)dehoux

Broudeou(x), Brodéoux, Broudioi, Bro(i)dioi: Zinwoord: broude hourt. Het tweede élément is Ofr. hort, horde: afsluiting, hek. Wellicht BerN van de vlechter van heggen. 1417 Jehan Broudehourt, Aat; 1267 Marouee li Broudehorde, Herchies (J.G.); 1562 Petrus Brodehou, Maubeuge (MULIV).

 

FD

Bro(u)hon

Brouxhon, Brouckson, Brouckxon: Ofr. brohon uit volkslat. brachionem: oude, kleine, verschrompelde boomstronk, afgeknotte boom. BN te vergelijken met Stubbe, Strobbe, wellicht naar de gedrongen gestalte. W. on vî brohon: een oude vrijgezel (HERB.). Ofr. brohon bet. evenwel ook: béer, sperwer. De W. xh-vai. doen denken aan een oorspr. vorm metsk, zoals Ofr. broce < Lat. bruscia (vgl. Brosse). Maar wsch. zijn Brouxhon/Brouckson hypercorrecte grafieën. 1275 Hues li Brochons = Hues li Brohons, Lessen (VR106 v°, io8r°); 1340 Watier Brochon, Valendjn (CCHt); 146 e. le Brohon, Arien (DUPAS 117).

 

FD

Brobald

Vervorming van D. Bro(t)beil: kerfstok van de bakker (BRECH.).

 

FD

Brobeck(er)

zie Brodbeck.

 

FD

Broc

zie Brock.

 

FD

Broc(h)-

De la famille de fr. broche, w. broke 'petit morceau de bois ou de fer', et d'anc. fr. brochier 'piquer des éperons' > w. liég. brokî 's'élancer'FEW 1,543 sv. » Simple: Broche. 1302 «Piéron de la Broche» LoiTournai, 1529 «Jehan Broche» BourgNamur.

« Dérivés: Brocard, art, -ar, -a, Broccard, -art, -ar, Brockart, -ar; Brochard, -art, -ar. 1449 «Englebert Brochart» AidesNamur, 1537-40 «Gillette Brocquart» DénFrasnes, 1580 «Colla Brochau» Haybes, 1580 «Lam­bert Brockar», 1600 «Giele Broccar» GuillLiège; avec suffixe -ard, w. liég. -à, surnom: celui qui broke (qui s'élance), impé­tueux. - Broché [aussi fr. brochet (poisson), ainsi 1636 «Simon Brochet» BourgNamur], Brossé ; cf. aussi Broquet. - Brochier.

 

JG

Broc(k), de

zie Dubrocq.

 

FD

Broc(k)a(e)rt

1. Car. mor. Brocard, ,,Raillerie". N° 284.- Ou bien : Brocard, ,,Chevreuil mâle". Allu­sion à l'infidélité conjugale. N° 271. — 2. Profess. Brocart (Tissu). N. de marchand. N° 131. — 3. V. BARD (Brak). Synon. : Brocas.

 

EV

Broc, de

zie Dubrocq.

 

FD

Broca(rd)

Brocar(t), -as, Brocca(rd), -art, Brocka, Brocka(e)rt, Broka(rt), Broucquart, Brocha(rd), -art, Brutsaert: 1. Patr. Metathesis van Germ. VN burg-hard. ne e. Burchardus, Cent (GN). 1275 Giles Brocars, Atrecht (NCJ); 1434 Marie Brocarde, Dk. (TTT). - 2. Afl. van Ofr. broc, broche: puntig voorwerp, spijker, speld, doekspeld, haak. BerBN. 1298 Egidio Brochart, Bg. (VERKEST); 1367 Willem Brochard; 1374 Gillis Broetschaert = Gillis Brochaerd = 1378 Gillis Brotsaerd, Ip. (BEELE).

 

FD

Brocaille

Brocal(le): Hypercorrect voor broussaille: struikgewas?

 

FD

Brocaille

Surnom: collectif de w. broke (ensem­ble de menus morceaux)'? Sinon, simple var. du suivant.

 

JG

Brocal

Brocallet. 1662 «Jean Brockalle dit prion», 1665 «Piron Brockalle dit prion» Montegnée; surnom: w. brocale 'allumette ancienne' DL 116a.

 

JG

Brocal(le)

Profess. Brocaille, ,,Pavés de rebut utilisés comme bordures de chemins". N. donné au revendeur. N° 131.

 

EV

Brocard

Brocca(rd), cf. Broc(h)-.

 

JG

Brocatus

1. Latinisering van Brugman(s). 1723 Petrus Brughmans = Pétri Brocatus, Brecht (VS 1976,399). - 2. Latinisering van Brocard of van Brocadet, dim. van Brocard, ige e. Brocades = Brocadet (NB), immigranten uit Frankrijk (PDB).

 

FD

Brochard

1. Profess. Brocheur de livres ou de tissus.- Ou bien : Arti­san qui faisait des tissus brochés (à fils entremêles). — 2. V. BARD (Brak). Synon. : Broch- -é, -ier.

 

EV

Brochard

-a(rt), zie Brocard.

 

FD

Broche

Brochet, -ez, -é, -er, Bro(c)quet, Brocké, Brokké: Ofr. broc(he): puntig voorwerp, (doek)speld, haak; en dim. op -et. Vgl. Brocard 2.

 

FD

Broche

cf. Broc(h)-.

 

JG

Broché

Brochier, cf. Broc(h)-.

 

JG

Brochier

Brocher, Brukier, Britsiers, Lebrocquy: Ofr. brocher, Opic. brokier: maker van spijkers, naalden, haken, wapens (lansen). Vgl. Brochard, Broche. 1281 Roger le Brochere, Londen; 1381 William le Bmchemaker, York (REANEY); 1369 Jehan Brokies, Ladeuze (HERB.).

 

FD

Brochoven

zie (van) Broekhoven.

 

FD

Brock

Broc(q), Brocke(n), Brok(ken), Broks, Bro(k)x, Brockx, Broek(e), Broecke, Broeken, Brouck(e), Broe(ck)x, Broecks, Brou(ck)x, Broeks, -sz, -x, Brux: Patr. Germ. VN Brucco, Brucho (SOCIN135), een metathetische vorm voor Burgo 'burg', een korte vorm naast VN Burghard; vgl. Bruchardus, Brokardus = Burcardus (MORLETI). Vgl. Serbrock. 1222 Balduini Broke (DEBR. 1980); ±1240 Symon Brocs, Cent (SCHMID); 1276 Johanne Broc, Ip. (BEELE); 1399 Pieter Brouc, Bg. (SIOEN); 1435 Jacop Broc, Bg. (PARM.).

 

FD

Brock

Brocq, Brocken, Brokken, Broks, Broeckx, Broekx, etc. 1222 «Balduini Broke» Courtrai, ±1240 «Symon Brocs» Gand, etc.; pour Debrab. 208, le nom peut être d'origines multiples, par ex. surnom: néerl. brok 'mor­ceau, fragment, pièce d'habillement', ou forme courte de Van den Broeke (cf. Broeckman(s)) ou même de De Brouckere; mais, précise-t-il, les formes Broeke, Bro(u)cke et en -en, ramè­nent plutôt à un nom germ. Brucco, Brucho, métathèse de Burgo (de Burghard).

 

JG

Brock, van de

zie van de(n) Broeke.

 

FD

Brocka

zie Brocard.

 

FD

Brocka(e)rt

1. Zie Brocard. - 2. Zie Broekaert.

 

FD

Brocké

zie Broquet.

 

FD

Brocke(n)

zie Brock.

 

FD

Bröcker

Brocker: Ndd. afl. van PlN Brock: broek, moeras. Vgl. De Brouckere 2.1367 Joh. Broker, Kiel (NN).

 

FD

Brockhaus

-hans, Broeckhaus, -hans, Broekhaus: Verspreide PlN Brockhaus(en) (NRW, NS). Vgl. Van Broekhuizen. 1534 Franciscus Brockenhouze ... ex regno Datie (MULIV).

 

FD

Brockhus

zie (van) Broekhuizen.

 

FD

Brocking

Bröcking: Patr. Zoals Ndl. FN Brokking, afl. van Germ. VN Brucco. Zie Brock.

 

FD

Brockman(s)

-mann, zie Broekman.

 

FD

Brockmans

cf. Broekman(s).

 

JG

Brockx

zie Brock.

 

FD

Brocorens

zie Brootcorens.

 

FD

Brocq

cf. Brock.

 

JG

Brocq

zie Brock.

 

FD

Brocq, de

zie Dubrocq.

 

FD

Brocquet

zie Broquet.

 

FD

Broctcooren

-kooren, -horen, zie Brootcoorens.

 

FD

Brocteur

Profess. Enquêteur, ,,Ou-vrier qui entasse les gerbes".

 

EV

Brocteur

Surnom dérivé de la riche famille sémantique de w.,  pic. braque 'broche', ainsi w. (Fosses-la-ville) broketeû 'mauvais ou­vrier', w. (Mons) broqueteur 'ouvrier bras­seur', rouchi broqueteux 'débauché qui court les filles' FEW 1, 547a; cf. aussi rouchi bro­queteux 'marchand de vin en détail' (Hécart 83b) [MH].

 

JG

Brocteur

W. broqueteur: werkman in debrouwerij, slechte werkman, (ook) vrouwenloper (HERB.). M.i. reïnterpretatie van Bricteux.

 

FD

Brocvielle

de Broqueville, Bro(c)quevielle, Broequevielle: Deze FN kwam in 1820 in PdC ook in volgende var. voor: Brocquevie(i)lle, Broc(q)vielle, Brocuvielle, Brocviel, Broquevielle (BERGER). Wsch. niet de PlN Bricqueville (Calvados, Manche), maar veeleer een var. van Brecville.

 

FD

Brod

zie Brood.

 

FD

Brod-

Thème anthroponymique d'origines et de sens divers: soit fr. broder, soit anc. fr. brod 'lâche, efféminé' (d'où w. broder 'bouder'), soit w. brôdeler 'bousiller' FEW 15/1, 300b, 301a.

• Dérivés: Broda. - Brodée. - Brodeaux, Brode) (forme non vocalisée), d'où le dérivé Brodelet,  Broddlé. - Brodure [également var. d'anc. fr. burdure 'tournoi'?].

 

JG

Brod(d)in

Afl. van Brode.

 

FD

Brodahl

PlN Brudahl (Noorwegen) of Brudal (Denemarken).

 

FD

Brodbeck

Brobeck(er): BerN Mhd. brotbecke: broodbakker.

 

FD

Brodcorne

Brodkom, cf. Broodcorens.

 

JG

Brodcorne

zie Brootcoorens.

 

FD

Brode

BN Ofr. brode: laf, verwijfd. 1286 Maroie Brode, Atrecht (NCJ); 1384 Jehan Brode, Laon (MORLET).

 

FD

Brodehoux

Brodeoux, cf. Broudehoux, Brou-deoux.

 

JG

Brodehoux

zie Broudehoux.

 

FD

Brodel

-elle, -elet, Brodeau(x), Broddele(t), -elez, Brodd(e)lé: Dim. van Brode. 1388 Jehans Brodeles, Moxhe (CSP).

 

FD

Broden

1. Profess. ,,Pains" (Flam.). N. de boulanger. N° 131. — 2. V. BARD (Brad).

 

EV

Broden

Mhd. Brode: gebrekkig, zwak. Of hypercorrecte (vernederlandste) vorm van Brode.

 

FD

Brodéoux

zie Broudehoux.

 

FD

Broder(s)

Bröders: Ndd. voor Bruder: broer.

 

FD

Brodermans

zie Broedermans.

 

FD

Brodescoren

zie Brootcoorens.

 

FD

Brodesser

D. Brotesser: broodeter, gast. Vgl. Broothaer(t)s. 1492 Hinrick Broteter, Hornburg (BRECH.).

 

FD

Brodeur

BerN van de borduurder. 1383 Henriet le Brodeur...pour broderies, Dijon (MARCHAL).

 

FD

Brod--eur

-ure.  Profess. Exploitat. d'un atelier de broderie. Nos 130, 131.

 

EV

Brodhaag

D. FN Brothag, BN voor een broodeter; vgl. Brodesser (BRECH.).

 

FD

Brod--haag

-kom.Proven. ,,Bosquet-, Agglomération- -du domaine du sieur Brado" ou bien -du marais" (Broek- haag, -kom. Broe-kom, Loc.).

 

EV

Brodie

Brody: Brodier, syn. met BerN Brodeur. 1218 Ansiaus Brodiers, St-Q. (MORLET).

 

FD

Brodie

Profess. Bordier. V. ce N.

 

EV

Brodioi,

zie Broudehoux.

 

FD

Brodkom

zie Brootcoorens.

 

FD

Brodman(n)

zie Bromans.

 

FD

Brodt

zie Brood.

 

FD

Brodur(e)

1. BerBN van de borduurder. Of zelfs var. van Brodeur. - 2. Ofr. burdure: toernooi. Vgl. Tournoy.

 

FD

Brody

zie Brodie.

 

FD

Broe, de

zie Debrou.

 

FD

Broecheler

Afl. van PlN Brogel. Vgl. D. Brugler < PlN Brügel, Brühl: Brogel, Broel. 1290 Ruod. der Brugeler = Brûler, Kolmar (BRECH.).

 

FD

Broechem

PlN Broechem (A). 1321 Art van Brokem, Bekkevoort (OATIII); 1340 Joh. de Broeghen = J. de Broechghem, Tnh. (VERB.).

 

FD

Broechoven

zie (van) Broekhoven.

 

FD

Broeck

cf. Brock.

 

JG

Broeck-

zie Broek-.

 

FD

Broeck, de

zie Dubrocq.

 

FD

Broeckaert

1. V. Broek. — 2. V. BARD (Brak).

 

EV

Broeckaert

Broekaert, Brouckaert, etc. Dérivé en -aert de Van den Broek(e), cf. 1378 «fundum Johannis Broukaerts brassatoris» = 1368 «Jhan van den Brouke den bruwere» Courtrai, ou bien var. de Brocart, -ard, cf. v° Broch- [FD].

 

JG

Broeckhaus

zie Brockhaus.

 

FD

Broeckhove

Broeckhoven, etc. Nom d'origine: Broekhoven (= ferme du marais), fréquent en toponymie flamande [FD].

 

JG

Broeckman

Broekman, au génitif: Broeckmians, Broekmans, Brockmans. 1315 «Heinricke Broecmanne» Diest, etc. ; dérivé en-man de Van den Broek(e) [FD].

 

JG

Broecks

-ckx, zie Brock.

 

FD

Broeckx

Broekx, cf. Brock.

 

JG

Broeder

Broer, Broere, au génitif: Broeders, Broers, Bruers. Nom de parenté: moy. néerl., néerl. broeder, broer 'frère', aussi avec le sens de: confrère, collègue, membre d'une corpo­ration, etc. Cf. aussi Broeur.

 

JG

Broeder(s)

de(n) Broeder, Broere(n), Bruere(n), Broers, Bruer(s), Bruurs, Brieders, de Brier, Briere, Brière, Briers, Bryere, Bryers: Mnl. broeder: broer, ambtsbroeder, confrater, collega; ordebroeder, geestelijke. BN. De vorm met u is gepalataliseerd, die met ie ontrond (vgl. dial. broer/bruur/brier). 1302 Godefridi dicti Briderken = G.d. Bruderken = G.d. Bruder = 1329 G. d. Bruders, Goetsenhoven; 1327 Paulus Bruere, Oosterwijk; 1340 Johanne dicto Brueder de Tongerlo (= kloosterbroeder) (OAT II-III); 1336 Coppin Broeder, Ettelgem (RYCKEBOER); 1385 Godefridi Bruders, Tg. (TYTGAT); 1451 Jan Brieders = Broeders, Ht. (GESSLER). "1713 Nid. Frères, Rutten = 1737 Nikl. Broeders, Tg. (PDB).

 

FD

Broeder, (den)

zie Broeders.

 

FD

Broederlam

Patr. Broeder Lambrecht. 1276 Henrico Brouderlam; 1281 Piterkinum Broderlam; 1326 Diederic Broederlams kinderen, Ip. (BEELE).

 

FD

Broedermans

Brodermans, Broerman(n): Afl. van broeder. Vgl. Broers. Ook D. Brudermann. 1340 Claus Bruederman, Lv. (IVL); 1546 Peter Broerman, Lv.-Aw. (AP).

 

FD

Broeders

..Frères". N. de  relation familiale. Désignation probable de

frères associés.

 

EV

broek

(Flam.), brou (Wallon), br(o)ucq (Picard). ,,Marais". N° 231. Proven. Broeck(x), Broeksz, Van (den) Broeck, Broeck, Bruk-

-mans; Broe(c)k-, Brou(c)k- -aert, Broecker, ,,Du Marais". N08 210, 212.  

 

EV

Broek-

cf. Broeck-.

 

JG

Broek(e)

Broeck(e), zie Brock.

 

FD

Broek(e), van (de(n))

van de(n/r) Broeck(e), van der Broek, van Broeck, van den Broech, van de Broekx, van de Brock, van den Broeke, van den Brouc, van den Brouke, van dem Broucke, van de(n) Brouck(e), van de(m) Broucq, van den Broucque, van den Brouche, van Broucq, Vambrouck, Wambrouck, Vanebrouck, Wannebrouck, Vambroug, Wandebrouk, -broucq, Wannebroucq, van den Breuck, van der Breucq, Verbreu(c)k(en), Verbrouck, Verbroekken: Heel verspreide PlN Broek: moeras, waterland. 12e e. Godescalc de Broke, Moortsele; 1227 Lambertus de Broeka, Bavegem (GN); 1259 Walterus de Broeke, Pittem; 1367 Stevin van den Brouke, Ktr. (DEBR. 1980,1970); 1506 Joannes vanden Broecke die huysinge te Broeke; 1570 Mewes vanden Broke...te genen broke tusschen erve Hubr. vanden Broke ende Jan vanden Broke, Diest (CLAES1983,135). Zie ook Uitdenbroek, Ten Broek, Optbroeck.

 

FD

Broek, de

zie Dubrocq.

 

FD

Broekaert

Bro(e)cka(e)rt, Broek(h)aar, Broukart, Brouckaert, -aers, Broucquart, Brouchaers: 1. Afl. van Van den Broeke. 1367 Johannis Broukaerts brassatoris = 1368 Jhan van den Brouke den bruwere, Ktr. (DEBR. 1970); 1396 Heinric Broeckaert, Waarbeke (DE B.). - 2. Soms < Brocard. 16e e. Margriete Brouckaert = Broccart, Desselgem (Jb. Gaverstreke 1988,505).

 

FD

Broeken

zie Brock.

 

FD

Broeken, van den

zie van de(n) Broeke.

 

FD

Broekers

zie de Broucker(e).

 

FD

Broekhaus

zie Brockhaus.

 

FD

Broekhoven, (van)

(van) Broeckhove(n), (van) Brockhoven, Bro(e)choven, de Brouc(k)hoven, Broekhoff: PlN Broekhoven in Noorderwijk (A), Morkhoven (A), Riethoven (NB), Tilburg (NB), Meersen (NL). 1203 A(nselmus) de Bruchoven, Nijmegen (AAV); 1357 (Jan) van Brouchoven, Bs. (BLOII); 1422 Gheert van Broechoven, Geel (GF).

 

FD

Broekhoven, (van)

zie (van) Broekhoven.

 

FD

Broekhuizen, (van)

(van) Broekhuijsen, Broe(c)khuysen, -huyzen, -huijzen, Brockhus: PlN Broekhuis: huis bij een moeras. PlN in St.-Omaars (PdC): 1300 Brouchus; in Maldegem (OV). Broekhuizen (NL, DR, OIJ,U), Broekhuysen in Straelen (NRW). Vgl. Brockhaus. 1228 Egidius de Brouchusen, Utrecht (OHZ 11,86); 1281 Bald. de Brouchuse, Saaftinge; 1289 Boudene van den Broechusen, Eeklo (CG); 1300 Ten Broechuse... daer Clais van den Broechuse woende, Maldegem (CG); 1420 Jehan de Brochusen, NB (CCHt); 1581 Bern. van Broeckhuys, Mors-Aw. (AP; hier wellicht adaptatie van D. Brockhaus) = 1584 Bernard van Broeckhuysen, Aw. (AB).

 

FD

Broekhuysen

..Maisons  du marais".    Formes romanes : Brou(x), Bruche, Broucq, Broucke, Bru(c)k,  Del- -brouck, -broeucq, Dubreucq. (Bruch, Dép. Messancy).

 

EV

Broekkamp

Brokamp: PlN Brokamp (NS). Stamvader is Johann Theodor Brockamp, geboren in Borken (NRW) (PDB).

 

FD

Broekman(s)

Bro(e)ckman(s), Brou(c)kmans, Brokman, Brockmann, Broicmans, Brueckman, Breuckmann: Afl. van Van den Broek(e). Vgl. Broekaert. 1315 Heinricke Broecmanne, Diest (F.C.); 1342 Johanne Broeckman, Tongerlo (OAT III); 1396 Jan Brouckeman, Schendelbeke (DE B.).

 

FD

Broekmeijer

Broeckmeyer, -meijer, -maeyer: BerN. Meier, pachter, boer bij een broek, moeras. 1496 Hans Bruckmaier, Esslingen (BRECH.).

 

FD

Broeks

Broekx, zie Brock.

 

FD

Broeksmit

Smid die aan een broek (moeras) woont. D. Brokschmied.

 

FD

Broele, van de(n)

van den Brole, Broel, van den Broere: PlN Broel, met var. Brogel/Bruul/Briel: moerassig terrein, o.m. in Kortrijk, Izegem, Menen en Moorsele (DFII). 1398 Loy van den Broele, Bissegem; 1422 Grietkin vanden Broele, Ktr. (DEBR. 1970, 1958).

 

FD

23:11 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.