20/11/2012

A-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Audin

cf. Audain.

 

JG

Audistère

1780 «Jean Audister» NPLouette; nom d'origine: Hodister (Lx).

 

JG

Audistère

zie Hodister.

 

FD

Audland

Noorse PlN Audland (Solbjørg, Osterøy, Hordaland).

 

FD

Audoor

Audooren. Surnom donné à l'héritier le plus âgé: oud + moy. néerl. (h)ore, fr. hoir 'héritier' [FD]; cf. aussi Dhoore.

 

JG

Audoor(e)

Audoor(e)n, Audooru: BN voor de oude, eerste erfgenaam. Mnl. (h)oir, ore: erfgenaam. Vgl. Dhoore. 1378 Petrus Oudore; 1440 Bette Oudore, Ktr. (DEBR. 1970; BAELDE).

 

FD

Audouard

zie Audevaert.

 

FD

Audoubert

zie Aubert.

 

FD

Audran(t)

Audren: Patr. Germ. VN ald-hrabn 'oud-raaf : Aldramnus (MORLET I).

 

FD

Audria(e)ns

zie Adriaans(e).

 

FD

Audrit

Audry. 1415 «Jehan Audry» Senlis, 1555 «Nicolas Audris» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. alda-rîk.

 

JG

Audrit

zie Audry, Ouderits.

 

FD

Audry

Aud(e)rit, Odry, Od(d)ery, Oderij, Oderie, Haudry, Aldric: Patr. Germ. VN ald-rîk 'oud-machtig': Aldricus (MORLET I). 1415 Jehan Audry, Senlis (MORLET).

 

FD

Aue

1. V. AD(A). — 2. Car. phys. Oude,   ,,Vieux".   Synon. :   Dauwe, ,,Le   vieux".     2.   Proven.   Au, «Vallée" (Allem.).

 

EV

Auerbach(er)

Vooral in Beieren verspreide PlN Auerbach. Auerhaan: BN naar de vogel auerhaan. 1261 Berngerus dictus Orhan, Messkirch (BRECH.).

 

FD

Auffret

zie Audefroy.

 

FD

Aufort

Zoon van Lefort of syn. met Dufort.

 

FD

Aufrecht

Aufrychter: D. BN Aufrecht: oprecht, eerlijk.

 

FD

Aufrère

Zoon van Lefrère.

 

FD

Aug(i)er

-ez, zie Algier(t).

 

FD

Augarde

Matronyme d'après l'anthrop. germ. fém. alda-garda.

 

JG

Augarde

Metr. Germ. VN ald-gard 'oud-gaard': Aldagarda (MORLET I).

 

FD

Augedé

-et, -ez, zie Hocedez. Augenbron, Augenbroc: D. BN Augenbraun: (iemand met) bruine ogen. Vgl. Bruinooghe.

 

FD

Auger

Nom issu de l'anthrop. germ. adal-gari; cf. Oger.

 

JG

Aughem, van

Augem, zie van Oudeghem, van Auweg(h)em.

 

FD

Auglaire

Probabl. adaptation w. du NF alil. Äugler, d'après une particularité de l'oeil (cf. Brech. I, 52).

 

JG

Auglaire

W. adaptatie van D. Augler, Äugler, afl. van (lieb)äugeln: lonken, koketteren, het hof maken, vleien. BN. 1406 Lûtold Ougeler, Jena (BRECH.).

 

FD

Auguenois

(NF de la région Ath-Mons). 1665 «Hauguenois» Ostiches, 1780 «Auguenois» Ath [FD]; pour Debrab2 71, dérivé ethnique du NL Auguenne à Frasnes-lez-Buissenal.

 

JG

Auguenois

Afl. van PlN Auguenne in Frasnes-lez-Buissenal (H). 1665 Hauguenois, Ostiches; 1780 Auguenois, Aat (PDB).

 

FD

Auguet

-uez, Aughuet: Wsch. Patr. Dim. van een Germ. ald-naam waarvan het tweede élément met een g begint (-god, -gond, -grim). Vgl. Augot (NCJ)......

 

FD

Augurelle

(NF de l'Entre-Sambre-et-Meuse). Peut-être dér. (non attesté) de fr. augure, sur­nom de femme qui prédit l'avenir, comp. moy. fr. augurien 'augure, devin' FEW 25, 897a.

 

JG

Auguste

(NF de la région de Dison). Nom d'origine composé avec w. topon. ster, à lo­caliser dans la région de Dison-Verviers.

 

JG

Auguste

Augustin.   N.    de   bapt. d'orig.  romaine. August, August- -inus, -yns. Gustin.-

 

EV

Auguste

Prénom Auguste, du nom des empe­reurs romains, remis à la mode à la Renais­sance.

 

JG

Augustin

1272 «Jeh. Augustin» DettesYpres, 1496 «Augustin de Berlaucomines» Bourg­Namur, 1550 «Johan Augustin de Fontainne» Horion; prénom d'origine latine, popularisé par saint Augustin. Cf. aussi Austin, Hostin. * Formes flam. : Augusteijn: au génitif: Augustyns, -eijns, Augustynen,

-ijnen.

 

JG

Augustinus

Augustln(s), -ijn(s), -yn(s), -ijnen, -ynen, -eijn(s), -eyns, Austin, Astin, Austen, Aoustin, Au(s)tenne, Hauten(ne): Patr. Lat. HN Augustinus, dim. van Augustus. De vormen op -enne zijn W. 1204 S. Augustini, Har. (DEBR. 1980); 1379 Agustijn Quincke = 1389 Aeustin Ojiinke, Ip. (BEELE); 1410 Jhan Caucement die men zeit Austin = 1418 Jan Gauchement dit Augustijn, Ktr. (751967,339-340).

 

FD

Augustus

August(e), -o, -i, -er, Agosti: Patr. Lat. HN Augustus 'verheven'.

 

FD

Aulaerts

zie van der Ouderaa.

 

FD

Aulagne

Proven.   L.D.   ,,Noisette" (Fr.). N° 207.

 

EV

AUL--buret

-burit,-   t.   Proven. 1.  Au Bourlet  (Dép.  Vonèche et

Momignies).        2.    ,,A    Bury" (Loc.).

 

EV

Aule(y)t

zie Halet.

 

FD

Aulit

1363-64 «Aulis li Wafflarde» PolyptAth, 1365 «Jehan Aulis mandreleur» TailleMons, 1465-66 «Aulis le Rousse» TailleHoves, 1449 «Alart Aulis» AidesNamur, 1558 «Ginette et Ally sa seurs», 1700 «Auly Nannan» NP-Louette; prénom fém. A(u)ly, de l'anthrop. germ. athal-aid.

 

JG

aulnaie

 

 «Plantation d'aunes". Proven. (DE) Lau(l)n-, (DE) Lausn-,   (DE) Lann-, (DE) L(h)on(n)- -aie, -ay, -ois, -oit, -oy, -eux, -eau, -ou, -oo, -y. N° 242.

 

EV

Auloos

zie (van) Ausloos.

 

FD

Aulotte

cf. Haulotte; sinon, dérivé en -otte du précédent.

 

JG

Aulotte

zie Halot.

 

FD

Auman

zie Oudeman(s), Aumann.

 

FD

Auman(n)

Naar de woonplaats: an der Aue, d.i. aan de beemd.

 

FD

Aumay

zie Amay.

 

FD

Aumer

V. AD (A).

 

EV

Aumônier

Laumon(n)ier: Ofr. almosnier: bedelaar, iemand die aalmoezen krijgt. BN. 1499 Pierre Laumonnier, St-Q. (MORLET).

 

FD

Aunaert

zie van Oudenaerde.

 

FD

Aunay

zie Delaunay.

 

FD

Aupaix

Opaix. Nom issu de l'anthrop. germ. fém. Alpaidis (Fôrst. 68). - Bibliogr.: J. Herbillon, Les NF Absil, Attenelle, Aupaix, VW 50, 1976, 237-9.

 

JG

Aupaix

Opaix: Metr. Rom. vorm van Germ. VN alb-haid: Alpheidis, Alpais (MORLET I). 1194 Sare Apaie; 1203 Aupais Riche feme, Atrecht (NCJ); 1626 Jacobus Aupaix, Bergen (MUL V).

 

FD

Auquier

Auquiert. Forme vocalisée de Alquier (cf. 9e s. «Alcher» Lyon), de l'anthrop. germ. alh-hari ou adal-hari > Adalgarius, Adalcarius, Aalgarius (cf. P. Ruelle, Des NF de Quaregnon). Pourrait être aussi une var. de Wauquier, avec amuïssement du w- initial, comp. Aut(h)ier, Authelet. - Forme fém. correspon­dante: Auquière.

 

JG

Auquier

-ière, -ière, -iert, Hauquier(t), -ies, -ière, Ockier, Okière, Okiéré: 1. Patr. Rom. vorm van Germ. VN alh-hari 'heiligdom-leger': Alc(h)arius, Aucherius (MORLET I). 1281 Aukiers (HAES. 1957, 78). - 2. Var. van Wau(c)quier (Midd. 1969,314; 1988,63). 1639 Godeliva Waukier = 1640 Ockier = 1652 Wouckier, Bg. (PDB).

 

FD

Aureille

Aur(i)el, Auriau(lt), Auria, Oreille, Noreill(i)e, Noreilde, Norullie: 1. Patr. Lat. HN Aurelius. De gemouilleerde / verklaart de in de Ovl. vorm Noreilde (DEBR. 1985,66). - 2. Fr. oreille, Pic. orèle: oor. BN. 1279-80 Griele à l'Orelle, Dk. (J.G.); 1313 Maroie Orelle, 1353 Gilles Oreille, Dk. (TdT); 1636 Clais Noraille, Deerlijk (KWII).

 

FD

Auret

-ez, Hauret, -ez: Patr. Rom. vorm van Germ. VN ald-rêd 'oud-raad': Aldradus (MORLETI).

 

FD

Aurez

V. AD (A).

 

EV

Auriau(l)t

Auria, Auriel, zie Aureille.

 

FD

Aurich

PlN (NS). 1492 Gerardus Aurick, Bremen (MULIII). Zie ook Auwerij(c)kx.

 

FD

AURI--el

-ol.  Car.  phys.  Auriol. Synon. : Loriot «Compère Loriot".

N. d'H. ayant un orgelet. N° 292.

 

EV

Auriol

Auriel (NF fr. importés). Surnom: auriol, orieul, etc., var. méridionale de oriol 'doré, de couleur d'or; loriot' FEW 25, 962-3; cf. aussi Oriol et Loriot.

 

JG

Auriol

Oriol, Orriols, Orjol, Orio(t), Orieulx: Ofr. oriol < Lat. aureolus, Fr. loriot: wielewaal. EN.

 

FD

Aurousseau

Wsch. uit Au Roseau: aan/met het riet. Vgl. Durousseau(x), Asserbe.

 

FD

Auroux

Aurousseau. Surnoms marquant la filiation : ellipse de (fils) au roux, au rousseau.

 

JG

Aury

Ori(e), Ory(e), Orij(e), Oury, Uri, Ury: Patr. Rom. vorm van Germ. VN ald-rîk 'oud-rijk'. ne e. Aldricus, Cent (GN); 1296 Tassars Aurris, PdC (BOUGARD); 1396 Jacop Oury, Denderhoutem (DE B. 21). Zie ook Oury.

 

FD

Aury

Var. de Ory.

 

JG

Aus(se)loos

1.  Proven.  Ausloo (Dép. Houtem-St-Liévin). «Bois du

sieur Aude". — 2. V. AD (Az).

 

EV

Ausilia

Ausseil: Metr. Lat. HN Auxilia. 1138 Auxilia de Ponte, Nokere; ize e. Ausilia femina (GN).

 

FD

Auslender

Auszlender: D. Ausländer: buitenlander, vreemdeling.

 

FD

Ausloos

Aesseloos. Nom d'origine: Ausloe, à St-Margriete-Houtem (BrFl) [FD].

 

JG

Ausloos, (van)

(van) Aussloos, van Auseloos, Ausseloos, Aussillous, Auloos, Aes(s)(e)loos, Asseloos, Ansloos: PlN Ausloe in St.-Margr.-Houtem (VB), lokale uitspr. aasloeë. 1322 Margareta de Auseloe = 1333 M. de Ausloe; 1361 Iggelbertum de Auslo, Tienen (C. BAERT).

 

FD

Ausou

Ausoux. Var. de Asou?

 

JG

Auspert

1. Proven. Asper (Loc.) ou Aspert (Dép. Horssen, Pays-Bas).

— 2. V. AD (Az).

 

EV

Auspert

Probabl. NF d'origine autrichienne, à rapprocher du NF Ausberger (cf. Parch. 1972, 235).

 

JG

Auspert

Van Oostenrijkse afkomst: Ausberger (Par. 1972,235).

 

FD

Ausselet

1789 «Joseph Ausselet» NPLouette; pour Dauzat 17, dérivé en -et de Aussel, Aucel, formes régionales du mot oiseau ? Plutôt var. de Hosselet, Osselet.

 

JG

Ausselet

zie Hosselet.

 

FD

Aussem(s)

-en(s), Haussen(s): PlN Aussem, ni. Oberaussem en Niederauflem (NRW). 1434 Godevaerde Aussems, Diest (VdP).

 

FD

Aussems

Nom d'origine : Aussem, dans le Bas-Rhin (AU.).

 

JG

Aussems

V. AD (Az).

 

EV

Aussy

zie Dhaussy.

 

FD

Aust

zie Aoust, Haust.

 

FD

Austen

Austin. Forme ancienne de Augustin, cf. 1288 «Marg., veve Austin le Bateur de laine» = «Margritain, veve Augustin le Bateur a verghe» DettesYpres, 1295-1302 «Hanet Aues-tin» ImpôtArtois, 1320-27 «Aoustins li Taye», 1365 «Pier Aoustin des drappiers» TailleMons, 1418 «Jan Gauchement dit Augustin» = 1410 «Jhan Caucement die men zeit Austin» Cour-trai, 1564 «Austin Cortil» BourgNamur. a Forme fém. : Austenne, Autenne.

 

JG

Austen(ne)

Austin, zie Augustinus.

 

FD

Austra(e)te

cf. Hau(w)straete.

 

JG

Austraet

1.  Proven.  Oudestraat (Dép. Geetbets). — 2. V. AD (Az).

 

EV

Austraet

Austra(e)te, zie Haustraete.

 

FD

Autaers

Gereïnterpreteerde var. van Outers. 1579 P. Autaers, Ip.-Aw. (AP).

 

FD

Autecoeur

zie Haudecoeur.

 

FD

Autegarden

zie van Outgaarden.

 

FD

Autekie

zie Houtekiet.

 

FD

Autelet

Auttelet, Authelet, Outelet, Out(te)let, Ot(e)let, Ottele(t), Ottelé, Hautelet, Hott(e)let, Hootelé, Hootele, Hontelé, Homtele: Patr. 1. Var. van Wautelet. - 2. Er kan ook uitgegaan worden van Ot(t)elet, dim. van Germ. VN Otto, of zelfs van Osto (zie Ost, Ostelet). Otelet is dan te verklaren uit Ostelet (vgl. Fr. hôte uit hoste). 1309 Otelet de Viele; Ottar dit Ottelet de Résimont; Otto dit Ottelet d'Isle, Luik (BODY168); 1297 Ottelet le Chachoir, Luik (AVB); 1696 Franc. Ottelet, Warzée (?) (MUL VII).

 

FD

Autelet

cf. Authelet.

 

JG

Autem

Hautem. Nom d'origine: Houthem, près de Ypres (Flandre occid.).- Autre possibilité: du lat. autem, surnom de chantre; comp. Ergo, Quoniam, etc. [JL, NFw].— D'après J.M. Pierret, l'existence de deux formes (Autem et Hautem) et la répartition géographique (ces NF sont principalement hennuyers et bruxel­lois) doivent plutôt accréditer l'explication par leNL.

 

JG

Autem

Zie van Houtem.

 

FD

Autenne

zie Augustinus.

 

FD

Autequitte

Forme francisée du NF Houtekiete, Hautekeete.

 

JG

Autequitte

zie Houtekeete.

 

FD

Auter, van

zie van Outer.

 

FD

Auterboer, van

van Autenboer, Hatenboer: PlN in de buurt van de Auterberg in Messelbroek (VB). Het tweede élément -boer is wsch. bûr, Mnl. buur: woning. 1368-75 Katline de Auterboere del terre deleis l'Autremont, Messelbroek; Olivier del Auterboere, Messelbroek (CHA 97); 1379 Heinric Outerboers, Diest (F.C.); 1383 Goyeaert van Outerboer = Godevaerts van Outerboir huys, Zichem (VS1970,267); 1389 Gheert Outerboer, Lysbet Outerbuers; 1429 Henric van Outerboer = Heyn Outerboer, Diest (VdP); 1410 Joh. dictus de Attenboere...de Eelwijt, Lv. (Stadsarch.); 1418 Jan Outerboer, Diest (KCG1992,304). - Lit.: F. HOLEMANS, VS 1992,265-6.

 

FD

Auteri

Patr. Rom. vorm van Germ. VN ald-rîk: Altirichus (MORLET I). Vgl. Audry.

 

FD

Auterlot

Double dérivé en -erlot de Wauthier avec amuïssement du w- initial.

 

JG

Auterlot

zie Waterloo(s).

 

FD

Autermann

zie Woutermans.

 

FD

Auters

zie Outers.

 

FD

Auteveld

zie Houtevelt.

 

FD

Autgaerden, van

zie van Outgaarden.

 

FD

Authelet

Autelet. Var. de Waut(h)elet avec amuïssement du w- initial.

 

JG

Authelet

zie Autelet.

 

FD

Authom

Authome, Autom, Autome, Automme. Automne. 1439 «Godefroid le Hauthomme de Sombreffe » ; surnom : homme de haute condition, avec graphies remotivées par le nom de la saison (secondaire comme NF).

 

JG

Authom(e)

zie Hautomme.

 

FD

Aut--hom(e)

-huys, -rique. V. AD (Ad).

 

EV

Authuys

zie Houthuys.

 

FD

Autier

Authier, Haut(h)ier, Out(t)ier: 1. Patr. Rom. vorm van Germ. VN ald-hari 'oud-leger': Altharius, Alterius (MORLET I). - 2. Var. van Wautier.

 

FD

Autier

Authier. Var., avec amuïssement du w-initial, de Wauthier, Wauthelet (comp. w. Auve, Wavre) ou bien anthrop. germ. aud-hari. Cf. aussi Aut(h)elet.

 

JG

Autin

zie Augustinus, Hautain.

 

FD

Autissier

zie Tissier.

 

FD

Autman(n)s

zie Houtmans.

 

FD

Autom(e)

Automne, cf. Authom(e).

 

JG

Autom(me)

zie Hautomme.

 

FD

Automne

1. N. de circonst. «Enfant trouvé ou né en automne. Nos 11,

301. — 2. Altér. de Autheaume. V. AD (Ad).

 

EV

Autphenne

cf. Hautefenne, Hautphenne.

 

JG

Autphenne

zie van Houtven.

 

FD

Autre(e)ve, van

Autreve, Autrif, zie van Outrijve.

 

FD

Autrique

Autric, Outricque, Outteryck, Houtrique, Hoet(e)rickx: 1. PlN. 1398 Gillis van Outrike, Zwg. (DEBR. 1970). - 2. Patr. Germ. VN ald-rîk; vgl. Audry, Auteri. 1390 Heindric Ouderic, Ktr. (DEBR. 2000).

 

FD

Autrive, van

zie van Outrijve.

 

FD

Autru

Hautru: Metr. Var. zonder w (vgl. Autier, Autelet) van Wautru, Waudru, Rom. vorm van Germ. VN wald-trûd 'heerser-macht': Waltrudis (MORLET I).

 

FD

Autryne, van

van Autryve, zie van Outrijve.

 

FD

Auttelet

zie Autelet.

 

FD

Auve, van

zie van (den) Hove.

 

FD

Auvelick

zie Hoflijk.

 

FD

Auvenne

Auvens, zie Haeven.

 

FD

Auverdin

1. Altér. de Aubertin. V. AD (A.). — 2. Proven. Au verdin.

,,A l'endroit plein de verdure".

 

EV

Auverdin

Auvertin, Hovertin. Comme les NF Auverden, Overdun, Daverdoing, etc. attestés dans le départ, du Nord au 19e s. (IndexPatr-Nord29, 183), nom d'origine, du nom de com­mune Averdoing (PdC), 1142 «Averdun», ça. 1170 «Averduin», 1507 «Auvredoing» (Dict. topogr. du Pas-de-Calais) [PHB]. Sinon, à mettre en relation avec anc. fr./moy. fr. avertin 'maladie de l'esprit qui rend furieux' (13e s.-1771), auvertin (13e s.) FEW 14, 326b, ainsi qu'avec le fr. mal saint Avertin 'douleur de tête; obstination' ibid., une note rappelant que saint Avertin fut invoqué dès le 13e s. pour la guérison des maux de tête, cf. aussi Morlet 62b [MH].

 

JG

Auverdin

zie Haubourdin.

 

FD

Auvergne

PlN: streek in Frankrijk. ±1300 Willaumes d'Auvergne, PdC (BOUGARD).

 

FD

Auverl-

-au, -ot. V. Ouverleaux.

 

EV

Auverlau

Auverlaux, cf. Ouverleaux.

 

JG

Auverlau(x)

-lot, zie Ouverleaux.

 

FD

Auvermans

zie Haverman(s).

 

FD

Auvermans dit Offermans

(cf. BTD 32, 202). Pour l'explication, cf. Offerman(s).

 

JG

Auverputte

zie Overdeput.

 

FD

Auversack

BerBN Haverzak voor een haverkoopman. 1361 Herman Haversak, Mölln (NN).

 

FD

Auvertin

Wsch. var. van Haubourdin, zoals Auverdin. Of PlN Saint-Avertin (Indre-et-Loire)?

 

FD

Auvertus

Adaptation fr. du NF flam. O(u)vertus, cf. ce nom.

 

JG

Auvertus

zie Overtus.

 

FD

Auvinet 

Proven. Au Vinet (Du latin, Vinetunî), «Au vignoble". N° 244.

 

EV

Auvray

Auvret, Ouvray, Ouvré: Patr. Rom. vorm van Germ. VN alb-rêd 'elf-raad': Alvredus (MORLET I). 1731J. B. Auvray, Pop. (V. HILLE1969).

 

FD

Auvray

Nom issu de l'anthrop. germ. alfi-rad > lat. Alveridus > Alfred (Först. 70; Michaëlsson II, 77).

 

JG

Auvray

Proven. Avray ou Avroy. (Du latin, Arboretum).  «Lieu planté d'arbres". N° 24l.

 

EV

Auwaert(s)

zie Hauwaert(s).

 

FD

Auweel(l)e, van den

zie van den Houwele.

 

FD

Auweg(h)em, van

van Hauweg(h)em, van Aughem, Hauweghem, Augem: PlN Ouwegem (OV) of Oudegem (OV) (zie Van Oudeghem). 16e e.

Henricus van Hauweghem, Ronse (GADEYNE 117).

 

FD

Auwelaer, van der

Auwelaert, zie van der Ouderaa.

 

FD

Auwenis, van

van Hauwenis, van Houwenis: PlN Avesnes (Nord, PdC, Somme...)? 1326 Henric van Avennes, Ip. (BEELE); 146 e. Jan van Avennis, Ktr. (DEBR. 1970). Of (niet geïdentificeerde) PlN Ouwe Nes(se): oude landtong? 1599 Peter van Auwenisse = 1651 Petrus van Auwenis, Ruisbroek; 1632 Marcus van Ouwenisse, Aw.; 1659 Jan van Ouwenis = J. van Auwenis, Ruisbroek; 1747-1808 Elisabeth van Auwenisse = van Awenis = van Avenis, Rossem (med. G. Van Auwenis, Willebroek).

 

FD

Auwer, de

zie de Hauwer(e).

 

FD

Auwera, (van der)

van der Auweraer(t), zie van der Ouderaa.

 

FD

Auwerij(c)kx

-yckx, Ouwerx, Owerckx, Auwerx, Auwers, Hoewer(c)kx: Oost-Friese PlN Aurich (zie i.v.): 1392 Aurike, 1400 Awreke, 1401 Awerk (GND). 1279 Henricus Owerc, Rullekoven (AKB); 1385 Arnoldi dicti Ouwerx, Tg. (TYTGAT); 1446 Arnoldus Ouwerk alias de Borchloen (MULI); 1506 Everardus Hermanni de Ouwerick, Munster; 1513 Sybrandus Sybrandi de Haurick, Bremen (MUL III); 1556 Judocus Ouwers, Lv. (HENNO); 1580 van Icken Ouwerx; 1619 Hubert Ouwrix, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Auwerkerke(n)

zie Ouwerkerk.

 

FD

Auwermeulen, van (der)

PlN Oude Molen, erg verspreid. 1317 Jan vander Oudermuelne, Bg. (DE XI).

 

FD

Auwers

Auwerx. Nom issu de l'anthrop. germ. alda-rik > lat. Aldricus [FD] ; cf. aussi Ouwerx, etc.

 

JG

Auwers

V. AD (Ad) et Ouders.

 

EV

Auwers

zie Hauwere, Auwerijckx.

 

FD

Auxenfans

Nom composé au pluriel avec la préposition à marquant la filiation, cf. Desenfan(t)s.

 

JG

Auxenfans

zie Desenfants.

 

FD

Auzat

1. Proven. Loc. fr. — 2. V. AD  (Az.).

 

EV

Auzat

Auzas: PlN Auzat (Ariège, Puy-de-Dôme).

 

FD

Auzins

Letse EN (PDB).

 

FD

Auzou(x)

zie Asou.

 

FD

AV--(e)au(x)

-et.   1.   V.   Aval, Havée. — 2. V. ABA.

 

EV

Ava(e)rt

zie Havard.

 

FD

Avaert

V. ABA.

 

EV

Avalosse

(NF de la région de Durbuy et Marche). 1817 «Avalosse» Namur (GeneaNet); p.-ê. à rapprocher de l'anc. fr. Avalais 'habitant de l'Avalterre' [= Pays-Bas ou région de Cologne], cf. 1279-81 «Jehans Avalois» ComptesMons, 1289 «Gerars li Avalois» CensNamur.

 

JG

Avanture

zie Aventure.

 

FD

Avart

Avau, Avaux (1780 «Jean-Baptiste Avaux» Charleroi),

 

JG

Avau(x)

Aveau, zie Hauweel.

 

FD

Ave

zie Havet.

 

FD

Aveau

Avet, cf. Havart, Havaux, Havet.

 

JG

Avelange

cf. Havelange.

 

JG

Avelange

zie Havelange.

 

FD

Aven(ne)

zie Haeven.

 

FD

Avenel

Profess.   Mardi,    d'avoine. (Aveine, «Avoine". Dialecte). N°"

50, 131, 165.

 

EV

Aveniere

Advenier: BerN. Ofr. avenier: haverkoopman. 1281 Robbertus Aveniers, Camphin (HAES. 1957,77).

 

FD

Avenière

-iere. Fém. de l'anc. fr. avenier 'mar­chand d'avoine', cf. 1281 «Robbertus Aveniers» Camphin (Nord).

 

JG

Aventin

Anc. prénom d'après le nom de saint Aventin (honoré surtout dans le Midi), lat. Aventinus.

 

JG

Aventin

Patr. Lat. HN Aventinus.

 

FD

Aventure

Avanture: Mnl. aventure: het gebeurde, voorval; lot, geluk, kans. Maar wellicht te begrijpen als aventuurre, nomen agentis bij het ww. aventuren: wagen, ondernemen, op avontuur uitgaan. Vgl. D. Abenteu(r)er, volgens BRECH. een rondtrekkend koopman. Zie ook Fr. Laventure, -urier. 1239 Aelis Aventure, Atrecht (NCJ).

 

FD

Averals

zie Haverals.

 

FD

Averbeek

-beke, -beck, van Averbek(e), zie (van) Haverbeke.

 

FD

Averberghe, van

Reïnterpretatie (NE) van Van Haverbeke.

 

FD

Averbode, van

PlN Averbode (VB). 1255 Mychaelis de Averbodio, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Averbuh

Awerbuch, Averbouch: Ndd. aver: over. Naar de woonplaats over, voorbij de beuk.

 

FD

Avereyn

-eijn, -ein, zie Ouvrein.

 

FD

Averhals

zie Haverals.

 

FD

Averill

zie April.

 

FD

Averland

cf. Haverland.

 

JG

Averland

Proven.    1.    Haverland. «Champ d'avoine". — 2. Everland

,,Propriété du sieur Evert ou Ebur" ou ,,Champ du sanglier".

 

EV

Averlant

zie Haverland.

 

FD

Avermaet(e), (van)

Avermate, zie (van) Havermaet.

 

FD

Avermaete

Nom d'origine : Havermaat, à Zèle (FlOr).

 

JG

Avermate

Proven. Dép. Zele.

 

EV

Avero(et), van der

- Avero(ot), - Averoven, zie van der Avoort.

 

FD

Avert, van der

zie van der Avoort.

 

FD

Avesaat(h), (van)

Avezaat: PlN (Kapel-)Avezaath in Tiel (G), (Kerk-)Avezaath in Buren (G): 850 Avasati. De zate of woning van Avo (LNT).

 

FD

Avet

Avez, zie Havet.

 

FD

Avet

Avez. Var. de Havet?

 

JG

Avettant

Avidon. V. ABA.

 

EV

Avignone

zie Davignon.

 

FD

Avijle, van den

van den Avyle: Wsch. dial. uitspr. van Van den Aweele.

 

FD

Aviron

zie Haveron.

 

FD

Avognon

zie Davignon.

 

FD

Avoiron

Proven. Aveyron. Loc. fr. N° 77.

 

EV

Avoiron

zie Haveron.

 

FD

Avon

Proven. Loc. fr.

 

EV

Avon(d)stondt

Avondtstondt: BN voor iemand die van de avond houdt of 's avonds op een of andere manier actief wordt. Vgl. Avonts.

 

FD

Avon(s)

1. PlN Avon (o.m. Seine-et-Marne). - 2. Zie Avonts.

 

FD

Avond, van den

van den Avont, van Avondt, Avonde, Avon(t)s, Avondts: 1. BN naar het tijdstip. Vgl. Middag, Middernacht, D. Abend, Feierabend. 1455 Herman des Avendes, Kiel (DN); 1608 van

Avont, 1629 van den Avondt, Mech. (MERTENS); 1619 Rombout van Avont, Reet (MAR.). - 2. Een enkele keer is Avon(d)ts Metr., reïnterpretatie van Avens, gen. van Germ. VN Ava. 1454 Heynric Aven = Henric Avens = 1473 Henric Avonts, Gierle (MNT 270).

 

FD

Avonds

Avonts. Surnom (au génitif): néerl. avond 'soir, soirée'.

 

JG

Avonstond

N.  d'habitude.  Visiteur ou promeneur du soir.

 

EV

Avontroodt

Wsch. vertaling van de D. FN Abendroth, die volgens BRECH. meestal teruggaat op de PlN Appenrod(e). Zie Aptroot.

 

FD

Avoort, van der

- Avoirt, - Avoird, - Avo(o)rt, - Avro(e)t, - Avraux, - Aevroet, - Avero(e)t, - Avero(o)t, - Averoven, van Deravoirt, Verha(e)vert, Haverrot: PlN Ter Avoord: voorde, doorwaadbare plaats aan een waterloopje, een Aa, b.v. in Dworp, Neerheilissem, Retie (LIND. 1946', 34-35)-1368 van der Avoirt, Wechelderzande; i6e e. Godefridi de Avort, Weelde (VERB. II, 89,41). - Lit.: L. VAN DER AVORT, VS1991,39-43.

 

FD

Avort

Proven. Avoort (Dép. Dessel et Retie). N° 230. Synon. : Van-

der A(a)voort.

 

EV

Avoux

zie Hauweel.

 

FD

Avra(a)m

Avramides, -is, Avramovic(i): Patr. Bijbelse VN Abraham.

 

FD

Avraux, van der

zie van der Avoort.

 

FD

Avril

1. N. de circonst. Enfant trouvé ou né en avril. Nos 11, 301. —

2. Car.  phys. Avril, symbole du printemps. ,Jeunesse". Synon. : Avrill(i)en. — 3. Proven. Avril (Dép. Noville-les-Bois).

 

EV

Avril

1607 «Pierre Apvril», 1608 «Loys Avril» RPSpontin, 1782 «Augustin Avril» NPLouette; surnom: (enfant né en) avril, ou symbolisant le printemps, la jeunesse, le renouveau; cf. aussi April et Davril.

• Dérivé: Avrillon. Dimin. anthropon. en -on de Avril, non attesté dans le lexique gallo-roman; comp. l'anc. fr. avrilleus, avrillier FEW 25, 59-60.

 

JG

Avril

zie April.

 

FD

Avrillon

Afl. van Avril.

 

FD

Avro(e)t, van der

zie van der Avoort.

 

FD

Avrouin

Patr. Germ. VN ebur-win 'ever-vriend': Everuinus (MORLETI). 1236 Evruina feme Evruin, Atrecht (NCJ).

 

FD

Avyn

-ijn: 1. Patr./Metr. Afl. van Germ. VN Avo/Ava. 12e e. Avin femina; 1227 Avina, Cent (GN). - 2. Var. van Ovijn lijkt me niet uitgesloten, door voortonige klinkerversterking (vgl. Marcel < Moreel).

 

FD

Awans

Proven. Loc-Awouters. N.   de  bapt.  précédé  de qualificatif.   Oude   Wouters,   ,,Fils du vieux Gauthier".

 

EV

Awater

1. Dial. uitspr. van Ouwater; zie Oudewater. - 2. Dial. uitspr. van Awouter.

 

FD

Aweele, van den

zie van den Houweele. Awerbuch, zie Averbuh.

 

FD

Awoust

cf. Aou(s)t.

 

JG

Awoust

zie Aoust.

 

FD

Awouters

1. Patr. Br. dial. uitspr. van Oudewouter, ter onderscheiding van de j ongere Wouters. 1593 Léonard Auwouter, Herk-de-Stad; 1592 Jan Auwouter, Rummen (med. Lieve Awouters) = 1592 Jan Audewouters, Rummen (med. A. Stevens). - 2. Hypercorrecte vorm voor Ouwater, Oudewater. - 3. Evtl. hypercorrecte vorm voor Mnl. aweiter: wachter (vgl. Wouter/Weiter). 1352 kerssen ten aweite verborren...den ouden aweiters die voor alf oost wieken, Cent (GSB 70).

 

FD

Ax(e)macher

zie Assenmaker.

 

FD

Ax(l)er

D. BerN Achs(l)er: voerman, wagenmaker.

 

FD

Axel

Aksel, Aczel: 1. Patr. Zweedse vorm van de bijbelse VN Absalom. - 2. PlN Aksel (OV), Axel (Z). 1270 Michiel de Axle, pistor, Cent; 1272 Phylips van Axle, Axel (CG).

 

FD

Axelsson

Patr. Zoon van Axel.

 

FD

Axer

V. AD (Ak).

 

EV

Axters

1. V. Ekster. — 2. V. AD (Ak).

 

EV

Axters

den Exter, Exter(s), Dexters, Hekster: Mnl. en Wvl. axter: ekster. BN voor een babbelaar, praatvaar, die praat als een ekster. 1559 Jan Acxsterre, Ktr.(KW).

 

FD

Axwijk

PlN (NH).

 

FD

Ayden, van der

zie (van der) Heiden.

 

FD

Ayers

zie d'Haeyer(e).

 

FD

Ayette

V. Haie.

 

EV

Aygueperse

Proven. Aigueperse (Loc. fr.).

 

EV

Aymard

zie Aimart, Hémard.

 

FD

Aymé

-es. Sans doute cas-sujet de Aymon (qui suit) [JMP].

 

JG

Aymé

zie Aimé.

 

FD

Aymon

Aimont, -ond. 1545 «Jehan Aymont», 1579 «Aymond Besson» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. haim(on)-mund, ou bien anthrop. germ. agjô-mundo > Agimundus [FD].

 

JG

Aymon

zie Aimont.

 

FD

Aymond

V. AD (A).-

 

EV

Ayraud

-aut, zie Héraut.

 

FD

Azaert(s)

Azar(d), zie Hazaert.

 

FD

Azelart

Azelaire, zie (de) Haeseleer.

 

FD

Azendonck

zie van Hazendonk.

 

FD

Azevedo

zie Acevedo.

 

FD

Azijn

Azyn: BerBN van de azijnstoker of -handelaar. Vgl. D. Essig. ±1400 Gillis Ansijn, Dikkelvenne (CASTELAIN 2002).

 

FD

Azorne

Zie Asorne.

 

FD

Azou

cf. Asou.

 

JG

Azou

Zie Asou.

 

FD

21:51 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.