16/11/2012

B-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

BLAR--et,

-iaux. 1. Proven. Dép. Rhode-St-Genèse, Solré-sur-Sambre. — 2. V. Blaireau.

 

EV

Blarinckx

-ings: Patr. Afl. van Germ. VN blad-hari 'zwaard-leger': Blatharius (MORLETI).

 

FD

Blary

Nom d'origine: Bleharies, pic. Blari (EDTW136), 1175 «Blaheries» (arr. Tournai) [MH].

 

JG

Blas(e)

zie Blaas.

 

FD

Blasband

Joodse EN (PDB).

 

FD

Blasband.

Profess. Vlasband, pour : Vlasbinder, ,,Ouvrier qui lie les gerbes de lin".

 

EV

Blaschke

zie Blaesgen.

 

FD

Blase

cf. Biaise.

 

JG

Blaser

zie Blazer.

 

FD

Blaser.

1. Profess. Souffleur (de verre). — 2. Fonction. (Hoornblazer), „Joueur de cor".

 

EV

Blasi(us)

Blazy: Patr. Lat. HN Blasius, die in de ME vrij populair was. 1374 Blasis de Vos, Ip. (BEELE).

 

FD

Blasin

Patr. Vleivorm van HN Blasius.

 

FD

Blason

Blasson, Blaisot, Blaizot, Blezot: Patr. Fr. vleivormen van Blasius. 1384 Gille Blason, Laon (MORLET); 1429 Sanders Blazon (DEBR. 1980).

 

FD

Blass(e)

zie Blaas.

 

FD

Blasse

Peut-être dérivé (via le néerl. Blaas?) de Blasius, Biaise.

 

JG

Blassiau(x)

-ieaux, zie Blaisel.

 

FD

Blasson

V. Biaise.

 

EV

Blat

NF d'origine incertaine, attesté non seule­ment en Belgique mais dans diverses régions de France (GeneaNet); dans certains cas, forme abrégée de Bêlât, du thème anthrop. Bel-.

 

JG

Blat(t)

zie Bladt(s).

 

FD

Blaton

Deblaton: PlN Blaton (H). 1292 Gilles Blatons, Dk. (TdT); 1294 Ernoul de Blaton, Tongres (CACa).

 

FD

Blaton

Nom d'origine: Blaton (Ht).

 

JG

Blaton

Proven. Loc. Variante : Pla­ton.

 

EV

Blatter

D. BN Blatter: blaar, blaas, puist, gezwel.

 

FD

Blatter

Profess. Blatier, ,,Grainetier". (Ane. fr.).

 

EV

Blau

Blaü: 1. D. BN Blau: blauw. Vgl. (de) Blauw(e). - 2. Jan Blau was de naam van een vondeling, op 18 april 1636 op de Blauhanse Ruy gevonden in Antwerpen (VS 2002,347).

 

FD

Blaude

Blaut(e), Blauth: Fem. bij Blaud < Belard (J.G.).Of = Blote?

 

FD

Blaude

Blaute. Forme fém. de Blaud, forme contractée de Belard?

 

JG

Blaudts, de

zie de Bloudts.

 

FD

Blauen

Car. phys. ,,Bleu". Teint bla­fard.

 

EV

Blause

Comme Blasse, dérivé d'une forme néerl. de Blasius, Biaise?

 

JG

Blause

zie Blaas.

 

FD

Blauw(e), (de)

(de) Blouw(e), den Bla(a)uwen, de Blaauw, de Blau, Debla, Deblauve, Blave: BN naar de blauwe, bleke kleur. 1440 wedewe Pieters Sblawen, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Blauwa(e)rt

Bleauwart, Blawart, Blouard, Bluard, -art, Bleu(w)art: BN voor iemand die blauw, bleek van kleur is. Vgl. De Blauwe. 136 e. Lam Blauwart, Ip. (BEELE).

 

FD

Blauwaert

Blawart (forme francisée). Surnom: dérivé de néerl. blauw 'bleu' ou de blauwen 'teindre en bleu'? Comp. Bleuwart.

 

JG

Blauwbloeme

Blau(w)blomme, Blouwblomme, Blauwllomme (sic NF): Mnl. blauwbloeme: korenbloem. Vgl. D. Kornblum. 1281 Will. Blaubloeme, Oud. (CG); ±1400 Jan Blaubloeme, Oud. (CASTELAIN 2002); 1405 Stasin Blaeubloume, Bg. (SIOEN).

 

FD

Blauwblomme

Altér. de Wouw-blomme, ,,Gaude". V. Gaublomme.

 

EV

Blauwblomme

-oeme. 1405 «Stasin Blaeu-bloume» Bruges; surnom: moy. néerl. et ouest-flam. blauwbloeme 'bleuet' [FD], comp. 1356-58 «Gilliars Bleuwés» PolyptAth.

 

JG

Blauwens

Gen. van De Blauwe? Of uit Blauwers?

 

FD

Blauwer(e), de

Blauwers: BerN van de blauwverver. 1375 Michiel de Blauwere, Ip. (BEELE); 1410 van Beellen Sblaeuwers, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Blauwers

Profess. Spécialiste de la peinture ou de la teinture en bleu.

 

EV

Blauwet

V. BLEU- -s, -x, -ze.

 

EV

Blauwet

zie Bleuet.

 

FD

Blauwhoff

Blaauwhof: Verspreide PlN Blauwhof: blauwe hoeve.

 

FD

Blauwllomme

zie Blauwbloeme.

 

FD

Blauwvoet

Bla(e)voet, Blavoute: BN voor iemand met blauwe, bleke voeten. Vgl. Witvoet. 1181 Riquardo Blauoeth, Vn. (LEYS 1951,115); 1371 Jhanne Blaeuvoet, Heestert (DEBR. 1970).

 

FD

Blave

Forme francisée du NF Blauwe.

 

JG

Blave

zie (de) Blauw(e).

 

FD

Blavie

Blavier, Blévi. 1286 «Bertrans li Blaviers» CartLessines, 1309 «Jehans de le Porte blaviers» ComptesMons, 1321 «Henri le Blavir», 1474 «Petrus Blavier» Princip-Liège; nom de profession: fr. blavier 'mar­chand de grain'. - Forme fém.: 1751 «Elisa­beth Blavière» Spontin.

 

JG

Blavie(r)

Blévi, Blaivie: BerN Ofr. blavier: graankoopman. 1275 Gérart le Blavier, Isières (VR i56r°); 1323 Henris li Blavirs, Luik (SLL m).

 

FD

Blavier(s)

Profess. March. de blé (Dialecte). Variante : Blévie, Blay, De Bled. N° 163.

 

EV

Blavoet

-voûte, zie Blauwvoet.

 

FD

Blawart

cf. Blauwaert.

 

JG

Blawart

zie Blauwaert.

 

FD

Blay

V. Blavier.

 

EV

Blay(e), de

zie Blij.

 

FD

Blaz(e)

zie Blaas.

 

FD

Blaze

V. Biaise.

 

EV

Blazer

Bla(a)ser, de Blaeser, (de) Bleser, de Blezer, Bleeser, Bleezer(s), de Biaiser, de Bleyser, de Bleijser, de Blijzer: 1. BerN. Mnl. blaser: trompetter. 1280 Blasere, Ip. (BEELE); 1382 Gillis de Blasere, Menen; 1381 Jan Gheeraerd de blasere, Hontenisse (DEBR. 1970); 1338 Johanne Blesere, Tn. (C.BAERT). - 2. In het Mnl. betekende blazen ook pochen, opscheppen (d.i. de feiten opblazen) of vlees blazen, een verboden middel dat de slagers toen aanwendden om het vlees aantrekkelijker te maken.

 

FD

Bléard

zie Bliard.

 

FD

Bléau

zie Bliaux.

 

FD

Bleauwart

zie Blauwaert.

 

FD

Blech

V. Bleek.

 

EV

Bleck

zie de Bleeke.

 

FD

Blecken, van den

zie van den Bleeken.

 

FD

Blecker(e), de

1. BerN. Afl. van Mnl. blecken: villen, ontschorsen. 1282 Pain de Bleckere, Kales (GYSS. 1963); 1334 sher Mathijs des Bleckers, Aw. (V.GORP 1949,17). - 2. BerN van de wolbereider, die de wol doet glanzen of verft (DE POERCK II,2i; III,i8). 1308 Marote li Bleckigghe; 1423 Livino Bleckere, Ip. (BEELE). - 3. Soms = De Bleeker. 1717 L. J. de Bleckere; 1724 Petrus de Bleijker,Oud.(MULVII).

 

FD

Bleecker(e), de

zie (de) Bleeker.

 

FD

Bleeckx

Surnom (au génitif), d'après la couleur du visage, néerl. bleek 'pâle, blême', cf. 1326 «Lambert de Bleke» Ypres, 1398 «Jan de Bleeke, weduwe Jans Sbleeken» Tielt [FD].

 

JG

Bleek

Bleeckx. 1. Car. phys. Bleek, ,,(De teint) pâle". Variantes : Blech, Blyckaerts. N° 256. — 2. V. DE Ble(e)cker.

 

EV

Bleeke, de

Bleeckx, Bleck: BN naar de bleke gezichtskleur. 1326 Lambert de Bleke, Ip. (BEELE); 1398 Jan de Bleeke, Tielt (DEBR.

1970).

 

FD

Bleeken, van den

van den Blecken: PlN Bleken in Wuustwezel (A) of Blikken in Kallo (OV), in Groede (Z) of Nieuwvliet (DE II). 1395 Jan vanden Bleke, Aw.(ANP).

 

FD

Bleeker(e), (de)

de Bleecker(e), den Bleijker, Bleikertz: BerN van de bleker, linnenbleker. 1279 Johannes de Berghe sacerdos dictus Bleikere, VB (OSM); 1367 Jan de Bleekere, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Blees

zie Blaas, Biaise.

 

FD

Bleeser

Bleezer(s), zie Blazer.

 

FD

Bléhaut

zie Bliaux.

 

FD

Blehen

Bléhen, Blehin, Bléhain, Blehain: PlN Blehen (LU). 1420 Pierre de Blehen (Par. 1985,337-346).

 

FD

Blehen

Proven. Dép. Lens-St-Remy.

 

EV

Bléhen

Blehen, Blehin, Blehain. 1444 «Anseau de Blehain», 1518 «Mabille de Blehen» BourgNamur; nom d'origine: Blehen (Lg).

 

JG

Blei

zie Blij.

 

FD

Bleiberg

Bleyberg, Blaiberg: 1. PlN Bleyberg in Montzen (LU), Gemmenich (LU), Homburg (LU). Bleiberg (Plombières, LU). - 2. Var. van Bleyenberg.

 

FD

Bleiberg

Proven. Bleyberg, ,,Plombière" (Loc. et L.D.).

 

EV

Bleicher

Blaecher: D. BerN van de linnenbleker. Vgl. De Bleeker.

 

FD

Bleichfeld

PlN Bleichfeld: bleek, veld of wei waarop gebleekt wordt.

 

FD

Bleij

(de) Bley, zie Blij.

 

FD

Bleij

cf. Bley.

 

JG

Bleijaert

cf. Bleyaert.

 

JG

Bleijker, den

zie (de) Bleekere.

 

FD

Bleikertz

zie (de) Bleeker.

 

FD

Bleileven

zie Blylevens.

 

FD

Bleiman

Blajman: D. Bleimann, of Br. vorm < Mnl. blideman: de maker of bediener van bliden, werptuigen. 1368 Willem Blideman, Lauwe (DEBR. 1970). Blajman is in elk geval een spelling voor D. Bleimann.

 

FD

Bleiman

Car. mor. Blij man, ,,Homme réjoui". Variante : Bley-aert. N° 286.

 

EV

Bleize

zie Biaise.

 

FD

Blejwas

Blajwas: D. FN Bleiweiss: loodwit. BerN van de verfmaker, kleurenmenger.

 

FD

Blekman

zie Blickman.

 

FD

Blemar

Car. phys. Blêmard. Homme très pâle. N° 256.

 

EV

Blemberg

Blanbergh: PlN Blamberg of Blaimberg (BEI).

 

FD

Blémont

zie Blaimont.

 

FD

Blende, de

(de) Blinde, Blind, den Blinden, Deblinte: BN voor een blinde. 1268 Johannes Blende, Ip. (BEELE).

 

FD

Blendef

Blindef: PlN in Louveigné (LU). 1451 Symon de Blendeff, Stavelot (J. G.).

 

FD

Blendeman

Blindeman: BN voor een blinde(man). 1431 Pieter Blendman, Stekene (PARM.); 1449 Peteren den Blindeman, Molenbeek (A.BAERT).

 

FD

Blendeman

cf. Blindeman.

 

JG

Blender, de

zie de Blander(e).

 

FD

Blenkers

zie Blankers.

 

FD

Bléquit

Blequy, Blicquy, Bliki, Bliqui, etc. Nom d'origine : Blicquy (Ht), cf. aussi Debli-quis, -it.

 

JG

Bléquit

Blequy, zie Debliqui(t).

 

FD

Blerc(k)om, van

PlN Blekkom in Loksbergen (L). 1380 Michiels van Blechem was, Diest (CLAES 1986,53)

 

FD

Blerck, van

zie van Bléricq.

 

FD

Blereau

Blariau(x), -ieaux, -eau, Blarel: 1. Dim. van Ofr. bler, blair: bleek, met witte vlekken (vgl. Blairvacq). - 2. Ofr. blarel, Fr. blaireau: das. Vgl. Das. 1360 Jehane Blarielle, Dk. (TdT); 1688 Carolus Blereau, Wezemaal (MUL VII).

 

FD

Blereau

cf. Blairon.

 

JG

Bléret

Baret: BN Dim. van Ofr. bler, blair: bleek, donkergrijs.

 

FD

Bléret

Bleret. 1645 «Nicolas de Bleret» Bourg-Namur; nom d'origine : Bleret (Lg). Cf. aussi Blaret.

 

JG

Bléret

Proven. Loc.

 

EV

Bléricq, van

van Bler(c)k: PlN Blerik (NL).

 

FD

Blero(t)

1. Afl. van bler, blair: donkergrijs. - 2. Spellingvar. van Blereau.

 

FD

BLER--o(t)

-eau. V. Blaireau.

 

EV

Blerot

Blerot. Peut-être du même thème que Blairon, Blereau.

 

JG

Blerva(c)que

-vacq, zie Blairvacq.

 

FD

Blervacq(ue)

Blervaque, cf. Blairvacq.

 

JG

Bles

Bless: 1. BN voor iemand met een blés. 1298 Johannes Blesse, Kales (GYSS. 1963); 1359 Johans dis Blesse de Warsage (CVD). - 2. Var. van Blaas.

 

FD

Bléser

Bleser.  1465-66 «Sandre le Blesere» TailleHoves; probabl. nom de métier: ail. Bla­ser, Blaser 'qui joue d'un instrument à vent'.

 

JG

Bleser, (de)

zie Blazer.

 

FD

Blesgen

zie Blaesgen.

 

FD

Blésin

Probabl. dérivé de Biaise.

 

JG

Blésin

V. Biaise.

 

EV

Blesin(g)

Blésin, Blessing: Patr. Afl. van HN Blasius.

 

FD

Blesseel

zie Blaisel.

 

FD

Blessenaar

Wellicht D. Blessner uit PlN Blessen (NS). 1760 Blessenaar, Nijmegen (PDB).

 

FD

Bletard

Blétard, Blitard.  10e s. «Blitardus», prieur de Lobbes, 14e s. «Rennechon Bletars» Liège; anthropon. germ. Blithar < blid-hard (Först. 314).

 

JG

Bletard

zie Blitard.

 

FD

Blétard

Blet, avec suff. -ard, péjo­ratif. N° 256. 1. Car. phys. (Sens primitif). ,,Homme pâle, défait". N° 256. — 2. Car. phys. ou mor. (Comparaison avec la poire blette). ,,Homme ramolli". N° 283.

 

EV

Bletterman

Var. van Betterman, met 1-epenthesis.

 

FD

Bleu

Bleus, Bleux, Bleur (fausse régression). 1324-26 «li Bleus»  ComptesMons,   1544 «Lambert Bleux» Hamoir; surnom: fr. bleu, vi. nam. bleu 'roux' ; au Moyen Âge, la couleur bleue évoquait le teint blafard. Cf. aussi 1356-58«Gilliars Bleuwés» PolyptAth.

 

JG

BLEU-

-s, -x, -ze.Car. phys. H. au teint blafard ou aux yeux bleus. Variante : Blauwet. Comp. Blauen.

 

EV

Bleu(y), van

PlN Blois? Zie Blois 4. Zie ook (de) Bleu.

 

FD

Bleu, (de)

Bleus, Bleux, Lebleu, Leblu(d), Leblus, Lebluy, Dubleux, Dubloux, van Bleu(y): 1. BN naar de blauwe, bleke kleur. Vgl. Blois, Bleuet. 1298 Alardi le Bleu, Bg. (VERKEST); 1403 Arnoldi Blu, St.-Tr. (GHYSEN). - 2. Evtl. PlN Le Bleu in Basècles (H). 1634-71 Jacoba Bleus = le Bleu = Debleu = (van) Bleu, Poperinge; 1753 Ursula van Bleuws = 1782 Ursula van Bleu = Bleus, Poperinge (med. F. Denys).

 

FD

Bleuart

zie Blauwaert.

 

FD

Bleuckx

Bleu(k)x: 1. PlN Bleuk in Assent (L), Betekom (VB), Blook in Gutschoven (L). - 2. Var. van Blockx.

 

FD

Bleuet

-ez, Blauwet: Dim. van adj. Fr. bleu, Ofr. blau, blou: blauw, bleek. BN voor iemand met bleke kleur. Vgl. De Blauwe. 1296 Blaués li Carpentiers, PdC (BOUGARD); 1273 Amourris Blauwet, Dk. (FST); 1276 Adans Bleues=A. Blawes = Adan Blawet, Rijsel (SPL).

 

FD

Bleukx

zie Bleuckx.

 

FD

Bleumer(s)

zie Bloemaert.

 

FD

Bleur

cf. Bleu (ci-dessus).

 

JG

Bleurheid

Nom d'origine : topon. à Xhoris (Lg).

 

JG

Bleurheid

PlN in Xhoris (LU).

 

FD

Bleuset

cf. Bleuzé.

 

JG

Bleuset

-é, Bleus(e), Bleuze(t), -é:Patr. Dim. van VN Biaise, aïs spelling voor Blesé = Blaiset, -ez.

 

FD

Bleuwart

Dérivé  en  -art  de  bleu;  comp.Blauwaert, Blawart.

 

JG

Bleuwart

zie Blauwaert.

 

FD

Bleux

cf. Bleu.

 

JG

Bleux

zie Bleu, Bleuckx.

 

FD

Bleuzé

Bleuzet. Probabl. bleuzé, -été, forme picarde populaire du terme Bleuets, -ettes, surnom à Tournai des enfants orphelins ou abandonnés qui étaient placés à charge de la ville chez des particuliers et qui portaient des vêtements bleus (cf. notamment A. Delannoy, Notice histor. des divers hospices de la ville de Tournai, 1880, 149) [MH]. Moins probable, un dimin. de Biaise (cf. Blesé = Blaiset, -ez dans le Pas-de-Calais) [FD].

 

JG

Bleuze(t)

-é, zie Bleuset.

 

FD

Blevi

cf. Blavie.

 

JG

Blévi

zie Blavier.

 

FD

Bley

Bleij, Blij, Bly, au génitif: Bleyen, etc. Surnom: moy. néerl. bley, blij 'content, heureux' [FD].

 

JG

Bley

Bli- -ard, -art. 1. V. Bleiman. — 2. V. BILL

 

EV

Bleyaert

Bleijaert, Bloeyaert. Surnom dérivé en -a(e)rt du v. blaaien 'venter, agiter', mais aussi 'être enflammé, brûler, briller', cf. 1306 «Godescalx le Blaier» Ypres [FD]; ou bien var. de Bliard.

 

JG

Bleyaert

Bleijaert, zie Blyweert.

 

FD

Bleyberg

zie Bleiberg.

 

FD

Bleye, de

Bleijen, zie Blij.

 

FD

Bleyen

cf. Bley.

 

JG

Bleyenberg(h)(e), (van)

Bleydenbergh, (van) Blyenberg(h), (van) Blijenbergh, (van) Bleijenberg(h), Bleiberg, Bleyberg: PlN Blijenberg in Brussegem, Herfelingen, Oetingen (VB), Bleienberg in Moerbeke (OV), Lv. (VB), Bleidenberg in Wilsele (VB). 1326 Johanna de Bleienberghe, VB (med. B. Roobaert); 1356 Willem Bleyenberch, Pamel (PEENE1949); 1361 van der prevenden van Blidenberghe; 1373 Zeghere van Bleyenberghe, Mech. (HB 680); 1378 Zegheren van Bleyenberghe, Dend. (OSD).

 

FD

Bleyenborms

Wsch. contaminatie van Ndd. Bleibom en Bleidorn, var. van Blobohm (zie Blibaum) en Blôdorn: bloeiende doornstruik. 1400 Blyedorn; 1426 Blûendorn (NN).

 

FD

Bleyenheuft

D. BN: loden hoofd.

 

FD

Bleyfuesz

D. BN Bleifufs: loden voet. Vgl. Lootvoet. 1373 Ludeke Blyvoet, Lubeck (NN).

 

FD

Bleykaerts

zie Blyckaerts.

 

FD

Bleylevens

zie Blylevens.

 

FD

Bleyn

zie Blin.

 

FD

Bleys

Forme néerl. de Blaise [FD].

 

JG

Bleys

zie Biaise, Blaas.

 

FD

Bleyser, de

zie Blazer.

 

FD

Bleyswij(c)k

-wyck: PlN Bleiswijk (ZH).

 

FD

Bleyweert

zie Blyweert.

 

FD

Blezer, de

zie Blazer.

 

FD

Blezot

zie Blason.

 

FD

Bli(c)kman

Blekman: Patr. Afl. van de Germ. VN Blicker.

 

FD

Bliard

-art, Bléard: Patr. Rom. vorm van Germ. VN blîd-hard 'blij-sterk': 1075 Blihardus, 1104 Bliardus, Malmedy (MORLETI). Vgl. Blitard. 1198 Blihardus cantor, Laon (SMTI); 1302 Jehan Bliart, St-Q. (MORLET); 1396 Collin Blijdaert, Thoricourt (DE B.).

 

FD

Bliart

-ard, filiaux, Blyau. 1104 «Bliardus» Malmedy, 1198 «Jean Bliaut» Blaugies, 1248 «Bliars» ChartesHainaut, 1302 «Jehennette Bliaude» LoiTournai; nom issu de l'anthrop. germ. blid-hard et blid-wald (Fôrst. 314, 316).

 

JG

Bliaux

Blyau, Blijau, Bléau, Bléhaut: 1. Patr. Rom. vorm van Germ. VN blîd-wald 'blij-heerser': Blidaldus (MORLET I). 1296 Robers Bliaus, PdC (BOUGARD); 1302 Jehennette Bliaude d'Arras, Dk. (RLT 385); 1338 Pierart Bliaut, Bergen (PIERARD 286). - 2. BN naar de naam van het kledingstuk, Ofr. bliau: tuniek.

 

FD

Blibaum

Blijboom, Blyboom: D. dial. vorm van Bleibaum, Blôhbaum: bloeiende boom (BRECH.).

 

FD

Blickx

(de) Blick, (de) Blicq, Blicque, zie (de) Bliek.

 

FD

Blicq

Blieck.Proven. ,,Regard, vue, panorma". L.D. (Picard et fla­mand). Variantes : DE Blieck, Le Blicq.

 

EV

Blicq

cf. Bliek.

 

JG

Blicquy

cf. Bléquit.

 

JG

Blicquy

zie Debliqui(t).

 

FD

Bliden, den

den Blyden, den Blijden: BN voor een blij, vrolijk mens. 1238 Franconi Blide; 1334 Elizabeth dicte Blyden, Lv. (OATIII); 1357 Pauwels Blide, Aksel (GYSS. 1999,503). Zie ook

Blij.

 

FD

Blie

zie Blij.

 

FD

Bliek

Blicq, Blicque (formes romanisées). Sur­nom: néerl. bliek 'brème' (poisson).

 

JG

Bliek, (de)

(de) Blieck, (de) Blick, Blickx, Blik, (de) Blicq, Blicque, Leblicq(ue): 1. BN naar de visnaam, de bliek, wellicht voor een opgewekt iemand. 1280 Joh. Bliec, Ip. (BEELE); 1358 Lisbette Sbliecs; 1396 Michaelis Bliex, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Bliek kwam ook als VN voor: 1286 Biec Melis, Ip. (BEELE); 1262 Bliec de Stavenesse (MEERTENS 1951,35).

 

FD

Bliek, van den

1. PlN. Spelling voor Van den Bleek? Bleek: plaats, wei waar linnen gebleekt wordt. - 2. PlN Bliek in Stavenisse (Z) (med. L. Govaerts).

 

FD

Blier, de

zie Deblier.

 

FD

Blij

Bly, Blie, Blei, (de) Bley, de Bleye, de Bleije, Bleij(en), de Blay(e), de Blaey, De Blaay, De Blaaij: 1. BN voor een blij, vrolijk mens. Vgl. Den Bliden. 1321 Johannes Bliden; 1364 Waltero Blyde = 1372 Wouter Bleyde = 1383 Wouter Blye, Glabbeek (C.BAERT); 1414 Jacop de Blide, Schelle (ANP). - 2. BerBN voor de bediener van de blijde, het werpwerktuig. Vgl. Van der Blij.

 

FD

Blij

cf. Bley.

 

JG

Blij / Bly, van der

BerBN van de bediener van de blide, het steenwerptuig. 1280 Hacsinus metten Bliden, Ip. (BEELE).

 

FD

Blijboom

zie Blibaum.

 

FD

Blijs

zie Biaise.

 

FD

Blijzer, de

zie Blazer.

 

FD

Blik

zie (de) Bliek.

 

FD

Bliki

cf. Bléquit.

 

JG

Bliki

zie Debliqui(t).

 

FD

Blikman

zie Blickman.

 

FD

Blin

Blain, Bleyn: Patr. Samentrekking van Belin of korte vorm van Rob(e)lin.

 

FD

Blin

Forme contractée de Belin.

 

JG

Blinbaum

Blimbaum: Var. (met epenthetische n) van D. Bleibaum; zie Blibaum.

 

FD

Blind

1. Car. phys. ,,Aveugle". Variante : Blinder. N° 262. — 2. Proven. Blinddenberg(e). ,,Colline (à la lumière) aveuglante".

 

EV

Blind

zie de Blende.

 

FD

Blinde(n, den)

zie de Blende.

 

FD

Blindef

cf. Blandef.

 

JG

Blindef

zie Blendef.

 

FD

Blindeman

Blendeman. 1431 «Pieter Blend-man» Stekene, 1449 «Peteren den Blinde­man» Molenbeek; surnom d'aveugle, néerl. blind, cf. aussi De Blende [FD].

 

JG

Blindeman

zie Blendeman.

 

FD

Blindenberg(h)

Wsch. volksetymologische vorm voor Bleydenbergh; zie (van) Bleyenberghe.

 

FD

Blinder

-ert: Een D. FN Blinder (blinde) is me niet bekend. Ongetwijfeld een reïnterpretatie van D. Blender, BerN van de verver; of m.i. ook wel var. van Blander (zie i.v.). 1350 B. Blender, Stuttgart (BAHLOW).

 

FD

Blinte, de

zie de Blende.

 

FD

Bliqui

zie Debliqui(t).

 

FD

Bliquit

cf. Bléquit.

 

JG

Blistain

Blist(e)in: Metathetische var. van Bilstain. Zie Bilstein.

 

FD

Blistain

Blistein, Blistin. Nom d'origine (avec métathèse) : Bilstain (Lg).

 

JG

Blistein

V. Bilstein. (N° 69).

 

EV

BLIT-

-s, -z. 1. V. Bluts. — 2. Car. phys. Blitz (Allem.), ,,Eclair". Homme rapide.

 

EV

Blitard

Bletard, Blétard: Patr. Germ. VN blîd-hard 'blij-sterk': 1170 Blidtardus, Cent (GN). 14e e. Rennechon Bletars, Luik (HERB.). Zie ook Bliard.

 

FD

Blitard

cf. Bletard.

 

JG

Blitterswijk, van

PlN (NL). 1414 Willem van Blitterswijck, Laken (Midd. 2000,86); 1471 Robertus de Blitterswijc, Colon, dioc. (MULII).

 

FD

Blitz

Blits: D. Blitz: bliksem. BN voor een vluggerd. 1363 Sivert Blixen, Holstein (NN).

 

FD

Bloc(h)ouse

zie Blockhuys(en).

 

FD

Bloch

N. Israélite. Désignât, saxonne des Latins (Walah, Valaques) de Roumanie. Variantes : Blog, Blo(c)k.

 

EV

Bloch

NF juif, fréquent surtout en Alsace, qui représente probablement une altération de l'ancien haut allemand walah, walch 'étranger d'origine romane (français, italien)', d'après la prononciation polonaise: Waloch, Wloch > Bloch (?) (Morlet 114; voir aussi Catane dans RIO 27, 57).

 

JG

Bloche(e)l 

Blochelmans.    Proven. 1.  Blokker (Loc. holl.). N° 79. —

2.  Blokke(n). Nombr. L.D. Block(x). V. Blok.

 

EV

Blochet

Dim. van bloc, zoals Blockeel.

 

FD

Blochouse

-ousse, Blocouse (formes wallon­nes), Blockhuys, -uis, (formes flam.), etc. 1521 «Hendrijck Blockheus» Anvers, 1700 «Jacques Blochouse» BourgLiège; topon. fréquent, déjà attesté en 1350 sous la forme w. blokehus 'maison de charpente', etc. FEW 15/1, 162b, du moy. néerl. blochuus, moy. bas-all. blokhûs, 'maison fortifiée, fortin'.

 

JG

Block

au génitif: Blocken, Blokken, Blockx, etc. Généralement var. néerl. de Blocq (sur­nom de trapu); pourrait être aussi le moy. néerl. blok, instrument destiné à briser les jambes des condamnés, donc surnom de bour­reau [FD].

 

JG

Block(x)

Diminutif : Bloquiau.

 

EV

Block, (de)

(de) Blocq, (de) Blok, Blo(ck)x, Bloks, Blokx, Blox(s), Blux, Blokken, Block(k)en, Bloc(h), Blog, Bluck: 1. BN voor een man met zware, grove, geblokte lichaamsbouw. Ook D. Block, Bloch. Vgl. Blockeel. 1242 Willelmi Bloc, Zulte (SMTI);

1326 Jan de Bloc, Ip. (BEELE). - 2. Mnl. bloc was ook een toestel waarin de benen van misdadigers gesloten werden. Dan BerBN van de gerechtsdienaar, beul. Vgl. Stock.

 

FD

Block, van den/r; van

den Bloock, van den Bloeck: PlN Blok: afgesloten landstuk, omheind weiland. 1447 Peteren vanden Bloecke = 1455 Peteren vanden Bloke, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Blockeel

Blokkeel, Blockel, Blo(c)quel, Bloquaux, Blokiau, Bloquiau, Blo(c)queau, Blo(c)quiaux, Blouquiau(x), Bloukiaux: Ofr. bloquai, blokiel: blok. BN naar de geblokte lichaamsbouw. Zie De Block. 1258 Jakemes Blokel, Atrecht (NCJ); 1362 Jhan Blockeel, Ktr.(DEBR. 1970); 1623 Joan Blocqueau = 1648 Blockeel, Tielt (VS1979,74).

 

FD

Blockeel

Blokkeel, cf. Blocqueau, -iau.

 

JG

Blockerij(e)

-y(e), -ey, Blokery(e), -ije, Blocry: PlN Blockerie in Mkr. (H), Ottignies (WB), Le Waast (PdC). 1339 Boeve de Blokhry (HERB.); 1533 Anthonius van der Blocquerijen, Lv. (CALUW.).

 

FD

Blockhuys

Blockousse, cf. Blochouse.

 

JG

Blockhuys(en)

-hausen, Blokhuis, Blockxhuysen, Blockous(s)e, Bloc(h)ouse, Blochousse, Bloc(k)us, de Blochouse: Mnl. blochuus, Mnd. blokhûs: blokhuis, versterkt huis, vesting. Verspreide PlN (zie o.m. DFII). 1521 Hendrijck Blockheus, Aw. (HB 90).

 

FD

Blockken

Blockx, Blocq, zie (de) Block.

 

FD

Blockman

Blocman, au génitif: Blockmans. 1699 «Quentin Le Blocmanne» BourgNamur; avec le suff. -mon, dérivé de Van den Block (= carré, terrain clôturé).

 

JG

Blockman(s)

Blocman, zie Bulckmans.

 

FD

Blocq

1279-80 «Jehan Bloc de Trehout» RegTournai, 1282 «Salemons li Bloc», 1283 «Jakemes Bloc» DettesYpres, 1506 «Colard Blocq» bourgeois de Bouvignes, 1552 «Collin Blocque» SubsidesNamur, 1676 «Tilman de Blocq» RuageAth; généralement surnom de costaud, de trapu d'après w. blok 'billot (de bois), bloc (de pierre)', cf. aussi Block.

 

JG

Blocq

Mot fr. emprunté à l'allemand. ,,Masse, amas de matériaux". De là : ,,Construction". Proven. Va­riante : (De) Blocq.

 

EV

Blocqueau

Blocquiau, Blokiau, Bloquiau, -iaux, Blouquiaux, Bloque), Blockeel, Blokkeel (forme néerl.). 1257 «Blokial le pessor» BaillNivelles, 1258 «Jakemes Blokel» Nécr-Arras, 1272 «lohannes Blockiaus» PolyptVil-lers, 1279-80 «Jehans Blokeaus» RegTournai, 1347 «Florens Blockeaus» Louvain, 1362-63 «Andrius Blockiauls» PolyptAth, 1365 «Jehan Blokiaul corduanier» TailleMons, 1499 «Collart Bloquiaul» TerrierNaast ; surnom métaphorique ou métonymique (de métier): anc. fr. bloquel, blokiel, moy. fr. bloqueau, w. blokê, blokia, dérivés de fr. bloc (de bois, de pierre), au fig. 'trapu, courtaud' FEW 15/1, 164b, cf. w. liég. blokê 'personne courtaude et massive' DL 88b.

 

JG

Blocqueau

-uiaux, -uel, zie Blockeel.

 

FD

Blocry

Blokery. 1339 «Boeve de Blokhry»; nom d'origine : Blocry, à Ottignies (BrW).

 

JG

Blocteur

BerN Bloqueteur: die blokken maakt. Afl. van Bloquet: blok. "1658 Pieter Blocteur, Brugge (VS 2001,391).

 

FD

Blocteur

Nom de profession: qui fait des blocs, tailleur de pierre.

 

JG

Blocteur

Profess. Blocheteur. ,,Fabric. de blochets" (Pièces de bois) ou ,,Fabric. de bloquets" (Billots ou tranchets). Synon. : Blogie.

 

EV

Bloden

zie Blote.

 

FD

Bloe, de

1. Dit De Blode. BN voor een bloodaard. 1405 Gillis de Bloode, Bg. (SIOEN). - 2. Misschien weergave van Deblois.

 

FD

Bloebaum

D. Blöhbaum: bloeiende boom. PlN. Vgl. Blibaum. Ook Ndd. Blôboom. 1412 Kord Bloyeboem, Lübeck (BAHLOW).

 

FD

Bloeck, van den

zie van den Block.

 

FD

Bloedberge

PlN Bloedberg? Wellicht reïnterpretatie van Bloemberg.

 

FD

Bloem

Bloem(m)en, Bloeme, Bloume, Blom(en), Blomme(n), Blommé, de Blomme, Blum, Blume(n), de Bloem, (de) Bloom: 1. BN naar de bloem, wellicht in de bet.: wat het beste is in zijn soort, een voortreffelijke persoonlijkheid. HAGSTR. 1949,76 denkt ook aan een BerBN voor een tuinier. Of voor een bloemist of bloemenvriend. 1310 Margareta metten Blomen, hore dochter Ide metten Blomen, Diest (F. C.); 1718 le Fleur alias de Blomme, Cent (VS 1973,306). Evtl. huisnaam. -2. Metr. De meisjesnaam Bloem(e), een oude Germ. VN: Bloma (Fm.). 1281 Marg. Clais Bloemins (HAES.); 1393 die Bloemen Pottarts was, Ktr. (DEBR. 1970); 1268 Colinus Blome, Ip. (BEELE); 1382 Meewels Bloume = Bloeme, Marke (DEBR. 1970). Zie ook VS1965,195-6. - 3. Soms verkorting van Heiblom. i/e e. Steven Heyblom = Blom (zoon van) 1626-1719 Willem Heyblom, NB (med. J. Blom). - 4. Mnl. blomme: (bloem)meel. BerBN voor molenaar of bakker. 1677 Jan Servaes Blom, broeder van het bakkersgilde, Zevenbergen; 1617 H.T. Blom alias Backer, Wieringen (med. J. Blom). - 5. Een enkele keer is Blo(e)m de vernederlandsing van Leblon. 1581 Gabriel le Blon (uit Artesië), Dordrecht = de Bloem; zijn kinderen komen voor met de naamvorm le Blom, de Blom, Blom (med. J. Blom).

 

FD

Bloem

Blom, Blomme, au génitif: Bloemen, Bloemmen, Blommen, etc. NF d'origines multiples: 1° surnom d'après le sens du mot fleur, moy. néerl. bloem 'ce qu'il y a de meilleur, la quintessence'; 2° prénom fém. Bloem(e), du germ. Bloma (Fôrst., 317); 3° surnom de meunier ou de boulanger, d'après moy. néerl. blomme 'fleur de farine' [FD]. Encore d'autres propositions par Debrab. 149-150. Cf. aussi Blum(e).

 

JG

Bloem

En langue littér. : ,,Fleur". Dans certains dialectes : ,,Farine", dont le N. exact est Blom. Profess. Bloemen. ,,Horticulteur", Bloemenzaad. Producteur ou marchand de semences de fleurs.  

 

EV

Bloemaert

Blommaert, au génitif: Blommaerts, Blommaers, -arts, etc. Soit prénom Bloemaard, cf. 1320 «Bloemart Broeder-wouterszone» Ypres, soit dérivé en -a(e)rd de Bloem (qui précède), cf. 1307 «Jehans Blou-mard» Ypres, 1591 «maitre Herman Blom-marts (orig. de Louvain)» BourgLiège. Cf. aussi Blomart, Blumart.

 

JG

Bloemaert(s)

-ers, Bloemmaert, Blumart, Blom(m)art, de Blommaert, Blommaart, -aert(s), -aers, -ers, -erde, Bleumer(s): 1. Patr. VN Bloemaard. 1320 Bloemart Broederwouterszone, Ip. (BEELE). -2. Afl. van Bloem; zie i.v. 1307 Jehans Bloumard, Ip. (BEELE); 1396 Jan Bloemaert, Hoboken (ANP).

 

FD

Bloemberg

PlN in Zuidwolde (DR) of Blomberg (NRW, NS). 1787 Hendrik van Blomberg, A'dam-Aw. (AP).

 

FD

Bloeme

N° 235. V. Blom.

 

EV

Bloemendaal

-dael, (ten) Bloemendal: PlN Bloemendaal (NH) of Blo(e)menda(a)l in Beernem, St.-Andries (WV), Schoten (A), Bever (VB), Bilzen, Halen, Waltwilder (L). 1321 Arnoldi de Blomendale = 1347 Arnoldus Bloemendaele, Tn. (C.BAERT); 1442 Rutgherus de Bloemendael, Luik (OARII).

 

FD

Bloemers

zie Bloemaert.

 

FD

Bloemmen

zie Bloem.

 

FD

Bloemperk

Reïnterpretatie van Bloemberg. De D. FN Blumberg door een Zuid-Duitse immigrant in zijn Obd. dialect als Blumperk uitgesproken.

 

FD

Bloes

zie Blois, Blaas.

 

FD

Bloeyaert

cf. Bleyaert.

 

JG

Bloeyaert

zie Bloya(e)rt.

 

FD

Bloeykens

Bluekens: Mnl. blodekin, dim. van blode: blo, laf, bleu, bedeesd. BN. 1456 Peeteren de Bloeien,Bs.(OSTYN).

 

FD

Blog

zie (de) Block.

 

FD

Blogie

PlN Blaugies(H).

 

FD

Blois

Bloes, Leblois, Deblois(e), Debloos, (de) Bloos: 1. Ofr. bloi, blo: blauw, blond, bleek. - 2. Ofr. blois: lispelaar, stamelaar, stotteraar. - 3. Ofr. blois, blo(u)s: berooid, ontbloot (van). 1295 Grars li Bios, Dk. (TdT); 1398 Ghiselin le Blois = 1398 Ghisel de Blois, Wg. (DEBR. 1970). - 4. Deblois kan de herkomst van Blois (Jura, Loir-et-Cher) aangeven. 1281 Nicholaus de Bloes, St.-Tr. (GHYSEN); 1459 Jehan de Blois, Laon (MORLET).

 

FD

Blois

Soit nom d'origine: Blois (Loir-et-Cher), cf. Deblois, soit surnom: anc. fr. bloi 'blond, pâle' FEW 1, 404b, cf. Leblois, ou éventuellement anc. fr. (rare) biais 'qui blèse, qui zézaye, qui manque de sincérité' FEW 1,392b.

 

JG

Blok, (de)

Blokken, zie (de) Block.

 

FD

Blokery(e)

zie Blockerije.

 

FD

Blokhuis

zie Blockhuys(en).

 

FD

Blokiau

Blokkeel, zie Blockeel.

 

FD

Blokiau

cf. Blocqueau, -iau.

 

JG

Blokken

cf. Block(en).

 

JG

Blokker

Afl. van Mnl. blocken: in blok of stok (gevangenis) opsluiten. BerN van de gerechtsdienaar of gevangenbewaarder.

 

FD

Blokland

PlN Blokland: blok, afgesloten, omheind land. In Zande (WV) (DE II) en naam van drie dorpen in Utrecht. 1689 Petrus A. Blocklandt (MULVII).

 

FD

Blokpoel

PlN: poel aan een afgesloten landstuk.

 

FD

Bloks

Blokx, zie Block.

 

FD

Blokzijn

PlN (OIJ).

 

FD

Blom

,,Farine". 1. Profess. Blom(me) ou Bloeme.- Blommekoper. „Acheteur de Farine". — 2. Proven. ou propriété terrienne. Blom pour Bloem : Blommer(t)s. ,,Terre à fleurs". Blomhof. ,Jardin fleuri".

 

EV

Blom

Blomme, -en, cf. Bloem(en).

 

JG

Blom(en)

zie Bloem.

 

FD

Blomart

Blumart. Forme francisée du suivant?

 

JG

Blomart

zie Bloemaert(s).

 

FD

Blomhof

PlN, b.v. Bloemenhof in Koolkerke in 1580 (WV). Vgl. D. Blumenhoff.

 

FD

Blömke

Ndd. dim. van Blom; zie Bloem.

 

FD

Blommaert(s)

-a(a)rt, -aers, zie Bloemaert(s).

 

FD

Blommaert(s)

cf. Bloemaert.

 

JG

Blomme, (de)

Blomme, Blommen, zie Bloem.

 

FD

Blommekoper

BerN van de bloemenhandelaar.

 

FD

Blommen, van

PlN: plaats waar bloemen groeien.

 

FD

Blommerde

-ers, zie Bloemaert(s).

 

FD

Blommertier, de

zie Debleumortier.

 

FD

Blommestein, van

PlN Bloemensteyn in Culemborg (G). Ook D. PlN Blumenstein. 1352 Johannis de Blomesteyn, Middelburg (OA104); 1585 Joris Blomsteen, Aw. (AB).

 

FD

Blomtrock

zie Blontrock.

 

FD

Blond

Surnom: fr. blond (couleur des cheveux) FEW 15/1, 170-1 (également pour les dérivés ci-dessous).

Dérivés: Blondeau, Blondeaux, Blondia, Blondiau, Blondiaux, Blondieau. 1265 «Blondeaus» CensNamur, 1267 «Jehans Blondiaus» CensHerchies, 1272 «Blondeaus de Opprenbais» PolyptVillers, 1280 «Ida relicta Blondeal» PolyptLiège, 1598 «Valen-tyn Blondeau» DénWavre. - Blonde), -elle (forme non vocalisée), Blondeel (forme néerl.). 1277 «Willame Blondel» DettesYpres, 1286 «li femme Jehan Blondel» CartBinche; d'où le dérivé Blondelet, Blondlet. - Blondin. 1267 «Nicholes Blondins» CensHerchies, 1351 «Gilons Blondins li pessires» Fiefs-Liège. - Blonde (avec accent aigu résultant d'une flamandisation?).

 

JG

Blond(e)let

Dim. van Blondel. 1384 Jehan Blondelet, Laon (MORLET).

 

FD

Blonda

zie Blondeel.

 

FD

Blonde, (de)

Blond(en), de Blon(d), Deblon(d), Blount, Leblon(d), Leblong, Blong: 1. BN voor een blonde, blondharige. 1210 Johannes le Blon, Oc. (MORLET); 1283 Jehans le Blont, Dk. (TdT); 1287 Zegre Blonde, Oud. (CG); 1382 Willem de Blonde, Menen (DEBR. 1970). - 2. Leblong, Blong kunnen ook uit Leblanc, Blanc ontstaan zij n. 1841 Joseph Blong was de zoon van John Blong, een 1er die van een Hugenoot Blanc afstamde (PDB). Er is een familie Deblon waarvan de stamvader Blan heette, dus: blanc: de witte, de bleke. 1660 Johan Blan, Pays (LVL 1979,451). Zie ook Bloem 5.

 

FD

Blond--eau

-(e)l(le), -en, -et, i(e)aux, -in. Car. phys. Homme blond de cheveux. Variante : Le-blond. Forme fl. : DE Blonde. N° 264.

 

EV

Blondeel

-el(le), de Blondel, Blundell, Blandel, Blondeau(x), -a, -i(e)au(x), -la, Blontia, Blandeau, -a(ux), -iaux: Dim. van bnw. blond. BN voor iemand met (hoog)blond haar. Vgl. (de) Blonde. 1245 Petrus Blondiaus, Comp. (MORLET); 1264 Aelis li Blondele, Atrecht (NCJ); 1291 Gherart Blondeel, Oud. (CG); 1398 Gille Blondel, Jehanne Blondelle, Mkr. (DEBR. 1970).

 

FD

Blonder

Wsch. var. van (de) Blander.

 

FD

Blondet

Blonde, Blondee: Dim. van Blond. Vgl. Blondeel, Blondelet.

 

FD

Blondia

-i(e)au(x), zie Blondeel.

 

FD

Blondin

Blandin: Afl. van Blond. 1330 Johan Blondin, Luik (SLLIII).

 

FD

Blondot

Dim. van Blond. Vgl. Blondet.

 

FD

Blong

zie (de) Blonde.

 

FD

Blonk

BN voor wie blonk is, stomp(zinnig), plomp, dom. 1373 Kerstiaen de Blonke, Ip. (BEELE).

 

FD

Blontia

zie Blondeel.

 

FD

Blontrock

Blomtrock: BN naar de gele, vale, rossige kleur van de rok, het bovenkledingstuk. Vgl. Ndd. Wittrock. Of veeleer reïnterpretatie van Bontrok, D. Buntrock: bontgekleurde rok.

Hierbij ook /-epenthesis (vgl. dial. pluimsteen).

 

FD

Blontrock

Particularité vestimentaire. N° 266. Altér. probable de Bontrok, ,,Habit de fourrure".

 

EV

Bloock, van den

zie van den Block.

 

FD

Bloom, (de)

zie Bloem.

 

FD

Bloos, (de)

zie Blois, Blaas.

 

FD

Blootacker

PlN Blootacker in Brielen, Hooglede en Meulebeke (WV). 1382 Willem van Blodackere; 1395 Jehan de Blootackere, Zwevezele (DEBR. 1970, 2000).

 

FD

Bloquaux

-uel, -uiau(x), zie Blockeel.

 

FD

Bloquiau

-iaux, cf. Blocqueau, -iau.

 

JG

Bloquiau

V. Bloc.

 

EV

Blossier

zie Balossier.

 

FD

Blot

Blote: 1. Blot < Belot. - 2. Zie Blot(e).

 

FD

Blot

Forme contractée de Belot, de Hub(e)lot, Herbelot, etc.

 

JG

Blot(e)

de Blot, Bloden, Blaut(e), Blauth, Bla(u)de: Bnw. bloot: bloot, naakt; arm, behoeftig. BN voor een arme, die sjofel gekleed loopt. 1281 Arn. Bloet, Piete; 1288 Boudin Blote, Dudzele (HAES.); 1328 Jan de Bloete, Ossenisse (DEBR. 1999,324); 1394 Gherarde den Bloeten, Aw. (HB 52).

 

FD

Blot(e)

Particularité vestimentaire. Bloot, ,,Nu". Homme qui se mon­tre fort peu vêtu. N° 266.

 

EV

Blothiaux

Dérivé du précédent?

 

JG

Blottiaux

Blotiau, Blothiaux: Dim. van Blot < Belot.

 

FD

Blouard

Bluart. 1615 «Bernard Bluart» Cerfontaine, 1643 «Jean Bluart» Walcourt; surnom: dérivé région, de fr. bleu 'roux', moy. fr. bluard 'bleu-gris' FEW 15/1, 147a.

 

JG

Blouard

zie Blauwaert.

 

FD

Blouckaers

Wsch. var. van Brouckaers (zie Broekaert), met l/r-wisseling. Of var. van Boeckaerts, met /-epenthesis.

 

FD

Bloudts, de

de Blaudts: Onduidelijk. Var. van (de) Bluts?

 

FD

Bloukiau

Blouquiau(x), zie Blockeel.

 

FD

Bloume

zie Bloem.

 

FD

Blount

zie (de) Blonde.

 

FD

Blouquiaux

cf. Blocquiau, Bloquiaux.

 

JG

Blouse

Peut-être forme fém. de l'anc. fr. blos, blous 'nu (corps); dénué, privé de, pauvre' FEW 15/1, 170a; sinon surnom: fr. blouse.

 

JG

Blouse

Wellicht var. van Bleuse.

 

FD

Blouw(e), (de)

zie (de) Blauwe.

 

FD

Blouwblomme

zie Blauwbloeme.

 

FD

Blox(s)

zie (de) Block.

 

FD

Bloya(e)rt

Bloeyaert: Wellicht afl. van Mnl. ww. blaaien: waaien, wapperen, zwaaien (MW), blaken (DE BO). 1326 Jan de Bleyere; 1306 Godescalx le Blaier, Ip. (BEELE); 1400 Jeronimus de Bloyer, Tv. (BERDEN); 1400 Gillekin Bloyaerts, Oud. (WALRAET).

 

FD

Bluard

-art, zie Blauwaert.

 

FD

Bluart

cf. Blouard.

 

JG

Bluck

zie (de) Block.

 

FD

Bludts

zie (de) Bluts.

 

FD

Bluekens

V. Bulk.

 

EV

Bluekens

zie Bloeykens.

 

FD

Blum

Blume(n), zie Bloem.

 

FD

Blum

Blume. 1272 «Povenelle Hermannus dictus Blume» CartValDieu, 1291 «Beatris Bloume» DettesYpres; surnom: ail. Blum 'fleur', comp. Bloem. Généralement nom juif, de même que Blumenthal.

 

JG

Blum(en)feld

D. PlN in Tengen (BW).

 

FD

Blumart

cf. Blomart.

 

JG

Blumart

zie Bloemaert(s).

 

FD

Blumberg

D. PlN (BW, BEI, BB, S). Vgl. Bloemberg.

 

FD

Blumenfrucht

-frocht: D.-joodse FN.

 

FD

Blumenkranz

-kranc: D.-joodse FN: bloemenkrans.

 

FD

Blument(h)al

Verspreide D. PlN. Vgl. Bloemendaal.

 

FD

Blumfarb

D.-joodse FN: bloemkleur.

 

FD

Blumfeld

zie Blumenfeld.

 

FD

Blumlein

Blumlein: D. dim. van Blume: bloem.

 

FD

Blundell

zie Blondeel.

 

FD

Blust, (de)

Wsch. metathesis van (de) Bluts.

 

FD

Bluteau

zie Bulteel.

 

FD

Blüth

Blyth: D. BN Blüte: bloesem.

 

FD

Bluts, (de)

Bludts: Mnl. blutse: blaar, buil. BN.

 

FD

Blutz

Bluts, ,,Contusion". Variantes: De Bluts, BLIT- -s, -z. 1. Car. phys. L'homme à la contusion. N° 261. — 2. Car. mor. Batailleur.

 

EV

Blux

zie (de) Block.

 

FD

Bluys

zie Blaas.

 

FD

Bly

cf. Bley.

 

JG

Bly(c)kaerts

Blijckaerts, Bleykaerts: Patr. Germ. VN blîk-hard 'glans-sterk'. Vgl. Blijkers. 1696 Hubertus Blyckaerts, Tn. (MUL VII).

 

FD

Bly(c)kers

Blij(c)kers: 1. Patr. Germ. VN blîk-hari 'glans-leger': Blicherus (MORLETI). - 2. Evtl. var. van Bleekers.

 

FD

Blyaert

zie Blyweert.

 

FD

Blyau

cf. Bliart, Bliaux.

 

JG

Blyau

V. BILL

 

EV

Blyau

zie Bliaux.

 

FD

Blyckaerts

1. Car. phys. V. Bleek. — 2. V. BILL — 3. V. DE Ble(e)-cker(e).

 

EV

Blyden, den

zie den Bliden.

 

FD

Blyenberg(h), (van)

zie van Bleyenbergh(e).

 

FD

Blylevens

Bleileven, Bleylevens: BN voor iemand die blij en gelukkig leeft. 1366 Johanna Blidelevens...in vico dicto Blidelevenstrate, Ktr. (DEBR. 1964,115); 1408 Peter Blideleven, Aw. (ANP).

 

FD

Blyweert

Bl(e)ijweert, Bleyweert, Bl(e)yaert, Bleijaert: BN voor een blije, vrolijke waard. 1374 Jan Blideweert, Vrasene (FLW); 1376 Job.. Blidewaerdt, St.-Gillis-Waas; 1586-1682 Joos Blijweert (vader van) 1610-1667 Joannes Blijaert, Kruibeke; 1710-86 Judocus Blijaert = Blijweert, Kruibeke-Bazel (vader van) Petrus Blyweert = Bleijaert, Bazel (med. P. Blyweert, Cent). Vgl. D. Frühwirt, wsch. < Frohwirt.

 

FD

Blyweert

Proven. ,,Terre alluvion­naire du sieur Bili". Nos 230, 231.

 

EV

Bo(u)tron

zie Boudron.

 

FD

Bo, de

zie (de) Bode.

 

FD

Bo, van

PlN?

 

FD

Bobbaer(t)s

Boebaert, Bo(u)ba: Patr. Limburgse en Ndd. FN Bobard, Bub(b)ert, Bob(b)ert. Volgens BRECH. de Germ. VN Bodobert. Kan evenwel var. zijn van Bouvaert, met hypocoristische verscherping (v/b). Maar kan ook < Rob(a)ert worden verklaard, met anticipatie van de b; vgl. E. Bob < Robert. 1286 Johan Boebart, Bommershoven (OGO); 1417 Elsbede Bobards, Mtr. (SKM).

 

FD

Bobbeleer, de

Var. van De Dobbeleer, met anticipatie van de b.

 

FD

Bobea(u)

Bobault, Bobel: Dim. van Ofr. bobe: bedrog. Of van Ofr. bobert: simpel, dom, verwaand. Vgl. Bobelin.

 

FD

BO--beau

-bon. V. BALD (Bal),

 

EV

Bobel

1. Mnl. bobbel: blaar, buil. BN. Vgl. Buyle. 1302 Henrecke Bobele = 1300 Henrico Bobel, Bs. (PEENE1949). - 2. Zie Bobeau.

 

FD

Bobelin

-lijn, -l(e)yn, Bombelijn, -lyn, Bomelijn, Bommel(e)yn: Ofr. bobelin: dom, simpel, verwaand, hoogmoedig. BN. Let op de epenthetische nasaal m, zoals in Fr. Bomblin. 1346 Masselia Bobelin (MORLET).

 

FD

Bober

Pools-Russ. FN (PDB). Russische BN bobr: bever.

 

FD

Bobeuf

zie Baboeuf.

 

FD

Bobillon

1. Dim. van Ofr. bobert; vgl. Bobelin. -2. Var. van Robillon, dim. van Robert, met anticipatie van de b (vgl. E. Bob). - 3. Misschien dial. var. van Babilon.

 

FD

Bobin(e)

1. BN van een dwaze, verwaande; vgl. Bobeau, Bobelin. 1422 Jehan Bobin, Laon (MORLET). - 2. Patr. Var. van Robin met b-anticipatie; vgl. E. Bob.

 

FD

Bobon

Bobot, Boubet: 1. Dim. van Ofr. bobert: verwaand, dwaas. Vgl. Bober, Bobelin. - 2. Bobon kan de verbogen vorm zijn van de Germ. bakernaam Bobo < Robert.

 

FD

Bobon

Bobot. Peut-être dérivés de l'anc. fr. bobe 'tromperie', anc. fr. bober 'se jouer de, tromper', surnom. - D'origine germ. doit être : 1184 «Bobo» CartStHubert.

 

JG

BOC(C)-

BOCH-, BOCK- -a(e)r(t), -aerts, -en, -land, -man.V. BALD (Balk).

 

EV

Boc(c)ace

Proven. ,,Bocage". L.D. N° 83.

 

EV

Boc(k)x(e)laer, van

zie van Boxlaer.

 

FD

Boca

Bocar, Bocart, Bocca, Boccar, Boccart, -ard, Boka, Bocquart. 1791 «François Bocard» NPLouette; en Wallonie, générale­ment nom d'origine ou de résidence : w. liég. bocà (dérivé en -al de w. boke 'bouche') 'trouée, brèche dans une haie' DL 89a, FEW 1, 585b (Remacle, Étym., 162 cite des franci­sations anciennes en -ard). Pour Debrab., plutôt anthrop. germ. Burchard < burg-hard, ainsi 1284 «Michieus Bocars» DettesYpres, cf. Boucart et Bochart. Bocage. Nom d'origine: fr. bocage, fréquent en

toponymie.

 

JG

Boca

zie Bochart.

 

FD

Boca(e)ge

-ace, zie Duboccage.

 

FD

Bocar(r)en

zie Beaucarne.

 

FD

Bocar(t)

Boccar(d), -a(rt), zie Bochart.

 

FD

Bocarmé

Proven. Dép. Bury. ,,Beau cannois, belle charmaie". N° 242.

 

EV

Bocaux

zie Bocquiaux.

 

FD

Boccauw

Boccave, Boucauw, Bekouw, Baccauw, Buccauw: Boccauw / Boucauw is normaal de adaptatie van Bocaux/Boucaut (zie Bocquiaux), maar deze zeldzame FN komt in dezelfde streek voor aïs: 1368 Jan Backaus; 1407 Jan Bauchau; 1422 Jan Baccau, Ronse (LENOIR); 1420 Bille Baccau; 1421 van Arend Baccauwe, Ronse (GAD. 11,240); 1472 Hermès Baccau, Ronse (GADEYNE114). Dit kan de Fr. FN Bacaud zijn, die DNF aïs de Germ. VN bag-wald verklaart. Maar zelfs een ise-eeuws Baccau kan een var. zijn van Bocaux, door voortonige versterking; vgl. 1369 Baccude i.v. Becude.

 

FD

Boch

Bock, Bok, au génitif: Bockx, Box, Boeckx, etc. 1272 «Theoderico Boch» Polypt-Villers; généralement surnom (éventuellement terme d'injure): moy. néerl. bok ou w. bok 'bouc', cf. 1228 «Nicholon Panée de Boch» ChirTournai; cf. aussi Debock. - Comme NF ail., Boch peut être d'origines diverses, mais notamment hypocor. de Bockhard, cf. Boca(rt) (Brech. I, 167).

 

JG

Boch

zie Bok.

 

FD

Bochar(t)

-ard, Bouchard, -ar(t), -a(t), -arts, -aert, Bouça, Buchart, -ard, Butchart, Butsaert, Bucar, Bocar(t), Boca, Boccar(d), -a(rt), Bockaert, Boucard, -ar(t), Bocqua(e)rt, Boekaert(s), Boeckaert(s), Boecquaert, Bou(c)kaert, Boucquaert: 1. Fr. en Pic. vormen van de Germ. VN Burghard: Burcardus, Borcardus, Buchardus, Buccardus (MORLET I). 1263 Jehan Bochart; 136 e. Bocars, Atrecht; ne e. Bo(u)chart, Eu (MORLET); 1280 Michael Boechart; 1399 Jehan Bucart, Ip. (BEELE); 1304 Symoni dicto Boccart, Dend. (CVT). Vgl. Burchard. - 2. Zie ook Boekaert(s).

 

FD

Bochart

Bochar, Bockaert (forme néerl.). 1239 «Bochart de Avesnes», «Bocharz» Chartes-Hainaut, 1272 «relicte Gerardi Bocchart» PolyptVillers, 1284 «Michieus Bocars» = 1289 «Michieus Bockart» DettesYpres, 1294 «Bo­cars li lombars» CensNamur; probabl. anthrop. germ. burg-hard > Burchard [FD].

 

JG

Bochaute, van

zie Bouchout.

 

FD

Boche

1507 «Jehans Boche» Ladeuze; plutôt pic. boche, fr. bosse [CH] ?

 

JG

Bochem

Bochen: D. PlN Bochen, Bocheim of Bochum.

 

FD

Bocher

-ez, zie Boucher.

 

FD

Bochet

-ez, zie Bosquet, Boucher.

 

FD

Bochholtz

-holts, Bochkoltz, Bockholtz, -holts, Bockoltz, Bockhals: 1. PlN Bochholz (LX), Bocholz (NL). - 2. Evtl. gen. van Bocholt.

 

FD

Bochman

1. Zie Boog(h)mans. - 2. Spelling voor Bochmann.

 

FD

Bochmann

zie Buchmann.

 

FD

Bochner

zie Buchner.

 

FD

Bocholt, van

van Boecholt, (van) Boekholt.van Boegeld, van Bogget: PlN Bocholt (L). Vgl. Bouchout, eveneens: beukenbos. In aanmerking komen evtl. ook Bocholt bij Munster of in Essen (NRW) of zelfs Bockholt in Recklinghausen of in Schermbeck(NRW).

 

FD

Bochoms

Bouchoms, Bockkom: PlN Bochum (NRW, NS). Zie ook Bochem.

 

FD

Bochon

zie Bouchon.

 

FD

Bochove, van

zie van Bokhoven.

 

FD

Bochs

zie Bok.

 

FD

Bochtmans

Afl. van Verbocht. 1458 Jan Janssone van der Bocht=Jan Bochtmans, Hoogstraten (HOS).

 

FD

Bochu

zie Bechu.

 

FD

Bock

cf. Boch.

 

JG

Bock, (de)

zie (de) Bok.

 

FD

Bock, van

zie van den Boeke.

 

FD

Bockaert

cf. Bochart.

 

JG

Bockaert

zie Bochar(t).