16/11/2012

B-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Brande(n), van (den)

van de(r) Brande, van den Brand, van den Bran(d)t, van Brandt: 1. Verspreide (DF II) PlN ten Brande: plaats waar brandstof gehaald werd of verbrand terrein. 1299 Boidini de le Brande (SMT II); 1375 Boudiné van den Brande, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Van Brant ook wel cens < Van Braemt. 1511 Pieter van Bramt; 1723 Pieter van Brant, Tielt(KW II).

 

FD

Brandeis

Brandajs: PlN Brandeis in Bohemen.

 

FD

Brandel(et)

Brondel(et), Brondeel: Patr. Dim. van de Germ. VN Brando. 1315 Abraham dit Brandelot de Bovenistier; 1385 Jean fils de Brandelet de Lantremange, Luik (ISC).

 

FD

Brandelard

-aer, -eer: Afl. van Ofr. brandeler, Fr. branler: schudden, waggelen, wankelen. BN. 1239 Yzabiaus Branlardia, 1233 Aie Branllardia, Atrecht(NCJ).

 

FD

Brandelet

Cf. 1312 «Abraham dit Brandelot» Bovenistier; comme le précédent, dérivé d'anc. fr. brandeler 'être agité, hésitant', etc. FEW 15, 246a.

 

JG

Brandenberg

Brandemberg: PlN Brandenberg (NRW, BW, BEI). 1374 Hans Brandenberg, Sankt Blasien (BRECH.). Het kan evenwel een var. zijn van Brandeburg, aangezien berg- en burg-namen vaak verward werden. Canterbury (< burg) b.v. heette in het Ndl. Kantelberg.

 

FD

Brandenbourg

1272 «Arnoldus Brandenborg» PolyptVillers, 1543 «Thiery de Brandem-bourg» BourgNamur; nom d'origine: Bran­debourg, ail. Brandenburg, électoral de l'Em­pire germanique et province prussienne dont faisait partie Berlin. - Brandenbourger. Ethnique : habitant de Brandebourg.

 

JG

Brandenburg(er)

Brandeburg, Brandenbourg(er): Deze FN gaat wellicht op Brandenburg in het GH terug, aangezien juist in het GH de FN Brande(n)burger erg fréquent is. 1247 Walterum de Brandeborg, GH (CCL). Beter bekend is evenwel de PlN Brandenburg aan de Havel, waarnaar de provincie Brandenburg vernoemd is. 1425 Willem Brandenbuerch, Dordrecht; 1456 Hanskin van Brandenbuerch, Bremen-Bg. (PARM.). Herkomst onzeker in: 1340 Koc de Brandenborch, Tnh. (VERS.); 1350 Jhan van Brandeborch, Gb. (CLM).

 

FD

Brander

Branger (var. typique de la côte), au génitif: Branders, Brenders, Brangers. Nom de profession: néerl. brander au sens ancien de 'vérificateur des poids et mesures, éta-lonneur', éventuellement aussi 'défricheur par le feu' [FD] ; cf. De Brander.

 

JG

Brander(s)

de Brander(e), Branger(s), Brandes, Brenders, de Brender, Brenters, Bronder(s): 1. BerN van de ijker, die brandtekens aanbrengt. 1554 Adriaen de Brander, Duisburg (SCHOUT. I); 1558 Ghiselen de Brandere, Geluwe (KW II); 1568

Rutsarden Brandes = 1569 Rutsart Brander, Schelle (MAR.). - 2. Evtl. BN van een brandstichter. Vgl. D. Brenner: iemand die bossen rooit door ze uit te branden (BACH 270).

Brandi, Brandhuy: Patr. Gen. van latinisering van Germ. brand-naam, b.v. Gerbrandi.

 

FD

Brandhof

PlN Brandhof in Merkem (WV) en Nieuwenrode (VB). Ook D. PlN en FN. 1729 Louis van Traezeele, heere van Brandthove, Merkem (DFII).

 

FD

Brandi

Brändli: Patr. Zuidd. dim. van Germ. Brand-naam.

 

FD

Brandin

Dérivé de l'anthrop. germ. Brando, du vieux ht ail. brant 'tison, épée'.

 

JG

Brandin

-oit: Patr. Vleivorm van Brand (zie i.v.). 1326 Michiel Brandin, Ip. (BEELE).

 

FD

Brandkamp

PlN: afgebrand veld.

 

FD

Brandligt

PlN Brandlecht in Nordhorn (NS).

 

FD

Brando

It. Patr. Germ. VN Brando.

 

FD

Brandois

-oit. Sans doute du thème de fr. brandon.

 

JG

Brandon

Patr. Rom. verbogen vorm van Germ. VN Brando. 1278 Gerars Brandons, Lessen (CACa).

 

FD

Brands

Brandt, cf. Brand.

 

JG

Brands(en)

zie Brand.

 

FD

Brandstädter

-stätter, -stetter, -steder, Bran(d)steert, Bronsteede: Bewoner van een brandstede: plaats waar brandstof bewaard wordt; verbrand gerooid terrein. PlN Brandstätt, -statt frequent in Beieren.

 

FD

Brandsteert

,,Queue du terrain brûlé". Synon. : VAN (den)--Brande(n), -Brandt, DE Brandt.

 

EV

Brandt, (de)

Brandts, zie Brand.

 

FD

Brandt, van (den)

zie van (den) Brande(n).

 

FD

Brandwein

-wain: D. FN Brantwein(er) voor de wijnbrander.

 

FD

Brandwijk

-wyk: PlN (ZH).

 

FD

Branen, van den

Var. van Van den Branden (ass. nd/n).

 

FD

Branger

Brangers, cf. Brander(s).

 

JG

Branger

zie Berenger.

 

FD

Branger(s)

zie Branders.

 

FD

Brankaer(t)

-art, Branquart, -uaer, zie Branchart.

 

FD

Brankart

-kaer, Branquart, cf. Brancart.

 

JG

Branle

Surnom: fr. branle (espèce de danse) FEW 15/1, 249; ou bien nom d'origine, ainsi La Branle, à Andenne (Nr).

 

JG

Branque

zie Branche.

 

FD

Brans

1. V. BARD (Bran). — 2. Proven. Dép. Tamise.

 

EV

Brans

cf. Brand(ts)

 

JG

Brans

zie Brand.

 

FD

Bransbercq

FN in H. Wellicht PlN Braunsberg, nu Pools Braniewo.

 

FD

Bransdorfer

PlN Braunsdorf (SA, TH, S, BB).

 

FD

Bransewijck

zie Brunswijck.

 

FD

Branson

1. Patr. Brançon, Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Brandzo, afl. van een Brand-naam, zoals Hildebrand, Willebrand. 1321 Aleydis Branson; 1340 Willem Bransoens = 1347 Willem Brantsoens, Tn. (C.BAERT); 1400 Christoffel Bransoen = Chr. Brantsoen, Tv. (BERDEN). -2. PlN Branchon (N). 1689 Nicolaus Noël ex Branson (MUL VII).

 

FD

Bransteert

zie Brandstädter.

 

FD

Branswijck

-wy(c)k, -wick, zie Brunswijck.

 

FD

Brant, (de)

zie Brand.

 

FD

Brant, van den

zie van (den) Brande.

 

FD

Branteg(h)em, (van)

van Branteglem: PlN Brantegem in Erembodegem, Haaltert, Kerksken, Mère, Vlierzele (OV) (NR) en Baffe (H). 1218 Johannes de Brandengien (CACa); 1275 à  Brandenghien... Robins de Brandenghien, Baffe (VR i84r°); 1344 van Cornelise van Branteghem, Cent (RSGII); 1396 Beatrijs van Branteghem, Denderhoutem; Gillis van Branteghem, Haaltert (DE B.).

 

FD

Brantegem

-eghem. Nom d'origine: Brante-gem, à Erembodegem, Haaltert, etc.

 

JG

Brantegem

Proven. ,,Domaine du sieur Brand".

 

EV

Branten

Patr. Vleivorm van Germ. Brand-naam, zoals Hildebrand. 1268 Arnoud Brantine den clerc, Bg. (CG); 1336 Jan Brantin, Vlissegem (HAES.).

 

FD

Brantjes

Dim. van Brand.

 

FD

Brants

cf. Brand(ts).

 

JG

Brants

-tz, zie Brand.

 

FD

Braquart

zie Branchart.

 

FD

Braquaval

Bracaval, Brackevalle, Bra(c)keva: PlN Bracaval in Moeskroen (DFII). 1398 Jehan de Braqueval, Monnet de Braquaval, Luingne (DEBR. 1970); 1532 Jan Brackeval, Dottenijs; 1502 Antheunis Braeckeval, Mkr.; 1506 Maerten Brakavael, Tielt; 1532 Matheeus Brakevael, Wingene; 1663 Francis Brackeval, Tielt; 1769 Pieter Braekeval, Wingene (KWI, II). Zie ook Braekeveldt.

 

FD

Braquaval

cf. Bracaval.

 

JG

Braquegnies

Braquenier. Proven. Braquegnies (Loc.). Synon. : Bra­ckenier, De Braconnier.

 

EV

Braquegnies

zie Bracquegnies.

 

FD

Braquelaire

V. Braeckeleer.

 

EV

Braquelaire, (de)

zie de Brakeleer.

 

FD

Braquenier

cf. Braconier.

 

JG

Braquenier

zie Braconnier.

 

FD

Braquet

-ez, -ier, zie Brachet.

 

FD

Braquet

Var. pic. de Brachet.

 

JG

Brard

Forme contractée de Berard.

 

JG

Brard

Samentrekking van Bérard.

 

FD

Brarens

Brarers: Patr. Noord-Friese VN Brar, naast Oost-Fries Bror < Broeder, Broer. 1762 Brar Hinrichsen (vader van) Jan Brarens; 1834 Brar Jan Braren (is zoon van) Jan Braren, Oevenum SH (PDB).

 

FD

Bras

Bra. 1302 «Gilles de Bras» LoiTournai; nom d'origine: Brasmenil (Ht), Bras (Lx), etc., cf. 1454 «Jacob de Bras» CoutStavelot; très secondairement, surnom: fr. bras (aussi esp. de mesure). Cf. aussi Brau(x).

 

JG

Bras

Braes, Braas, Brass, Braz: 1. Fr. bras, Mnl. bra(e)s: arm, vadem. Ook aïs naam voor een maat. BN voor de meter. 1400 Philippe Bras, Temse (DE MAN). - 2. Zie Braes. - 3. Evtl. PlN. Zie Debras. -4. Evtl. D. FN Bras. Zie Brasch.

 

FD

Bras

Proven. Loc. et LD. Synon. : Debras, Debraz. V. Bracht.

 

EV

Brasart

cf. Brassart.

 

JG

Brasch

Bras: Ndd. BN uit Mnd. brasch: lawaai. 1301 Nikol. Brasche, Greifswald (BRECH.).

 

FD

Braschkin

Russische FN (PDB). Slavische afl. van Brasch < VN Bratomil of van Slav. brat: broeder.

 

FD

Brasfort

Braffort: BN Bras fort: sterke arm. Vgl. Bradfer. Vgl. 1389 John Strongharme (REANEY).

 

FD

Brasier

Brazier: Afl. van Fr. braise: gloeiende houtskool. BerN van de kolenbrander. 1404 Oudin Brasier, Laon (MORLET).

 

FD

Brasme

cf. Braem(s).

 

JG

Braspenning

au génitif: Braspennings, -incx. Surnom: le braspenning était une petite monnaie d'argent valant dix deniers, littér. de la valeur de l'accise sur la bière brassée (néerl. brassen) [FD].

 

JG

Braspenning

-ings, -ingx, -inc(k)x, -inxs, -igx: Een braspenning was een kleine zilveren munt ter waarde van 10 duiten; vgl. Mnl. brasdenier. Bras < ww. brassen: brouwen. Het was dus een brouw-penning, die de waarde had van de accijns voor een 'brouwte' bier.

 

FD

Brassa(e)rt

(A) Brassard, Abrassart: Ofr. brassart: armplaat (van wapenrusting). A Brassard = Au brassard: met de armplaat. 1239 Nicoles Brassars, Atrecht (NCJ); ± 1300 Bertous Brassars, PdC (BOUGARD); 1365 Jehan Brassart, Bergen (HEUPGEN 58); 1396 Jan...con dist Brassaert, Orroir (DE B.); 1398 Marguerite Brassarde, Luingne (DEBR. 1970).

 

FD

Brassart

Brasart. 1239 «Nicoles Brassars» NécrArras, 1279-80 «Alars Brasars», «Ma-roie 11 femme Brasart» RegTournai, 1295-1302 «Mikius Brassars», «Bierte li Brassart» ImpôtArtois, 1341 «Colart Brassart»Tournai, 1365 «Jehan Brassart des merchiers» Taille-Mons, 1624 «Jean Brasart» émigré en Suède; surnom: dérivé en -art de brocher 'prendre dans les bras', anc. fr. abracier 'embrasser' FEW 1, 487 (J. Herbillon, DBR 24, 119) ou de moy. fr. brassard 'pièce de l'armure qui protège le bras' TLF 4, 915, cf. Dict. PatRom 11.1 676-8. Cf. aussi Abrassart, de même origine.

 

JG

Brasse

1286 «Juliens Brasses» CartBinche; p.-ê. de fr. brasse (mesure, les deux bras), comme surnom de mesureur, cf. Dict. PatRom II. 1, 692-4, plutôt que d'anc. fr. brasse 'brasserie; bière' Gdf 1, 724 [MH].

 

JG

Brassé

Brassée: Fr. Brasset, dim. van Fr. bras: arm, (ook) naam van een maat.

 

FD

Brassea

Brasséa [avec accent fautif] (NF liégeois). Difficilement réduction de: 1341 « Arnuls le brasereal» Liège (= petit brasseur), car la chute du r s'expliquerait difficilement, ce diminutif prenant place dans une longue série, caractérisée précisément par ce r. On pensera plutôt à une origine toponymique, ainsi as brèssês, à Stavelot, désignant de petits bras de l'Amblève (Haust, BTD 14, 299; Wansart, Top. de Stavelot, 50) [JL, NFw2].

 

JG

Brassel

Brasselle; dérivé: Brasselet. 1580 «Jean Brasselet» BourgNamur; surnom: dérivé de fr. bras ou brasse', anc. fr. bracel 'bracelet; brassard (d'armure)', cf. Dict. PatRom IL 1, 694.

 

JG

Brassel(le)

Bresse(e)l, Bress(e)au, Brassea, Brasselet: Ofr. bracel: pois, armband; armplaat (wapenrusting).

 

FD

Brasseler

cf. Bresseleers.

 

JG

Brasseler

zie Bresseleers.

 

FD

Brassens

Braessens: PlN in Grenade (Landes) (DNF).

 

FD

Brasser

de Bresser, Bressers, Breser: BN voor de brasser, slemper, drinkebroer. Vgl. Bresseleers. 1284 omme Jan den Brassere in die Haghe (CG); 1345 Thewus Bressers, Genk (VAND. 42); 1399 Wouter de Brassere, Ktr. (SR 2ov°); 1483 Marten de Bressere, Mech. (OARII).

 

FD

Brasserie

Nom d'origine: fr. brasserie. Cf. aussi Brassine, Delbrassine (NF plus fré­quent).

 

JG

Brasseur

Bresseur. 1426 «Gillart le Brasseur» TailleSoignies, 1573 «Franceux le Bresseur» La Gleize, 1605 «Lambert del Paire dit le Braseur» Liège, 1613 «Pierre Piettre dit Bras­seur» Oignies, 1683 «Ailid Brasseur» Hou-dremont; nom de profession: fr. brasseur, w. brèsseû.

 

JG

Brasseur

Lebrasseur: Fr. BerN van de brouwer. 1281 Judocus Brassator cervisie, Ip. (BEELE); 1289 Paulum Broure = 1290 Pauel le Brasseur, Kales (GYSS. 1963); 1329 Remacle li Bresseres, Luik (SLL III).

 

FD

Brasseur

Profess. Fabric. de bière. N° 152.

 

EV

Brassi

De même thème que le suivant.

 

JG

Brassin(n)e

1. Profess. N. de brasseur. N08 131, 152. — 2. Proven. ,,Brasserie",   L.D.   Synon. :   Del-, De (la)- -Brassine.

 

EV

Brassin(n)e

-innes, -iène, -iene, de la Brassin(n)e, Labrassine, Delbrassin(n)e, de Brassin(n)e, Delbressine, Debressine: Oudwaals brassine: brouwerij. PlN Brassine in Thines (WB), Sprimont (LU), Brassines in Bombaye (LU). 1325 Bauduin délie Bressine, Luik (SLL III). Vaak BerN van een brouwer: 1464 Pierre de Lantin dit le Brasseur de Lantin (vader van) 1510 Piron le jeune délie Brassinne de Lantin (Midd. 1962,232-243).

 

FD

Brassine

-inne, -innes, -iène. Nom d'origine : w. brèssène 'brasserie'; cf. Delbrassine.

 

JG

Bra--stain

-stein. Proven. ,,Château de Bra (Loc.) ou du sieur Bard".

N° 246.

 

EV

Brat

zie Baras.

 

FD

Brat(t)

Brauden. V. BARD (Formes inversées).

 

EV

Bratcorne

zie Brootcoorens.

 

FD

Braten

Braaten: Noorse FN.

 

FD

Bratman

Wsch. E. bradman: brede man. 1275 William Bradman (REANEY).

 

FD

Bratsztejn

zie Breit(en)stein.

 

FD

Brau

Braus, Braux: 1. PlN Bras (LX), W. brau. 1367 Waleran de Brauz, Stavelot (J.G.). - 2. Zie Braud.

 

FD

Brau

Braux. 1367 «Walleran de Brauz» Cout-Stavelot, 1543 «Andry de Brau» BourgNa-mur, 1552 «Noël de Braux» Fronville; la répartition du NF et les mentions anciennes semblent indiquer qu'il faut être fort prudent: les formes de Flandre pourraient avoir comme NL éponyme Brasmenil, pic. brâ et /' min.ni (arr. Tournai), tandis que les variantes lié­geoises ou gaumaises se réfèrent respective­ment aux noms de commune Bra, w. brâ (arr. Verviers) ou à Bras, w. brau (arr. Neufchâteau) [JMP]. Cf. aussi Bras et Debras.

 

JG

Brau(w)er(ts)

V. Brouwer.

 

EV

Braud

Braude, Brau(l)t, Braudé, Braule, Brau(x): Samentrekking van Béraud, Berode, Bérault. Patr.

 

FD

Brauer(s)

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Braulet

Var. de Breulet?

 

JG

Brault

Berauld. V. BAR.

 

EV

Brauman(n)

D. BerN van de brouwer.

 

FD

Braun

Braune, au génitif: Brauns. Surnom: ail. braun 'brun'.

 

JG

Braun- 

-e, -s.   V.   BARD   (Formes inversées).

 

EV

Braun(e)

Braum: D. pendant van (de) Bruin(e). Of  Patr. Germ. VN Bruno (vgl. Brauns). 1730 J. H. Braun, Aalst-Aw. (AP).

 

FD

Brauner

Patr. Germ. VN brûn-hari 'bruin-leger'. Brunarius (MORLETI).

 

FD

Brauns

zie Broens.

 

FD

Braunschweig

PlN (NS), Ndl. Brunswijk.

 

FD

Braunshausen

PlN (NRW, SL).

 

FD

Braunstein

Bronstein, -sztajn, Brunstein: 1. Patr. D. pendant van Bruynsteen.- 2. PlN Braunstein (HS), Brunstein (NS), Brunsteen (SH).

 

FD

Braus(ch)

D. BN voor een lawaaimaker, een heftig karakter. Mhd. brus: lawaai, gedruis.

 

FD

Braut

Braux. Berau- -t, -x. V. BAR.

 

EV

Braut

zie Braud.

 

FD

Bräutigam

Brautigam: D. verwantschapsnaam: bruidegom. Vgl. Bruygoms.

 

FD

Brauw, de

zie Brouw.

 

FD

Brauwer-

-s, -man. V. Brouwer.

 

EV

Brauweraerts

zie Bouweraerts.

 

FD

Brauwers

cf. Brouwers.

 

JG

Brauwers

de Brauwer(e), zie (de) Brouwere.

 

FD

Braux

1. Zie Braud. - 2. PlN Braux (Basses-Alpes, Ard., Aube, Côte-d'Or, Marne, Hte-Marne). - 3. Zie Brau.

 

FD

Braux

cf. Brau.

 

JG

Brave(n), den

de Braeve: BN Mnl. brave, uit Mfr. brave: wild, woest, dapper, bekwaam. Het MW vermeldt het woord niet en Kiliaan neemt het als vreemd woord op. 1370 up Jhanne den Brave, Ktr.

(DEBR. 2002); 1379 Jan de Brave, Ip. (BEELE).

 

FD

Bravenboer

BN. Vgl. Den Brave(n).

 

FD

Bravin

Bravais: Afl. van Brave, Brau < Lat. barbarus: wild. Occ.:stier (DNF).

 

FD

Bravo

Wellicht It. bravo: moedig, flink, uitstekend.

 

FD

Brawerman(n)

Braverman: BerN van de brouwer.

 

FD

Brawers

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Braxel

Hypercorrect voor Obd. Praxel, dim. bij Praxer: voerman op moeilijke bergtrajecten (BRECH.).

 

FD

Braxhoofden

Wellicht PlN. Hoofd: werk van rijshout en steen dwars op de oever, b.v. de Delflandse Hoofden (MOERMAN103). 1760

Braxhoofden, Den Haag (PDB).

 

FD

Bray

Nom d'origine: anc. fr. brai 'boue', mais aussi Bray (Ht), cf. Debray.

 

JG

Bray(e)

Braije, Brai(e), Braeye, Braeije, Brey(e), Breij: 1. PlN Bray (H): moeras, slijk. Zie Debray, Dubray. 1397 van Pieraerd Brayen = 1398 Pierart Braye, Luingne (DEBR. 1970); 1580 Domijn Braye; 1699 Charle Breije, Ktr. (KWII). - 2. Evtl. Ofr. braie: korte broek. BN naar de kleding. - 3. Evtl. Ofr. braie: zakvormig visnet. BerBN.

 

FD

Bray, (van/de)

zie Debray.

 

FD

Bray.  

Proven.  Loc.  Synon. :   (De)- -Bray(e), -Brés, -Brez.

 

EV

Braybart

zie Braitbart.

 

FD

Braye

1. V. Brague. — 2. V. Bray.

 

EV

Braye

cf. Braie.

 

JG

Braye(u)r

Bréeur, Breeur: Afl. van Ofr. braier, broier, Fr. broyer: malen, verbrijzelen, braken. BerN, wellicht van de vlasbraker. Vgl. 1459 Johan Broyart, Laon (MORLET).

 

FD

Brayette

Dim. van braie: korte broek (J.G.). BN.

 

FD

Brayette

Sans doute surnom grivois: w. brayète 'braguette' FEW 1, 479a; ou simple dérivé de fr. braie 'pantalon'.

 

JG

Brayeur

Breeur, Bréeur. Sans doute surnom de qqn qui crie fort, qui pleuniche: cf. anc. pic. braieor, pic. braieu, etc. FEW 1, 490. -Comme dérivé de braie 'pantalon', n'est attesté qu'âne, fr. braielier 'fabricant de braies' FEW l,479b.

 

JG

Braz

zie Bras.

 

FD

Brazier

zie Brasier.

 

FD

Bre(e)dam, van

PlN Breedam: brede dam, b.v. 1353 in den Breeden Dam, Varsenare (DE). 1403 Jan van Breedamme, Bg. (SIOEN).

 

FD

Bre(h)men

(van) Breemen: PlN Bremen, de hanzestad (BRD) of Brehmen (BW, S), Bremen (NRW, BW).

 

FD

Bréard

-art, Brea, zie Briard.

 

FD

Bréard

-art. 1506 «Wilheme Brear de Fexhe» GuillLiège, 1540 «Jehan Breart» Bourg-Namur, 1541 «Henry Breart» CourVedrin, 1755 «Jeanne Breart» = «Jeanne Briart» Nil-St-Vincent; sans doute surnom: w. liég. brèyâ DL 114, w. nam. brèyau 'braillard' FEW 1, 490a, comp. Brayeur, Bréeur (qui précède), à moins qu'il ne s'agisse de l'ethnique Briart, habitant de la Brie.

 

JG

Bréart

1. V. Brague. — 2. Bérard. V. BAR.

 

EV

Breban(t)

zie (van) Brabant.

 

FD

Brebant

cf. Brabant.

 

JG

Brébant

V. Braibant et Brabant.

 

EV

Brebar

Brébart. 1281 «Jacobus Brebart» Gand; surnom: néerl. brede baard 'large barbe'.

 

JG

Brebar(t)

zie Breebaert.

 

FD

Brebels

Brebols, gen. van Breebol(le): brede bol, breed hoofd. Vgl. Breethooft. 1299 Johannis Bredebolles, Bg. (VERKEST).

 

FD

Brebels

Probabl. mis pour Brebols, génitif de Breebol(le), néerl. brede bol 'large boule, tète', surnom de qqn qui a une large tête, une caboche, cf. 1299 «Johannis Bredebolles» Bruges [FD].

 

JG

Brebion

Afl. van Fr. brebis: ooi, schaap. BN. Vgl. Schaep. 1256 Renaus Brebis; 1290 Cholart Brebie, St-Q. (MORLET); 1570 Claude Brebion, FV (VERGR. 19/2,12).

 

FD

Brébois

Brebois, w. (Bastogne) Brébwas. 1570 «J. Briexbois» BourgLiège; var. de Brisbois.

 

JG

Brébois

Proven.  1. V. Brisbois. — 2.  Brebos  (Dép. Rijkevorsel).

 

EV

Brébois

zie Brisebois.

 

FD

Brecht

1. Patr. Korte vorm van een brecht-naam, Germ. berht 'schitterend' in b.v. Albrecht, Robrecht. 1326 Brecht Galmare, Ip. (BEELE); 1298 Goris Bregt, Kales (GYSS. 1963). - 2. Korte vorm voor Van Brecht. 1497 Wouter van Brecht = 1499 Wouter Brecht, Aarts. (MAR.).

 

FD

Brecht, van (der)

van der Bregt, van Brag(h)t, (van der) Bracht: PlN Brecht/Bracht < Germ. brakti, afl. van breken: breking, hoogte. Brecht (A) en in Bale-gem (OV); Bracht bij Aken, Munster, Dusseldorp; die Hohe Bracht bij Siegen. 1300 Alaert van Brecht, Tv. (BERDEN); 1329 Gillis van Brecht, Aw. (VERB.); 1453 Wouters van Bracht = 1478 Wouter van Brechte = 1499 W. Brecht, Aarts. (MAR.).

 

FD

Brechtmans

Afl. van FN Van Brecht. 1340 Joh. Brechtman, Tnh. (VERB.); 1409 Jan Brechtmans, Hoogstraten (HOS).

 

FD

Breck, de

zie Dubreucq.

 

FD

Breckler

zie de Brakeleer.

 

FD

Breckmans

zie Braakman.

 

FD

Breckpot

1. Car. mor. Breekpot ou Breekal,   ,,Brise-tout".     2.  V.

BARD (Forme inversée).

 

EV

Breckpot

Breekpot, Breeckpot, Brépot. 1268 « Willikinus Brecpot» DettesYpres; surnom de casseur de pot, ouest-flam. breekpot; comp. Brisepot [FD].

 

JG

Breckpot

zie Breekpot.

 

FD

Breckx

Bre(c)x: Patr. Gen. van Brecht.. Vgl. Imbreckx = Imbrechts.

 

FD

Brecville

Zinwoord: Ofr. breker < Ndl. breken + ville: stad, dorp, hoeve, landhuis. BN voor iemand die in landhuizen inbreekt. 1273 Symon dictus Brekevielle, Oc. (MORLET).

 

FD

Brecx

V. Bracht. Breda. Proven. 1. Loc. holl. N° 223. — 2. Dép. Dottingen. Bredael. Proven. Breed dal, ,,Vallée large".

 

EV

Breda

Bréda, Bredas, Brédas, Brédat, van Breda: PlN Breda (NB). 1246 Godefridus dictus de Breda, Aw. (CLEMEUR); 1375 Willem van Breda, Ip. (BEELE).

 

FD

Breda

Bréda, w. (Stavelot) Brédâ, Brédas, Brédat, Brédart. 1365 «Brédas clerch» TailleMons, 1474 «Nicolaus dictus Colin Breda» PrincipLiège, 1513 «Bredar» = ±1500 «Colin Bréda dit le petit Colin» Spa (cf. aussi 15e s. «marteau Bredar», topon. à Spa, et BAV 21, 22); p.-ê. surnom: anc liég. bredair (dans Jean de Stavelot) 'long couteau' (J. Herbillon, DBR 24, 120), mais Brédas (1365) à Mons est utilisé en fonction de prénom. - Secondai­rement, le NF Breda, Bréda peut représenter aussi un nom d'origine : Breda (P.-B.), ou bien dépend, de Dottignies (Ht), cf. 1246 «Godefroi de Breda» ChartesFlandre.

 

JG

Bréda(t)

Brédas: 1. Zie Breda. - 2. W. vorm voor Brédart of Bredaut.

 

FD

Bredael

PlN Briedal bij Koblenz (RP): 1005 Bredal (TW). 1149 Meinardus de Bredal, St.-Tr. (CST).

 

FD

Bredam, van

zie van Breedam.

 

FD

Brédart

Bredart: 1. Oudluiks bredair: lang mes. 1474 Nicolaus dictus Colin Breda, Luik (GERMAIN). -2. W. hypercorrecte vorm voor Breda of Bredaut.

 

FD

Bredaut

zie Bredel.

 

FD

Breddeman

zie Breemans.

 

FD

Bredel

Bredaut, Bredo, Brédo, Bridel, Brido: Ofr. bredel, bridel: breidel. Zie Breydel. 1384 Jhan dit Bretel, Laon; 1403 Jhan Bridelle, St-Amand (MORLET). Zie ook Bridou(x) 2.

 

FD

Bredel

Surnom: déverbal d'anc. pic. bredeler 'marmotter rapidement' FEW 1, 540a, fr. bre­douiller.

 

JG

Bredenkamp

PlN Brede Kamp: breed veld, breed afgeperkt stuk land. Vgl. Breedveld.

 

FD

Bredero(de), (van)

Brero: PlN Brederode in Velzen (NH): uitgestrekt gerooid land. 1255 Wilhelmus de Brederode, St.-Tr. (GHYSEN); 1268 Didericke van Brederode, ZH (CG); 1665 Simon Brederode, Noordwijk-Bg. (PARM.).

 

FD

Brederveld

zie Breedveld.

 

FD

Bredo

Bredoux. 1659 «vefve Jean Bredo» DénSalm ; du même thème que le précédent ou que Bréda(rt) ?

 

JG

Bredo

V. BARD (Forme inversée).

 

EV

Bredo

zie Bredel.

 

FD

Bredoux

1. Metathesis van Berdoux. Zie Bardoul. -2. Zie Bridou(x).

 

FD

Bree(d), (de)

Debree, Debré(e), den Breejen: BN voor iemand met brede, sterke lichaamsbouw, een breedgeschouderde. 1227 Walterus Breda, Munkzwalm (GN); 1280 Joh. Brede, Ip. (BEELE); 1382 Pieter de Breede, Menen (DEBR. 1970).

 

FD

Bree(e)kpot

cf. Breckpot.

 

JG

Bree, (de)

zie de Breed.

 

FD

Bree, van

van Brée, Vambre: PlN Bree (L). 1414 Kristiaen van Brede, Ht. (A. GHIJSEN); 1417 Mych. van Brede, Lv. (BO).

 

FD

Breebaert

Breebaart, Brebar(t), Brébart, Braadbaart: BN: met brede, voile baard. 1146 Hugonem Breebaert, Aw. (OSM); 1281 lacobi Brébart, Cent (HAES.); 1371 Lievin van Bussigheem dictus Breedbaert, Bg. (JAM.).

 

FD

Breebos

PlN Bree(d)bos in Wilrijk (A). 1350 Arnoldo de Bredenbossce, Mech. (OAR); 1394 Aert Breetbosch, Aarts. (MAR.); 1433 Jan Breebosch, Terhagen(OARII).

 

FD

Breeckmans

zie Braakman.

 

FD

Breeckpot

zie Breekpot.

 

FD

breed

,,Large". Précédant un toponyme.   Proven.   Breedenraedt   ou

Brederode, ,,Essart largue"; Breed- -straet ou -straat, ,,Rue large" Brepo(e)ls, ,,Large mare";- Van den Breede, ,,De l'espace étendu".

 

EV

Breede(n), van den

van (den) Breen, van Breën: PlN Ten Breden in Opwijk (VB) en Lebbeke (OV). 1365 Daneel van den Breeden; 1415 Lodewijck van den Breeden... op een stede gheleghen ten Breeden, Opwijk. Ten Breen was in de i6e e. nog bewoond door Van den Breen (LIND. 1930,37; 1955,498; ES 1913,36-7). 1620 Judoca van Breen = 1627 Judoca van Breeen, Edegem (SELS).

 

FD

Breedenraedt

Brennenraedts: BerN van een lid van de brede raad, ook wijde raad genoemd: grote raad (DEBR. 1977). In tegenstelling tôt de nauwe raad: geheim raadsman: 1382 Jacob Nauwe Raed, Kuurne (DEBR. 1970).

 

FD

Breedijk

PlN Brede Dijk. Bredijk in Zevekote (DF II).

 

FD

Breedsteen

PlN Brede Steen. Vgl. D. Breit(en)stein. 1417 Coel Breecsteen (lees wsch. Breetsteen), Gb. (SCHR.); 1544 Michiel Breedensteen, Kempen-Aw. (AP).

 

FD

Breedstraet

van der Breetstraeten: Verspreide PlN Brede Straat, Breestraat (DFII). 1294 Lenval van der Breider Straten, Mtr. (CG).

 

FD

Breedveld

Breedeveld, Brederveld: PlN Breedveld in Groot-Bijgaarden (VB), Tourneppe (WB), Breeveld in Schilde en Borsbeek (A) en Woerden (ZH). 1361 Godscalke Breedevelt, Cent (GSB). Een Ndl. famille gaat terug op de PlN Breetvelt bij Zevenhuizen (PDB).

 

FD

Breejen, den

zie (de) Bree(d).

 

FD

Breekel, van den

zie van den Brekel.

 

FD

Breekelmans

zie Brekelmans.

 

FD

Breekler

zie Brakeleer.

 

FD

Breekpot

Bre(e)ckpot, Brepot, Brépot: BN voor een pottenbreker. Vgl. Fr. Brisepot, D. Brekenap (DITTMAIER17). ize e. Albertus Brechepoth, Boezegem (GN); 1268 Willikinus Brecpot, Ip.

(BEELE); 1484 Jan Nutin alias Breecpot, Ktr. (Wez. 8v°).

 

FD

Breekweg

Zinwoord: die een wegge, wigge 'brood' breekt, afbreekt. Vgl. Scheurwegs, Fr. Brisemiche.

 

FD

Breels

cf. Breuls.

 

JG

Breels

zie Breuls.

 

FD

Breem

Breem- -bosch, -mersche(n), -meers. V. Brem.

 

EV

Breem

zie Braam.

 

FD

Breemans

Breman(s), Breddeman, Brieman(t): 1. Afl. van Van Bree. - 2. BN voor een brede man, een breedgeschouderde. Vgl. De Bree(d).

 

FD

Breemans

Breman, -ans. Soit dérivé en -man de Van Bree, soit surnom d'après la corpu­lence: néerl. brede man [FD].

 

JG

Breembosch

zie van (den) Braembussche.

 

FD

Breeme(e)rsch, (van)

van Bremeersch, Bre(e)meesch, Bremeels: PlN Breemeers: brede meers, beemd, o.m. in Oostkamp (DF II). 1240 Adeliza de Bredemersch, Aarsele (SCHMID); 1303 Willem van der Bredermersch, Bg. (VERKEST).

 

FD

Breemen, (van)

zie Bre(h)men.

 

FD

Breemer

zie Bremer.

 

FD

Breemersch

-meersch. Nom d'origine: Breemeers, e.a. à Oostkamp (FlOcc).

 

JG

Breems

Brem(b)s: 1. Afkomstig van Bremen (BRD) (VS1984,428-430). - 2. Zie Braam.

 

FD

Breems

cf. Brems.

 

JG

Breemt, van den

zie van den Bremt.

 

FD

Breen, (van)

van Breën, zie van den Breede(n).

 

FD

Breëns

Breens: Gen. van (den) Bree(de)n/den Breejen of Van (den) Breen.

 

FD

Brees

1. Proven. Bries (Dép. Warnant-Dreye).       2.   V.    BARD

(Braz). N° 126.

 

EV

Brees

Breesch. Probabl. évolution (en ouest-flam. : De Bure > De Burees > (de) Brees) du NF (De) Bure, nom d'origine, par ex. Bure, à Saint-Pancré (Meurthe-et-Moselle), Bure (Orne), etc. (Debrab. 216).

 

JG

Brees(ch)

zie Brûlez, Brixius.

 

FD

Breese

zie Breeze.

 

FD

Breethooft

BN voor iemand met groot, breed hoofd. D. Breitkopf. 1392 Magriete Breethoets, Lier (FRANS).

 

FD

Breetstraeten, van der

zie Breedstraet.

 

FD

Breetwa(e)ter, van

PlN Breedwater bij St.-Omaars (PdC), in Bg. (nu het Minnewater), Breewater (erg verspreid). ne e. de Briedewater, Beaulieu (DUPAS 54).

 

FD

Breeur

cf. Brayeur.

 

JG

Breeur

zie Brayeur, (de) Brouwer(e).

 

FD

Breeus

Proven. Breuze (Dép. Kain, Melles).  Synon. :  VAN- -Breuse,

-Breuze.

 

EV

Breeus

Wsch. var. van Brees.

 

FD

Breeuwer(s)

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Breevaart

zie Brefort.

 

FD

Breeveld

PlN (ZH). Zie ook Breedveld. 1595 Cornelis Breevelt, A'dam-Aw. (AP).

 

FD

Breeze

Breese, Bresen: Patr. Var. van Brose (Ambrosius) of Bryse (Brixius). 1568 (Louis le Blancq =) een Wale, wonende te Herzelle, ghenaempt Breesekin = Loyc(k) Breeze = Loyck

Breeze gheseyt de Witte = Loys Breese (DGW). Vgl. Breuskin.

 

FD

Brefort

Brefort, Breevaart: 1. PlN Bredevoort (G). - 2. Var. van Brasfort?

 

FD

Brég-

-e, -ent, -eot, -y. V. BARD (Forme inversée).

 

EV

Breg(ge)man

zie Briggheman.

 

FD

Bregand

-ant, zie Brigand.

 

FD

Bregentzer

Afl. van PlN Bregenz (Oostenrijk).

 

FD

Breggen, van der

zie van der Brugghen.

 

FD

Bregonje

zie Bourgogne.

 

FD

Bregt, van der

zie van (der) Brecht.

 

FD

Brégy

Bregy: PlN (Oise).

 

FD

Brehain

Nom d'origine: Brehen, à Marilles (BrW).

 

JG

Brehain

PlN Bréhain (Moselle, Meurthe-et-Mos.), Brehen in Marilles (WB).

 

FD

Brehain

Proven. Brehen (Dép. Marville).

 

EV

Brehm(e)

PlN Brehm (NRW, SA), Brehme (TH).

 

FD

Brehmer

zie Bremer.

 

FD

Breiden

Proven. Breeyden (Dép. Gellik).

 

EV

Breidenbach

Brijdenbach, Br(e)ydenbach: PlN Breidenbach (HS, NRW). 1532 Adolphus Breitbach, Koblenz (MULIV); 1539 Geert

Bredenbach, Aw. (AP).

 

FD

Breidenich

PlN Breideneichen in Lohmar (NRW)?

 

FD

Breidt

zie Breit.

 

FD

Breier

(de) Breyer, Breijer, Brey(e)re: BerN van de wever of vlechter. Afl. van Mnl. ww. brei(d)en. 1398 Sanders de Breydere, Jan de Breyere, Wakken (DEBR. 1970); 1407 Jan Gheerarts fîlius alias de Breyere, Aw. (ANP).- 2. BerN: bereider van maaltijden. 1497 Pauwels die Bereydere, die

maeltijt bereyde, Aw. (HB104).

 

FD

Breier

Breyer. Dérivé de moy. néerl. brei(d)en, surnom de tisserand [FD] ; cf. aussi Brey(e).

 

JG

Breiltgens

Dim. van Noordwest-Duitse vorm Breil voor Brühl: broel, beemd (BRECH.). Breine, zie Debraine.

 

FD

Breine

cf. Breyne.

 

JG

Breinig

-ich: PlN Breinig bij Aken (NRW).

 

FD

Breit

Breidt: D. BN. Vgl. De Bree.

 

FD

Breit(en)stein

Breitsztein, Brajtsztajn, Bratsztejn: Verspreide D. PlN. Vgl. Breedsteen. 1389 der Braitenstain, Esslingen (BRECH.).

 

FD

Breithof(f)

PlN Breithof? Of reïnterpretatie van Breithoft (zie Breethooft)? 1357 Volceke Bredehovet, Hamburg (NN).

 

FD

Brejean

Brejean. Var. de Bregeand (avec remo­tivation sur Jean) qui, selon Dauzat (p. 65), serait un dérivé de bregie 'orge préparée pour fabriquer la bière' (surnom de brasseur).

 

JG

Brejean

Bréjean: Var. van Fr. FN Bregeand, Bretons Bregeon, Brejon: brouwer; afl. van bregie: gerst waarmee hier gebrouwen wordt (LE MENN).

 

FD

Brekel, van den

van den Breekel: 1. PlN Brekel (OIJ). - 2. Var. voor Van Brakel. 1362 Joh. de Brekel, Ravels (VERB.II); 1418 Aernt van den Brekel, Oisterwijk (MNT 285).

 

FD

Brekelmans

Breekelmans: 1. Afl. van Van den Brekel.

- 2. Dial. var. van Brakelmans. 1375 Joh. Brekelman, Ravels (VERB. II).

 

FD

Brekelmans

V. Breugelmans.

 

EV

Brekman

zie Braakman.

 

FD

Brel

Nom d'origine: forme dépalatalisée du toponyme breil, fr. breuil (= endroit maréca­geux), ainsi à brél, à Templeuve (Ht); cf. aussi Breels, Breuls. - Bibliogr. : F. Van Helleputte, Pour toi Jacques Brel... généalogie, 1980.

 

JG

Brel

PlN Brel uit Breil, Breuil: moerassig land. Vgl. Broel. Brel in Templeuve (H).

 

FD

Brel

Proven. Berel, ,,(Pré aux) berles" (Ombellifère). LD..-

 

EV

brem

,,Genêt, ronce". bremt, ,,Ronceraie". Dans les toponymes : Breem ft),. Proven. L.D. Breem-bosch, ,,Bois des genêts" (Dép. Al-semberg), Breemersche(n), ,,Lac des genêts" (Breemmeers, Dép. Loo-ten-Hulle), Bremt (Dép. Bier-beek et Nieuwkerk.). Synon. : Van Brempt, Brems.

 

EV

Brem

zie Braam.

 

FD

Brem(s)

zie Breem(s).

 

FD

Brem, van den

zie van den Bremt.

 

FD

Bremaker, de

de Bremae(c)ker, (de) Bremacker, Brémacker, de Braema(e)ker: Zuidovl. breemaker: opschepper (TEIRLINCK). BN. Vgl. D. sich breitmachen: gewichtig doen, zich laten gelden. 1396 Jan de Bremmakere, Lijsbet Sbreemakers, relicta Egidii Breedemakere, Denderwindeke (DE B.); 1489 Heinderic de Breemakere, Pollare-Gent(PBG).

 

FD

Breman(s)

zie Breemans.

 

FD

Bremans

Proven. Bree (Loc.), avec suff. d'orig. N° 212.

 

EV

Brembs

zie Breems.

 

FD

Bremd(en), van den

zie van den Bremt.

 

FD

Bremdonckx

Brendonck: PlN Breendonk (A) of in Brasschaat (A).

 

FD

Bremeels

 (van) Bremee(r)sch, zie (van) Breemeersch.

 

FD

Bremen

zie Brehmen.

 

FD

Bremer

Breemer, Bremers, Brehmer: Van Bremen of Brehmen (zie i.v.). 1565 Johan Bremer, Nystrop (EBB151); 1566 Lucas Bremers, Bremen-Aw. (AP).

 

FD

Bremhorst

PlN: hoogte met brem begroeid.

 

FD

Bremielst

Bremils(t): Verhaspeld < Bremeersch.

 

FD

Bre--milst

-mond.V. BAR (Inter­vers. Bra).

 

EV

Bremken

Patr. Bra(e)mkin, dim. van de bijbelse VN Abra(ha)m. 1304 Bramkin le Zelopere, Ip. (BEELE).

 

FD

Bremme, de

Debremme is de Fr. EN Debresme. 1. PlN Brèmes (PdC). 1084 Goisfridus de Bratmes; 1362 Jehan de Breyme=J. de Bremen; 1363 Witasse de Bresmes (DFII). - 2. Evtl. PlN Bremen (BRD), Fr. Brème.

 

FD

Bremont

-mond, Brémont, Brimont: 1. Patr. Germ. VN ber-mund 'beer-bescherming': Bermundus, Bremundus (MORLETI). - 2. PlN Brimont (Marne). 1418 Amando de Brevimonte (CCHt).

 

FD

Brems

Breems. Var. de Braems (= Abraham).

 

JG

Brems

V. Brem.

 

EV

Bremt, van (den)

van den Bremd(en), van den Brem, van den Breemt, van (den/r) Brempt, van den Brembt, van Bremdt: PlN Bremt: plaats waar brem groeit. 1197 G. et R. de Bremet; 1358 Rutgher van Breemt, G (BLO); 1396 Jan van Bremt, Hofstade (DE B.); 146 e. Katheline van der Brempt, Aalst (VS1992,479-494).

 

FD

Bren(n)-

-a, -ette, -ier. V. BARD (Bran).

 

EV

Bren(n)-

-et, -ez. 1. V. Braine. — 2. V. BARD (Bran).

 

EV

Bren(n)e

1. Oude vorm van de D. BerN Brenner:kolenbrander, die een bos rooit door het te branden; vervaardiger van houtskool. - 2. PlN Brennes (Hte-Marne).

 

FD

Brenael

zie Bernau(s).

 

FD

Brenard

1. V. Braine. — 2. V. BARD (Bran).

 

EV

Brenard

-a(e)rt: 1. Metathesis van Bernard. 2. Zie Breyna(e)rt.

 

FD

Brenard

-art, Breynart, -aert, Brynaert. 1395 «Henrici dicti Breynaert» Bruxelles, 1522 «Jehan de le Barre dit Braynart corduanier» Ladeuze, 1598 «Hubert Brenaert», 1600 «Jehan Brenart ou Braynart» DénWavre; dérivé en -ard de Braine, Breyne (toponyme fréquent) [FD] ou bien métathèse de Bernard. Cf. aussi Brenet, etc. (ci-dessous).

 

JG

Brend-

-ers, -els. V. BARD (Brand).

 

EV

Brendan

Patr. Ierse VN Brendan/Brandaan. De lerse abt Brandanus (485-576) werd een legendarische en zelfs literaire fïguur (Fm., BAUDOT, BRATTÔ i955)5i). 1398 Brandaen Scherroelfs, Geluwe (DEBR. 1970).

 

FD

Brendel(s)

Brentel: Patr. Dim. van de Germ. VN Brand. 1364 Brant von Seinsheim = 1367 Brendlin v.S.(BRECH-).

 

FD

Brender(s)

zie Branders.

 

FD

Brendjens

-gens, Brentjens: Patr. Dim. van Germ. VN Brand, Hildebrand enz.

 

FD

Brendonck

zie Bremdonckx.

 

FD

Brene

zie Brenne.

 

FD

Brenet

-ette, -ez, Brennet, Brainez: Patr. Metathesis van Bernet. Vgl. Brenard.

 

FD

Brenet

-ez, Brennet, Brainez. 1356-58 «Co-lars Brainnet» PolyptAth, 1479 «Jean Bren­net» Liège, 1496 «Fiera Breney» Bourg-Namur; métathèse de Bernet ou plutôt du thème d'anc. fr. bren, bran 'son grossier; or­dure', ce qui est plus sûr pour Brenu, cf. nantais brenoux 'sale' FEW 1, 514b. Cf. aussi Brenard (ci-dessus).

 

JG

Brengman

zie Brinkman.

 

FD

Breniaux

zie Bernau(s), Brunel(le).

 

FD

Brenig

Brenke, zie Brenning.

 

FD

Brenkers

zie Brinkers.

 

FD

Brennan

1. Oe. brennehand: brand de hand. BN van de beul die de gerechtelijke foltering moest uitvoeren, het branden van de hand. 1229 Reg. Brennehand, York (REANEY). - 2. Of veeleer

door ass. (nd/ri) uit Brendan?

 

FD

Brenne

Nom d'origine: Brennes (Haute-Marne) ou d'un topon. du même type.

 

JG

Brenne(c)ke

zie Brenning.

 

FD

Brenneisen

BerN van de smid, die het ijzer brandt, in het vuur doet gloeien. Vgl. 1425 Woutre Bernyzere, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Brennenraedts

zie Breedenraedt.

 

FD

Brenner

D. équivalent van Brander. Brennet, zie Brenet.

 

FD

Brennin(c)kmeijer

Brinkmeier, syn. met Brinkman.

 

FD

Brenning

Bren(n)ig, Brenne(c)ke, Brenke, Brennigke: Patr. Afl. en dim. van Germ. VN Brand. Var. van Brending, Brendeke. 1350 Brendeko fïlius Hildebrandi, Lübeck; 1438 Brand Brendingh,

Celle (NN).

 

FD

Brenort

Peut-être altération du NF flam. Brey­naert [FD].

 

JG

Brenort

zie Breynaert.

 

FD

Brenta

V. BARD (Brand). N° 123.

 

EV

Brentel

zie Brendel(s).

 

FD

Brenters

zie Brander(s).

 

FD

Brentjens

zie Brendjens.

 

FD

Brenu

V. Braine.

 

EV

Breny

Nom d'origine: Breny (Aisne); ou bien métathèse de Berny, comp. Brenard, Brenet.

 

JG

Breny

-u: 1. PlN Breny (Aisne). - 2. LU W. vorm van Brenier = Bernier.

 

FD

Brepoels

Brepols. Nom d'origine: Brepoel, càd. brede poel (= large marais, bourbier), e.a. à Molenstede (BrFl) et Hasselt (Lb) [FD].

 

JG

Brepoels

Brepols: PlN Bre(e)poel: brede poel. In Molenstede (VB), Ht. (L). 1474 Liesbet vanden Bredenpoel, Ht. (A.GHIJSEN); 1640 Marten Breepoels, Diest (CLAES 1983,146).

 

FD

Brepols

V. Breed.

 

EV

Brepot

V. BARD (Bra).

 

EV

Brepot

zie Breekpot.

 

FD

Brépot

cf. Breckpot.

 

JG

Brepson

-sant, zie Braipson.

 

FD

Brero

zie (van) Bredero(de).

 

FD

Bres, de

Var. van De Bresser.

 

FD

Bresacq

zie Brisack.

 

FD

Brésard

-a(rt), zie Brisard.

 

FD

Brésart

Var. de Bressart ou de Brisard.

 

JG

Brescheau

zie Brissaud.

 

FD

Bresen

zie Breeze.

 

FD

Breser

zie Brasser.

 

FD

Bresijn

Brezins: Patr. Vleivorm van Brixius (vgl. Brissinck) of Ambrosius (vgl. Breeze).

 

FD

Breslau(w)

Breslav, Breslaw: PlN Breslau in Silezië, Pools Wroclaw.

 

FD

Bresler(mann)

Bressler : Breslauer.

 

FD

Bresma(e)l

zie Brismail.

 

FD

Bresmal

w. (Liège) Brèsmâ (NF condruzien). Cf. 1629 «waide Bresmael», topon. à Beyne-Heusay; probabl. forme w. de *brisemail ou d'un composé parallèle; toutefois à mail cor­respond le w. ma (avec a bref).

 

JG

Bresoux

1438 «Baltazart Bresoul», 1480 «Je­han Bresou» Tournai; le NF étant hennuyer, probabl. anthrop. germ. Brisolf [FD] plutôt que nom d'origine: Bressoux (Lg); cf. aussi Bersou(x) et Brisoux.

 

JG

Bresoux

-ou(s), zie Bressoux.

 

FD

Bresoux

Proven. Bressoux (Loc.).

 

EV

Bress(e)au

zie Brisseau, Brasselle.

 

FD

Bressan(d)

-ant: Afkomstig van La Bresse (Vosges).

 

FD

Bressant

Bresse (par ellipse). 1575 «Colla de Bresse», «Mathus Bresse» FrancsLux; ethni­que : originaire de la Bresse.

 

JG

Bressard

-a(rt), zie Brissard.

 

FD

Bressard

Bressart. Dérivé péjoratif de Brès, Brice, forme populaire de Brictius, plutôt qu'ethnique : originaire de Bresse.

 

JG

Bresse(e)l

zie Brassel(le).

 

FD

Bressel

cf. Brassel.

 

JG

Bresseleers

Brasseler. Dérivé de (moy.) néerl. brassen, brasseren 'faire ripaille, faire bombance', surnom de bon vivant, de noceur [FD].

 

JG

Bresseleers

Brasseler: Afl. van brassen, brasseren: slempen, brassen. BN voor een brasser. Vgl. De Bresser. 1400 Heinricus de Bresselere = H. de Bressere, Tv. (BERDEN).

 

FD

Bressem, van

van Bressen: PlN Breissem in Kumtich (VB). 1306 Henricus dictus de Breidincsheem, Lv. (ICKX).

 

FD

Bresser, de

Bressers, zie Brasser.

 

FD

Bresseur

cf. Brasseur.

 

JG

Bressinck

cf. Brissinck.

 

JG

Bressinck

zie Brissinck.

 

FD

Bresson

1. V. BARD. — 2. Proven. Bressan (,,De Bresse", Région fr.).

 

EV

Bresson

Berson: Patr. Vleivorm van Brice, Brès, de HN Brictius. 1367 Wautier Brechon, Bergen (CCHt).

 

FD

Bressoux

Bresou(x), Bresous, Brésous, Bersou(x), Bersoul: Bressoux is een PlN (LU), W. bersoû (metathesis), ook in La Gleize, Francorchamps, Waismes (LU). Maar de FN komt hoofdzakelijk in H voor; alleen Bersoux komt in LU (6x) voor. Daarom is deze FN m.i. een var. van de Henegouwse FN Brisoux.

 

FD

Bressy

zie Brixy.

 

FD

Brest

PlN (NS, Bretagne).

 

FD

Brestrich

Oostd.-Slav. PlN (DN).

 

FD

Bret

au fém.: Brette. 1365 «Will. le Brettellier» TailleMons; ethnique: anc. fr. bret 'breton', cf. aussi Le Bret.

 

JG

Bret

Brette, zie Breton.

 

FD

Bretagne

Afkomstig van het hertogdom Bretagne. 1387 Jean de Bretagne (MARCHAL).

 

FD

Bretel

Breteau, Britel(le), Brotelle, Bruteau: 1. BerBN. Bretelle: schouderriem (DNF). Of Bretel = Bridel: breidel (MORLET)? 1384 Jehan dit Bretel, Laon (MRLET); 1412 Jehan Bretiel; 1497 Jehan Breteau = veuve Jehan Bretielle, Dk. (TTT). - 2. Breteau en Bruteau kunnen metathetische var. zijn van Berteau.

 

FD

Bretelle

zie Bretel.

 

FD

Bretemieux

Métathèse de Bertemieux (= Bar­thélémy).

 

JG

Brétemieux

Proven. Piétremeau (Loc.). Synon. : Bétre-, Bittre--mieux.

 

EV

Breteuil

Proven. Loc. fr.

 

EV

Bretez

zie Bertet.

 

FD

Bretnan(s)

cf. Breemans.

 

JG

Breton

1289 «Warnier li Breton» CensNamur, 1688 «Nicole Breton» Liège; ethnique: originaire de Bretagne, cf. Bret, Brette. Cf. aussi Burton, Lebreton, Leburton.

 

JG

Breton

Bretton, Bret(te), Breth, le Breton, Britton, Lebreton, Lebriton, Bourton, Burton(t), Leburton, Le Bret, Lebrett: Bret(on), herkomstnaam van de Breton, uit Bretagne. 1365 Will. le Bret, Bergen (DE COCK); 1384 Huguenin le Breton (MARCHAL); 1795 A. J. le Burton, Aw. (AP).

 

FD

Bretonnet

Bretones: Dim. van Breton.

 

FD

Bretot

zie Bertot.

 

FD

Brett

Brettar. Car. mor. Brette, ,,Epée longue et étroite". Bretteur, „ Homme qui aime à sa battre à l'épée. Brettar a pris le suff. péjo­ratif.

 

EV

Brettar

zie Bertard.

 

FD

Brettler

Ontronde vorm van Brotler.

 

FD

Breuck, de

Debreuck = Dubreucq. In het vlg. vb. is den een lw., dat wsch. op reïnterpretatie berust. 1584 Hendrick den Breuck, Aw. (AB).

 

FD

Breuck, van den

zie van den Broeke.

 

FD

Breuckelaers

-eers, zie Breukeleers.

 

FD

Breucker, (de)

zie de Broucker(e).

 

FD

Breuckmann

zie Broekman(s).

 

FD

Breucq

zie Dubreucq.

 

FD

Breucq, van der

zie van den Broeke.

 

FD

Breuer

au génitif: Breuers. 1615 «Willem Breuer» émigré en Suède (orig. d'Arnhem); nom de profession: forme dial. de néerl. brouwer, cf. ail. (Bier)brauer 'brasseur'. — Toutefois, dans la région de Malmedy, où le NF est w. Brèyèr ', pourrait être une germanisation de w. brèyîre, bruyère, cf. 1682 «Thoumas Breyr» Bellevaux, 1706 «Hubert Breuer» Butgenbach (J. Herbillon, DBR 24, 120).

 

JG

Breuer

zie (de) Brouwer(e).

 

FD

Breuer(s)

V. Brouwer.

 

EV

Breug(g)he

zie Brugg(h)e.

 

FD

Breugel, van

Brugel: PlN Breugel (NB): bosachtig, moerassig terrein. Ook Grote-Brogel, Kleine-Brogel (L). 1340 Hillegondt van Broeghele, Diest (F. C.); 1368 Johan de Broghele, At. (CHA 62); 1389 Bertelmews van Broeghele = B. van den Broeghele, Diest (VdP); 1584 Henrick van Brueghel, Aw. (AB). - Lit. J. DE VRIES, M W1958, 65-67.

 

FD

Breugelman

au génitif: Breugelman, Breughelmans, Brogelmans, etc. ; également Breughels. Ethnique: dérivé en -mon de Brogel, cf. Grote- ou Kleine-Brogel (Lb), ou de Breugel (Noord-Brabant).

 

JG

Breugelman(s)

Breughelmans, Brogelmans, Bruegelmans, Bruglemans, Brügelmann: Afl. van Van Breugel. 1368 Broghelmans, Arendonk (VERB. II); 1434 Arnt Broogelmans, Diest (VdP).

 

FD

Breugelmans

Proven. Breugel (Loc. holl.) et Brogel (Loc.), avec suff. d'orig. Synon. : Brekelmans. N* 212.

 

EV

Breugnon

V. BARD (Bran).

 

EV

breuil

et briel. ,,Enclos, taillis fermé de haies et servant de retraite au gibier". Ce nom sert aussi à dési­gner un pré marécageux. 1. N. ro­mans. Proven. Toponymes : Breuille (Loc. fr.), Braille (Dép. Tournai), Brielle (Dép. Templeuve), Brûle (LD.), Bruyelle (Loc.). Une con­fusion peut s'être produite avec certains endroits dits Brûlés. — Patronymes : Breuil, Br(e)ul, Brouille, Bril(l), Brille. Diminu­tifs : Breul-, Brul(e)-, Bril(l)--(i)et, -ouet, -ouez, -é, -ez, -iaux, -ot(te), -oot, Bruaux, De Burlet, Bro(u)h-, Bro(u)w-, Brouill- -é, -et, -ier, -on. Bru- -hy, -yelle, -hay, -(y)aux. Bralibois, ,,Bois du breuil". Broudehoux, „ Breuil aux houx". Suffixe augmentatif, ,,Grand breuil" : Br(o)u(i)ll-, Broh-, Brouh-, Bru- -art, Brill-, Brigl-, Breuill- -(i)a(t). — 2. N. thiois. Proven. Breul, Broel, Bru(u)l, Breuls, Brielen (Loc);- Van den--Bri(e)l(le), -Bru(e)l(le), -Broe-le, Bruelemans;- Bruylan(d)t(s), ,,Terrain du breuil".

 

EV

Breuil

zie van den Brûle.

 

FD

Breuillard

-é, Breulet, Brouill(i)ard: Afl. en dim. van Ofr. breuil, broil: bos, struikgewas, bosachtig moerassig terrein.

 

FD

Breuinin

zie Brunin.

 

FD

Breuk, de

zie Dubreucq.

 

FD

Breukeleers

Breuckelaers, -leers: 1. Afkomstig van Breukelen. - 2. Maar misschien wel var. van Beukelaers met r-epenthesis (vgl. Brauweraerts).

 

FD

Breukelen, van

PlN (NB, U).

 

FD

Breuker(e), de

Breuker(s), zie de Broucker(e).

 

FD

Breukink

Patr. Afl. van Germ. burg-naam. Vgl. Brock. Ndl. FN Brokking.

 

FD

Breulet

w. (Bastogne) Breûlet. Nom d'origine: dimin. de breul, fr. breuil. Cf. aussi Braulet.

 

JG

Breulet

zie Breuillard.

 

FD

Breulheid

-ez. Nom d'origine formé de breul + w. topon. 'côte escarpée'.

 

JG

Breulheid

-hez: PlN breul: broel + W. hé: beukenbos, beboste helling.

 

FD

Breuls

Breels. Nom d'origine: Broel, Breugel (= prairie humide), équivalent de fr. topon. breuil; cf. aussi Brel [FD].

 

JG

Breuls

Brels: PlN Broel, Breugel: natte weide, beemd. Vgl. Van den Broele, Brel.

 

FD

Breun

1. Proven. Breunne (Dép. Esplechin). — 2. BARD (Bran).

 

EV

Breuni(n)g

zie Bruin(en).

 

FD

Breunisse

-nesse, zie van Bruinisse(n).