16/11/2012

B-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Bouthors

Zinwoord. Ofr. bo(u)ter: slaan, kloppen + hors: buiten. BN voor iemand die buiten slaat, vecht, een straatvechter of straatrover. Vgl. D. Strassenräuber.

 

FD

Bouthy

cf. Boutier.

 

JG

Boutiau

cf. Boutteau, -iau.

 

JG

Boutiau

zie Botteel.

 

FD

Boutier

Bouthy, Bouty, w. nam. Botitî. 1472 «Boutier de Faxe» DénLaroche; généralement anthrop. germ. bot-hari; secondairement, nom de métier: w. (Fronville) boutî 'bouvier', w. nam. boutî, type rbœuf-tien, cf. ALW 9, 33a, ainsi 1472 «Botier le bouvier dudit messire» DénLaroche. Cf. aussi Bottier, Botty.

 

JG

Boutigny

PlN Boutigny (Seine-et-Marne, Seine-et-Oise, Eure-et-Loir) of Boutignies in Grandreng (H).

 

FD

Boutilleux

zie Bouteleux.

 

FD

Boutillez

-ier, zie Bouteiller.

 

FD

Boutin

-inot, zie Boudin, -inot.

 

FD

Boutique

Bouttique. Probabl. surnom de mar­chand: fr. boutique, p.-ê. d'après le cri de marchands (cf. w. liég. à botike); ou bien surnom grivois, cf. le mot w. botike désignant les parties sexuelles, comp. Boutrouille.

 

JG

Boutique

Bouttique: Wsch. niet Ofr. boticle, Fr. boutique uit Prov. botica, Sp. bodega, Lat. apotheca: voorraadkamer, pakhuis, wijnkelder, bewaarplaats, winkel. M.i. veeleer reïnterpretatie van Bouteca.

 

FD

Boutkens

B(e)audequin, Bau(c)ke(n)s, Baukus, Bae(c)kenfs), Bauquens, Boi(s)dequin, Boitquin, Buytkens, Butkens, Butjens, Buttiens, -iëns, -jens, -gen, Biittgen(s), Beutjens, Bo(u)tquin, Bodequin, Batkin: Patr. Dim. van VN Boudewijn. 1307 Boidekin dele Clite = Bauduins dele Clite; 1378 Boudekin van Strasele, Ip. (BEELE); 1680 Jean Botquin = Bottequin, Valencijn (vader van) 1712 Francies Boitquin, Bs. (vader van) 1752 F. J. Boutquin, Bg. (VS1979,265-281).

 

FD

Boutlegier

zie (de) Bouteiller.

 

FD

Boutmans

Bouteman(s), Boutement, Bouttemann, -mant: 1. Patr. Afl. van Boud(ewijn). Vgl. Boumans. - 2. BerN van de boutenmaker, ook pijlenmaker. 1406 Jan de Boutmakere, Bs. (PEENE).

 

FD

Boutmy

V. Barthélémy.

 

EV

Boutmy

zie Boutemy.

 

FD

Boutoille

zie Bouteille.

 

FD

Bouton

1. Profess. Fabric. de bou­tons. — 2. V. BALD.

 

EV

Bouton

1254 «Phelippres Boutons» Chartes-Hainaut, 1284 «Jakemars Boutons» Bourg-Ath, 1296 «dame Mainsene Boutons» ComptesMons, 1541 «Philippe Bouton» BourgNamur; aphérèse de Libouton (dérivé de Libert), etc., ou bien surnom: fr. bouton; cf. aussi Boton, Botton.

 

JG

Bouton

-ons, Bot(t)on, Boutton: 1. Ofr. boton, Fr. bouton: knoop. BerBN van de knopenmaker. Vgl. Knoops. - 2. Fr. bouton: puist, knobbel. BN. 1298 Stas Botoen, Kales (GYSS. 1963); 1300 Petrus as Boutons, Atrecht (NCJ); 1303 van Gillise Bottoene, Bg. (VERKEST).

 

FD

Boutonnet

-é: Dim. van Bouton.

 

FD

Boutquin

cf. Botquin, Bottequin.

 

JG

Boutquin

zie Boutkens.

 

FD

Boutreman(s)

zie Boterman(s).

 

FD

Boutreur

Var. van Boutreux/Boutroux < Boute roue (Dijon 14-156 e.): paaltje dat moet verhinderen dat de wagenwielen de muur raken (DNF). Overdrachtelijk voor een klein mannetje.

 

FD

Boutrey

zie Boutry.

 

FD

Boutriau(x)

Bourtereau, Botteri(e)aux, Bottriaux, Bottreaux, Bot(t)ero, Bothorel: Ofr. boterel: kleine pad. BN. Fr. FN Boterel, Botereau (DNF). 1240 Pétri Boteriel, Dk. (SMTI); 1263 Pirote le filh Botereal, Hermée (HERB.).

 

FD

Boutriaux

cf. Botteriaux.

 

JG

Boutringain

zie Debaudrenghien.

 

FD

Boutron

cf. Botron.

 

JG

Boutrouille

Metathesis van Bertouil(le).

 

FD

Boutrouille

Surnom: flandr. boutrouille, w. boutroùle 'nombril' FEW l,421b.

 

JG

Boutry

Boutrey, Boutrix, Bouttery, Bouttry, -ij: Patr. Rom. vorm van Germ. VN bôt-rîk 'boete-machtig'. Of var. van Boudry. 1221 Jehan Boteri, Dk. (SMT I); 1365 Jehan Bouteris, Bergen (DE COCK).

 

FD

Boutry

Bouttery. 1289 «Colais Boutris» Cens-Namur, 1359-60 «Margheritte vaive de Jehan Boutry» PolyptAth, 1365 «Jehan Bouteris manouvrier» TailleMons; nom issu de l'an­throp. germ. bot(a)-ric.

 

JG

Bouts

Bouds, Boets, Boedts, Buts, Budts, Buedts, etc. Hypocor., forme courte d'un anthrop. germ. en boud-, probabl. Boudewijn [FD].

 

JG

Bouts

zie Bouds.

 

FD

Boutsen

Baussens, Botson, Bodson, Botsen: Patr. 1. Boud(s)zoon, zoon van Boudewijn. 1344 Renero Boutson = 1348 Renero Boutsoens, Stokt (C.BAERT); 1370 Egidium Bautson, St.-Tr. (GHYSEN); 1460 Gielis Boutsons = 1472 Gielis Botsons, Tg.; 1490 Jannes Botsens, Vreren (TOT). -2. Bo(u)tsen, vleivorm op -sin van Boudewijn. 1303 Joes f. Boudsins = Joes Boudsin, Bg. (VERKEST). - 3. Zie Baudechon.

 

FD

Boutsen

Botsen. Soit Boud-zoon, fils de Boude­wijn, soit hypocor. en -sin de Boudewijn [FD].

 

JG

Boutté

zie Bothet.

 

FD

Boutte, (de)

zie (de) Boute.

 

FD

Boutteau

-iau, -iaux, Boutiau. Var. de Bottiau ou de Boutay.

 

JG

Boutteau

zie Botteel.

 

FD

Bouttefeux

zie Boutefeu.

 

FD

Bouttel(e)gier

-lisier, zie Bouteiller.

 

FD

Bouttemann

-mant, zie Boutmans.

 

FD

Bouttemy

zie Boutemy.

 

FD

Boutten(s)

zie Boudin.

 

FD

Bouttens

V. BALD.

 

EV

Bouttery

zie Boutry.

 

FD

Bouttet

zie Bothet.

 

FD

BOUTT-et

-(e)quin, -iau(x), -ier, -ique.V. BALD.

 

EV

Boutteville

PlN Bouteville (Charente).

 

FD

Bouttiau(x)

zie Botteel.

 

FD

Bouttier

zie Bottier.

 

FD

Bouttique

zie Boutique.

 

FD

Boutton

zie Bouton.

 

FD

Bouttry

-ij, zie Boutry.

 

FD

Boutu

cf. Bottu.

 

JG

Boutu

zie Bottu.

 

FD

Boutuil

zie Bouteille.

 

FD

Bouty

zie Bottier.

 

FD

Boutz

zie Bouds.

 

FD

Bouuaert

V. BOD.

 

EV

Bouv(e)r-

-et ,-y. 1. V. Bouvier. — 2. V. BOVO.

 

EV

Bouvaert

Bouua(e)rt, Bouvard, -art, de Boüard, Boùùaert, Boûûaert, Bouûaert, Boûuaert, Bova(e)rt, Boeva: Patr. Germ. VN bov-hard 'knecht-sterk'. 1111 Bovart Waadt (SOCIN190); 1311 Bovardus, Stade (NN); 1579 Jan Bouûaert, Bg. (SCHOUT.II). - Lit.: F. DEBRABANDERE, LG1985,316-7.

 

FD

Bouvain

zie Bovijn.

 

FD

Bouval

1. Proven. Beauval (V. Beau-I.) ou Bousval (Loc.). — 2. V. BOVO.

 

EV

BOUV--ant

-ard, -ault, -e. V. BOVO.

 

EV

Bouvart

Bouvard, Bovart. 1239 « Bovardus de Dokon ante Dunum» CartOrval, 1616 «la vefve Melchior Bouvart» PrincipChimay; même si fr. bouvart 'jeune bœuf est attesté FEW 1, 445a et serait donc un surnom pos­sible, plutôt anthrop. germ. bov(o)-hard (cf. la mention de 1239). - Bibliogr. : Fr. Debraban-dere, De FN Bouvaert, dans De Leiegouw 27, 1985,316-7.

 

JG

Bouve

cf. Boeve.

 

JG

Bouve

zie Boeve.

 

FD

Bouvé

zie Bouvet.

 

FD

BOUV--el

-et. Car. phys. ou mor. ,Jeune bœuf". N. d'H. lourd ou lourdeau. N08 288, 291.

 

EV

Bouvelen, van

zie van Bouwel.

 

FD

Bouvelet

B(o)euvelet, Bieuv(e)let, Bievelet, Beuvelot, Bévalot: 1. Dim. op -elet van Fr. boeuf, dial. W. bieu: koe, os. BN. - 2. Patr. Dim. van Germ. VN Bovo. Vgl. Bouvet. 1318 Pieres Bouviaus; 1316 Piere Boveal = 1321 Pires Boveas, Luik; 1302 Hanet Bovelet,Fragnée(SLLIII).

 

FD

Bouvencourt

PlN Bouvancourt (Marne), Bouvaincourt of Bouvincourt (Somme).

 

FD

Bouver(e), de

de Bouvre, zie (de) Boever(e).

 

FD

Bouveret

Bovré, Bouveron, Bouveroux, -oul, Bouvroux, Boveroux,

-oul(le), Bovroul, -oux: 1. Dim. van Bouvier (DNF, BODY 40). - 2. Patr. Dim. van Germ. VN Bovo; vgl. Bouvet. - 3. De volgende vbb. suggereren een afl. van Ofr. beveor, Fr. buveur: drinker. 1330 Gilons li Buwereaus, Luik (SLLIII); 136 e. Reniers Buveriaus; 1438 Estenon Buvrel, Laon (MORLET).

 

FD

Bouverie

zie Debouverie.

 

FD

Bouverne

Hoofdzakelijk Ovl. FN. 1581 Bouvergne, Sint-Omaars; 1640 Bouverne, Tatinghem (PDB).

 

FD

Bouveron

-oux, zie Bouveret.

 

FD

Bouveroux

-oul, Boveroul, -oulle, -oux, Bovroux. Peut-être dimin. en -eolu > w. liég. -oûle (non attesté dans le lexique) de fr. bou­vier 'métayer'. Comp., sur le thème proche Vacher, 1544 « Johan le Vacheroul », « Pirar Ren-chonnet dis le Vacheroul» TerreJauche [CH].

 

JG

Bouvery

Bouvrie, -ry. 1442 «Willemot del Bouverye» Villers-le-Gambon, 1472 «Laurens de la Bouverie» DénVirton, 1685 «Antoinette Bouvrie» BourgNamur; nom d'origine: bouverie 'élevage de bœufs', fré­quent en toponymie (e.a. La Bouverie).

 

JG

Bouvery

zie Debouverie.

 

FD

Bouvet

Bovet, Bové. 1289 «Jehan Bouveis» CensNamur, 1295-1300 «Bouvet» Comptes-Mons, 1340-41 «Philippot Bouvet» Picardie, 1696 «Catherine Bovet» BourgNamur; sur­nom: anc. fr. bouvet 'jeune bœuf, w. (Sta-velot) bovèt FEW l,445b.

 

JG

Bouvet

-ez, -é, Bovet, -e(e), -ee, Bouvé, Buvé: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Bovo. Vgl. Bovijn. - 2. Dim. van Fr. boeuf: koe, os. Vgl. Bouet. 1340 Philippot Bouvet, Senlis (MORLET).

 

FD

Bouvier

Bouvié, Bouvy, -ies, Bovier, -ie, Bovy, w. Bovî. 1265 «Colays li Bouviers» CensNamur, 1422 «Noël Bouvier» Comptes-Mons, 1454 «Pierre Bouvy» Boussu-en-Fagne, 1602-3 «Jean Denizon dit Bouvier» TerriersNamur, 1627 «Fier Bouvi» émigré en Suède, 1636 «Lambert Bouvy», 1657 «Éve-rard Bovi» BourgNamur; nom de métier: fr. bouvier, w. bovî, bouvî, etc., propriétaire d'une bouverie, gardien de bœufs, conducteur d'un attelage de bœufs, etc. FEW 1, 445b; ALW 9, 33a.

 

JG

Bouvier

-ie(z), -y, -ij, Lebouvier, Bovier, -i(e), -ir, -it, -ij, (le) Bovy, Bowie: BerN van de koewachter. Vgl. De Boever(e). 1321 Nis li Bouviers (DEBR. 1971); 1353 Colin li Bovir, Rukkelingen (ISP); 1564 P. Bouwy, Rijsel-Aw. (AP); 1568 Henricus Boevie, Lv. (HENNO).

 

FD

bouvier I

1. Profess. ,,Gardien de bœufs" ou ,,Exploitant d'une bou-verie". bouverie, ,,Elevage de bœufs". Bo(u)v- -ier, -y, -ie. N° 164, 130. Diminutifs : BO(U)-V(E)R- -et, -oulle, -oux. (Le sens „ Petit bouvier" est plus probable que celui de ,,Bouvreuil"). BO(U)-VER- -ie, -y. N° 130. — 2. Proven. Bouvière, Bouvy, Bovir. (Loc. et L.D.). Bouvy, Delbouvier, De Bouverie, BOUVER- -ie, -y.

 

EV

bouvier II

N. de baptême. V. BOVO.

 

EV

Bouvigne

Bouvignies: Eigenlijk twee verschillende PlNn, ni. Bouvignes (N) en Bouvignies (H, Nord) of Bouvigny (PdC, Meuse). Aangezien de twee FNn in Henegouwen voorkomen, neem ik aan dat het om Bouvignies gaat.

 

FD

Bouville

PlN (Seine-et-Oise, Seine-Mar., Eure-et-Loir).

 

FD

Bouvin

cf. Boulvin.

 

JG

Bouvin(g)

zie Bovyn.

 

FD

Bouvois

zie Bovoy.

 

FD

Bouvrat

Dérivé (sous une forme contractée) de fr. bouvier!

 

JG

Bouvre, de

zie (de) Boever.

 

FD

Bouvri(e)

-y, -ij, zie Debouverie.

 

FD

Bouvrie

-ry, cf. Bouvery.

 

JG

Bouvrois

-oy. Dérivé également du thème de Bouvier?

 

JG

Bouvrois

-oy: Afl. van Bouvier, Bovo of Buveur. Vgl. Bouveret. 1584 Franchois Boveroye, Aw. (AB).

 

FD

Bouvroux

zie Bouveret.

 

FD

Bouvry

cf. Bouverie.

 

JG

Bouvy

cf. Bouvié, -ier.

 

JG

Bouvy

-ij, zie Bouvier.

 

FD

Bouvyn

-ijn, zie Bovijn.

 

FD

Bouw

zie Bau.

 

FD

Bouw, de

de Bauw(e), de Bae: BN Mnl. boud(e), bouwe: stout, onversaagd. Vgl. (de) Boute.

 

FD

Bouwel, van

van Bouwelen, van Bauwel, van Bouvelen, Bouwels, Bovele: PlN Bouwel (A). 1296 op Heins huse van Boudele; 1421 Jans van Bouwele, Her. (DERCON); 1397 Wouter van Boudele; 1411 Willem van Bouwele, Aw. (ANP).

 

FD

Bouwen

Bouwens, cf. Bauwens.

 

JG

Bouwen(s)

zie Bauwens.

 

FD

Bouwer, (de)

BerN van de landbouwer. Mnl. bouwer: boer. D. Bau(e)r.

 

FD

Bouweraerts

-aertz, Bauwerae(r)ts, Brauweraerts: Patr. Boudraad, Germ. VN bald-rêd 'moedig-raad(gever)': Baldrad (Fm.). 1400 Jan Bauderaets huse,Bg.(SIOEN).

 

FD

Bouweraerts

V. BALD.

 

EV

Bouwes

zie Bau, Bauwen(s).

 

FD

Bouwet

-ez, zie Bouet.

 

FD

Bouwhede, van de,

zie van der Bauwede.

 

FD

Bouwhorst, van

PlN: bebouwde, begroeide hoogte.

 

FD

Bouwhuis

Bouhuijs, van den Bouwhuysen, -huijsen: PlN Bouwhuis, Mnl. bouhuus: boerderij, hoeve. Bouwhuis bij Hellendoorn (OIJ), in Doetinchem (G). Vgl. Bauhaus in Nentershausen (HS). 1536 Hendrik van Bouwhuys, Zutphen-Aw.; 1542 Goossen Bouhuysen, Arnhem-Aw. (AP); 1584 Gijsbrecht van Bouwhuysen, Aw. (AB).

 

FD

Bouwman(s)

-ma, zie Bouman(s).

 

FD

Bouwmans

cf. Boumans.

 

JG

Bouwmeester

-meister, Baumeister : BerN van de bouwmeester, opzichter over de openbare gebouwen. 1539 Jan Boumeester, Essen-Aw.; 1539 Willem de Boumeestere, Boxtel-Aw. (AP).

 

FD

Bouws

zie Bau, Bauwen(s).

 

FD

Bouwyn

zie Bauwens.

 

FD

Boux

BOUXH- -e, -on. 1. Proven. Nombr. LD. Bouxhe, Bouxhon, ,,Buisson". — 1. V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Boux

w. Boucs'.  1573 «Johan Boux» Guill-Liège, 1586 «Gisbert Boux» Bléret; var. de Boeckx (moy. néerl. boeke, boec 'hêtre').

 

JG

Boux

zie (de) Bok.

 

FD

Boux(a)in

V. Buccin.

 

EV

Boux(a)in

zie Bouccin.

 

FD

Bouxain

Bouxin, Bouccin, Buxin. 1295-1302 «Colart Boukessin» ImpôtArtois; dérivé en -ecinl-sin  de   l'anthrop.   germ.  Bucco (cf. Burghard).

 

JG

Bouxhy

Var. de Bohy, Bouhier; ou bien soit dérivé de bousche 'buisson', soit w. liég. bouhi 'toqué', surnom de sens moral.

 

JG

Bouxhy

zie Boxy.

 

FD

Bouxint

(NF hennuyer). Peut-être forme fran­cisée du NF flam. (van) Boxem [FD]. Buxin, cf. Boux(a)in.

 

JG

Bouxsam

Bouxom, Boucksom, -son, Bucsan, Buxant: D. FN Buchsam: beukenzaad. 1383 Haintz Buchsam, Urach BW (BRECH.); 1776 Jan Baptist Bouxsam, Freiburg-Waasten (VS1988,56).

 

FD

Bou--y

-yer.V. BAD(u)   ÇRak).

 

EV

Bouy(i)

zie Boxy, Bouilly.

 

FD

Bouyard

Bouyer, Bouyez:   1697  «Anne Bouyet» BourgNamur;   Bouyère;  Bouyon. Var. de Bouilliart, Bouille, Bouillon, etc.

 

JG

Bouye

zie Bouillet.

 

FD

Bouyer(e)

-ère, -ez, zie Boyer.

 

FD

Bouyet

-ez, -er, zie Bouillet.

 

FD

Bouyon

zie Bouillon.

 

FD

Bouyssonnie

PlN Buissonnier, afl. van buisson: struik(gewas).

 

FD

Bouzendorff

PlN Butzendorf (NS)?

 

FD

Bouzet

-ez, -ette, zie Boset.

 

FD

Bouzet

Var. de Boset, Bozet.

 

JG

Bouzeyene

Arabische FN (PDB), misschien zoals Bouziane < bû-ziyân 'mooi' (HERZ).

 

FD

Bouzier

zie Boisier.

 

FD

Bouzin

1460 «Pierre Bousin» Tournai; pic. bousin 'torchon ou bouchon de paille' FEW 1, 474a.

 

JG

Bouzin

Zie Bousin.

 

FD

BOV(e)R-

-ie, -oulle, -oux. 1. Bou­vier, Bouverie. — 2. V. BOVO.

 

EV

BOV(O) 

,,Garçon".   Racine germanique  ayant servi  à former  des  N.  de baptême.

I.  N. simples.

Boffe, Bauffe, Beauve, Bo(u)ve; Beuffe; Bov-, Beuv- -ens.

II.  N. simples avec suffixes.

B.-etto : Bauv-, Boff-, Bo(u)v- -et.

B.- -ino, -ing : Bo(u)v-, Boff-, Buff- -in, -yn; Boving.

III.  N. composés. B.-and : Bouvant. B.-hard : Bouvard.

B.-hari : Bo(u)v- -ier, -y, Bovari. B.-wald : Bouv- -ault, -al, -el.

Bovoy. Proven. 1. Bauffe (Loc), avec suff. d'orig. N° 211. — 2. Beau­voir (Dép. Havay).

Box, BOX- -en, -ho, -us, -y. 1. V. Buis. — 2. V. BAD(u) (Bak).

Boy, BOY(D)- -art, -e -en(s), -er. V. BAD(u) (Ba et Bad).

Boyne. 1. Proven. Dép. Héron. — 2. V. BAD(u) (Ban).

 

EV

Bova

Var. van Bovart of van Beauval.

 

FD

Bova(e)rt

zie Bouvaert.

 

FD

Boval

1. V. Beau. — 2. V. BAD(u) (Bak).

 

EV

Boval

zie Beauval.

 

FD

Bovart

cf. Bouvart.

 

JG

Bove

1520 «Isabeau Bove» Ladeuze; nom issu de l'anthrop. germ. Bovo; ou bien pic. bove 'cavité', cf. Delbove.

 

JG

Bove

Proven. ,,Grotte, Cave". (Dia­lecte) . Autres formes : Bœuf, Beuve. Synon. : Beuffe, Bœuf, DEL--bove, -bœuf (Elbœuf, Loc. fr.), -bauwe.

 

EV

Bové

cf. Bouvet.

 

JG

Bové(e)

-ee, zie Bouvet.

 

FD

Bove,

zie Boeve.

 

FD

Bovele

zie van Bouwel.

 

FD

Boven

Bovens, cf. Bovyn.

 

JG

Boven(s)

zie Bovyn.

 

FD

Boven, van

Iemand die hogerop woont. Vgl. Van Buyten, Derboven. 1306 Jehan de Boven, Ip. (BEELE); 1380 van Trisen van Boven, Ktr.

(Vf 54).

 

FD

Bovendaerde

Bovend'Aerde, Bovendeerd, Bovend'eerdt, Bovendeaardt, Bovendeur, Boventer: Naar de woonplaats boven, voorbij de aard (vgl. Van Aerde); of hoger dan de vlakke, effen grond of aarde. D. Baben(der)erde, Ndd. Bovendeer(d)t. 1644 Dierick Bovendaerde, Steenhuize (CORNELIS); 1729 Adriaen Bovendaerde, FV (VERGR. 1972,108).

 

FD

Bovenisti(er)

-isty: PlN Bovenistier (LU). 1353 Collard de Bovengnistier, LU (AVB); 1435 Johannes Buenester de Lutzenborch (MULI).

 

FD

Bovenistier

Bovenisti,  -y.  1360 «Johan de Bovegnistier» FiefsLiège,  1610 «Guillaume de  Bovenisti»,   1682  «Jean-François Bovinisty» BourgNamur; nom d'origine: Bovenis­tier, w. bômistî (Lg).

 

JG

Bovenisty

Proven. Bovenstier (Loc.).

 

EV

Bovenmans

Afl. van Van Boven, Van Ginderboven.

 

FD

Bovenrade

PlN Boverath in Heinsberg (NRW) en Daun (RP).

 

FD

Bovens

V. BOVO.

 

EV

Boventer

Ook D. Bovender, Boventer, zie Bovendaerde. Evtl. uit PlN Bovenden (NS)?

 

FD

Boverie

-is, cf. Bouvery.

 

JG

Boverie

zie Debouverie.

 

FD

Boveroul

-oulle, -oux, cf. Bouveroux. Bovesse.   1531   «Jehan  de   Bovesse»,   1556 «Pierart de Bovesche» BourgNamur; nom

d'origine: Bovesse (Nr).

 

JG

Boveroux

-oul(le), zie Bouveret.

 

FD

Bovesse

PlN (N). 1531 Jehan de Bovesse, Namen (RBN).

 

FD

Bovesse

Proven  Loc.

 

EV

Bovet

cf. Bouvet.

 

JG

Bovet

-ez, zie Bouvet.

 

FD

BOV--i(e)

-ier, -y. 1. V. Bouvier, Bouverie. — 2. V. BOVO.

 

EV

Bovi(e)r

Bovi(e), -it, zie Bouvier.

 

FD

Bovier

Bovi(e), cf. Bouvier.

 

JG

Bovijn

cf. Bovyn.

 

JG

Bovijn

-yn, -ing, -en(s), Bouvijn, -yn, -in(g), -ain: Patr. Afl. van Germ. VN Bovo. 1382 van Janne Bovine, Hulst (DEBR. 1999); 1395 van Lijsbetten Souvins, Zwg. (DEBR. 1970); 1560 Winand Bovens, Tg. (IOT). - Lit.: F. CLAES, Oost-Bmbant 1990,103.

 

FD

Boving

zie Bvyn.

 

FD

Bovir

Var. de Bauvir, Baiwir (= bavarois) plutôt que de Bouvier [JMP].

 

JG

Bovoy

Bouvoie: 1. Grafie voor Beauvois. - 2. PlN in Witternesse (PdC) (DFII).

 

FD

Bovré

zie Bouveret.

 

FD

Bovri

-y, zie Debouverie.

 

FD

Bovrisse

Probabl. du même thème que Bouvier, Bovy, Bouvrois, etc.

 

JG

Bovroul

-oux, zie Bouveret.

 

FD

Bovroux

cf. Bouveroux.

 

JG

Bovy

cf. Bovi(er).

 

JG

Bovy

-ij, zie Bouvier.

 

FD

Bovyn

Bovijn, Boven, Bovens. 1399 «Beatris Bovijn» Courtrai, 1395 «Lijsbetten Souvins» Zwevegem; dérivé en -in de l'anthrop. germ. Bovo [FD].

 

JG

Bow(e)ring

Oe. bûring, afl. van bûr (E. bower, D. Bauer): woning, (buiten)verblijf. 1327 Walter Bowryng, Somerset (REANEY).

 

FD

Bowé

-etz, zie Bouet.

 

FD

Bowie

zie Bouvier.

 

FD

Bowin

zie Bouin.

 

FD

Bowland

PlN (Lancashire).

 

FD

Bowman

E. BerN. Pendant van Boogman(s), Boghemans. 1223 Adam Bogheman, Westmorland; 1279 Thomas Bouman,

Northumberland (REANEY).

 

FD

Bown

PlN Bohon (La Manche). 1086 Hunfridus de Bohum, Norfolk; 1275 John de Bown, Sussex (REANEY). 

 

FD

Box

cf. Boch, Bock(s).

 

JG

Box

zie (de) Bok.

 

FD

Box(s)om, van

zie van Boxem.

 

FD

Box(s)tael(e), (van)

zie (van) Bockstal.

 

FD

Boxberger

Afl. van PlN Bocksberg (SH, NS, BEI) of Boksbergen bij Olst(OIJ) (HEKKET). 1285 Gerardus de Boxberc = 1319 G. de Boxberg; 1420 Merten van Boxberch, Mtr. (SKM).

 

FD

Boxel, van

van Boeck(x)sel: PlN Boxel in Diestedde (NRW). 1405 Jan van Boxle, Aw. (VLOEB.).

 

FD

Boxela(e)re, van

zie van Boxlaer.

 

FD

Boxem, van

van Box(s)om, Boksem: PlN Boksem in Grimbergen (VB). 1289 Woutere van Boxhem, Grimbergen (CG); 1377 Wouter van Bocsem = 1392 W. van Boxsem = 1395 W. van Bocsom, Lier (FRANS).

 

FD

Boxho

LU W. bok'hô: bokking (RENARD 256). 1570 Jean le Bogehoz, Luik (J.G.).

 

FD

Boxho

w.Bok'hô. 1570«Jean lebogehoz», 1588 «Tiry le Boghehoz» Jalhay, 1625 «Andry le Bogho» = 1626 «Andri le Boghou» = «Andri le Grenadeur» émigré en Suède (Appelgren, 74-75), 1611 «terre le bockho» Kemexhe; surnom: anc. w. (1472) bockehoux, w. vervié-tois bok'hô 'hareng saur' FEW 15/1, 23Ib. Roxus (NF hutois). 1618 «Gregorius Boxus (var. : Boscque, Bosquez) » Antheit ; métathèse de boscus latinisation de fr. bosquet. - Au génitif: Boxy. 1460 «Pierart Boxy (var. Boxi)» Jandrain.

 

JG

Boxlaer, van

van Boxelare, van Boxelaer(e), van Bocx(e)laer, van Boc(k)xlaer, van Bockxelaer(e), van Boexlaer, van Boxclaer: 1. PlN Bokselaar in Lokeren (OV) (VERSTEGEN 55). 1349 Claijs van Boxslaer, Eksaarde (GYSS. 1963'); 1378 Janne van Boxelaer, Dend. (OSD). - 2. PlN Boxtelaar in Kasterlee en Gierle (A). 1309 Aegidio de Boexlaer, Reet (MAR.); 1340 Walterus de Boxelaer, Tnh. (VERB.).

 

FD

Boxmeer, van

PlN Boxmeer (NB). 1462 joncker van Boxmeer, Ht. (A. GHIJSEN).

 

FD

Boxoen

zie Bouckzoone.

 

FD

Boxsteyn(s)

-eijns, -ens, -aens, zie Bocksteins.

 

FD

Boxtel, van

PlN Boxtel (NB). 1458 Peter van Boxstel, Mtr. (SKM).

 

FD

Boxtens

zie Bocksteins.

 

FD

Boxus

Latinisering (metathesis sk/ks) van PlN Bosquet: bosje, struikgewas: boscus. 1618 Gregorius Boxus = Boscque = Bosquez, Antheit (HERB.).

 

FD

Boxy

Bohy, -ij, Bou(x)hy, Bouy(i), Boiy, Bouchy, Bous(s)y, Boossy: W. bouhy, afl. van Lat. boscus, W. bousche: struik (MONJOUR 46). 1460 Pierart Boxy, Jandrain; 1616 dessoub le bouhy, Fronville N (HERB.); 1559 J. van Bouy, Bour(g)-Aw. (AP).

 

FD

Boy

zie (de) Boy(e).

 

FD

Boy(e), (de)

(de) Booij, (de) Booy, (de) Boi, Booi, Boyé, Boyen(s), Boijn(s), Boie(n), Boeijen, Boeyen, (de) Boey(e), Boeij(e), Boeyé, Boeye(ns): 1. Mnl. boy(e), boey(e): broer, jongen, jochie, knaap, kameraad. E. boy, Wvl. boetje, boeten. Ook Patr. Boye, Boje is een Friese en Ndd. VN (zie Boysen). loe e. Boio, Vasse (OIJ); 136 e. Woite Boie, Kadzand (GN); 1277 Jan Boie, Aksel; 1279 Ihan die Boye = 1280 Jan Boye, Bg.; 1283 Pieter Grote Boye, Bg.; 1283 Hughe Pouwels broder = 1285 Hughe Pauels Boye = Hughe Boyen, Dordrecht; 1326 Machtilt Sboyen = 1327 Machtilt de Boie; 1381 Hannin de Boeye, Ip. (BEELE); 1360 Jehans Boyen helst, Reninge (BEELE1959); 1381 Hannin de Boeye, Ip. (SOETE); 1398 Jan Boye, Grielkin de Boeys, Tielt (DEBR. 1970). - Lit. : K. ROELANDTS, De etymologie van Pries boni, Engels boy en Middelnederlands boye. Miscellanea Frisica, Assen, 1984,123-136. - 2. Zie ook (de) Bode. - 3. Soms is De Boey < Du Boey < Dubois (med. L. De Meuter, Bs.).

 

FD

Boya(e)rt

-ar(d), zie Bayard.

 

FD

Boyaval

Boyenval: PlN Boyaval (PdC).

 

FD

Boyaval

Nom d'origine : Boyaval (PdC).

 

JG

Boyce

Var. van E. FN Boy(e)s, Oe. boia: jonge man, knecht. Vgl. (de) Boy(e). 1296 Thomas Boys, Sussex (REANEY).

 

FD

Boyden(s)

cf. Boyen(s). Boy(e), cf. Boey(e).

 

JG

Boyden(s)

zie Boudin.

 

FD

Boyé

1. Grafie voor Boyer. - 2. Var. van Boye met secundair accent.

 

FD

Boyen

Boyden, au génitif: Boyens, Boydens. Var. néerl. de Boudin, v° Boud- [FD].

 

JG

Boyen(s)

Boijen(s), Boeyen(s), Boeijen(s), Boien: 1. Zie (de) Boye. - 2. Zie Boudin. - 3. Uit Boden i. - Lit.: F. CLAES, Defamilienaam Boyen(s) ofBoeyen(s). Oost-Brabantje (1999), 183-184.

 

FD

Boyenas, van den

zie van den Boeynants.

 

FD

Boyenval

zie Boyaval.

 

FD

Boyer

-ez, -é, Bouyer, -ez, -ère, -ère, Boeyé, Bouhier(e), -ière, Bouhyère : PlN Bouhier, -1ère, Bo(u)yer, Bouyère < Lat. bovarium, -aria: runderfokkerij, runderboerderij, koeienweide. 1217 in campo de Bouiers, Prouvy (TW). PlN Boyer (Loire, Saône-et-Loire), Boyères (Indre-et-Loire). 1388 Robert Bouhier (MARCHAL).

 

FD

Boyer

Forme régionale (Centre et Midi) de Bouvier.

 

JG

Boykens

zie Boeykens.

 

FD

Boymans

-mann, zie Booiman, Bomans.

 

FD

Boyne

1505  «Collart Boyne» GuillLiège; à rattacher à la famille de Boin, Boinet.

 

JG

Boyne

zie Boin.

 

FD

Boysen

zie Beysen.

 

FD

Boyser(e), de

zie de Buyser(e).

 

FD

Boytack

1267  «Boitac  li  Pelletier», 1288 «Mich. d'Elverdinghe fieus Boidtac», 1290 «Michel Boidtac li taintenier» DettesYpres; dérivé en -ak de Boys (Boyens) < Boydens, du germ. bald-win, cf. Boisacq.

 

JG

Boytack

Patr. Vleivorm van de VN Boudewijn (LIND.). 1296 Joris Boid tac, Kales (GYSS. 1963); 1276 Boitac de Elverdinghes, 1306 Jehans Boitac, Ip. (BEELE).

 

FD

Boytard

zie Boudard.

 

FD

Boz

zie Booz.

 

FD

BOZ-

-et, -in. V. BAD(u) (Baz).

 

EV

Bozard

-a(rt), zie Bosard.

 

FD

Bozard

Bozet, cf. Bosard, Boset.

 

JG

Bozelle

Surnom de pêcheur: anc. fr. bouchelle, anc. w. bouselle 'nasse'.

 

JG

Bozet

zie Boset.

 

FD

Bozon

Bosson, Bousson, Buzon, Busson: Patr. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Boso. 1151 S. Bosonis (SMTI). 1402 Gabriel Buzoen = 1404 G. Busoen = 1423 Gabreyl Bussoen, Ktr. (DEBR. 1958); 1449 Jan Boesoen, Mb. (A.BAERT); 1566 Jacques Bousson, Diksmuide (SCHOUT. I).

 

FD

Br(o)uyère

V. Bruyère.

 

EV

Bra

cf. Bras.

 

JG

Bra(c)quegnies

PlN in Strépy (H). Maar deze spelling zou wel op een reïnterpretatie van Bracquenier kunnen berusten.

 

FD

Braach

Braack, zie van (der) Braeken, Brach.

 

FD

Braadbaart

Ndl.-joodse FN, wsch. 'breedbaard', zie Breebaert.

 

FD

Braak, van den

zie van (der) Braeken.

 

FD

Braakenburg,

zie Brakenburg.

 

FD

Braakenziek

Car. phys. (Braken, ,,Vomir", -ziek, „Malade"). ,,Vomisseur".

 

EV

Braakman

cf. Braekman.

 

JG

Braakman

-mans, Brae(c)kman(s), Brackman(s), Brachman(n), Bre(e)ckmans, Brekman: 1. Afl. van ww. braken: breken, (vlas) braken; akkerland ploegen en braak laten liggen. BerN. - 2. Afl. van Van der Braken, Verbraken. 1398 Rogaut Brakeman, Luingne (DEBR. 1970); 1493 Vranck Braeckmans, Lv. (BO).

 

FD

Braal, de

zie Beral.

 

FD

Braam

1. N. biblique. Abraham. — 2. Proven. Braam(bosch), «Ronce­raie". Synon. : Van den Braam-bussche. N° 243.

 

EV

Braam

Braem(e), Bram(m)e, Bra(e)m(s), Breem(s), Brem(s), Brembs, Brah(a)m: 1. Patr. Korte vorm van de bijbelse VN Abraham. 1280 Braem Baes; 1280 Michael Braem, Ip. (BEELE); 1378 Braem de Voire; 1368 Boudin Braems kindren, Ktr. (DEBR. 1970); 1375 Jo Brems = Jo Breems, Tv. (BERDEN). - 2. De naam Braam kan ook gegeven zijn naar de

braamstruik. Vgl. 1281 Lambinus Bramsat, Desselgem (HAES.); 1398 de Braemsnider, Ktr. (DEBR. 1970); D. Brambeer. En voor Brems kan ook aan de bremstruik worden gedacht; vgl. van den Bremt, van der Ginste. BRECH. verklaart de naam van de toondichter Johannes Brahms (1833-97) uit Bramst: bremboer.

 

FD

Braam(s)

cf. Braem(s).

 

JG

Braambussche, van den

zie van den Braembussche.

 

FD

Braas

1. Proven. Bras (Loc.) et Bracht. — 2. V. BARD (Braz).

 

EV

Braas

zie Braes.

 

FD

Braat

zie Baras.

 

FD

Braaten

zie Braten.

 

FD

Brabançon

Barbanson, Barbenson, Barbason, -san, -zon, -zan, Le Barbenchon: Fr. volksnaam van de Brabander. 1267 Katherine Brabanchon, Ip. (BEELE); 1280 Arnout Braban(t)son, L (OGO); 1339 Nicolais Baerbisaen, Bg. (ROBII).

 

FD

Braband

-ant, -ants; Braiband, -ans, -ant, Breban, -ant, Bréban, -ant. 1282 «Jeh. de Brebant», 1283 «Jeh. de Brabant le boleng-hier» DettesYpres, 1289 «Alars Brebant et Katherine se suer» CensNamur, 1309 «Jehans Braibans», 1319 «Braybant le Tanneur» = 1327 «Braibant le Taneur», 1365 «Wille Brai-bant des viniers» TailleMons, 1499 «Jehan de Braibant» TerrierNaast, 1634 «Charles Bra­bant» BourgNamur; nom d'origine: du Brabant (ancien duché) ou, éventuellement, de Braibant (Nr).

 

JG

Brabander

-ers. 1295 «Kerstiens le Brabantre» Bergues; ethnique: néerl. brabander 'bra­bançon', cf. De Brabander(e).

 

JG

Brabander(e), (de)

Brabanders, de Brabanter: Volksnaam van de Brabander, afkomstig uit het hertogdom Brabant. 1270 Piètre de Brabantere, Cent (CG); 1295 Kerstiens le Brabantre, St.-Win. (MANTOU1972,464); 1393 Arnekine den Brabandere, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

 

FD

Brabander(e), van

1. Contaminatie van Van Brabant en De Brabander(e). 1536 Zeghere van Brabandere, Herzeeuw H (KWII). - 2. Evtl. PlN Brabander in Venray (NL) of De Brabandere in Oostburg (Z).

 

FD

Brabant

Proven. 1. ,,Du duché de Brabant". Synon. : Brabandt, De Brab- -and, -ant, Van Brabant; Brai-, Bré- -bant; De Braban-der(e). ,,Le Brabançon". N° 225. — 2. V. Barbanson.

 

EV

Brabant, van

van Braband(e), -bandt, Braban(t)(s), Braband(t)(s), de Brabant, -and(t), Braibant, -ans, Breban(t), Bréban(t): 1. Afkomstig van het hertogdom Brabant (nu NB, A, VB, Es. & WB). Ook het land ten oosten van de Leie werd van de 9e tôt de 12e e. Brabant genoemd. Daarenboven bestaan er talrijke Brabant-toponiemen (DFII). 1205 Milo de Braibant (DEBR. 1980); 1268 Gerardus de Brabantia; 1326 Jan van Brabant, Ip. (BEELE); 1392 Jan van Brabant, Ktr.; 1382 Jan Braband, Izg. (DEBR. 1970). - 2. Een enkele keer < De Brabander (HUYSENTRUYT 276). - 3. Er is ook een PlN Braibant (N).

 

FD

Braber, den

Braber(s): Zeeuwse vorm voor De Brabander (MEERTENS 1944, 21).

 

FD

Brabers

V. BARD (Bra).

 

EV

Brabon

Brabin: E. FN Braban(t), Brabon, Brabin, uit Brabant. 1296 John Brabon, Sussex (REANEY); 1597 Anne Brabin, Durham, (dochter van) Robert Brabon (zoon van Henry) Brabanne (PDB).

 

FD

Brabon

Probabl. var. de Braband, -ant.

 

JG

Bracaval

Braquaval, Brackeva, -alle. 1398 «Jehan de Braqueval», 1398 «Monnet de Bra­quaval» Luigne; nom d'origine: Bracaval, à Mouscron (Ht) ; cf. aussi Brae(c)keveldt.

 

JG

Bracaval

Proven. ,,Val du sieur Bragard". N° 232.

 

EV

Bracaval

zie Braquaval.

 

FD

Brach

Braach, Brachfeld: D. PlN: braakliggend veld.

 

FD

Bracher

cf. Brachet.

 

JG

Brachet

-er, -ais, -ot(te), Braquet, -ez, -1er, Bracqué, -ez, Bracké, -ez: BN Ofr. brachet, Pic. braquet: kleine brak (hond). Vgl. Brak. 1296 Brakés, PdC (BOUGARD); 1439 Pierart le Brachet = Pirar le Brachot, Luik (HERB.).

 

FD

Brachet

-er; var.: Brachot. 1439 «Pierart le Brachet» = «Pirar le Brachot» Liège, 1521 «Pierard Bracho» = 1525 «Pierard Brachet» Auvelais; surnom: fr. brachet, petit (chien) braque FEW 15/1, 237a; cf. aussi Braquet. Comp. également: 15e s. «Servais Brachar de Tinez » Dorinne. - Forme fém. : Brachotte.

 

JG

Brachman(n)

zie Braakman.

 

FD

Brachot(te)

zie Brachet.

 

FD

Bracht(t)

1. Proven. ,,Essart". Bracht (Dép. Balegem). Synon. : Braque, Bracke, Braas, De Bra(s). (Bra et Bras, Loc.) (Francisations, N° 55);-Brackx, Brachman(s). Diminutifs : Brachet, Bracquotte. — 2. V. BARD (Brak).

 

EV

Bracht, (van der)

zie van (der) Brecht.

 

FD

Brachthuizen

PlN Brachthausen (NRW).

 

FD

Brachwitz

PlN (BB, SA).

 

FD

Brack

Bracke, Brak, au génitif: Brackx. Sur­nom (éventuellement de chasseur) : moy. néerl. et flam. bracke, brakke 'chien de chasse, braque, limier', cf. le précédent.

 

JG

Brack(e)

zie Brak.

 

FD

Bracke

zie Brachet.

 

FD

Brackel, van

zie van Brakel.

 

FD

Brackelaer(e)

-eer, -aire, -eir(e), -ère, -er, zie de Brakeleer.

 

FD

Brackelaire

V. Braeckeleer.

 

EV

Bracken, (van)

zie van (der) Braeken.

 

FD

Brackenier

cf. Bracon(n)ier.

 

JG

Brackenier

Proven. Braquegnies (Loc.).

 

EV

Brackenier(s)

-eer, zie Bracon(n)ier.

 

FD

Brackers

cf. Braekers.

 

JG

Brackers

zie Braekers.

 

FD

Brackeva

cf. Bracava.

 

JG

Brackeva(lle)

zie Braquaval.

 

FD

Brackevel(d)t

zie Braekevel(d)t.

 

FD

Brackez

zie Braquet.

 

FD

Brackman(s)

zie Braakman.

 

FD

Brackmyn

Brakm(e)yn, -(e)ijn: Luikse FN. Wellicht vervorming van Brackman.

 

FD

Brackquelaire

zie de Brakeleer.

 

FD

Brackx

cf. Brack.

 

JG

Brackx

zie Brak.

 

FD

Bracom, van

PlN Brakom/Brakem in Lubbeek (VB).

 

FD

Bracon(n)ier

de Braconier, Brakonier, de Brackenier, Bra(c)quenier, -ié, Brackenier(s), -eer, (de) Brae(c)ke-nier, Bracquené, -uéné, -uene, Bracquiné, -urne: BerN van de jager, jachtmeester, die met brakken (jaaghonden) jaagt. 1275 Louvel le Brachonier, Elzele (VR 84r°); 1292 Jakemin de Brackenir, Oud. (CG); 1375 Ernkin no braquenir, veneur, BS (IAB 476); 1383 Jean le Braconnier (brengt de brakken van de hertog terug) (MARCHAI).

 

FD

Braconier

Braconnier; avec finale affaiblie en enier: Brackenier, Braquenier. 1426 «Englebert le Bracquenier» Fosses-la-ville, 1495 «le brackeny» Fronville, 1516 «Collin le Brackoni» La Gleize, ±1650 «Querin le brackeny» Lorcé, 1669 «Henry Brackenier» GuillLiège, 1676 «la vesve Eloy Braconier» RuageAth; nom de profession: anc. fr. bra-conier 'veneur, valet de chiens qui conduit des braques' ou w. brak'nî 'qui se livre au bra­connage' FEW 1, 493b, cf. 1553 «Henry le Chevallier braconier de Froitcour» La Gleize.

 

JG

Braconnier

1. Fonction. Agent de vénerie chargé de dresser les bra­ques. — 2. H. chassant habituelle­ment dans des conditions illégales. N° 200.

 

EV

Bracops

Bracop < bra: wenkbrauwen + cop: hoofd. BN voor iemand met een hoofd dat opvalt door de grote, borstelige wenkbrauwen. Vgl. Ndd. Brakopp.

 

FD

Bracops

Car. mor. Breek-kop, ,,Casse-tête". N. d'homme qui crée ou se crée des préoccupations.

 

EV

Bracq

1474 «Johannes Bracq», «Gerardus Bracq» PrincipLiège ; pour Dauzat 62, surnom de veneur d'après le fr. (chien) braque FEW 15/1, 236-7.

 

JG

Bracq(ue)

zie Brak.

 

FD

Bracquart

zie Branchart.

 

FD

Bracqué

zie Brachet.

 

FD

Bracquelaire

zie de Brakeleer.

 

FD

Bracquemond

PlN Bracquemont (Seine-Mar.).

 

FD

Bracquemond

Proven. ,,Colline du sieur Bragard" (Comp. : Bracaval). N° 232.

 

EV

Bracquenier

-uené, -uiné, zie Braconnier.

 

FD

Bracquez

zie Braquet.

 

FD

Brad

zie Baras.

 

FD

Brad(e)fer

BN Bras de fer: ijzeren arm, sterke arm. 1235 Richart Bras de fer, St-Q. (MORLET); 1250 Sarra Bradefer (CAE).

 

FD

Braden, van den

Wsch. W. verhaspeling van Van den Branden.

 

FD

Brader, (de)

BerN van de brader, de houder van een gaarkeuken, de kok. Een braderie was oorspr. een gaarkeuken. 1268 Michael Bradere; 1375 Lammin de Bradera, Ip. (BEELE).

Bradier, Bradi, Brady: BerN van de brader, kok (DNF). Mfr. brader < Mnl. braden. Bradi/y is LU W.

 

FD

Bradfer

1272 «Godefridus Bras de Feir» PolyptVillers, 1426 «Gillet Brasdefier» Taille-Soignies, 1449 «Jehan Hannequin dit Bras de fer», 1602-3 «Piere Bradefer» TerriersNa-mur; surnom: bras de fer, au bras puissant, notamment comme surnoms d'une dynastie de forgerons à Florenville (J. de Rémont, La population deFlorenville...,PG 16, 1955,31). cf. Dict. PatRom IL 1,688-9.

 

JG

Bradfer

Car. phys. ou mor. N. d'homme fort (phys. ou morale­ment). N° 257.

 

EV

Bradley

PlN (Lincolnshire, Berkshire): breed bos.

 

FD

Bradt

cf. Braet.

 

JG

Bradt

V. BARD (Brad).

 

EV

Bradt

zie Baras.

 

FD

BRAE(C)K-

-ers, -mans. 1. Profess. Broyeur (de chanvre, etc.). — 2. Proven. L.D. Braak, ,,Essart".

 

EV

Brae(t)s

V. BARD (Bra).

 

EV

Braeck(e)

zie van (der) Braeken.

 

FD

Braeckel-

zie Brakel-.

 

FD

Braeckeleer

Proven. Brakel, ,,Braine", avec suff. d'orig. N° 212. Synon. : VAN Brackel, (De) Bra(c)quel-, Broquel- -AER, -AIRE.

 

EV

Braeckenier, (de)

zie Braconnier.

 

FD

Braeckevel(d)t

zie Braekevel(d)t.

 

FD

Braeckeveldt

-elt, Braekevelt. Forme néerl. de Bracaval.

 

JG

Braeckman(s)

zie Braakman.

 

FD

Braedt

zie Baras.

 

FD

Braeekman

Braekman, Braakman, Brackman, au génitif: Braeckmans, Braekmans, etc. Dérivé en -man de Van der Braken, ou dérivé de moy. néerl. braken 'broyer (le lin)', surnom de métier [FD]. Cf. aussi Braekers.

 

JG

Braekel, van

zie van Brakel.

 

FD

Braekelaer(e)

-eer, -eir(e), -eirs, -er, zie de Brakeleer.

 

FD

Braeken

Génitif de Braak, moy. néerl. braec, brake 'friche, jachère', cf. aussi Van den Braak.

 

JG

Braeken, van (der)

van de(n) Braak, -Braek, (van) Braeken, in de Braek(t), Verbraak, Verbraken,  Verbraek(ken), Verbraeck(en), Verbracke(n), Braken, Braeke(n), Braack, Braach: PlN Braak, Mnl. brake, braec: braakland. 1302 Clais de Brake; 1328 Winnoc de le Brake, Wormhout (DFII); 1353 Jan van der Braken; 1508 Gillijs Verbraken, Temse (DE MAN); 1391 Jan van Braken, Aw. (ANP).

 

FD

Braekenier, (de)

zie Braconnier.

 

FD

Braekers

Brackers. Dérivé en -er (au génitif) de moy. néerl. braken 'broyer le lin', 'cultiver une terre labourable' [FD], comp. Braeekman, etc.

 

JG

Braekers

Brackers: 1. BerN. Afl. van Mnl. braken: breken, (vlas) braken; akkerland ploegen om het als braakland te laten liggen. Vgl. Braakman, D. Bracher. - 2. Var van Braeken. 1770 Bartholomeus Braeken (vader van) Willem Fr. Braekers, Beek (PDB).

 

FD

Braekevel(d)t

-veld, Braeckevel(d)t, -velt, Brackevel(d)t,-veld,van Brae(c)kevelt,van Brackevelt: Reïnterpretatie van Braqueval. De familie Braquaval (zie i.v.) is afkomstig uit de streek van Moeskroen en trekt in de i6e e. naar de streek van Tielt, waar de FN op het eind van de 176 e. Brakeveld wordt. 1681 Pieter Braeckevelt, Meulebeke; 1695 Jan Brakevelt; 1739 Pieter Brackevelt, Tielt; 1784 Frans Brackevelt, Ruiselede; 1723 Laureins Braekevelt, Wingene (LG1992,237-240).

 

FD

Braekevelt

cf. Braeckeveldt.

 

JG

Braekman

cf. Braeckman.

 

JG

Braekman(s)

zie Braakman.

 

FD

Braekx

zie Brak.

 

FD

Brael, (de)

Braele, Braël(e), zie Beral.

 

FD

Braem

Braeme, Braam, au génitif: Brams, Braems, Braams; Bramme, Brame, -asme (formes francisées). 1280 «Braem Baes», « Michael Braem» Ypres [FD] ; aphérèse néerl. de Abraham, nom biblique. Comp. le suivant.

 

JG

Braema(e)ker, de

zie de Bremaker.

 

FD

Braembussche, van (den)

van den Braambussche, van (den) Brambussche, Breembosch: PlN Braambos (NB), talrijk in WV (DF II). Breembos in Alsemberg (VB). 1341 Henricus dictus de Braembosch, Lv. (OATIII); 1372 Jans vanden Brembossche; 1373 Kerstine vanden Breembossche, Oud. (WALRAET).

 

FD

Braemdierickx

Tweeledig Patr. Braem + Dierickx.

 

FD

Braeme

Braems, zie Braam.

 

FD

Braems

V. Abraham.

 

EV

Braemscheute

Vondelingnaam: gevonden in een braamstruik (med. J. Van den Broele, Bg.)?

 

FD

Braemt, (van der)

Verbraemt: PlN ter Braemt: plaats waar bramen groeien (zie DF II). 1320 jeghen Joesse van der Braemt; 1403 Claeis vander Braemt, Ktr. (DEBR. 1971,1958).

 

FD

Braenswyck

zie Brunswijck.

 

FD

Braes

Bra(a)s: 1. Braens, gen. van Braen, korte vorm van Abraen, Fr. Abran, bijbelse VN Abraham. 1339 Henricus dictus Abraen; 1406 Peter Braens kinderen; 146 e. Peeter Braes; Godeveert Bras, St.-Gillis Bs. (PEENE, OSTYN). - 2. Zie Bras.

 

FD

Braes

Braas. 1339 «Henricus dictus Abraen» St-Gilles; génitif de Braen, forme courte de Abraen, du nom biblique Abraham [FD].

 

JG

Braesicke

zie Brosicke.

 

FD

Braessens

zie Brassens.

 

FD

Braet

Bradt. Var. néerl. de Bar(r)as, -atte, Beraet (anc. fr. baral, moy. néerl. baraet, beraet ' tromperie, astuce') [FD].

 

JG

Braet

zie Baras.

 

FD

Braeve, de

zie den Brave(n).

 

FD

Braey, de

zie Debray.

 

FD

Braeye

zie Bray(e).

 

FD

Braf

Car. mor. 1. Brave, ,,Coura-geux". N° 282. — 2. Braaf (il), ,,Sage". N° 280.

 

EV

Braf(f)

PlN Braffe (H) ?

 

FD

Braffort

Bradfort. 1. Proven. Brad-ford. (Ville angl.). — 2. Car. phys. ou mor. H. ayant le bras puissant (au phys. ou au mor.). N° 257.

 

EV

Braffort

Probabl. surnom: fr. bras fort; comp. Bradfer, Brasdu[r], Brafin, etc.

 

JG

Braffort

zie Brasfort.

 

FD

Brag(h)t, van

zie van (der) Brecht.

 

FD

Bragar(d)

Braga, Braggaar: Afl. van Ofr. braguer: tooien, versieren, (zich) opschikken. BN voor een opschepper, snoever. 1542 Colar le Braggar, Libomont; 1614 Jean Evrard, dit le Bragard, Hoei (HERB..PSR39).

 

FD

Bragard

1. V. Brague. — 2. V. BARD (Brak).

 

EV

Bragard

w. nam. Bragârd. 1542 «Colar le braggar» Waimes, 1544 «Henry le bragar» Louveigné, 1600 «Quirin [le?] Bragard» Malmedy, 1614 «Jean Evrard, dit le bragard» meunier à Huy, 1721 «Jean Braguard» La Gleize, 1731 «Jaequemin Bragart» Clermont-sur-Berwinne; surnom: w. bragard 'hâbleur, fanfaron', mais d'abord 'capitaine de la jeunesse, organisateur de la fête villageoise' DL 1 lOb (cf. JH, NF malmédiens, 39).

 

JG

Brager(s)

zie Prager.

 

FD

bragues

ou braies. ,,Ancien panta­lon". Brag-, Braill-, Bré- -ARD,

-ART. 1. Particularité vestimentaire. ,,Porteur de bragues". Brag-, Brah--y. N° 266. — 2. Profess. Brayer (Ane. fr.), ,,Fabric. de bragues". Nos 131, 158.

 

EV

Bragy

1. V. Brague. — 2. V. BARD Brak).

 

EV

Braham

1616 «Michel Braham» émigré en Suède; aphérèse de Abraham.

 

JG

Braham

Brahm(s), zie Braam.

 

FD

Brahy

1. V. Brague. — 2. V. Prahy. —  3. V. BARD (Bra).

 

EV

Brahy

LU W. vorm van Brahier, BerN van de mouter. 1429 Michel le Brahier, Luik (HERB.).

 

FD

Brahy

w. liég. Brâhî. 1348 «Andrieu de Brahier» FiefsLiège, 1380 «Francheus de Brahier» GuillLiège, 1428 «Michel le Bra­hier» NPLiège, 1518 «Jacques du Brahier» BourgNamur; nom de profession: °brahier, celui qui prépare le brà (brais); ou bien directement de w. brâhî 'germoir' DL.

 

JG

Brai(e)

zie Braye.

 

FD

Brai(t)bart

Brajbart, Braybart: D. BN: breedbaard. Zie Breebart.

 

FD

Braibant

cf. Brabant.

 

JG

Braibant

Proven. 1. Braibant (Loc.). —  2. (Duché de) Brabant.

 

EV

Braibant,

-ans, zie (van) Brabant.

 

FD

Braie

Braye. 1267 «Colart Cauce Braie» CensHerchies, 1474 «Collar Braye» Bouffioulx; probabl. surnom: fr. braie, pantalon; pourrait être aussi un nom d'origine (cf. Bray), ainsi 1254 «Johan de Braie» DettesYpres.

 

JG

Braill

PlN (Somme).

 

FD

Braillar

BN. Afl. van Ofr. braillier: schreeuwen.

 

FD

Braillard

1. V. Brague. — 2. Car. mor. Homme qui crie mal à propos. N» 284. — 3. V. BARD (Bra).

 

EV

Braillard

Braillet; Braillon, Rralion. 1472 «Jehan Brayart» DénVirton, cf. aussi 1742 «Victor Braillot» Couvin; surnoms: dérivés de l'anc. fr. brailler 'pleurer, crier fort', cf. w. nam. brèyaud 'pleurnicheur' FEW 1,495b.

 

JG

Braillet,

Braillon, Bralion: Dim. van Braillard.

 

FD

Brain(e)

zie Debraine.

 

FD

Brainard

-art, zie Breynaert.

 

FD

Braine

Nom d'origine: plusieurs Braine (Bra­bant wallon, Hainaut).

 

JG

Braine

Proven. Loc. Synon. : (De)--Braine, -Breyne;- Bren(n)- -et, -ez, -u;- Bre(y)n- -ard, -art.- N° 211. V. Braeckeleer.

 

EV

Brainez

cf. Brenez.

 

JG

Brainez

zie Brenet.

 

FD

Braipson

1282 «Neudekin Braibençon» Det­tesYpres, 1351 «Lambier dit Braibechons ki fait les seaus» FiefsLiège, 14e s. «Hankins Brabechons» Huy, 1449 «Jehan le Braban-chon» AidesNamur, 1465-66 «Ernekin le Bra-benchon» TailleHoves, 1499 «Pierart Goris dit Braibechon» TerrierNaast, 1505 «Gillechon Braibanchon», 1602-3 «Jehan le Braibeson» TerriersNamur; ethnique: forme contractée de braibançon, forme anc. de brabançon, du Brabant. - Forme fém. : 1494 «Magriete le brabanchonne» Boninne.

 

JG

Braipson

Brepson, -sant: Dial. vorm van Brabançon.

 

FD

Braive

Braiwe: PlN Braives (LU).

 

FD

Braive

Nom d'origine: Braives (Lg).

 

JG

Braives

Proven. Loc. Synon. : (De-) -Braive, -Breffe.

 

EV

Braiwe

Peut-être surnom représnetant w. brave 'eau de boudin, brouef DL 112a, FEW 1, 550a.

 

JG

Brajtsztajn

zie Breitenstein.

 

FD

Brak

Brakke, Brack(e), Braks, Braekx, Braekx, Bracq(ue) : Mnl. bracke: brak, speurhond, jachthond. Ofr. braque < Germ. brakko. BN voor een jager. Vgl. Braconnier. 1234-35 filia Sigeri Bracke (GN); 1284 Egidii dicti Bracke de Gandavo, Ktr. (DEBR. 1980); 1300 Aleydis Brax, Tv. (BERDEN).

 

FD

Brak

cf. Brack(e).

 

JG

Brakel, (van)

van Brae(c)kel,van Braekele,van Braekel, Brakels, de Braekell, Verbra(e)(c)kel: PlN Brakel (G, NB, NRW), in St.-Martens-Latem (OV). Of's-Gravenbrakel (H), Eigenbrakel, Kasteelbrakel, Woutersbrakel (WB). Maar de oudste vbb. wijzen naar Op- en Nederbrakel (OV). 1242 Danielem de Brada, Ktr. (DEBR. 1980); 1374 Jans van Brade, Gb. (SCHR.); 1396 Olivier de bastaert van Brakele, Opbrakel; 1396 Menge de le Brakele, Ghoy (DE B.); 1398 Heine van Brakele, Ing. (DEBR. 1970). Zie ook De Brakeleer.

 

FD

Brakeland

W. verhaspeling van Bakeland.

 

FD

Brakeleer, de

-aer, Braeckeleer, -aere, -ère, -ère, Braekelaere, -eer, -eir(e), -eirs, de Brae(c)kelaer(e), -eer, -eir(e), -er, (de) Braquelaire, Bracquelaire, Brackquelaire, Desbraquelaire, Broquelaire, (de) Brackelaer(e), -eer, -eir(e), -er, -aire, -ère, Debranquelaire, Breekler, Breckler: Afkomstig van Brakel (zie i.v.). 1374 Jan Clerbout van Brade = Jans van Brade=Jan de Brakelere; 1417 Jan van Brakele = lans Sbrakeleren, Gb. (SCHR.); 1483 Colart Braquelaire, Dk. (TTT); 1653 Jan Brockeler, Kales-Bg. (PARM.); 1739 J. J. Broquelaire, Elzele (ICM). Zie ook Brundair.

 

FD

Brakelman

Braeckelmans: Afl. van PlN Brakel. Vgl. Brakeleer.

 

FD

Braken

zie van der Braeken.

 

FD

Brakenburg

Braakenburg: Wellicht PlN Brackenborough (Lincolnshire). 1296 Robert de Brackenburgh, Engeland; 1650 Brakenburgh, Haarlem (PDB).

 

FD

Brakenhoff

PlN Brackenhofen in Betzenweiler (BW). D. FN Brakenhofer.

 

FD

Brakeva

zie Braquaval.

 

FD

Brakke

zie Brak.

 

FD

Brakm(e)yn

zie Brackmyn.

 

FD

Brakmyn

V. BARD.

 

EV

Brakonier