16/11/2012

B-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Begin(n)e

zie Béguinne.

 

FD

Begin, van (den)

van (den) Beginne, van den Begine, van Beguin: Naar de woonplaats bij de begijnen, het begijnhof of op een stuk grond dat aan de begijnen toebehoort, b.v. 1333 beoost den beghinnen, 1557 landt ghenaempt de beghinne, Oostkamp (DFI). 1417 Henrick van den Baghynen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Beglen, van

zie van Birgelen.

 

FD

Begné

Be(i)gne: Grafieën voor de Fr. FN Beignet (DNF), met verschillende mogelijkheden: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Baginus (MORLETI). - 2. Dim. van Ofr. beigne: buil op het voorhoofd. - 3. BerBN naar de naam van het gebak 'beignet'.

 

FD

Bego(dt)

zie Bigot.

 

FD

Begois

Misschien verkorte vorm van L'Aubegeois: iemand uit Albi, of Albigens, ketter. 1546 Jan Laubegeois, Gent-Aw. (AP).

 

FD

Begon

Begond, Beghon. 1289 «Desiers li fis Begon» CensNamur, 1524 «le Beggon» Dén-StavelotMy, 1590 «Cloes le Begon» Spri-mont; surnom de bègue (cf. BTD 26, 246) plutôt qu'anthrop. germ., forme savante de Bego (Fôrst. 302, v° Big).

 

JG

Begon

-ond, -ones, Beghon: BN Afl. van bègue. Zie Lebegue. 1590 Cloes le Begon, Sprimont (J.G.).

 

FD

Begot

zie Bigot.

 

FD

Begrem

zie (de) Beaugrand(e).

 

FD

Bègue

zie Lebegue.

 

FD

Béguelin

Beguelin, Béghelin: Var. met -lin-dim. van D. FN Bege(le) < Bage < Mhd. bâgen: schreeuwend twisten, hard schreeuwen, zich beroemen op. Vgl. B(eh)aeghe. 1260 der Begelin, Ehingen (BRECH.).

 

FD

Béguet

Bègue, Beget: BN. Dim. van Bègue. Zie Lebegue.

 

FD

Béguin

Bé-, Beghain, Beghin, Begin, -ain, w. nam. Béguin, Bégyn. 1267 «Jakemon le Begin» CensHerchies, 1269 «Walter le Beghine» ÉchHuy, 1316 «Cosson le Beghin» TestTournai, 1365 «Jak. Beghin bouchier» TailleMons, 1668 «Pierre Béguin» Purnode, 1779 «François Béguin» Natoye; surnom: fr. béguin, béguin, membre d'une secte religieuse (d'où faux dévot), moine mendiant, éventuel­lement aussi anc. fr. béguin 'sot' FEW 15/1, 87-88. Ne semble pas, comme Beg(h)on qui précède, un dérivé de bègue. m Forme fém.: Béguinne. 1339 «Elisabeth li beckine» Herne [BR].

 

JG

Béguin

Beg(h)uin, Beguint, Beg(h)ain, Bég(h)ain, Beghin, Béghin, Beg(h)ijn, Beg(h)yn, Begin(n)e, Beg(h)eyn, Beg(h)ein, Bag(h)ein, Boggyn, -ijn: BN voor een dwaas, gek. Ofr. béguin: niais, sot. 1246 Arnould de Thun dit Beghin, Kamerijk; 1281-99 li Begins, Bergen (ARNOULD 1952); 1321 Ghiot Beghin = 1348 Ghios Beghins, Ktr. (DEBR. 1971); 1367 Jan Beghijns, Ktr. (DEBR. 1970). - Lit.: P. J. BEGHEYN, GensNostra 1975,204-7.

 

FD

Beguin, van

zie van Begin.

 

FD

Béguinne

Begin(n)e: 1. BN, fem. van Begin, Ofr. béguin: dwaas. Zie Béguin. 1398 Jehenne Beghine, Herseaux (DEBR. 1970). - 2. BN voor een kwezelachtige vrouw, een begijn. 1418 Lauwerette de Beghine, Bg. (SIOEN).

 

FD

Begyn

-ijn, zie Béguin.

 

FD

Beha(e)g(h)el

1. Proven. Bebagelo, ,,Bois   joli".    2.  V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Behaegel

-aeghel; Behaeghe, Béhaghe, Béaghe, Béague. Forme hypercorrecte de moy. néerl. bagel 'vain', remotivée par behagen 'plaire', behaagziek 'coquet' ; surnom de présomp­tueux, d'orgueilleux [FD].

 

JG

Behaeghe

Behague, Behaeg(h)el(s), Behaghel, Beha(e)gle, zie Bage.

 

FD

Behan

zie Bohant.

 

FD

Beharel(le)

Bearelle: 1. Fr. FN Bihorel/Bihoreau, var. van buhoreau: soort reiger. BN naar de lange benen, vgl. De Reygher (DNF). - 2. PlN Bihorel (Seine-Mar.). 1380 Beharel(le), Atrecht (med. R. Berger); 1693 Bearelle, Bg.; 1750 Biarelle, Montreuil (PDB).

 

FD

Behein

zie Bohain.

 

FD

Behen

1. Zie Bohen. - 2. PlN Behen (Somme).

 

FD

Behen

Nom d'origine: Behen (Somme); cf. aussi Behin.

 

JG

Beherman

D. Behrmann, Beermann = Biermann. BerN van de bierhandelaar.

 

FD

Behets

Var. néerl. de Bohet [FD]?

 

JG

Beheydt

Beheyt. 1511 «Maerten Baheijt» Mouscron, 1684 «Jaecques Beheijt» Marke; var. de Baheyt (avec h hypercorrect), qui cor­respond à fr. Bayet (surnom de rouge brun, de bai). — W. Beele, Nogmaals de FN Beheyt, dans De Leiegouw 33, 1991, 83-86; F. Debra-bandere, ibid., 87-88.

 

JG

Beheyt

Beheyd(t): Over Baheyt (met hyper-correcte h) < Baet, var. van Baiet: rosbruin, roodbruin, bruinrood. BN. Ook naam van bruinrood paard. 1373 Pieraerd li Bayet = 1398 Pierart le Baet, Mkr. (DEBR. 1970); 1511 Maerten Baheijt, Mkr.; 1518 Jan Baheijt; 1684 jaecques Beheijt, Marke (KWII); 1513 Jan Baheyt, Wervik. -Lit.: W. BEELE & F. DEBRABANDERE, LG1991, 83-88.

 

FD

Behiels

Onduidelijk. Spelling voor Beels? 1619 Philips Behiels fs. Pieter, Sint-Niklaas (PDB).

 

FD

Behin

Béhin. Var. de Behen ou nom d'origine : Bihain, w. bihain (Lx).

 

JG

Behin

zie Bohain.

 

FD

Behmer

zie Bäumer.

 

FD

Behn

Behn(c)ke: Patr. Ndd. korte vorm en dim. van Germ. VN Bernhard. 1301 Beneke Sachtelevent = Bernart S., Stralsund (NN).

 

FD

Behogne

Bohogne, Debehogne: 1. PlN Behogne, oude naam van Rochefort (N). 1435 Johanne Bohaingne, Tg. (TYTGAT). - 2. Rom. vorm van Bohemen. 1335 Jean de Behaingne (BLO 1,292). -3. PlN Bohan (N). 1245 Gerardus de Bohangne, Luik (BLO 1,37).

 

FD

Behogne

Nom d'origine: Behogne, anc. nom de Rochefort (Nr).

 

JG

Behogne

Proven. Ane. N. de Roche-fort et Dép. Rochefort-BEHR- -endt, -ens. V. BAR.

 

EV

Behr, (de)

BN 'de beer'. Deze D. FN stamt uit Wùrzburg. 1639 Chr. Behr, Heidingsfeld (Par. 1976,162-4).

 

FD

Behrend

Behr(e)ndt, zie Bernard.

 

FD

Behrens

zie Bern(s).

 

FD

Beicht

D. Beichte: biecht. BN voor de biechteling of biechtvader. Vgl. D. Beichter.

 

FD

Beidts

zie Beyts.

 

FD

Beier

Beyer(s), Beijer(s), de Beyer, de Beyre, Byers, Baier, Bayer(s), -ert(z), Baijer, Bajer: Beier, afkomstig uit Beieren, D. Bayern. 1220 Lippinus Beier (LEYS1951); 1290 Hughe de Beiere, Oostburg(CG).

 

FD

beier

N. d'origine ,,Bavarois". Va­riantes : Bey- -er(s), -aert, -erman.

 

EV

Beigne

Surnom (de querelleur?): fr. (Ouest) beigne 'bosse à la tête provenant d'un coup' FEW l,628a.

 

JG

Beigne

zie Begné.

 

FD

Beignier

Binjé, Binje, Binie, Bigné, Bingé: 1. Wellicht Rom. vorm van Germ. VN bagin-hari: Bagnerus (MORLETI). - 2. Of grafie voor Beignet; vgl. Begné, Beugnier. 1328 Gyle Bingnet (MORLET).

 

FD

Beijaert

Beyaert, Bejaer(t): 1. Zie Bayard. - 2. BerBN van de beiaardier, klokkenspeler. Vgl. 1353 Lievin Beyardere van der brutclocken, Cent (GSB).

 

FD

Beijersbergen

In Nederland komt naast Van Bergen Henegouwen ook Beijersbergen van Henegouwen voor (HUIZINGA). 1564 Nanningh Cornelisz Beijersbergen, Lisse (PDB).

 

FD

Beijk

Wellicht var. van Beek.

 

FD

Beijleveld

zie van Bylevelt.

 

FD

Beijonne

zie Belgeonne.

 

FD

Beil

Zie Bijl.

 

FD

Beil, de

zie Lebel.

 

FD

BEIL--in

-is. V. BILL.

 

EV

Beillard

Beilharz, zie Beliard.

 

FD

Beils

zie (de) Bels, Bijl.

 

FD

Beimers

zie Bäumer.

 

FD

Bein(e)

zie Beyne.

 

FD

Beine

Beyne. 1503 « Wilheme de Beyne » Bourg-Liège; nom d'origine: Beyne-Heusay, w. bin.ne (Lg). Cf. aussi Bène, Benne.

 

JG

Beine

Beyne. Proven. Beyne-Heusay. (Loc.),

 

EV

Beinhardt

Beinaer(d)ts, Beynaerts, Beenaer(d)ts, Benae(r)ts: Patr. 1. Germ. VN bain-hard 'been-sterk': Beinhard (Fm.). 1162 Albrecht Baniard = 1167 Albertus Baniard, Bg. (GYSS. 1999'). - 2. Zie Benard.

 

FD

Beinsberger

Beynsberger, Beijnsberger: Afkomstig van Bensberg (NRW).

 

FD

Beintein

zie Bentin(ck).

 

FD

Beir(e), de

Beir, zie de Beer.

 

FD

Beirendonck, van

zie van Berendonk.

 

FD

Beirens

cf. Beerens.

 

JG

Beirens

-inckx, zie Berens.

 

FD

BEIR--ens

-inckx,   Beirnaert.   V. BAR.

 

EV

Beirhaert

zie Bérard.

 

FD

Beirlan(d)t

-laen, zie Berland.

 

FD

Beirnaerd(t)

-aert(s), -art, zie Bernard.

 

FD

Beirnaert

cf. Beernaert.

 

JG

Beirne

zie Bern(s).

 

FD

Beirs, van

zie van Beers.

 

FD

Beirsmans

zie Beersmans.

 

FD

Beis

zie Beys.

 

FD

Beissel

Proven. Betsel(hoven) (Dép. Strijpen). N° 71.

 

EV

Beiten

Wvl. beite: ooi. BN. Vgl. Schaap, Mouton. 1130 terra Robberti Baltes, Oudenburg (LEYS 1957', 107); 1461 Monfrant Beyt, Kortemark (PARM.).

 

FD

Beitz

zie Beyts.

 

FD

Bejaer(t)

Var. van Beyaert of van Fr. Béjard. Of evtl. Béard?

 

FD

Béjard

Fr. PlN Beaujard: mooie gaard, mooie tuin. 1671J. de Béjar, Aw. (AP).

 

FD

Bejean

zie Beaujean(t).

 

FD

Bejster

zie Bister.

 

FD

Bejstrup

PlN Bejstrup (Nordjylland, Denemarken). Of Bistrup in Extertal (NRW)?

 

FD

Bek

(de) Beck, Bec, Be(c)kx, Be(c)ks, (de) Becq, Becx, Bex, Beek, de Beeck, Beeck(x): 1. BN voor iemand die een grote bek (mond) opzet of met een op een bek of snavel lijkende mond. 1280 Willelmus Be(e)c, Ip. (BEELE); 1349 Aernoud Bec; 1394 van Piètre den Bec, Ktr. (DEBR. 1971,1970). - 2. Heel wat vormen (vooral gen.) kunnen var. zijn van Beek, (van der) Beke.

 

FD

Bek, van der

zie (van der) Beke.

 

FD

Beka

cf. Becquart (v° Bec-).

 

JG

Bekaert

Beeckaert, cf. Becquart (v° Bec-).

 

JG

Bekaert

Beka(ert), Beka, Beca, Becar(t), Bec(c)aert, Be(e)ckaert, Becaas, Be(c)qua(e)rt, Beekaert, Bekkar, Beckord: 1. Afl. van Van der Beke. 1326 Willem Bekard, Ip. (BEELE); 1397 Jan Beckaerd = 1400 Jan Bekaert, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Rom. afl. van bec: bek. Vgl. BN Bek. 1239 Gobinus Becart, Laon(MORLET).

 

FD

Bekaert

V. BAD(u)  (Bak).

 

EV

Bekbergen, van

van Beckbergen: PlN Beekbergen (G). 1706 Henricus Beckberghen, Bs. (MTJL VII).

 

FD

Béké

Beké: Béké is in de eerste plaats een spelling voor Fr. Becquet, maar het kan ook een Fr. adaptatie zijn van Beke.

 

FD

BEK--e(n)

-eman.  V. Beek  et BAD(u) (Bak).

 

EV

Beke, (van der)

(van der) Beken, van der Bek, van der Becq, van der Beck(en), van der Beckem, (van der) Beque, (van der) Bee(c)k, (van der) Beeke(n), von der Becke, van de Beek, van de Be(e)ck, van den Beek, van den Bek(k)e,van den Beck, van den Becke(n), Vandrebeck, Wandrebeck, Wenderbeck, Verbeefc)ke(n), Verbee(c)k, Verbeck(e(n)), Verbecq(ue), Verbeke(n), Verbèque, Verbeque, Verbeckt, Ferbecq, ter Beek,Terbekke, Be(e)ken(s), Beeke(n), Bekkens, Bee(c)k(x), Beex, Becque, Becke(n), de Beke, Bêque, Bèque: Verspreide PlN (ter) Beek, ter Beke: beek. 1309 Godeschakus de Beke supra hereditatem de Beke, Aarts. (MAR.); 1368 ArdtJhans soen vander Beke geheiten van Beke, Bergeik (SLLIV); 1326 Boidin van der Beke, Ip. (BEELE); 1397 Beelen van der Beke = 1398 Beatris van der Beque, Ktr. (DEBR. 1970); 1651 Joannes op die Beke = 1676 Jan Beeckx, Opglabbeek (MOLEMANS).

 

FD

Bekelaar

-aer, Beeckelaers, Beclard: Ontronde vorm van Beukelaer. 1765 C.P. Bekelers, Schoten (MUL VIII).

 

FD

Bekeman(s)

zie Beekman(s).

 

FD

Bekemans

cf. Beeckman(s).

 

JG

Beken(s)

zie (van der) Beke.

 

FD

Beker(s)

Bekersz, Beek(k)ers, Beekher, Bieker: 1. BN naar de huisnaam 'De Beker' of BerBN van de bekermaker. Vgl. D. Becher(er). 1318 Arnoldus Craterator = 1325 Arnold Bekerer, Greifswald (BRECH.). - 2. Uit Bekaert(s) (MNT 326).

 

FD

Beker, de

zie (de) Backer(e).

 

FD

Beket

zie Becquet.

 

FD

Bekhoven, van

van Beckhoven: PlN Bekhoven in Brecht (A).

 

FD

Bekkar

zie Bekaert.

 

FD

Bekke, van den

zie (van der) Beke.

 

FD

Bekkens

zie (van der) Beke.

 

FD

Bekker(s)

V. Bakker.

 

EV

Bekker, (de)

Bekkers, zie (de) Backer(e).

 

FD

Bekkum, van

PlN Beckum (NRW, NS).

 

FD

Beknel

zie Becknel.

 

FD

Bekouw

zie Boccauw, Bocquiaux.

 

FD

Beks

Bekx, zie Bek.

 

FD

Bel-

cf. Beau.

 

JG

Bel(le)paume

Belpalme, Belpa(e)me, Belpomme: Fr. BN Belle paume: mooie (hand)palm. Vgl. Fr. Bellemain. 1337 Jaquemes Biellepaume, Nijvel (CSWII).

 

FD

Bel, (de)

zie (de) Belle.

 

FD

Bel, (de/le)

zie Lebel.

 

FD

Bel, van (der)

van der Belle: 1. Huisnaam 'De Bel(le)', zoals b.v. in Brugge. 1416 Lauwers van der Belle, Bg. (SIOEN). - 2. Van Bel kan een var. zijn van Van Belle.

 

FD

Belaen

zie Ballant.

 

FD

Belaert

Beelaert(s), Beellaert, Biela(er), Belard, -art, Bélart, Bellaert, -ard, -a(a)rt: BN. Afl. van Mnl. ww. bel(l)en: blaffen, onaangename geluiden voort-brengen. 1219 Walterus Belard (LEYS i957',no); 1256 Walterus Belardus filius Walteri Belardi, Z (MEERTENS 1947,15); 1398 Jan Belaert, Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Belaey

zie Dubelloy.

 

FD

Belair(e)

zie Bellaire.

 

FD

Belaire

cf. Bellaire.

 

JG

Beland

-ant, -ang, zie Ballant.

 

FD

Bélanger

Belenger, Bellengier. Var. de Béranger, anthrop. germ. beren-gari.

 

JG

Bélanger

-gé, -ge, Belamge, Bellanger, -gé, -ge, Bellengier, -gé, -ge(r), Belenger, Bélenger, Balanger: Patr. Var. van Berenger met r//-wisseling. Vgl. de E. FN Bel(l)enger, Bellinger = Ber(r)inger (REANEY).

 

FD

Bélay

zie Dubelloy.

 

FD

Belboom

Een huis in Brugge heette in 1580 De Belleboom(DFI).

 

FD

Belche

cf. Belge(s).

 

JG

Belche

D. BN Mhd. bëlche: waterhoen. 1295 Frid. dictus Belche, Mainz (BRECH.).

 

FD

Belckx

Wellicht var. van Balks.

 

FD

Belcour(t)

zie Bellecourt.

 

FD

Beld, van de(n)

zie van de(n) Belt.

 

FD

Belde

 (NF de la région liégeoise). 1618 «Anna Belde» Zelzate, 1806 «Jean Belde» Welkenraedt, etc. (FyS); sans doute forme réduite des NF De Belde, Van de(n) Belde, etc.

 

JG

Belde

Beldé: Wsch. Patr. Belden = Balden. Zie Beelden(s).

 

FD

Belden(s)

zie de Belder, Beelden(s).

 

FD

Belder, de

Belders, Bielders, (de) Belser, de Beelde, Befe)lden(s): 1. Mnl. beelder: schepper, uitbeelder, d.i. beeldhouwer, schilder. BerN. 1586 Henrick de Belsere = 1609 Hendrick de Belder, Reet; 1615 Denys Beelde = 1618 Dionys de Belden = 1620 Dionysius Belden = 1620 Dionys de Beelder = 1620 Denys de Beldere; 1617 Dympna Beelden = 1627 D. de Beeldere, Schelle (MAR.). - 2. BerN van de belleman, de omroeper. Vgl. Bellemans. 1326 Jan de Belre, Ip. (BEELE). Vgl. Bélier.

 

 

FD

Belder, van de

Wsch. var. van Van de Bielde, beïnvloed door De Belder.

 

FD

Belderbos(ch)

PlN in Geel (A). Of Bellenbusch in Wuppertal (NRW)? 1530 Johan Belderbusch, Mtr. (SKM); 1736 Gaspar Ant. baro de Heyden dictus Belderbusch, Montzen (MUL VIII).

 

FD

Belderok

zie Belleroche.

 

FD

Bele

Bêle, Bèle, zie Beelen.

 

FD

Belefroid

cf. Belfroid.

 

JG

Beleir, de

de Beley(e)r, zie Deberlaer.

 

FD

Beleman(s)

Beelleman(s): Metr. Afl. van VN Bêle: Isabele.

 

FD

Belen(s)

zie Beelen.

 

FD

Belen, van der

zie vanderBeele.

 

FD

Belenger

zie Bélanger.

 

FD

Beler

zie Bélier.

 

FD

Belery

Bellery. Nom d'origine: littér. "beau ruisseau", comp. Belrupt (Vosges).

 

JG

Belery

Zie Belleri.

 

FD

Belet

1. Patr. Verkort uit dim. Robelet, Hubelet (J.G.).-2.Zie Bellet.

 

FD

Belet

Probabl. aphérèse de dimin. en -elet tels *Robelet, *Hubelet, comp. Belin, Belot, plutôt que var. de Bellet [CH].

 

JG

Beley(e)r, de

zie de Beleir.

 

FD

Beleyn

zie Belijn.

 

FD

Belflamme

cf. Belleflamme.

 

JG

Belflamme,

zie Belleflamme.

 

FD

Belfroid

Belefroid, Bellefroid, Bellefroy. 1456 «Robier de Bellefroid ly bollengier», 1736 «A. Belfroid» BourgLiège; nom d'origine: fr. beffroi, w. liég. bèlfleûr 'tour de défense' DL 73a.

 

JG

Belfroid,

Bellefroid, Beffroi, Balfroid, Balfoort, Balfhoudt, Bafort, Baffro(o)y, Baffrey, Bafroey, Bellfort, Belford, Beffort: 1. Patr. Ba(l)froid, Rom. vorm van de Germ. VN Balafrid, Balfredus (MORLETI). 1594 Willem Bellefroid = 1595 W. Belfroid = W.

Bellefroidt, Heers (LAES). -

2. PlN Bellefroid in Voroux-Roloux (LU). 1455 Guillaume de Bellefroid, Luik (ISP). -

3. Sommige var. kunnen op PlN Beaufort of Belfort teruggaan. 1304 Gion de Bealfor = Guy de Beaufort (HERB.).

 

FD

Belge

Belges, w. (Bastogne) Bèlje, Belche [avec assourdissement de la consonne finale]. NF répandu dans la zone frontière dans la région de Bastogne et Bertogne (également répandu au G.-D. Lux.); surnom ethnique: fr. belge, dont la portée sémantique en région-frontière devrait être précisée, soit surnom de personnes parlant le français (pour des germanophones), soit de sujets du Duché de Luxembourg et du roi (pour des principautaires). - À noter également que Belges se rencontre au M.-A. comme désignation de Bavai (cf. La Wallo­nie... Lettres, I, 448-9), d'où le nom que s'est donné le chroniqueur du 15e s., né à Bavai en 1473, Jean Lemaire de Belges [MH].

 

JG

Belge(n)

-es: Patr. Bakervorm van de Germ. VN Baldger. Vgl. Belger(s).

 

FD

Belgeonne

Beijonne: BN. Fr. bel: mooi + Jone, d.i. de VN Jean: Jan. Vgl. Jeannard=Jonnard, Schoonjans, Beaujean. 1561 Maurice Beijonne, Gerpinne (HERB.).

 

FD

Belgeonne

Beljonne. 1561 «Maurice Beljonnc» Geipinnes; surnom: adj. f. bêle + djône, djon.ne 'belle jeune', comp. Baijot, Baujot et Bonnejonne.

 

JG

Belgeonne

Car. phys    djône, ,,Beau jeune". N° 252, 263.-

 

EV

Belger(s)

Patr. Germ. VN bald-ger 'moedig-speer'. Zie ook Ballegheer 2.

 

FD

Belgipont

zie Bargibant.

 

FD

Belgrade

PlN Belgrade, Slav. Beograd (Servie).

 

FD

Belgy

Belgey: ±1700 Belleg(u)y in de Limousin (PDB). Bretonse FN Beleguic, Le Belleguic, Le Belléguy, afl. van Bretons Belec: priester (LE MENN, DESHAYES).

 

FD

Belhomme

1272 «Stephanus Pulcher Homo» PolyptVillers, 1472 «Johan Belhomme» Dén-Vielsalm, 1524 «Belhomme», 1544 «le Bel homme» DénStavelotMy; surnom: fr. bel homme.

 

JG

Belhomme(t)

Bel'Home: BN voor een mooie man; vgl. Schoonemans, D. Schonemann. 1269 Blibiers li Biaushom (DEBR. 1980); ± 1570 Anthoine Beaulhomme, Herve (CDT 42).

 

FD

Beliard

Belard. Sans doute dérivé péjoratif de l'adj. bel 'beau', mais cf. aussi anc. fr. belart, bellard, adj. 'mâle' (en parlant d'un mouton) Gdf 1,615 [MH].

 

JG

Beliard

Belliard, etc. Nom issu de l'anthrop. germ. fém. Biligardis, etc. [FD].

 

JG

Beliard

Belliard, -ia(rt), Beljaars, Beillard, Beilharz, Billiard, -aert, Bil(l)ia, Billart, -ard, -a(t), -as(t), Bila(er), Biard, -ar(t), -a(s), B(i)ya, Béard, -art, Beard, -art: 1. Metr. Germ. VN Biligardis, Billiardis, Beliardis; of Patr. Biliardus, Beliardus (MORLET I). 1407 Symoen Beliaerds, Bg. (JAM.). - 2. Patr. Korte vormen van de Rom. vleivormen Robillard, Lambillard. 1296 Jakemes Billars, PdC (BOUGARD).

 

FD

Belie

au génitif: Belien. Beliën, Bélien. 1283 «Belie veve de Jeh. de Gheids» DettesYpres; prénom fém. Belie, hypocor. d'Isabella ou de Mabilia.

 

JG

Belie(n)

Belle, Beliën(s), Bllien, Biliën, Bielien, Bill(e), Billen(s), Bilen, Bil(l)enne: Metr. 12e e. Bilia; 1246 Belie, Cent (GN); 1281 Belia Kerson; 1306 Belle Bets; 1308 Billie le Gartighe, Ip. (BEELE); 1336 Jan Biliën, Diest (OATIII). i. Korte vorm van Mabelie, Fr. Mabille < Amabilia. 1263-67 Arnoldus filius Mabilie = Arnoldus filius Bille = 1274 Arn. Biliën, Diest (Oost-Br. 1999,144); 1428 Mabelie vanden Adelgate = 1414 Belye vanden Adelgaet, Ktr. (DEBR. 1957,10). - 2. Korte vorm van Sebelie = Sibilia. 1371 van Billekine van Winghine = 1398 Sebelie van Winghene, Wingene (DEBR. 1970); 1340 libri Bilie dicte van der Vaert = 1341 a liberis Bilen vander Varnt=1357 Cybilia vander Vaernt, Tn. (ROEL. 1951,21).

 

FD

Bélier,

Belier, Bellier, Belly, Bellij: 1. Fr. bélier: ram. BN. Vgl. De Ram. Pierre le Beelier, Laon (MORLET). - 2. Bélier is de vondelingnaam van Hipolite Bélier, in 1817 gevonden in Cent aan een café in de Rue du Bélier, verkeerde vertaling van Raamstraat, begrepen aïs Ramstraat (OnsHeem 1974,185-186).

 

FD

Belijn,

-ijn, -ym, -eyn, -in(g), Blin: 1. Patr. Vleivorm van een Germ. VN, misschien korte vorm van Robelin. Volgens BRATTÔ1956 een var. van Bertin of Bénin. Belijn is de naam van de ram in Reinaert de Vos en die kan wel beantwoorden aan Bernardus, naam van de ram in de Isengrimus. In het Fr. is Belin de traditionele naam van het schaap (MICH. 1936,96). 1392 Heinkin Beliin, 1398 Pauwels Belin, Ktr. (DEBR. 1970); 1374 Macs Beelincs dochter, Aw. (VLOEB.). - 2. Zie ook Bellin.

 

FD

Belin

Bélin, Bellin. 1254 «Jehans Belins», 1278 «Belins Pies d'Argent» ChirTournai; âne. prénom, aphérèse de Robelin, Hubelin, etc.; très secondairement, surnom: anc. fr. belin 'bélier, sot' FEW 15, 90-1.

 

JG

Belin(g),

zie Belijn.

 

FD

Beling(h)en, van,

zie van Bellinghen.

 

FD

Belis

Bélis, Bellis, w. (Lantin) Bèlis'. 1265 «Dame Belise» CensNamur, 13e s. «dame Belisse» AnthrNivelles; nom issu de l'anthrop. germ. fém. Beliza (Forst. 304).

 

JG

Belis,

zie Bielis.

 

FD

Beljaars,

zie Beliard.

 

FD

Belkom, van,

zie (van) Pellecom.

 

FD

Bell

1. Proven. Dép. Gheel.- 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bell-

cf. aussi Bel-.

 

JG

Bell(e)au:

1. PlN Belleau (Aisne, Meurthe-et-Mos.). -2. Dim. van adj. bel: mooi. Vgl. Bellet.

 

FD

Bell:

E. FN. 1. Metr. Isabel. - 2. BN. Fr. bel: mooi. -3. E. bell: klok, bel. BN (REANEY).

 

FD

Bellaert

cf. Beliard.

 

JG

Bellaert,

-aert, -ard, -art, zie Belaert.

 

FD

Bellai(s),

Zie Dubelloy.

 

FD

Bellaiengh, van:

W. adaptatie van Bellingen.

 

FD

Bellaire

Belaire. Nom d'origine: Bel-Air, topon. fréquent, ou Bellaire (Lg).

 

JG

Bellaire

Proven. Loc.

 

EV

Bellaire,

Belair(e): 1. PlN Bellaire (LU) en in Cortil-Wodon (N), Dison (LU), Marchin (LU), Vaux-Chavanne (LX). - 2. Bel + Ofr. hère: figuur, gezicht, gelaatsuitdrukking; Ofr. bêle hère: bonne mine. BN. 1210 Adam Belehere, Oc.; 1395 Robert Belle Haire, Choisy (MORLET).

 

FD

Bellamy:

BN bel ami: mooie vriend, geliefde. 1292 Johannes Bel Ami, St-Q; (MORLET).

 

FD

Bellange(r),

-gé, zie Bélanger.

 

FD

Bellau,

zie Belleau.

 

FD

Bellavoine

Surnom: fr. belle avoine.

 

JG

Bellavoine,

Balavoine: PlN Belle-Avesne in Lattre-St-Q. (PdC): 1196 Bellauenna (TW).

 

FD

Bellay,

zie Dubelloy.

 

FD

Belle

1282 «Pierres Belle» DettesYpres, 14e s. «Gerar Belle» DénHesbaye; aphérèse d'Isa­belle, et non fém. de bel 'beau'.

 

JG

Belle

Metr. 1398 Belle Slanghen, Menen (DEBR. 1970). i. Korte vorm van Isabel(l)e. 1375 Belle = Bêle Boutelgiers, Ip. (BEELE); 1382 Bêle Everaert = 1398 Belle Everarts, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Korte vorm van HN Beatrix, via Beltridis (vgl. Biltris). 1398 Beatrise ou Belle de le Kindere, Aarsele (DEBR. 1970). - 3. Evtl. < Elisabeth, Lijsbette, via Lijsbelle. 1398 Lijsbette van Sacmoerter = Lijsbelle de Zacmoule, Aarsele; 1398 Belle van den Driessche = dochter van Lijsbette, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Belle

Proven. 1. N. Flam. de Bailleul   (Loc.). Synon. :  Van  Belle,

Bellemans. N° 217. — 2. Abréviat. de Dender-, Schelle- -belle. (Loc.).

 

EV

Belle-

cf. Bel-.

 

JG

Belle, (de);

(de) Bel(l): BN of BerBN naar de bel van de belleman, omroeper. 1276 relicta Salomonis Belle, Ip. (BEELE); 1398 Simoen Belle, Bavikhove (DEBR. 1970).

 

FD

Belle, de,

zie De Bille.

 

FD

Belle, van

van Bellen: 1. PlN Belle (FV). 1195 S. Guillelmi de Ballolio (DEBR. 1980'); 1326 Jacob van Belle, Ip. (BEELE). - ^. PlN Denderbelle (OV): 1176 Belle, of Schellebelle (OV): 1169 Belle (TW). 1120 Anselmus de Belle (GN). - 3. PlN Bel in Geel (A). 1323 Peter van Belle, Diest (med. F.C.).

 

FD

Belle, van der

zie van (der) Bel.

 

FD

Belleau

Surnom: dérivé en -eau de fr. bel, aussi moy. fr. belleau 'sorte de coussin' (surnom peu vraisemblable) FEW 1, 320a, cf. Belet; ou bien nom d'origine: Belle-eau, à Sibret (Lx) [JMP]?

 

JG

Bellebouche

1260 «Renier Belebouke» Picar­die; surnom: fr. belle bouche; comp. le NF Bellegueule. On notera toutefois que, en France, des noms comme Bellebouche ont été changés en Belle (cf. archiviste Jérôme, Dicl. des changements de noms de 1803 à 1956, 25).

 

JG

Bellebouche

BN voor iemand met een mooie mond, wellicht fig. voor een mooiprater. Vgl. D. Schönmund, Fr. Bellegueule. 1260 Renier Belebouke, St-Q. (MORLET).

 

FD

Bellecoste

Belle Côte: mooie helling, oever. i. PlN Bellecotte in Ecaussines (H). 1297 monsigneur Gérard, signeur de Belcoste, H (CDH). - 2. PlN Bellecôte (LU). 1292 Henricus dominus de Belle couste nunc maritus ipsius domine de Miruart (SLL); 1313 Gerars sire de Bellecouste, LU (ASM II); 1380 Jean de Bellecoiste, Luik (ISC).

 

FD

Bellecourt

Belcour(t): PlN Bellecourt (H) of Bellecour (Aisne). Zie ook Bellicourt. 1223 Nicole Bellecurtis, Atrecht (NCJ).

 

FD

Belleflam(m)e

Bel(l)flamme: BN of huisnaam. Ook PlN in Grivegnée (LU). 1512 Gillet délie Belleflamme dit le Pape, Luik (RENARD 282).

 

FD

Belleflamme

Belflamme, Bellflamme. 1512 «Gillet délie Belleflamme dit le Pape» AnthrLiège; sans doute surnom: fr. belle flam­me (sens métaphorique à préciser), p.-ê. nom d'enseigne (cf. E. Renard, BTD 26,282) plutôt que nom d'origine: Belleflamme, à Grivegnée (Lg), qui paraît récent comme toponyme et est probabl. issu de l'anthroponyme.

 

JG

Belleflamme

Car. mor. ,,H. ardent, particulièrement    en    amour.   

217.

 

EV

Bellefond

PlN Belle Font: mooie bron. Vgl. D. Schô'nbrunn.

 

FD

BELLE--fond

-fontaine. V. beau-.

 

EV

Bellefontaine

Nom d'origine: Bellefontaine (Nr, Lx, etc.).

 

JG

Bellefontaine

PlN (LX, N) en in Battice (LU): mooie bron. Vgl. Bellefond.

 

FD

Bellefroid

-oy, cf. Belfroid.

 

JG

Bellefroid

V. BALD (Bal).-

 

EV

Bellefroid

zie Belfroid.

 

FD

Belleg(h)em,van

-ghen, van Bellighen :PlN Bellegem (WV). 1111 S. Moranti de Bellengem (DEBR. 1980); 1373 Kateline van Bellenghem, Bellegem (DEBR. 1970).

 

FD

Bellegante

zie Baligand.

 

FD

Bellegeer

1. Zie Ballegeer. - 2. < Bellenger.

 

FD

Bellegroms

zie Pelgrim(s).

 

FD

Bellegueule

Surnom sans doute ironique; comp. Bellebouche.

 

JG

Bellegueulle

BN Belle gueule: mooie mond. Vgl. Bellebouche. 1382 Willem Malegheule, Har. (DEBR. 1970).

 

FD

Bellekens

Belquin: 1. Dim. van bel(le): bel. BN voor de belleman. Zie (de) Belle. 1234 Theodericus dictus Bellekin, Z (GN); 1378 Willem Bellekin, Ip. (BEELE). - 2. Patr. Dim. van VN Bellin (zie i.v.). 1418 Bellekin = Bellin Nijs, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Bellekens

Dimin. en -ken de moy. néerl. belle, surnom d'annonceur public (cf. le suivant) ou forme dimin. de Bellin, Bellen [FD].

 

JG

Bellem, (van)

PlN Bellem (OV).

 

FD

Bellemakers

BerN van een bellenmaker, klokkengieter. ± 1570 Pierre de Joncheere alias Bellemakere, Cent (CDT125).

 

FD

Bellemans

Belmans, -manne, Bellmann: 1. BerN van de belleman, omroeper. - 2. Afl. van Van Belle. - 3. In Z afl. van de Schouwse FN Bellems, in de 16e e. ontstaan (MEERTENS 1944,28). - 4. Afl. van Bellin/Ballin uit Baldwin (LIND. 1964).

 

FD

Bellemans

Belmans. Nom de profession: néerl. belleman 'annonceur public' ou bien dérivé avec le suffixe -mon de Van Belle [FD].

 

JG

Bellemans

V. Belle.-

 

EV

Bellemare

Metr. Belle Marie: mooie Maria. 1396 Catherine Bellemarie, Dk. (TdT); 1629 Ludovicus Bellemarye, Rijsel (MUL V).

 

FD

Bellement

Grafie voor Belleman of Bellement.  Bellement, zie Belmonte.

 

FD

Bellemont

PlN Belmont in Ethe (LX). Bellement in 's-Gravenwezel (A). Belmont ook verspreide PlN in Frankrijk. 1702 Maria de Bellemonte, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

BELLE--mont

-roche. V. beau I.

 

EV

Bellems

Schouwse FN naar het klooster Betlehem bij Elkerzee(Z).

 

FD

Bellen

au génitif: Bellens 1256 «Balduinus dictus Bellen» Leuven; probabl. hypocor. de Baldwin, Boudewijn [FD].

 

JG

Bellen(h)en, van

Var. van Van Belleg(h)em of Van Belling(h)en.

 

FD

Bellen(s)

zie Bellin.

 

FD

Bellen, van

zie van Belle.

 

FD

Bellenge(r)

-gier, -gé, zie Bélanger.

 

FD

Bellenot

PlN Bellenot (Côte-d'Or).

 

FD

Bellepaire

cf. Belpaire.

 

JG

Beller(s)

Beler: 1. Afl. van bellen: met de bel luiden. Vgl. De Belder 2. - 2. Afl. van bellen: blaffen. BN voor een lawaaimaker, twistzoeker, norse kerel. Vgl. D. Bélier.

 

FD

Belleri

-ry, Belery: PlN: mooie beek.

 

FD

Belleroch

Belderok: Ofr. roche, Opic. roke, roque: rots, (ook) slot, burcht op een rots. PlN Belle-roche (Loire, Moselle): mooie burcht op rots. Vgl. D. Schönfels. 1168 Balduinus Belroc, Machelen (DEBR. 1980'); ±1685 Jan Belderock, Aw. (PDB).

 

FD

Belleroche

Nom d'origine: e.a. Belleroche (Loire).

 

JG

Belles

Uit Bellens of Bellers.

 

FD

Bellet

1. Car. phys. Joli Garçon. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bellet

Belley, Bellez. 1580 «Antoine Bellet» BourgNamur; surnom: dérivé de fr. bel 'beau', attesté avec divers sens moraux FEW 1, 319a; cf. aussi Belet. - Forme fém. : Bellette. 1448 «maieur Jehan Bellette» Gimnée; l'allusion à l'animal est probable, comp. Marcotte.

 

JG

Bellet

-ez, -ey, -ette, Belet: Dim. van bel, beau: mooi. BN.

 

FD

Bellet(te)

1. Profess. ou passe-temps. (Chasseur à la) belette". — 2. V. BALD (Bal).-

 

EV

Belletable

Belle Table? BerBN van de meubelmaker? Of Belle Etable: mooie stal?

 

FD

Belleter

Var. van D. FN Bil(l)eter, afl. van PlN Bilten in Glarus (CH). 1495 Nik. Biliter, Zurich (BRECH.).

 

FD

Belleval

-v(e)aux, zie Belval.

 

FD

Bellevaux

Belleveaux, Belvaux, Belva, w. Bèlvâ. Nom d'origine: Belvaux (Lg, Lx, etc.).

 

JG

Bellevaux

V. beau I.

 

EV

Bellevergue

BN Belle vergue: mooie roede (pénis). Vgl. met zelfde bet. Schoonteers: 1396 Vranke Scoenteers, Cent (DE B. 60).

 

FD

Belleville

Nom d'origine: e.a. Belleville, à Fronville (Lx), etc. Cf. aussi 1710 «Éverard Gilson dit Belle Ville», surnom d'arbalétrier de Ciney.

 

JG

Belleville

PlN Belleville in Fronville (N), maar erg verspreid in Frankrijk. 1321 Jehan Belleville, St-Q. (MORLET).

 

FD

Bellevre

zie Bellièvre.

 

FD

Belleweg

zie Billeweg.

 

FD

Belley

1. Proven. Loc. fr. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bellflamme

zie Belleflamme.

 

FD

Belliard

-ar(t), zie Beliard.

 

FD

Belliard

cf. Beliard.

 

JG

Bellicourt

Nom d'origine: Bellicourt (Aisne).

 

JG

Bellicourt

PlN (Aisne). Vgl. Bellecourt.

 

FD

Bellicourt

Proven. Bellecoun (Loc).

 

EV

Bellier

Surnom : fr. bélier (symbole de la force), issu du moy. néerl. belle 'cloche' désignant le porteur de la cloche (le bélier).

 

JG

Bellier

zie Bélier.

 

FD

Bellière

Belliere. 1624 «Estienne Beliere» émigré en Suède; fém. du précédent ou, éventuellement, forme dissimilée de Berlière.

 

JG

Bellière

zie Baillière.

 

FD

Bellière(s) 

1. Profess. Fabric. de bélières (Mot désignant des objets divers : attache de sabre, etc.). N° 131. — 2. Proven. du sieur Baude.

 

EV

Bellièvre

Bell(i)evre: BN Bel lièvre: mooie haas. Wellicht uithangbord. Vgl. Fr. FN Bellevrat.

 

FD

Belligh

zie Billig.

 

FD

Bellighen, van

zie van Belleghem.

 

FD

Bellin

Bellen(s), Bellinck, -yn(ck), -ing(s), -in(k)x, -inckx(s): Patr. 1. Var. van Ballin, vleivorm van Baldwin, Boudewijn (LIND.). 1256 Balduinus dictus Bellen, Lv. (DE MAN1958,353); 1340 Balduini de Wetsinghen = 1345 Bellino de Wetchingen, Tn. (C.BAERT). - 2. Vleivorm van de Germ. VN Bello. 1398 Jan Bellin, Dentergem; 1426 Bellin Nijs, Ktr. (DEBR. 1970,1958); 1558 Joos Bellinck, Ronse (GADEYNE115). - 3. Zie ook Belijn.

 

FD

Bellin

cf. Belin.

 

JG

BELL--in

-ings, -i-s, -on, -otte. V. BALD (Bal).

 

EV

BELL--inckx

-lings. 1. Proven. Bel-linck  (Dép.  Deftinge).  — 2.  V. BALD (Bal).

 

EV

Belling(h)en, van

van Bellinghe(m), van Beling(h)en: PlN Bellingen (VB). 1234 Jan van Bellinghen, Bellingen (VS1968,3-6); 1485 Magrieten van Bellinghen, Mb. (A. BAERT). Vgl. ook Van Belleghem, waarmee deze FN wel eens verward zalzijn.

 

FD

Bellion

Bellio(t), zie Billion.

 

FD

Bellis

cf. Belis.

 

JG

Bellis

zie Bielis.

 

FD

Bellmann

zie Bellemans.

 

FD

BELL--o(e)

-oo, -ot. 1. V. Belloy. — 2. V. BALD (Bal).

 

EV

Bellon

1275-76 «Ysabeaus Bêlions», 1280-81 «Bêlions de Watellos» RegTournai, 1296 «Belon le béguine» TailleParis; dérivé en -on, avec aphérèse, de Isabelle.

 

JG

Belloncle

BN Bel Oncle. Vgl. Belpaire.

 

FD

Bellot

Bello(n), zie Belot.

 

FD

Bellot

Belot, w. nam. Bèlot; Bélot, au fém.: Belotte, Bellotte. 1289 «Colins Bellot» CensNamur, 1296 «Belot la ferpière» Taille-Paris, 1365 «Jehan Bellot» TailleMons, 1494 «Belotte Placquet» Ladeuze, 1497 «Fiera Bel-lotte» BourgNamur, 1603 «Nicolas Belloz», 1610 «Collard Bello(t)» BourgDinant, 1707 «Thiry Belot», 1742 «Joseph Bellot» Pur-node; le masc. est une aphérèse de Herbelot, Hubelot, Ymbelot, etc., cf. aussi Blot; le fém, de Isabelot, ou bien dérivé en -otte, avec aphérèse, de Mabilia.

 

JG

Belloul

Dérivé du thème de Bellin ou Bellot, avec changement de suffixe?

 

JG

Belloy

1504 «Jehan du Belloy» BourgNamur, 1528 «Poincin du Belloy» DénNeufchâteau; var. de Beauloi (= boulaie); nom d'origine: ainsi Bailoy, à Spontin (Nr).

 

JG

Belloy 

Proven. Dép. Laplaigne. Variantes : Bell-   -o(e),  -oo,   -ot. ,,Bois de bouleaux". N° 242.

 

EV

Belloy

zie Dubelloy.

 

FD

Bellumat

V. beau I.

 

EV

Belly

-ij, zie Bélier.

 

FD

Belly

Var. de Bellier?

 

JG

Bellyn(ck)

zie Bellin.

 

FD

Belmans

cf. Bellemans.

 

JG

Belmont(e)

Belmans, -manne, zie Bellemans.

 

FD

Belonje

zie Boulogne.

 

FD

Belot

Bello(t), Belloo, Bel(l)on, Belotte, Blot(e): 1. Patr. Korte vormen van Herbelot, Hubelot, Robelon enz., vleivormen op -elot, -elon van Herbert, Hubert, Robert enz. (RENARD 236). Vgl. Billot. 1280 Gilos Belos, Bergen (PIERARD); 1735-1804 Joseph Bellon, Fours (B.-Alpes-)Wetteren (VS 1977, 574)- - 2. Metr. Korte vorm van Isabelot, Isabelon (MICH. 1936). 1282 Ysabelle dite Blote = Ysabel Belote, St-Q. (MORLET).

 

FD

Beloy

zie Dubelloy.

 

FD

Belpaeme

Belpaume. 1337 «Jaquemes Biellepaume» Nivelles; surnom: fr. belle paume (= main).

 

JG

Belpaire

Bellepaire, -eer. Var. non vocalisée de Beaupère (nom de parenté); comp. l'anto­nyme: 1586 «Jean Malpaire» BourgNamur.

 

JG

Belpaire

Belpeer, zie Beaupère.

 

FD

Belpaire

V.  beau II.

 

EV

Belpalme

-paume, -pa(e)me, -pomme, zie Bellepaume.

 

FD

Belpomme

Profess.  Belles pommes. N. de producteur ou de marchand.

N° 131.

 

EV

Belprez

zie Beauprez.

 

FD

Belquin

zie Bellekens.

 

FD

Bels

BEL- -e(n), -ens, -i(e)n, -et(te), -is, -ot, -ey, -yn. BELL- -ang, -ange(r), -enger, -froid, -te. V. BALD (Bal).

 

EV

Bels, (de)

Beels, Beils, Beyls, de Beys: Onopgehelderde naam. 1219 terra Walteri Bels, Bg. (LEYS 1957,11); 1310 Lambert de Bels, Passendale; 1364 Jan de Bels = 1393 Jan Bels, Ip. (BEELE); 1391 Heinric de Beelz, Pittem; 1395 van Casin den Beils = Casin Beils; 1398 Lauwereins de Bels, Petegem (DEBR. 1970).

 

FD

Belsack

-ac(q), zie Balsacq.

 

FD

Belsens

Wsch. var. van Beldens.

 

FD

Belser, (de)

zie de Belder.

 

FD

Belt, van de(n/r)

van de(n) Beld, van der Bilt: Oostndl. PlN Belt, Bilt: kleine hoogte, huit; vgl. vuilnisbelt. PlN in Wieringen (NH), Brederwiede (OIJ). Op de Belt in Bergen (NL).

 

FD

Beltgens

-jens, zie Biltjes.

 

FD

Beltman

zie Biltmans.

 

FD

Beltrame

-an, zie Bertran.

 

FD

Beltrame

Var. dissimilée de Bertram, forme primitive de Bertrand.

 

JG

Beltresse

-tris, zie Beautrix.

 

FD

Beltus

Var. de Baltus.

 

JG

Beltus

zie Baltens.

 

FD

Belva(l)

Belv(e)aux, Belleval, -v(e)aux, de Belva(ux): PlN Bellevaux (LX) of in Limburg (LU); Belvau(x) in Resteigne (N), Belva in La Reid (LU), Leers-Nord (H). 1188 Alardus de Beleval=Allard de Belvaux = de Belva; ± 1300 Godefrin de Bel vaux = de Belva, Malmedy (ASM 519; Miàà. 1956,322-335; 1957, i-n); 1273 Gillion de Bieleval, Dk. (FST).

 

FD

Bel--va(l)   

-Valette, -vaux. V. beau   I.  (Belvaux,  Dép.  Resteigne).-

 

EV

Belvaux

Belva, cf. Bellevaux.

 

JG

Belz

Patr. D. Bälz, Balz, korte vorm van Balthasar of oud dim. Bal(d)zo van een Germ. bald-naam.

 

FD

Bem(d), van den

van (den/r) Bemde(n), van de(n) Bemdt, zie van den Beemd.

 

FD

Bemal

zie Bomal.

 

FD

Bemant

V. beau-.

 

EV

Bémé

Bemé, zie Beaumet.

 

FD

BEMEL-

-mans, -s. Proven. Bemmel (Dép. Woluwé-St-Pierre).

 

EV

Bemel(s)

de Bemels: PlN Bemel in St.-Pieters-Woluwe.

 

FD

Bemelen, (van)

PlN Bemelen (NL). 1339 Lambertus de Bemele, Mtr. (SKM 181); 1378 H. van Bemelen, NL(BLOVII).

 

FD

Bemelmans

Afl. van Van Bemelen. 1415 Bemelmans, Mtr.; 1462 Henrix van Bemelen = Henrich Bemelmans, Bemelen (SKM). - Lit.: A. VINCENT, KCTD1946,231-4.

 

FD

Bemelmans

Dérivé en -mon du NL Bemel ou Bemelen (P.-B.). - Bibliogr. : A. Vincent, Be­melmans et les NL Bemel, Bemmel, BTD 20, 1946,231-4.

 

JG

Bemers

V. Bohême.

 

EV

Bemers

zie Bäumer.

 

FD

Bemindt

BN voor een beminde, geliefde. Vgl. Bienaimé.

 

FD

Bemindt    

Car mor.  Bemind, „ (Homme) aimé". N° 280.

 

EV

Bemis,

zie Bemus.

 

FD

Bemmel, van

PlN Bemmel (VB, G). 1698 Joannes van Bemmel, Bs. (MULVII).

 

FD

Bémol

zie Bomal.

 

FD

Bemont

-on(g), zie Beaumont.

 

FD

Bemont

V. beau I.

 

EV

Bempde(n), van den

 (van) de(n) Bempt, zie van den Beemd.

 

FD

Bemst, van

Wellicht var. van Van Binst.

 

FD

Bemt, van den

van Bemten, zie van den Beemd.

 

FD

Bemus

Bemis: Volksnaam van de Bohemer, uit Bohemen (Tsjechië). Behm is een D. dial. ontronde vorm van Böhm: Bohemer. Bemus < Lat. Bohemus of < Bohmisch. 1378 J. Bemischman, Glatz (BAHLOW). Bemis komt in Aw. in de i6e e. naast Beemers voor (AB).

 

FD

Ben

zie Benn(e).

 

FD

BEN(E)DI-

-ch, -x, -ctus. V. Benoit.

 

EV

Ben, de

zie Deben.

 

FD

Ben, van der

zie van den Beemd.

 

FD

Benae(r)ts

V. BER.

 

EV

Benaerens

zie Bonna(e)rens.

 

FD

Benard

Bénard, Benaets (forme néerl.). Var. de Bernard, Bernaerts, avec réduction rn > n.

 

JG

Benard

Bénard, Benart, -aer(t)s, Beenaer(d)ts, Bennaer(t)s, -aars, -ar, Besnard, Besnehard, Beynaerts, Beinaer(d)ts, Benaets, Benat(s), Bénade, Benade(n), Benaest: Patr. Var. van de Germ. VN Bernhard, Berna(e)rd, met ass. rn/n. 1365 Jan Benaerds = 1387 lan Beernarts, Bs. (OSTYN). Zie ook Beinhardt.

 

FD

Benau(l)t

Benauwt, zie Benneau.

 

FD

Benbussche, van

zie van de(n) Bosch.

 

FD

Benckert

zie Banckaerts.

 

FD

Benda

Nom d'origine juive (surnom de mar­chand), présent surtout à Anvers.

 

JG

Bendegem, van

PlN Bennekom (G). 1667-1723 Reynier Janse van Bendegom = van Bendegum = van Bennegum, Steenbergen - Nieuw-Vossemeer; een zoon van Jan Geertse van Bennegum/-gom kwam naar Terneuzen en heette daar Van Bendegem (med. J.W. de Putter, Goes).

 

FD

Bendel(s)

zie Bindel(s).

 

FD

Benden

zie Bandin.

 

FD

Benden, van

zie van Beneden.

 

FD

Benden, van den/r

zie van den Beemd.

 

FD

Bender

V. BAD (Band).

 

EV

Bender, (de)

de Bendere, Be(e)nders: BerN van de binder: 1. (vat)binder, kuiper; vgl. D. Fassbinder; 2. hij die boeit, knevelt.

 

FD

Benderie, van de

zie van de Buerie.

 

FD

Bendermacker

Ndd. vorm van D. BerN Bendermacher: hoepelmaker.

 

FD

Bendix

Patr. Benedicts.

 

FD

Bendt, de

zie van den Beemd.

 

FD

Bene

Bêne, zie Beyn.

 

FD

Bène

Benne. 1351 «Gerart de Bennes le Houillereal» FiefsLiège, 1780 «N. Benne» Charle-roi; nom d'origine: Beyne (Lg) ou bien surnom de charretier: fr. banne, w. bène 'grand panier d'osier pour transporter le fumier, le charbon de bois, etc.' FEW 1, 325. Cf. aussi Benneau.

 

JG

Benêche

Surnom: w. (Centre) binése, sud-w. binêje 'content, bien aise' FEW 24, 153a.

 

JG

Beneden, van

van Benden, van Beneen.van Beneen: Naar een woonplaats ergens beneden, in de laagte. 1343 Henrico dicto de Beneden, Mech. (OARI); 1370 Luppin van Beneden, Knesselare

(DELHAYE).

 

FD

Benedict(us)

Benedic(kt), -i(k)t, -ix, -ek, -etti, -et(to):Patr. Lat. HN Benedictus 'de gezegende'. De VN Benedictus was in onze streken vrij zeldzaam. Vanaf 1157 trad hij sporadisch op. 1205 Henricus et Benedictus presbiteri, Ktr. (DEBR. 1980); 1326

Masin Bénédicte; 1378 Kerstine Benedictus, Ip. (BEELE).

 

FD

Beneens

zie Benen(s).

 

FD

Benekens

zie Beenkens.

 

FD

Beneking

Patr. Afl. van Been, bakervorm van Bernard. Zie Beenkens, Behn.

 

FD

Benen(s)

Beneens: Patr. Vleivorm van Germ. VN Bernhard; vgl. Beneking. 1739 Abraham Benens (vader van) Godfried Beneens, Sint-Anthonisberg (PDB).

 

FD

Benéré

Wellicht Ofr. beneuré, Fr. bienheureux: gelukkig. 14e e. li Bonurés, St.-Omaars (DUPAS 121).

 

FD

Bénéré

(NF de la région d'Athus. depuis 1780). Peut-être surnom augurai : anc. fr. beneuré adj. 'bienheureux; béni, prospère' FEW 25, 895a.

 

JG

Benet

1602-3 «Aimon Benêt» TerriersNamur; forme fr. populaire du prénom Benoit, à l'origine du lexème benêt 'niais' FEW 1, 324b.

 

JG

Benet

Patr. Fr. dim. van Germ. VN Bernhard. Vgl. Benard. 1564 Jan Benêt, Aw. (SCHOUT. I).

 

FD

Beneton

Benneton, Benetton: 1. Vleivorm van Benêt.

- 2. Dim. van Ofr. bane, Fr. benne: rieten mand, korf. BerBN. 136 e. Jacquiers Baneton; Martin Benneton, Laon (MORLET).

 

FD

Beneton

V. Banetan.

 

EV

Benêts

zie Bohet.

 

FD

Beneu(x)

zie Bonheur(e).

 

FD

Beneux

1584 «Beneux de Xstoumont» La Gleize, 1594 «Nicolas Beneu» BourgNamur, 1626 «Wilem Beneux» émigré en Suède; Bèneû, forme w. du prénom Benoît.

 

JG

Bengel

zie Bangels.

 

FD

Beni(e)

zie Berner, Bénit.

 

FD

Bénicourt

Benicourt: PlN Bennecourt (Seine-et-Oise).

 

FD

Benieaux

zie Benneau.

 

FD

Beniers

zie Berner.

 

FD

Beniest

V. Benoit.

 

EV

Benin

(NF liégeois). Forme populaire de Bénigne, nom du saint apôtre de la Bourgogne (Morlet 94), d'où plusieurs noms de commune Saint-Benin en France (e.a. dans l'an, de Cam­brai) [MH].

 

JG

Bénis

Bénit, Beny. 1353 «Jehan le Bénit» = «Jehan li Bénit» CartOrval; surnom à valeur religieuse: fr. bénit.

 

JG

Bénistant

Be-: Fr. BN Benestant: behoorlijk, beschaafd, fatsoenlijk (DNF).

 

FD

Bénit

Benito, Bény, Beny, Beni(e), Bénis, Bénit, Benijts, -yts, Beni(e)st: Patr. Rom. var. van Benoît < HN Benedictus. Benjamin(s), -sen, Penjanin: Patr. Bijbelse VN Benjamin. 1365 Johan Benjamien, Luik (SLLIV); 1387 Benganin Trijool, Ktr. (DEBR. 2000).

 

FD

Bénits

zie Bohet.

 

FD

Benjamin

1. N. de bapt. d'orig. bi­blique. N° 104. — 2. Situat. parmi

les enfants d'une famille. ,,Le plus jeune des frères". N° 263.-

 

EV

Benjamin

Prénom Benjamin d'origine biblique (dernier fils de Jacob).

 

JG

Benker(t)

zie Banckaert.

 

FD

Benkerts

V. BAD(u) (Bank).

 

EV

Benn(e)

Bennes, Ben(s): 1. Patr. Germ. bakernaam met ass. rn/nn uit Bernhard of andere bern-naam. Benno qui et Bernhardus (Fm.); 1013 Benno = Berngerus; ne e. Benno = Bernhardus (STARK 29). Vgl. Beyn, Behn, Beenkens. 1326 Crestien Benne, Ip. (BEELE); 1398 Joes Benne, Moorsele (DEBR. 1970). - 2. Evtl. BN naar de benne of mand. BerBN voor de mandenvlechter of visser.

 

FD

Bennae(r)ts

-aars, -ar, zie Benar.

 

FD

Bennardo

zie Bernard.

 

FD

Benne

cf. Bène.

 

JG

Benneau

Benau(l)t, Benieaux, Benniaux, Beyney, Benauwt, Benou(w)t: Patr. Var. van Bernau(s), -aut, -auw, door ass. rn/nn (vgl. Bernard/Benard, Bernier/Benniers). Bernau kan evenwel ook een var. zijn van Brunau, door metathesis. "1782 Ignatius Benouwt, Watou (is de zoon van) Christian Brunaut (PDB).

 

FD

Benneau

Dimin. de w. bène, cf. Benne, ainsi w. liég. bène 'grand tombereau', flandr. benniau, etc. FEW l,325b.

 

JG

Bennebroek

PlN (NH). 1680 Franc, van Bennebroeck, Haarlem (MUL VI).

 

FD

Benneke(ns)

zie Beenkens.

 

FD

Bennekens

V. BAD (Ban).

 

EV

Bennekom, van

PlN (G). 1178 Thomas de Berenchem (LNT). Zie ook Van Bendegem.

 

FD

Benner

D. BerN van de maker van bennen, rieten korven. 1432 Joh. Benner (BAHLOW).

 

FD

Benner(t)

1. Situat.  soc. Banneret (Seigneur qui pouvait lever ban­nière). N° 136. — 2. V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Bennert

Patr. D. var. van VN Bernhard.

 

FD

Bennesteker

BerN van de mandenvlechter. Het ww. steken en het gereedschap steker komen in het mandenmakersberoep voor (WVD 11,1).

 

FD

Bennetsen

Bennedsen: Patr. 1. Berndsen, zoon van Bernard. - 2. Zoon van Bennett.

 

FD

Bennett

Patr. E. vorm van Fr. VN Benoît, Lat. Bene-dictus. 1208 William Benêt, Durham (REANEY).

 

FD

Bennewyn

zie Bonnewijn.

 

FD

Benniaux

zie Benneau.

 

FD

Bennie

1. V. Benoit. — 2. V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Bennie

zie Berner.

 

FD

Bennik(s)

-ing(s), -in(c)k: Patr. Afl. van Germ. bakernaam Benne (zie i.v.). 1399 Gerrit Benning, A'dam (OA 574); 1408 Joris Bennin, Bg. (SIOEN); 1485 Gerardus Bennynch, A'dam (MUL II).

 

FD

Benninck

V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Benoel

Door ass. uit Bernoul, Rom. vorm van de Germ.VNBernolf.

 

FD

Benoit

Benoidt, Benois(t), Benoij, -oy(e), -oey, Benooit, -oo(d)t, Binoit, -ois, -oye, -oir: 1. Patr. Fr. vorm van de Lat. HN Benedictus. Benoot is de Vl. adaptatie van de naam Benoit, aangezien Fr. oi aïs scherplange o werd overgenomen. Vrl. VN: 1296-1302 Benoîte Warronne (BOUGARD). 1443 Gheert Benoet = 1447 Gherit Benoits, Ht. (A.GHIJSEN). - 2. De Waregemse voorouders van Peter Benoit (1834-1901) heetten evenwel Mannoot < Germ. VN Manoud (zie Maenhout). Door wisseling van de lipmedeklinkers m/b werd de naam achteraf als Benoot/Benoit opgevat. 1398 Gillis Mannoet, Wg. (DEBR. 1970). - Lit.: Ons Heem 10 (1952), 19-29.

 

FD

Benoit

Benoît, Benoy, Benoot (forme néerl.). 1277 «Benoit Johan» DettesYpres, 1289 «Mathies li fis Benoit» CensNamur, 1449 «Gilechon Benoit» AidesNamur, 1465-66 «Bemart Benoit» TailleHoves, 1500 «Remcy Benoit neaveur fils de feu Remey Benoit» GuillLiège; prénom Benoit, du lat. Bene-dictus, popularisé par saint Benoit; cf. aussi Beneux et Benêt. - À noter que le NF du compositeur Pierre Benoit (1834-1901) est une forme hypercorrecte, francisée, de la var. *Menoot du NF flam. Mannoot, cf. J. Ghys-saert et J. Soete, Het voorgeslacht van Peter Benoit, dans Ons Heem 10, 1952, 19-29.

 

JG

Benoit

N. de bapt. d'orig. latine. Benedictus, ,,Béni". Variantes : BEN- -oidt, -ois, -out, Ben(e)--dich, -dict(us), -dix; Bennie, Beny, Beniest.

 

EV

Benonit

Nom d'origine biblique, rendu populaire par la légende de Geneviève de Brabant dont Benoni était le fils.

 

JG

Benony

Benonit: Bijbelse VN Benoni 'zoon van mijn smart', aanvankelijk de naam van Benjamin, hem gegeven door zijn stervende moeder (V.D.SCHAAR).

 

FD

Benoorden

Naar de woonplaats benoorden een plaats. 1i8e e. in Kolijnsplaat (Z).

 

FD

Benou(w)t

zie Benneau.

 

FD

Bens

Bensel(in).V. BAD(u) (Banz).

 

EV

Bens

Probabl. hypocor. néerl. (au génitif) de Bemhard ou d'un autre nom en bern- [FD].

 

JG

Bens

zie Benne.

 

FD

Bens, de

Onduidelijk. Zoon van De Ben? Of uit Bens, met secundair lw.?

 

FD

Bensberg

PlN (NRW). 1560 Hans van Bensberch, Bensberg-Aw. (AP).

 

FD

Bensch

D. FN Bentsch uit VN Benz (BRECH.).