20/11/2012

A-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Arnaudin

Arnaudo, Arnedo: Patr. Rom. vleivormen van Germ. VN Arnoud.

 

FD

Arndt(s)

zie Aernout(s).

 

FD

Arnet

Armée: Patr. Dim. van Arnaud.

 

FD

Arnhem, (van)

PlN Arnhem (G). 1346 Wouter van Arnheem,Lv.(ICKX).

 

FD

Arnhold

zie Aernout(s).

 

FD

Arnone

zie Ernon.

 

FD

Arnou

Arnoud, Arnoul, Arnoult, Arnould, w. nam. Ârnou, Arnout, Arnouts (forme néerl.). 1281 «Johannem Arnoud» DettesYpres, 1295 «Arnouls li Candillons» ComptesMons, 14e s. «Arnouls li Normans» CensHuy, 1479 «Johan Arnoutz» Liège, 1612 «Martin Arnould» TerriersNamur; nom issu de l'anthrop. gémi, arn-wulf distinct de Arnaud, etc. (qui précède).

« Forme latine : Arnoldus, au génitif: Arnol-dy. 1474 «Arnoldus Arnoldi», «Henricus Arnoldi» PrincipLiège.

» Dérivés: Arnott, Arnotte. 1380 «Arnote dit Thonés de Verme» GuillLiège, 1575 «Jean Arnotte» BourgNamur. - 1356 «Arnoteau de Samont» FiefsLiège.

 

JG

Arnoud(t)

-out(s), -o(e)ts, -o(t), -ott(e), -oeyts, -oys, Arnould, -oul(t),

-ou(s), -ouw, -ou(l)x, -oe(s), Arnouat, Arnold(i), Arnold(t)s,

-ol(t)s, Arnoldus(sen), zie Aernout(s).

 

FD

Arnoys

Var. de Arnoudt, Arnoeyts [FD].

 

JG

Arns(t)

1. Patr. Var. van VN Ern(e)st. - 2. Korte vorm voor Van der Arnst. Naar een PlN. 1454 Henneken Heynens soen vander Arnst; 1496 Mathijs vander Arnst; 1502 Jan Arnstmans; 1543 Wouter Arnst, Zolder (VANB. 3). - 3. Var. van Arens, Arents

(metathesis st/ts).

 

FD

Arnstein

Aronstein: PlN Arnstein (HS, BEI, RP).

 

FD

Arnt(s)

Arntz(en), zie Aernout(s).

 

FD

Arntjen

Patr. Dim. van Arnt, Arend: Arnoud.

 

FD

Aroleyen, van

zie van Ackeleyen.

 

FD

Aron

Arron. Forme contractée de Aaron (nom biblique).

 

JG

Aron(s)

Aronso(h)n, zie Aaron.

 

FD

Aronsfrau

NF d'origine matronymique (= de la femme d'Aron) [JMP].

 

JG

Aronstein

zie Arnstein.

 

FD

Aroud

Arous: 1. Var. van Héraut i. - 2. Var. van Harou.

 

FD

Arouette

1. Car. mor. ,,Esprit voltairien" (D'après le N. de famille de Voltaire). — 2. Proven. Petit arroui (,,Canal d'irrigation." France).

 

EV

Aroz

1. Proven. Arois (Dép. Vyle et Tharoul). — 2. V. ARA.

 

EV

Arpigny

cf. Harpigny.

 

JG

Arpigny

Proven. Harpignies (N. de lieu fr.).

 

EV

Arpigny

zie Harpignies.

 

FD

Arquembourg

Metr. Germ. VN erkan-burg 'rein-burg': Ercamburg (MORLET I).

 

FD

Arquin

1426 «Jehan Arkin» TailleSoignies; sans doute surnom d'archer, comp. Arcq; moins probable, un surnom issu d'anc. fr. arquin 'étain d'antimoine' FEW 21, 43b.

 

JG

Arquin

Profess. ou Fonction. ,,Archer". N° 143.

 

EV

Arquin

zie Arkens.

 

FD

Arragon

cf. Aragon.

 

JG

Arragon

zie Aragon.

 

FD

Arras

Aras, Arrasse, Aarrass, Dar(r)as, D'Arras, Darraz, Dara(t), Darasse: PlN Arras, Ndl. Atrecht, hoofdstad van Artesië (Artois), nu van PdC. 1269 Ingerram dArras, Kales (GYSS. 1963,12); 1305 Gillot Darras = 1326 Gillot van Atracht, Ip.

(BEELE); 1418 Wulffaert Araetse, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Arras

Nom d'origine: Arras (PdC); cf. d'Arras.

 

JG

Arrazola de Onate

Sp. FN, die sinds ça. 1599 in de Zuidelijke Nederlanden voorkomt (Oost-Brabant 1982,64-70). 1724 Joannes Arrasola Deonate, Bs.; 1726 Engelbertus Aurelius Arajola D'Onate, Bg.

(MULVH).

 

FD

Arrebits

zie Arbeyt.

 

FD

Arreckx

zie Arickx.

 

FD

Arren(s)

zie Arryn.

 

FD

Arretz

zie Aarts.

 

FD

Arrie

zie Henri.

 

FD

Arrien(s)

zie Arien(s).

 

FD

Arrion

zie Henrion.

 

FD

Arron

cf. Aron.

 

JG

Arron

zie Aaron.

 

FD

Arrosoir

Fr. arrosoir, surnom de motivation obscurs.

 

JG

Arrotin

NF non attesté avant 1850, d'origine peu claire; sans doute dérivé en -ottin d'un nom en Arr-, comp. Henrotin ou Pirotin; ou bien dérivé en -in d'âne, fr. aroter 'se mettre en route', cf. aroté adj. 'à la poursuite de' Gdf 1, 405-6, comme surnom d'aventurier, de vagabond [MH].

 

JG

Arroy

Var. de Harroy; ou anc. fr. aroi, arroi [terme très polysémique] 'équipement (de guerre), engins de pêche, vêtements, équipage, manière d'être, etc.'? Cf. aussi Harroy.

 

JG

Arryn

-ijn, Arren(s): Patr. Vleivorm van Arnoud of Adriaan.

 

FD

Ars

 (NF hennuyer). 1546 «Lambert Ars» Bourg-Namur; probabl. forme réduite du NF flam. Aarts, Arts, génitif de Aert < Arnoud. - Cf. cependant 1279-81 «Jehans li Ars cambiers» ComptesMons, surnom qui pourrait être basé sur pic., rouchi ars 'vif, subtil' (Hécart 38a) [MH].

 

JG

Ars

V. ARA.

 

EV

Ars

zie Aarts.

 

FD

Arschoop

zie Ascoop.

 

FD

Arschoot

Arschodt, van Arschot, van Arscoot, zie van (der) Aerschot.

 

FD

Arslijder

Arslyder: Vondelingnaam. Seraphinus Arslyder werd op 14 mei 1849 in Cent gevonden (med. Tuur Struyve).

 

FD

Art

Arte. 1689 «Jean Arte» DénLierneux; anc. prénom Art [avec -t prononcé] < Arnoud.

 

JG

Art

zie Aarts.

 

FD

Art(e)

zie de Harde.

 

FD

Art(e),

Arts,    Arzens,    Art(h)-

-au(lt), -els, -ul, -us. V. HARD.

 

EV

Art, van

zie van der Aerden.

 

FD

Artaud

zie Harteel.

 

FD

Arteel

Artels, zie Harteel.

 

FD

Arteman

Peut-être var. de Hardeman, comp. all. Hartmann.

 

JG

Arteman

zie Hardeman.

 

FD

Arteschene

zie Harteschene.

 

FD

Artesoone

zie Artisson.

 

FD

Artevelde, van

zie van Ertvelde.

 

FD

Artha

zie Harteel.

 

FD

Arthau

Var. de Hartaud, de l'anthrop. germ. hart-wald.

 

JG

Artho:

Kan een spelling zijn voor Arthau.

 

FD

Arthur(s)

Art(h)us: Patr. Keltische VN, dankzij de Brits-Keltische romans (Artussage) al vanaf de eerste helft van de 13e e. op het vasteland verspreid: Voppin filius Arturs, Evergem (GN). 1276 Jehans Artus, Rijsel (SPL); 1308 Artur Batin, Ip.(BEELE); 1391 van Arture van Caloen, Har.(DEBR. 1970).

 

FD

Arthus

Artus. 1279-80 «Pieres Artus de Valenchienes» RegTournai, 1540 «Artus, cens-seur de la Motte» Havinnes, «Artus Paret» Mourcourt, 1607 «Artus Pacquo» BourgNa-mur; forme médiévale de Arthur, nom épique popularisé par la légende du souverain légen­daire du cycle breton de la Table ronde (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 46-47).

 

JG

Artiel

Artielle. Forme romanisée du NF flam. Arteel. Harteel? Ou bien surnom: anc. fr., moy. fr. orteil 'orteil' < lat. articulus FEW 25, 375a?

 

JG

Artiel(le)

zie Harteel.

 

FD

Artig(u)e(s)

Proven.     .Jachère"

L.D. N° 238.-

 

EV

Artig(u)es

Fr. PlN uit Lat. artica: braakland (DNF).

 

FD

Artige

(NF importé). Nom d'origine: Artiges, à Bourg-Lastic (Puy-de-Dôme) ou Lartige, à St-Léonard de Noblat (Haute-Vienne), etc. [JPCh].

 

JG

Artisien

1365 «Jehan Artisien» TailleMons; ethnique: artisien, habitant de l'Artois; ou bien monnaie d'Artois. Cf. aussi Lartésien.

 

JG

Artisien

Lartizien, Lartésien: Artesiër, iemand uit Artesië (Artois). 136 e. Gobert L'Artésien, Laon (MORLET); 1339 Jehan Lartisien, Dk. (TdT).

 

FD

Artisson

Artesoone: Patr. Zoon van Arthus, Arthur, de koning uit de graalsage.

 

FD

Artman(n)

zie Hartmann.

 

FD

Artois

Artoos (forme néerl.). 1365 «Jehan Artois vakier» TailleMons; nom de région: Artois, cf. Dartois, etc.

 

JG

Artois

Artoos, Dartois, -oit, -oy, D'Artoi(s), D'artoi(s), Darthois,

-oit: Artois, Ndl. Artesië, streek genoemd naar de Gallische volksstam van de Atrebates. Oud graafschap in NF, dat in de 12e e. deel uitmaakte van het graafschap Vlaanderen, maar in 1223 aan de Franse kroon werd gehecht. 1345 Jehans Dartois, Dk. (TdT); 1473 Mannuel Artoys, Lier (FRANS6).

 

FD

Art--ois

-oos. Proven. Artois (Anc. province  fr.).      217.

 

EV

Artoisenet

1771 «Pierre-Joseph Artoisenet», notaire à Jodoigne (BrW); p.-ê. dimin. d'anc. fr. artoizon 'teigne' (nombreuses var. désignant divers insectes), cf. notamment moy. fr. artoisonné, lorr. artisonné 'piqué par les vers, rongé par les teignes' FEW 13, 122b.

 

JG

Artoos

cf. Artois.

 

JG

Artot

1. V. Artois. — 2. V. HARD.

 

EV

Arts

cf. Aerts.

 

JG

Arts

zie Aarts.

 

FD

Artselaer, van

zie van Aertselaer.

 

FD

Artus

Arthus: Patr. 1. Latinisering van A(a)rt, Arnoud. 1587 Artus Stamelaert van Uden = Aert van Uden, Aw. (TNTL XXXVI, 72); 1618 Artus Verspouwen = 1609 Aerdt Verspouwen = 1610 Arnoldus Verspouwen; 1628 Artus Antonissen = 1636 Aert Ant., Aarts. (MAR.). - 2. Zie Arthur.

 

FD

Artus

cf. Arthus.

 

JG

Artz

zie Aarts.

 

FD

Arveng

-ent, -ant, zie Harveng.

 

FD

Arvent

Arveng, cf. Harven(g)t.

 

JG

Arvicus

 (Sans doute NF d'origine française). Peut-être d'une forme latinisée à la Renais­sance, d'un NF germ. du type hari-wic.

 

JG

Arwegen, van

zie van Herwegen.

 

FD

Arycz

zie Arickx.

 

FD

Arys

cf. Arijs.

 

JG

Arzé

cf. Harzée.

 

JG

Arzée

zie Harzée.

 

FD

As(ch), (van)

(van) As(s)che, van As(s)chen, van Assch, van Aschte, van Ass(en), van Aasche, van Hassche: 1. PlN As (L), vroeger Asch. 1448 Ghysen van Asch, Ht. (A. GHYSEN). - 2. PlN Asse (VB): 1159 Asche (TW). 1154 Julianus de Asca, Cent (GN); 1339 Claes van Assche, Bs. (OSTYN). - 3. Verspreide PlN (ten) Assche(n): es(boom). 1377 Calle van Hasschen = 1378 Calle van Asschen, Ktr.; 1398 Heinry van den Asche, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

As, (van)

zie van Asch.

 

FD

Asaert

Asa(rd), zie Hazaert.

 

FD

Asbeek

Asbeck: PlN in Asse (VB). 1410 Jan van Asbeke, Asse (LIND. 1952,86).

 

FD

Asbil

Afstammelingen van 1598 George Asball, Devonshire (PDB). Misschien uit Ashpole < Archbolt, Archibald.

 

FD

Asbil

Ascher. V. AD (Az et Ak).

 

EV

Asbroe(c)k, van

van Asbrouck, Asbroucq: 1. PlN Assebroek (WV). 1070 Yda de Asbroch (DEBR. 1980'); 1293 Bauduins d'Arsebrouch (ROBI). – 2. PlN Asbroek (L). - 3. Verspreide PlN Asbroek, d.i. es(se)broek: moeras waar essen groeien, b.v. 1264 bi den Asbrouke, Meigem (ROMBAUT127). 1325 Yoes van Assebroec, Haasdonk (FLW); 1361 Clarissie filie Henrici van den Asbroec = 1365 Clarissia van den Haesbroke = 1372 Clarissie de Aschbroeke, At. (C.BAERT). - 4. Zie Van Haesebroek.

 

FD

Ascar

Patr. Germ. VN ask-hard 'es-sterk'.

 

FD

Ascher

Asscher: D. afl. van Asche, Esche: es (BRECH.).

 

FD

Aschinberg

Proven.   1.   Assenberg. ,,Colline des cendres". — 2. ,,Colline du sieur Aquin".-

 

EV

Aschman

As(se)man, Asma(n): Afl. op -man van Van (den) Assche of Van As(ch). 1270 Jacob Ascheman, Heinric Ascman, Cent (CG); 1370 Henricus Asman, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Ascoop

Arschoop: Verspreide PlN. Mnl. ascoop: ashoop, hoop as. 1295 Joh. de Hasscope, Laarne; 1323 Gérard van Asscope, Cent (GYSS. 1971,38); 1304 Coppin Aschop; 1376 Jacop van den Aschope,Ip.(DFI).

 

FD

Ascoop

Nom d'origine: moy. néerl. ascoop 'tasde cendres', fréquent en toponymie flamande [FD].

 

JG

Ascot, van

zie van (der) Aerschot.

 

FD

Ascrawat

zie Lescroart.

 

FD

Asendonck

zie van Hazendonk.

 

FD

Asfeldt, van

zie van Asveld(t).

 

FD

Ashman

E. BerN van de schipper (COTTLE). 1275 Robert Asheman, Suffolk (REANEY).

 

FD

Ashton

Verspreide E. PlN.

 

FD

Asma(n)

zie Aschman, Assmann.

 

FD

Asmodé

Asmodee is een van de namen van de duivel; de duivel van de onreine liefde, huwelijksduivel, verstoorder van het huwelijksgeluk, deugniet (joods).

 

FD

Asmus(z)

Assmus: Patr. Korte vorm van Gr. HN Erasmus. De Bredense familie Asmus heeft als stamvader °+1726 J. Bte. Conrardus Asmus, RavensteinNB(PDB).

 

FD

Asnong

Onduidelijk. PlN Asnon (G)? De Limburgse FN Asnong werd in de ige e. Asnon gespeld en in de 176 e. Asno (VS1983,209). 1677)05. Asnong, Meldert.

 

FD

Asnot

-od: Dim. van Ofr. asne: ezel?

 

FD

Asorne

Azorne: Wellicht As ornes: Aux ormes, blj de lepen? 1776 J. J. Assornes, Akren (ICM).

 

FD

Asou

Azou, Auzou(x), Hausoul, Hauzoul, Lasou, Lazou: Patr. Rom. vorm van Germ. VN (h)as-wulf: Asulfus, Hasulphus (MORLETI). 1354 Andrieu Hazous, Dk. (TdT); 1645 Guyllaeme Hasou; 1771 Joannes Lasou, Deerlijk (KWI-II).

 

FD

Asou

Azou. 1354 «Andrieu Hazous» Tournai; nom issu de l'anthrop. germ. (h)as-wulf >lat Asulfus, Hasulfus [FD] ; cf. aussi Hauzoul.

 

JG

Aspaille, van der

zie van de Raspaille.

 

FD

Aspeculo

Lat. humanistennaam voor Van den Spiegel.

 

FD

Aspeel(e)

Asspeel, zie Hespel.

 

FD

Aspendius

Afl. van PlN Aspenden (NRW).

 

FD

Aspendius

Proven. Aspenbus (Dép. Reuland). N° 64.

 

EV

Asper(en), van

Haasper: PlN Asper (OV). 1160 Gozuinus de Haspere, Cent (GN); 1324 pro Johanne de Haspre, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Asperdt, van

PlN Aspert (G).

 

FD

Asperge

Surnom délocutif, d'après le psaume lat. Asperges me.

 

JG

Asperges

BN naar de kerkzang 'Asperges me'. Ook vondelingnaam. 1849 Aspergez, Glabbeek. De naam komt in de Aude al in de 176 e. voor (PDB).

 

FD

Asperlagh

Proven. 1.Asperlaag. «Partie basse de Asper" (Loc.). —

2.  Aspelare  (Loc.).

 

EV

Aspers

Asper, afl. van PlN Aspe: esp, b.v. in Piringen (ZIP). Vgl. D.FN Asper.

 

FD

Asperslag

Aspeslag(h), -slach, Aspe(r)lagh, Haspeslag(h), -slach, Hespeslagh: Adaptatie van PlN Asperschlag in Bergheim (NRW). 1695 Carel Haspeslach; 1734 Daniel Haspeslagh fs. Carel, Rumbeke (MARICHAL 32).

 

FD

Aspeslagh

-ach, Aspe(r)slag, Haspeslag, -agh, etc. Probabl. adaptation du NL Asperschlag in Bergheim (Eifel) [FD].

 

JG

Aspis

Mnl. aspis: adder. BN. Vgl. Fr. FN Aspi(c) (DNF).

 

FD

Aspoilden, van der

zie van de Raspaille.

 

FD

Assche(n), van

Assche, van Ass(ch), zie van Asch.

 

FD

Asscher

zie Ascher.

 

FD

Asscherick(x)

Patr. Germ. VN ask-rîk 'es-rijk, heersend'. 975 Ascricus, St.-L.-Houtem; 1072 Ascricus de Afsna (GN); 1270 Willem Asscheric, Cent (CG); 1301 f. Henrici Ascherics, Zeveneke (PRINCEN4).

 

FD

Asscherickx

V. AD (Ak).

 

EV

Asscho(d)t, van

zie van Aerschot.

 

FD

Asseau

Asselin, Asselot. 1280 «maistre Asse-lin» PolyptLiège, 1579 «Lambert Asselin» CartCiney; dérivé de l'anthrop. germ. Azzo, hypocor. de noms germ. en adal- ; cf. aussi Asset, Assez.

 

JG

Asseau

Asset, -ez: Patr. Rom. dim. van Germ. VN Azzo, een so-afl. van Ado. 1383 Jean Asset, Atrecht (MARCHAI 39).

 

FD

Assecour

zie Dachicourt.

 

FD

Assel

Patr./Metr. VN Assele uit Azilo/Azila, dim. van Germ. VN Ado. Vgl. Asselmans.

 

FD

Assel(t), van

zie van Hasselt.

 

FD

Assel, van

zie van Hasselt.

 

FD

Asselberg(h)(s), (van)

Hasselbergh: PlN Asselberg in Arendonk (A). 1420 Lauwereys Asselberch, Kontich (SELS); 1506 Wouter Asselberch, Aarts. (MAR.).

 

FD

ASSEL--berg(h)-e 

-berghs.    V. Hazel(aar).

 

EV

Asselbergh

Asselberghs. Nom d'origine: Asselberg, à Arendonk (Anv).

 

JG

Asselborn

-bourg, -bur, Dasselborne: PlN Asselborn (GH).

 

FD

Asselborn

Nom d'origine: Asselborn, à Bourscheid et Wincrange (G.-D. Lux.).

 

JG

Asseldonk, (van)

Assendon(c)k: PlN in Uden en Haren (NB). ± 1400 Joerdaen Arntssoene vander Asseldonck, Tilburg; 1436 Gheertruet van Asseldonck Joerdaens dochter, Den Bosch. -Lit.: M. VAN ASSELDONK, De naam Asseldonk. Van Vehchde totVeghd 6 (1986), 11-19.

 

FD

Asselier

PlN Asselier = Anlier (LX). Als migratienaam ook PlN in Asse (VB). 1110 Walterus de Anselir; 1400 Jan van Anselier, Asse (LIND. 1952,85); 1613 Fred. van Asseliers = 1617 Fredericus Asseliers, Schelle (MAR.).

 

FD

Asselijn

Asselin, Acellin, Hasselîn, As(s)ulin, Esseleyns, Esselen(s), Esselin(ckx), -ing: Patr. Vleivorm van Germ. VN Assele; zie Assel. 945 Azzelinus; 1124 Ascelinus de Suinarde (GN); 1283 Bertelot Asselin, Kales (GYSS. 1963,13); 1304 Lysbetthen van den Stene Esselins dochter, Mech. (HB 658); 1348 Heinrech Esselen, Bs. (PEENE1949).

 

FD

Asselman

1357 «Heinric Asselman» Gand; dérivé en -man du prénom Assele, de l'anthrop. germ. Azilo/Azila; ou bien var. de Hasselman, habitant d'Hasselt [FD].

 

JG

Asselman(s)

Hasselman(s): 1. Patr./Metr. Afl. van VN Assele; zie Assel. 1357 Heinric Asselman, Cent (CLM); 1477 Aernout Asselman, Tielt (R.O.). -2. Zie Hasselman(s).

 

FD

Asselo(o)t

zie Ancelot.

 

FD

Asseloos

Asselmans.    1.   V.   AD (Az.). — 2. V. Hazel(aar).

 

EV

Asseloos

zie (van) Ausloos.

 

FD

Assem, van den

zie van den Assum.

 

FD

Assemacher

zie Assenmaker.

 

FD

Asseman

zie Aschman.

 

FD

Assen, van

1. PlN Assen (D). - ï. Zie van Asch.

 

FD

Assenberg

zie Aszenberg.

 

FD

Assenbroek

PlN Assebroek (WV); zie Van Asbroe(c)k 1.

 

FD

Assendon(c)k

zie (van) Asseldonk.

 

FD

Assenheim(er)

PlN Assenheim (HS).

 

FD

Assenmaker,

-macker, Asse(n)macher, Ax(e)macher: BerN van de assenmaker, smid, wagenmaker.

 

FD

Assent

PlN (VB). 1351 Aleidi de Assent, Diest (CBB 57).

 

FD

Asserbe

Niet Fr. acerbe: bitter, maar As herbes: Aux herbes, met de kruiden. Vgl. Metten Biesen (BEELE), Assoignon(s), Aurousseau. BN voor de kruidenier.

 

FD

Asset

Assez. 1383 «Jean Asset» NécrArras; dimin. en -et de l'anthrop. germ. Azzo, hypo­cor. de Ado [FD]. - Secondairement, le NF Assez pourrait être un délocutif (expression favorite) [JMP].

 

JG

Asset

-ez, zie Asseau.

 

FD

Assi(s)

zie Assy(s).

 

FD

Assing

-ink: Patr. Afl. van de Germ. VN Adzo, Aszo, een -so-afl. van Ado.

 

FD

Assmann

-mans, Asman: 1. D. Patr. Vleivorm van Erasmus. 1516 Erasmus Clausbeck = Asmus C. = Asman C., Leipzig (BRECH.). - 2. Zie Aschman.

 

FD

Assoignon

-ons, Assognon. Sans doute surnom de maraîcher: fr. aux oignons, mais le NF est plutôt hennuyer et non liégeois (w. âs-ognons).

 

JG

Assoignon(s)

Assognon: As oignons, Fr. Aux oig­nons: met de uien. BN of BerBN. Vgl. Andjoen.

 

FD

Asson

Hasson: Patr. Rom. verbogen vorm van Germ. VN Adzo, Aszo (vgl. Assing). 1301 Johannes Gerardi quondam dicti Asson, Luik (SLLIII); 1384 Pierre Asson, Laon (MORLET).

 

FD

Asspeel

zie Aspeel(e).

 

FD

Assulin

zie Asselijn.

 

FD

Assum, van den

van den Assem: PlN Assum (NH).

 

FD

Assy(s)

Assi(s): Mfr. assis, Mnl. assise: accijns, heffing. BerBN van de ontvanger van accijnzen.

 

FD

Ast

1. Zie Van (den) Ast(e). - 2. D. FN Ast: tak. Vgl. Tack.

 

FD

Ast(e), van (den)

(van der) Ast, van (der) Hasten, van Haste, Verast: Een ast was een droogoven, een droogruimte in meekrapstoof of brouwerij. 1294 Willeme van den Aste, Bavikhove (DEBR. 1980); 1360 Willem van der Ast = 1374 Willem uter Hast,

St.-N. (FLW); 1400 Maertins huus van den Haste, Bg. (SIOEN).

 

FD

Astaes

N. de  bapt. d'orig. hellén. ,,A(na)stase",  Nos  70,   107.

 

EV

Astaes

zie Eustache.

 

FD

Astele, van

zie van Hassel(t).

 

FD

Asten, (van)

van Hasten: 1. PlN Asten (NB). 1497 Lambrecht van Asten, Den Bosch (HB 509). - 2. PlN Astene (OV). 1146 Gerardus de Hastin (GN).

 

FD

Aster, van

Var. van Van Achter (met wisseling cht/st, vgl. dial. moste = mocht)? Vgl. PlN 1142 Asterth < Achtert(GN342).

 

FD

Astérion

Patr. Vleivorm van HN Asterius? Asterion is ook de naam van een mythische koning van Kreta.

 

FD

Asteur

Peut-être anc. fr. haseteur 'joueur, brelandier' qui subsiste dans le pic. (Tournai, Valenciennes) asteux 'tricheur' (cf. BTD 20, 249); ou bien surnom délocutif, d'après w. asteûre 'maintenant', littér. à cette heure.

 

JG

AST--eur

-our.  Car.  mor.  Astor, Autour"   (Oiseau  de  proie).  N.

d'H. rapace. N° 288, 292. (Comp.: Busard, Buysaert).

 

EV

Asteux

Asteur, zie Dezoteux.

 

FD

Astgen

Patr. Dim. van Ast, korte vorm van Aster.

 

FD

Astie(r)

Fr. Patr. 1. Germ. VN ast-hari 'tak-leger': Astarius (MORLET I). - 2. Gr. HN Asterius (MORLET II). Astin, zie Augustinus.

 

FD

Astle

Zuidd. dim. van Ast: tak; zie Ast 2.1369 Rud Ästlin, Biberach (BRECH.).

 

FD

Astor(e)

Astorg(a): Zuidfr. Patr. A(u)storg, Gr. HN Eustorgius / Austorgius (DNF).

 

FD

Astruc

NF d'origine provençale, d'un nom de baptême prophylactique représentant l'occ. astruc 'chanceux, heureux' (Astor, 90).

 

JG

Asulin,

zie Asselijn.

 

FD

Asveld(t), van

van Asfeldt: PlN Asveld (Twente) (MVN1933,9).

 

FD

Aszenberg

Assenberg: D. PlN Aschenberg (SH, HS).

 

FD

Aszenfarb

D. BN Aschenfarb: askleurig.

 

FD

At(t)out

W. (N) adaptatie van E. FN Atwood (med. J.G.). Atwood: E. FN naar de woonplaats bij het bos 'at (the) wood'. 1243 Thomas Attewode, Somerset (REANEY).

 

FD

Atanasiu

zie Athanasiou.

 

FD

Aterianus

Humanistennaam.

 

FD

Atérianus

Ate-. Comme le NF n'est pas attesté avant 1817 (à Namur), sans doute nom d'en­fant trouvé, sous une forme latinisante.

 

JG

Aters

Patr. Antwerpse uitspr. van (W)outers.

 

FD

At--ets,

-its, -icks, -ickx, -os, -ys. V. ARA.

 

EV

Ath, d'

zie Dath.

 

FD

Athalin

Attalin, Atteleyn: Patr. Afl. van Germ. adelnaam, met verscherping. Adtelinus (MORLET I). 1779 JJ- Atteleyn, Bambeke (VERGR. 1972,23).

 

FD

Athanasiou

-ssiou, Atanasiu, Attanasi(o): Patr. Gr. HN Athanasius 'onsterfelijk'.

 

FD

Atisy

Attisy (NF de la région de Bornai et Durbuy). Peut-être surnom de sens moral dérivé d'anc. fr., pic. alisier 'attiser, allumer le feu', mais ausi 'exciter, provoquer' FEW 13/1, 358.

 

JG

Atkins(on)

Patr. E. dim. van Germ. VN Ado of bijbelse VN Adam. 1191 Adekin filius Turst, Norfolk (REANEY). Vgl. Atquet.

 

FD

Atlas

Surnom d'homme fort d'après le nom de héros Atlas?

 

JG

Atlas(s)

Mnl. atlas: oosterse zijden stof.

 

FD

Atout

Attout. Adaptation fr. du NF anglais Atwood, famille représentée à Namur et dont certains ont repris le nom anglais (comm. A. Lanotte).

 

JG

Atquet

Patr. Rom. dim. van Germ. VN Ado. Vgl. 1246 Adekins Clos, Atrecht (NCJ). Vgl. Atkins.

 

FD

Attalin

zie Athalin.

 

FD

Attanasi(o)

zie Athanasiou.

 

FD

Attar(d)

Atta(s): Patr. Rom. vorm, resp. LU W. op -a, van de Germ. VN Adehardus (MORLET I), met verscherping d/t zoals in Atten.

 

FD

Atteleyn

zie Athalin.

 

FD

Atten

Attema: Patr. Atten is de verbogen vorm of afl. van Gertn. VN Ado, een korte vorm van een adel-naam. Attema is een Friese afl. Atto, Atin (Fm.). 819 At(t)inus = Adinus (GN).

 

FD

Attenberger

PlN Attenberg (BEI, NRW).

 

FD

Attenelle

1676 «Jacques Attenelle» RuageAth; surnom: forme fém. (avec assimilation nt > li) de w. (Mons) antniau 'mouton âgé de plus d'un an'FEW 24, 613b. - Bibliogr.: J. Herbil-lon, Les NF Absil, Attenelle, Aupaix, VW 50, 1976, 237-9.

 

JG

Attenelle

BN. Vrl. vorm van Pic. antniau: schaap van meer dan een jaar (VW1976,238). 1695 Carolus Attenelle, Hanay; 1714 Ignatius Attenel, Aat (MULVII).

 

FD

Attenelle

Proven. A Ternelle (Dép. Eupen) .

 

EV

Attenhoven, van

PlN Attenhoven (VB) en in Holsbeek (VB). 1324 Katherine de Attenhove, Anderlecht (PEENE1949).

 

FD

Attenrode, van

PlN Attenrode (VB) of Hertenrode bij Diest (VB). 1446 Rutten van Attenrode...opten Attenrodeberch, Diest (CLAES 1983, 152).

 

FD

Atterberg

Proven. ,,Collline de l'Ha­ter" (Haterbeek, Dép. Aarschot).

 

EV

Attert

Atterte, w. (Bastogne) Âtèrt '. Nom d'ori­gine: Attert, près d'Arlon (Lx); cf. aussi Hatert(e).

 

JG

Attert(e)

Hatert(e): PlN Attert (LX).

 

FD

Atton

Patr. Var. van Adon, met verscherping (vgl. Attard).

 

FD

Attout

Proven.   Ath   (Loc.),   avec suff.   régional   -ou(t),    d'origine.

N° 211.

 

EV

Atyn

1. Patr. Vleivorm van Germ. VN Ado; zie Atten. - 2. Evtl. var. van Wattyn.

 

FD

au(l)ne.

N.    d'arbre.   

 

EV

Aubain

zie Aubin.

 

FD

Aube

BN Fr. aube: dageraad. Vgl. Dagraed.

 

FD

Aubé

Patr. Aubet, dim. van Aubert.

 

FD

Aubecq

Aubeeck, Obeck: PlN Albeke (Aubecq) in Vloesberg (H) of Aalbeke (WV). 1243 Woytinus Aubech (GN).

 

FD

Aubecq

Nom d'origine: Aubecq, à Flobecq et Ghoy (Ht).

 

JG

Aubel, (van)

PlN Aubel (LU). 1302 Odilia beghina de Aubele, LU (AVB).

 

FD

Auberg, van

1. PlN Aubers bij Rijsel: 1178 Oberch; 1492 Auberch (DFI). - 2. Zie Hoberg?

 

FD

Auberge

Alberger: Afl. van Ofr. alberge: herberg. Herbergier, waard.

 

FD

Aubert

-er, Aubier. 1265 «Aubers» CartOrval, 1280-81 «Mahiués Aubiers» RegTournai, 1289 «Aubers de Faus» CensNamur, 1295-1302 «Aubers li Vaaseres», «Pieres Aubers» ImpôtArtois, 1472 «Jehan Aubert» DénLaro-che, 1514 «Anthoine Aubert» BourgNamur, 1524 «le filz Aubier» DénStavelotMy; NP issu de l'anthrop. germ. adal-behrt, d'où est issu aussi le prénom Albert; Aubier en est la forme w. ou pic. avec diphtongaison (comp. Hubiet, etc.).

Dérivé: Aubertin. 1280 «Aubertin fil Lar de la compagnie Aubert le Scot» DettesYpres, 1283 «Aubertins» CartOrval, 1472 «Pieron fil Aubertin» DénVirton, 1588 «Nicolas Auber­tin» = 1598 «Nicolas Albertin», 1619 «Jean Albertin» BourgDinant; dimin. en -in du pré­cédent. - Bibliogr. : P. de Saint Hubert, La famille Aubertin de Dînant, IdG 24, 1969, 267-271.

 

JG

Aubert(in)

Obertin, Auburtin, Aubertot, Aub(i)er, Audebert, Audibe(r)t, Audoubert, Haubert: Patr. Rom. vorm Aubert (en dim. op -in, -ot) van Germ. VN ald-berht'oud-schitterend': Aldebertus (MORLET I). 1276 Jakemes Aubretins, Atrecht (NCJ); 1294-8 Julien Aubiert=J. Aubert=J. Aubers, Kales (GYSS. 1963,13); 1296 Aubers li Vaaseres, PdC (BOUGARD).

 

FD

Au--bert(in)

-vly,   -brion,   -bry. V. ADAL.

 

EV

Aubignat

PlN Aubignas (Ardèche).

 

FD

Aubin

1265 «Henris li fius Aubin» CensNamur, 1528 «la vefve Aubin» DénHouffalize; dérivé en -in du thème de Aubert ou bien dérivé de Albinus ou Albanus.

• Dérivé: Aubinet, Abinet, w. (Bastogne) Âbinèt. 1522 «Genon Abinet d'Andrimont» La Gleize, 1544 «Henry Aubinet» Dén­StavelotMy, 1552 «Abinez de Court» La Gleize, 1593 «Aulbinet le cuisinier» = «Aubi­net Le keux» AnthrLiège, 1659 «Pire Abinet» DénSalm.

 

JG

Aubin

Aubain, Aubinau, A(u)binet: Patr. Vleivorm van Germ. VN Aubert of van Lat. HN Albinus. 1393 Gobert Aubinet, Laon (MORLET).

 

FD

Aubineau

V. Albinus.

 

EV

Aubly

Var. de Aubry?

 

JG

Aubœuf

1294 «Michiel au bues» Picardie; surnom de propriétaire de bœuf (comp. le suivant), éventuellement aussi nom d'enseigne.

 

JG

Aubray

Aubrée, Aubrey, Obéré: PlN Auberaie: plaats waar abelen, witte populieren staan (DNF).

 

FD

Aubrebis

(D')Aubreby, D'Auxbrebis: BN Aux Brebis: met de ooien, met de schapen. BerBN voor de herder of BN naar het uithangbord. 1544 Benoit Aubrebis, Namen-Aw. (AP).

 

FD

Aubrebis

Aubreby. 1601 «Michel aux Brebis l'aisné», 1619 «Michiel aux Brebis» Bourg­Dinant, 1603 «Marie aux Brebis», 1633 «Jean aux Brebis» Aubrives (Ardennes), 16e s. « Perpette az brebis », 1648 « Perpète aux Brebis» Dorinne, 1685 «Agnès Aubrebis» RPSpontin; nom d'une célèbre famille dinan-taise de marchands batteurs de cuivre déjà attestée au 13e s. (cf. A. Soupart, Auxbrebis: famille dinantaise et mosane d'Aubrives à Liège, XIIIe-XIXe siècles, Cerfontaine, 2002, 120 p.), sans rapport apparent avec un surnom de berger; cf. aussi d'Auxbrebis, etc.

 

JG

Aubrion

-iot, cf. Aubry.

 

JG

Aubroeck

Audebrox: PlN Oudenbroek in Ronse (OV), Aubroek in Moerzeke (OV). 1308 Rasses del Oldenbruech, Ronse (LENOIR).

 

FD

Aubrun

Surnom marquant la filiation: ellipse de (fils) au brun.

 

JG

Aubry

Abry, Haubry. 1279-80 «Aubris li Tainteniers» RegTournai, 1293 «Abri de Bailluel», 1324 «Fierait Aubry», Comptes-Mons, 1358-59 «Vinchiens Aubris» Polypt-Ath; nom issu de l'anthrop. germ. alb-ric. « Dérivés: Aubrion. - Aubriot. Cf. égale­ment Brion, Briot.

 

JG

Aubry

Laubry, Aubrion,-iot, Obry, Obri(e), Abry, Haubry, Haubruye: Patr. Rom. vormen van Germ. VN alb-rîk 'elf-machtig'; Ndl. Alverik. Aubrion, -iot zijn vleivormen. Oberon is de elfenkoning. Albericus, Alvericus (MORLET I, GN). Zie ook Alfrink. 1296 Aubris Douces; Grars Aubris, PdC (BOUGARD); 1340 Jehan Aubri, Valencijn; 1370 Hugues Aubriot, Parijs (CCHt).

 

FD

Auburtin

zie Aubert(in).

 

FD

Auchain

Nom d'origine: Haulchin (Ht).

 

JG

Auchain

PlN Haulchin (H).

 

FD

Auchedé

zie Hocedez.

 

FD

Auchet

Patr. Var. van Aucher, Rom. vorm van Germ. VN al-hari 'heiligdom-leger': Alcher(i)us, Aucherius (MORLET I). 1246 Gerart Auchier, Comp. (MORLET).

 

FD

Auchet

Var. de Aucher, de l'anthrop. germ. alah-hari > lat. Alcher(i)us, Aucherius [FD].

 

JG

Auci

zie Dhaussy.

 

FD

Auclerc

Auclert, Auclair: Zoon van Leclerc.

 

FD

Aucock

Alacoque, Al(l)cock: Au Cocq: met de haan (vgl. Aubrebis). BN, wellicht naar het uithangbord. 1257 Willaume a Cokes; 1306 Peronne d'Aucoch, Atrecht (NCJ).

 

FD

Aucoin

Au Coin: op de hoek. Naar de woonplaats.

 

FD

Aucouturier

Surnom marquant la filiation: ellipse de (fils) au couturier.

 

JG

Aucouturier

zie Couturier.

 

FD

Aucremanne

Verfransing van Ackerman. Vgl. Ockerman 2.

 

FD

Audaert

Audard: Patr. Germ. VN ald-hard 'oud-sterk': Aldhard (MORLET I).

 

FD

Audag

zie van Oudenhage.

 

FD

Audain

Audin. Cas-régime du prénom fém. Aude.

 

JG

Audain

Zie Audin.

 

FD

Audebert

zie Aubert.

 

FD

Audebrox

zie Aubroeck.

 

FD

Audefroy

Haufroid, Offroy, Offrais, Auddifret, -ed, Odufré, -fre, Auffret: Rom. vorm van Germ. VN ald-frid 'oud-bescherming, vrede': Aldefredus (MORLET I). 1272 Oede Audefroy, Atrecht (NCJ);

1286 Audefroi Louchart (ROBI); 1352 Colard Audefroy, Dowaai (CLMII).

 

FD

Audegon(d)

zie (van) Aldegonde.

 

FD

Audekerk(e), van

van Audekercke: PlN Oudekerk in St.-Martens-Lierde (OV), Oudekerke in Rummen (VB).

 

FD

Audemar(d)

Patr. Germ. VN Audamar; zie Omer.

 

FD

AUDEN-

-aerde, -aert. Proven. Loc.

Audenarde et L.D.-

 

EV

Audena(a)rde

-aerde(n), -aeren, -a(e)r(d)t, (van), zie van Oudenaerde.

 

FD

Audenaerde

Audenaert. Nom d'origine: Aude-narde, Oudenaerde (FlOr).

 

JG

Audenhage, van

-haege(n), zie van Oudenhaege.

 

FD

Audenhove(n), van

zie van Oudenhove(n).

 

FD

Audenhuyse, van

zie van Ouwenhuysen.

 

FD

Audenro(e)de, van

PlN Oude Rode: oud gerooid terrein. Vgl. Aldenrade (NRW), Altenrade (SH), Altenrath (NRW), Altenrode (NS).

 

FD

Auderaa, van der

zie van der Ouderaa.

 

FD

Audergon

zie Aldegonde.

 

FD

Auderit(t)

zie Audry, Ouderits.

 

FD

Audestrade, van

zie Haustraete.

 

FD

Audeva(e)rt

Audouard: Patr. Germ. VN ald-ward 'oud-bewaarder': Alduardus (MORLETI). 14e e. Perrot Audouart, St-Thibaut (MORLET). Of= Odoard.

 

FD

Audeval

Fr. FN Haudeval: op de hoogste plaats van hetdal(DNF).

 

FD

Audeval

Probabl. nom d'origine à rapprocher du NF fr. Haudeval, expliqué par "(maison située en) haut du val" (Morlet 502).

 

JG

Audez

Audet. Dimin. d'un anthrop. germ. en ald- (cf. ci-dessous).

 

JG

Audez

Patr. Audet, dim. van Germ. ald-naam.

 

FD

Audiart

Dérivé du thème de l'anthrop. gémi. Audo, Odo.

 

JG

Audiart

Patr. Afl. van Germ. ald-naam; vgl. Audibert.

 

FD

Audiau

Patr. Pic. vorm van Germ. VN ald-wald 'oud-heerser': Aldaldus (MORLET I).

 

FD

Audiau

Var. de Audiart ou anthrop. germ. Aldal-dus [FD].

 

JG

Audibe(r)t

zie Aubert.

 

FD

Audibert

Audibet. Nom issu de l'anthrop. germ. ald-behrt (Morlet 55).

 

JG

Audiens

zie Oudejans.

 

FD

Audier

Od(d)ie, Ody, Oudit: Patr. Rom. vorm van Germ. VN ald-hari 'oud-leger': Aldarius, Aldiers (MORLET I).

 

FD

Audiffret

zie Audefroy.

 

FD

Audin

-ain, -inet, Haudin, Hodin: Patr. Rom. vleivorm van Germ. ald-naam, zoals Audebert, Audaert.

 

FD

21:53 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.