20/11/2012

A-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Alenbergh

-bergs, zie Alberg(s).

 

FD

Alençon

d'Alencon, Dalançon: PlN Alençon (Orne).

 

FD

Alençon

Nom d'origine: Alençon (Orne).

 

JG

Alençon

Proven. Ville fr.

 

EV

Alenis

zie Alenus.

 

FD

Alentyn(s)

-eijns, zie Allentin.

 

FD

Alenus

Ale-, Alénis. NF limbourgeois issu de la latinisation d'un nom anglais «John Allen, alias Joannes Alen, alias Joannes Alenus» na­tif de Londres, étudiant à l'Université de Louvain en 1520 et qui s'installa dans le comté de Looz (comm. W. Alenus). - Bibliogr. : W. Alenus, Bijdrage toi de geschiedenis van de familie Alen van de Herk-de-Stad, alias Alenus (xvi''e eeuw), Herk-de-Stad, 1979.

 

JG

Alenus

Alenus, Alenis, Alenis: Latinisering van Alen. 1520-78 Andries Alen alias Alenus, Herk-de-Stad-Ht. - Lit. : W. ALENUS, Bijdrage tôt degeschiedenis van de familie Akn van Herk-de-Stad, alias Alenus (XVlde eeuw), Herk-de-Stad, 1979.

 

FD

Alépée

1306 «Watiers al Espee» Ypres; sur­nom: fr. à l'épée; comp. Alglave.

 

JG

Alépée

BN à l'épée: met het zwaard. Vgl. Alglave. 1280 Johannes cum Gladio; 1306 Watiers al Espee; 1326 Coppin met den Swerde, Ip. (BEELE).

 

FD

Aler(s)

Allers, Ahlers: 1. Patr. Germ. VN adal-hari 'adel-leger': Adelherus (MORLETI). - 2. Uit Alaerd(s). 1669 Mart. Alers, Aw. (AP).

 

FD

Ales

zie Alofs.

 

FD

Alessio

zie Alex.

 

FD

Aleven

Zie Alvin.

 

FD

Alewa(e)ters

Aelewaters, Allewaters, Haelwaeters, Haelewa(e)ters, Halewa(e)ters: BN van de water-haler, waterdrager, wellicht ten behoeve van een badstoof. 1345 Lambert Halewatre, Ip. (PSM). De FN werd later verward met Allewaert: 1650 Haelwaters = 1676 Alewaerts, Mech. (MERTENS).

 

FD

Alewaerts

zie Allewaert.

 

FD

Alewaters

V. Aal.

 

EV

Alewijnse

zie Halewijn.

 

FD

Alex

Alexe, Alexis, Alessi(o): Patr. Gr. HN Alexi(u)s. 1281 Grieta Alexis, Ip. (BEELE).

 

FD

Alexander

-d(e)re, Aleksand(e)r, Alejandre, L'Alexandre: Patr. Gr. VN Alexander. In Vlaanderen al in 1158 (GN). 1324 Alexander... capellanus, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Alexand--er

-re.N. de bapt. d'orig. hellén.

 

EV

Alexandre

Alexander. 1267 «Jehan fil Alissandre» ChartesFlandre, 1275-76 «Gillos li fins Anniès Alissandre» RegTournai, 1280 «Alexandre de Fechires» PolyptLiège, 1289 «Alissandres li Savaiges» CensNamur, 1295-1302 «Alixandre» ImpôtArtois, 1472 «Jehan Alexandre» DénChiny, 1656 «Arnould Alex­andre» DénFlorenville ; prénom d'origine grecque, porté par le célèbre Alexandre le Grand, remis à la mode dès le M.A., cf. le célèbre Roman d'Alexandre. « Dérivé: Alexandrien.

Alexis. 1524 «Alexys»,  1544 «Alexis» Dén-

StavelotMy; nom de baptême porté par un saint de Rome (mort vers 412), très populaire au M.A. (cf. le Poème de Saint Alexis, au 11e s.), de même racine que le précédent.

 

JG

Alexis

N. de bapt. d'orig. hellén.

 

EV

Alfaene, van

zie van Alphen.

 

FD

Alfanus

Abréviat. latinisée du N. de pers. hébraïque Alphandari.

 

EV

Alfasten,

 

Alfastsen: Volksetymologische vervorming van Halfvorster: helper van de vorster, bos- en veldwachter. Vgl. D. Halbmeier, Halbritter, Halbschmied, Halbwinner. 1278 Walt. Halfforstere, Leuven (HB 585).

 

FD

Alfers

Aelfers: Patr. Germ. VN albi-hari 'elf-leger': Albharius, Alfheri (MORLET I).

 

FD

Alfman

1. Patr. Afl. van Germ. alf-naam, zoals Alfer, Alverik. 1325 Alfman, Hamme (LIND. 1964,20). - 2. Spelling voor Halfmann.

 

FD

Alfons

Alphons(e), Alfonso, Alphonso, Alonso, -zo, -zi, Alongi, Allonsius, -cius, Alonsious: Patr. Germ. VN Alfons uit adel-funs of al-funs 'de allés wagende' (V. D. SCHAAR).

Alfonso/Alonzo is Sp. 1688 Jac. Victor Allonce, Houtien (MUL VII); 1720 Alonsius, Mech. (MERTENS).

 

FD

Alfred(o)

Alfredsson: Patr. Germ. VN albi-rêd 'elf-raad' of adel-frid 'adel-vrede': Albradus/Alfredus, Adalfridus/Alfrid(us) (MORLET I).

 

FD

Alfrink

Patr. Afl. van Alfer. 7e-10e e. Alfring; 1066 Alfringehem (Alveringem) (OGN 39,35). Vgl. D. Alferding. Alfvoet, zie Holvoet.

 

FD

Algar

Patr. E. vorm van de Germ. VN adal-ger 'adel-speer': 12e e. Adalgerus; 136 e. Adelger, Izg. (GN). 1271 Robert Elger, Norfolk (REANEY).

 

FD

Algier(t)

Aug(i)er, -ez: Patr. Rom. vormen van de Germ. VN Adelger; zie Algar. 1340 Havin Augier (MORLET).

 

FD

Alglave

1. Proven. ,,Au glaive". N. d'enseigne. — 2. Profess. N. d'ar­murier.

 

EV

Alglave

1280 «Johannes cum Gladio» Dettes­Ypres, 1295-1302 «Robers a le Glave», «Gilles a le Glave» ImpôtArtois; sumom de soldat: ellipse de (l'homme) al glave 'au glaive, à la lance' FEW 4, 144b; cf. aussi Aglave et comp. Alépée.

 

JG

Alglave

Aglave: Ofr. a le glave, Fr. à la glaive: met het zwaard. ± 1300 Gilles a le Glave, Robers a la Glave, PdC (BOUGARD). Vgl. Alépée.

 

FD

Algoed

Algoe(d)t, Algoët, Aelgoet, Algoo, Allegoe(d)t, A(e)lvoet, Haelvoet: Patr. Germ. VN adel-gôd 'adel-goed': Adelgodus (Dip.). 1398 Bernaert Aelgoet, Marke; 1417 Hughe Aelgoet, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

 

FD

Algoed

Algoedt, Algoet, Aelgoet. Nom issu de l'anthrop. germ. athala-gôda > lat. Adelgodus [FD] ; cf. aussi Aelvoet.

 

JG

Algrain

(NF hennuyer). Surnom de commerçant en grain, avec une formation elliptique du même type que Alavoine (ci-dessus), comp. 1246 «Jehan au Forment» Compiègne [FD]; un dérivé en -in de fr. allègre (cf. Allaigre) ne semble pas attesté FEW 24, 288b.

 

JG

Algrain

A le Grain, Au Grain: met het graan. BN van een graankoopman. Vgl. Alavoine. 1246 Jehan au Forment, Comp. (MORLET).

 

FD

Algrain

V. Allègre.

 

EV

Algret

zie Allègre.

 

FD

Aliame

zie Alliaume.

 

FD

Alibert(o)

-is: Patr. Germ. VN ali-berht 'ander-schitterend': Alibertus (MORLET I).

 

FD

Alice

Allice, Alix, Alys: Metr. Rom. vorm van Germ. VN Adelheid. De naam komt al in de 12e e. in Vlaanderen voor (LEYS1959), in de 136 e. zelfs vrij talrijk (GN). Zie ook MICH. 1936,1-4.1307 Aelys Somers, Ip. (BEELE); 1369 Alisen Vleyscaerts huus = 1396 fundum Aelidis Vleeschaerts, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Alié

Surnom: fr. allié 'ami' ou à rapprocher de Ailler, surnom de marchand d'ail.

 

JG

Alié

zie Aillet.

 

FD

Alin

Alen. Hypocor. de Al(l)ard ou d'un prénom du même thème [FD] ; ou bien var. du suivant.

 

JG

Alin(k)

zie Alen(s).

 

FD

Aliot

-od, -os, zie Alliot.

 

FD

Aliout

Patr. Rom. vorm van Germ. VN agil-wulf 'vreselijk-wolf: Agilolfus, Ailulfus; of agil-wald Vreselijk-heerser': Ailaldus (MORLETI).

 

FD

Alisan

1. Car. phys. "(Cheveux cou­leur) alezan". — 2. V. ADAL.

 

EV

Alisch

Patr. Afl. met Slav, is-suffïx van Germ. adelnaam (GOTTSCHALD, DUDEN).

 

FD

Alix

zie Alice.

 

FD

Alixant

Alizant, -sant, Alizard, -art, Allizard, -art, Allisat, Alsart: Patr. Afl. van VN Alexius.

 

FD

Alizé

Metr. Aliset, dim. van Alice.

 

FD

Alkan

Elkan. N. d'orig. hébraïque. Al Ka(he)n, ,,le prêtre".-

 

EV

Alkema(de)

PlN Alkemade (ZH). 1282 Theodericus de Alcmade, ZH (CG); 1348 Florens van Alkemade, Alkmaar (NHC18).

 

FD

Alken, (van)

van Alcken: PlN Alken (L). 1322 Joh. de Alke; 1379 Matijs van Alke, Tn. (C.BAERT); 1428 Jan van Alken, Ht. (A. GHIJSEN).

 

FD

ALL(E)--acker

-bosch, -goe(d)t, -meersch.V. Aal.-

 

EV

All(e)aume

zie Alliaume.

 

FD

Allabarbe

zie Alabarbe.

 

FD

Allacker

PlN Helakker in Brielen, Pollinkhove, Voormezele (WV). 1276 Jeh. fïus Michiel del Helleackere, Boezinge; 1401 Loy van den

Helackere,Ip.(DFV).

 

FD

Allaer

Allaert, Allaerts. Formes néerl. de Allard.

 

JG

Allaerd(s)

-aert(s), -ertsz, -aer(e), zie Alaerd(s).

 

FD

Allaeys

1. Zie Alais. - 2. Var. van Wallaeys.

 

FD

Allaigre

Surnom: fr. allègre 'frais, dispos' FEW 24, 288b; cf. aussi Algrain.

 

JG

Allaigre

zie Allègre.

 

FD

Allaime

cf. Alaime.

 

JG

Allain

Allin. Prénom Alain, de l'anthrop. germ. allin-; cf. aussi Alin (ci-dessus).

 

JG

Allain(s)

Allan, zie Alain.

 

FD

Allais

zie Alais.

 

FD

Alland

(NF de Quaregnon). Pour Morlet 34, nom issu d'un anthrop. germ. Adalland; ou bien surnom: anc., moy. fr. alland, allant 'homme rusé, trompeur; coureur, vagabond' Gdf 1,210 [MH].

 

JG

Allandrieu

Composé marquant la filiation, ellipse de (fils) à l'Andrieu, cf. Landrieu.

 

JG

Allar(d)

-art, zie Alaerd(s).

 

FD

Allard

Allart, etc., cf. Alard.

 

JG

Allardin(g)

-ot, zie Alardeau.

 

FD

Allarij

Al(l)ary: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN adal-rîk 'adel-heersend': Adalricus, Alricus (MORLET I).

 

FD

Allary

Nom issu de l'anthrop. germ. adal-rîk > lat. Adalricus, Alricus [FD].

 

JG

Allavoine

zie Alavoine.

 

FD

Allays

zie Alais.

 

FD

Allcock

zie Aucock.

 

FD

Allder

Zie Alder(s).

 

FD

Allé

zie Allais.

 

FD

Allebaut

Albau(l)t, Albeau(t), Alba(t): Patr. Germ. VN Adelboud: adel-bald 'adel - moedig'. 12e e.

 

FD

Allebé

-be(e), zie Albé.

 

FD

Allebé

-ée (NF plutôt du Pas-de-Calais). Pro­babl. de Allebert, forme ancienne du prénom Albert.

 

JG

Allebos

Allebosch. Probabl. var. de Hollebosch, d'après le NL Hollebos, à Beselare (FlOcc) [FD].

 

JG

Allebos(ch)

Dial. var. van Eylenbosch (med. E. Eylenbosch). 1662 Adr. Allebos, Halle-Aw. (AP).

 

FD

Allebrodt

Uit Halfbrood. Vgl. Ndd. Halfbrod, Halverogge.

 

FD

Allebroe(c)k

zie van Aelbroeck.

 

FD

Allecaert

Var. van Allegaert?

 

FD

Allecourt

A la Cour? Of PlN Hallencourt (Somme)? 1469 Pierre Dalencourt, Comp. (MORLET); 1792 d'Alcourt, Geel (PDB).

 

FD

Allecourt

V. Court. N° 209.

 

EV

Allée

zie Alais.

 

FD

Alleene

Metr. Alena is een var. van de Gr. HN Helena. 1349 demizele Alêne veve j adis Eloy Broederlam = 1369 Hélène vesve Eloy Broederlam, Ip. (BEELE 1960,33); 1396 Pieter Alleenen, Iddergem (DE B. 26).

 

FD

Allegaert

1. Patr./Metr. Germ. VN adel-gard 'adel-gaard': Aalgardus, -dis. 1384 Alghaerts driesch = 1455 Aelgaerts driesch, Lede (TL12); 1663 Rogier Allegaer, Zwg; 1699 Adriaen Allegaer, Ktr. (KW 11,3; KW i). - 2. Var. van Ellegaard, door klinkerronding voor de / (vgl. Brugs malk 'melk'). - Lit.: LG1992,355-8.

 

FD

Allegaert

Nom issu de l'anthrop. germ. adal-gard > lat. Adalgardus/ Adalgardis, etc. [FD].

 

JG

Allegoe(d)t

zie Algoed.

 

FD

Allègre

Al(l)egre, Allaigre, Allègue, Allegret(ti), Algret: BN Fr. allègre: opgewekt, levendig.

 

FD

Allègre

Car. mor. ,,Vif, agile". Di­minutif : Algrain, (Allégrin).

 

EV

Allein(s),

Allel(e)yn, zie Alain.

 

FD

Allemagne

zie Dallemagne.

 

FD

Alleman

Allemand, Allemant. Ethnique: fr. allemand, cf. Lallemand, etc. - Bibliogr. : F. Debrabandere, Alleman, dans De Leiegouw 26, 1984,380-1.

 

JG

Alleman

-mans, -mann, -mant, -mand, Aleman(g), Almand: 1. De volksnaam Alleman, die de Fr. naam geworden is van de Duitser, ni. Allemand. Zie Lallemand. 1303 Janne den Aleman, Bg. (VERKEST 4); 1356 Jan Alleman, Erps (PEENE 1949,472). - Lit.: LG 1984,380-1. - 2. Zie Aelman.

 

FD

Allemee(r)sch, (van)

Allemersch, van Allemeersh, (van) Hallemeersch, Hallemeesch, van Haelmersch, (van) Haelemee(r)sch, Allermeersch, Allemes, Aellemeersch, (van) Hollemeersch: PlN Aalmeers, o.m. in Rumbeke (DF 1,84). 1298 Anselm van Alemersch, Izg. (DF); 1346 Ansems wedewe van Aelmersch, Ktr.; 1397 van Janen van Aelmersch, Rumbeke (DEBR. 1971,1970).

 

FD

Allemeersch

Allemersch. Nom d'origine: Aalmeers, e.a. à Rumbeke (FlOcc) [FD].

 

JG

Allemekinders

zie Almekinders.

 

FD

Allemon

zie Almond.

 

FD

Allen

zie Alain, Alen(s).

 

FD

Allentin,

Alentyn(s), -ijns, -eyns, -eijns: Patr. Var. van de oosterse VN Aladin (met de wonderlamp) uit de sprookjes van duizend-en-één-nacht. Zie ook Haladyn. De epenthetische n komt b.v. ook voor in: 1424 Lodin Salendijn (naast) 1422 Gillis Saladijns, Ktr. (DEBR. 1958). i6e e. Jan Alatijns, Ht.(GESSLER3o).

 

FD

Allepaerts

zie Alpert.

 

FD

Allermeersch

zie (van) Allemeersch.

 

FD

Allers

zie Aler(s).

 

FD

Allert

zie Alaerd(s).

 

FD

Alles

1. Alles werd (als deel van een politieke slagzin) als vondelingnaam gegeven in Leuven in 1787 (REINSMA 62). - 2. Zie Allès.

 

FD

Allés

zie Alais.

 

FD

Allesson

zieAllison.

 

FD

alleud

ou alaing. ,,Fief franc, libre". (Flam. : Eigen). Proven. ou domaine. (DE-) -Lalaing, -La-l(e)au, -Lalieux, -Lakra(x), -La-loy. (Loc. et L.D.).

 

EV

Allewaert

1298 «Cecilie Alewaers» Bruges; nom issu de l'anthrop. germ. adal-ward > lat. Adalwardus. - Bibliogr. : F. Debrabandere, Al­lewaert en Allewijn, dans De Leiegouw 27, 1985,213.

 

JG

Allewaert

Alewaerts, Hallewaert: Patr. Germ. VN adal-ward 'adel-bewaarder'. ize e. Adalwardus, Cent (GN); 1298 Cecilie Alewaers, Brugge (VERKEST 4); 1326 Jan Halewart, Ip. (BEELE). -Lit.: 101985,213.

 

FD

Allewaters

zie Alewa(e)ters.

 

FD

Alleweireldt

cf. Alderweireldt.

 

JG

Allewerelt

-weirel(d)t, zie Alderwereld.

 

FD

Allewijn

cf. Halewijn.

 

JG

Allewind

-wyn, zie Halewijn.

 

FD

Alley

Zie Alais.

 

FD

Alleyn

Var. néerl. de Alain.

 

JG

Alleyn(s)

Alleijn, Alle(y)s, zie Alain.

 

FD

Alleynes, van

PlN Allaines (Somme), Allennes (PdC, Nord) of Hallennes (Nord). Zie D'Alleine, Dhalleine.

 

FD

Allgayer

Allgeier: Ontronde vorm van D. EN Allgàuer, afkomstig uit de Allgàu, een streek in Beieren.

 

FD

Allgayer

Proven. ,,Au noyer". (Dia­lecte) L.D. N08 50 et 209.

 

EV

Alliance

Surnom de sens obscur: fr. alliance 'accord, union' n'étant attesté que depuis le 17e s. FEW5, 326b.

 

JG

Alliaume

A(i)llaume, Al(l)eaume, Aléaume, Aliame, Alam(e), Al(l)aime, Eleaume: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Adelhelm, Alem. 981 Adhelelmus, Cent (GN). 1280 Jakemes Aléaume, Dk. (RL); 1296 Aliaumes Coteriaus, PdC (BOUGARD).

 

FD

Alliaume

Aillaume. 1242 «Aliaume de Sietpans» ChirTournai, 1286 «Aliaume Piet de soile» DettesYpres, 1290 «Alliaume Oudi-nei» DettesYpres, 1297 «Jakemon Aliaume» 31 ChirTournai; nom issu de l'anthrop. germ. adal-helm; cf. aussi Al(l)aime.

 

JG

Alliée

zie Alice.

 

FD

Allier

Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Adelher. ZieAler(s)i.

 

FD

Alliet

cf. Ailliet.

 

JG

Alliet

Zie Aillet.

 

FD

Allimont

Patr. Germ. VN ald-mund 'oud-bescherming': Aldmunt (MORLET I).

 

FD

Allin

zie Alain.

 

FD

Allinck(x)

zie Hallynck, Alens.

 

FD

Allington

PlN in Dorset, Devonshire, Hampshire (GB).

 

FD

Allins

Zie Alen(s).

 

FD

Alliot

Aliot, -od, -os, Allion(g): Patr. Rom. Vleivormen van een Germ. agil-naani, zoals Aillaud of Aillebert, evtl. van een adel-naam, zoals Alliaume of Allier. Vgl. Aillet. 1427 Lauwereys Alioen, Brugge (JAM. II).

 

FD

Allison

Allesson: Metr. Vleivorm van Alice, Rom. vorm van de Germ. VN Adelheid. 1296 Alisons Audeluie, Arien (BOUGARD).

 

FD

Allizard

-zart, -sat, zie Alixant.

 

FD

Allman(n)

-mans, zie Aelman.

 

FD

Allo(o)

-ot, zie Delaleu, Halot.

 

FD

All--o(o)

-t, Aloy. V. Alleud et ADAL.

 

EV

Alloin

Alloing, Alluin, Alluyn. 1280 «Juliane et Emelotte serors fîlhes saingnor Aluain» PolyptLiège, 1281 «magister Aluanus» Cart-ValDieu; nom propre issu de l'anthrop. germ. Athalwini ou Alwini. Dans certains cas, pourrait être une alération du top. Halluin (Nord), comme Halloin, Halluent [JMP, MH], cf. 1282 «Colars d'Aluin» DettesYpres.

 

JG

Alloin(g)

Alloënd: Patr. Var. van Aloin, Rom. vorm van de Germ. VN Adelwin. Zie Halewijn.

 

FD

Alloisio

zie Allouis.

 

FD

Allomène

cf. Alomène.

 

JG

Alloncius

-sius. Latinisation de Alphonse.

 

JG

Allon--cius

-sious.V. ADAL.

 

EV

Allongue

Probabl. var. du NF Alloncle, ellipse de (fils) à l'oncle, avec assimilation consonan-tique à la finale.

 

JG

Allongue

Reductie van Fr. FN Alloncle: à l'oncle (J.G.).

 

FD

Allonsius

-dus, zie Alfons.

 

FD

Alloo

1597 «Denys Alloo» Warneton; forme flam. de alleu < lat. allodium. - Bibliogr. : F. Debrabandere, Alloo, Laloo en Laleuwe, dans De Leiegouw 26, 1984, 119-120.

 

JG

Allosserie

Allos(s)ery, Al(l)ostery, Alloschery, Alosserie, -y, Al(l)oucherie, -y, Hal(l)ocherie, Hal(l)oucherie, -y, Hallosserie, Lostrie: PlN Ofr. haloterie: plaats met struiken en boomstronken. Vgl. 1177 Halotes = 1179 Haloches (Péronne/Somme) (TW). ±1300 Pieronne de le Halocerie; Soihiers de le Halocherie; Jehans de le Haloterie, PdC

(BOUGARD); 1637 Joannes Hollocherie, Cottensis (MUL V). Zie LG 1985,315.

 

FD

Allosserie

Allosery, etc. 1295-1302 «Pieronne de le Halocerie, Soihiers de le Halocherie» ImpôtArtois; nom d'origine: anc. fr. haloterie 'endroit couvert de buissons, de broussailles'. - Bibliogr. : F. Debrabandere, De FN Allos-serie, dans De Leiegouw 27, 1985, 315.

 

JG

Allou(l)

Zie Alou.

 

FD

Allouche

Wellicht var. van Ofr. halot: struik. Zie Allosserie. ±1300 Jehans Haloche, PdC (BOUGARD).

 

FD

Allouin

zie Halewijn.

 

FD

Allouis

Aloui, Alaoui(e), Al(l)oisio, Alloïsio: 1. Patr. HN Aloisius, latinisering van Germ. VN al wîsi 'helemaal wijs'  (V.D. SCHAAR). 1777 Aloysius; 1795 Alois, Mech. (MERTENS). - 2. Allouis kan ook de Rom. vorm zijn van Germ. VN adel-wid

'adel-boom': Adelwidis, Aeluuidis (MORLETI).

 

FD

Alloy

Aloy, Laloi, Laloy(e): 1. Zie Delaleu. - 2. Ofr. aloe, W. alôye, Fr. alouette: leeuwerik. Vgl. Laloyaux. 1295 Matheus dictus Aloe, St-Q. (MORLET); 1350 Franquin Alloue, Vn. (CLM 292). -3. Zie Aloy.

 

FD

Alloy

cf. Halloy; mais comp. aussi 1272 «Aloy de Honsheem» PolyptVillers, 14° s. «Johans Aloy» CensHuy.

 

JG

Alluin

-uyn, zie Halewijn.

 

FD

Ally

Allij: W. of Pic. var. van Allier.

 

FD

All--yn

-oin. V. ADAL.

 

EV

Allyn(s)

zie Alen(s), Alain.

 

FD

Almaer

Almar, Aimer, Elmer, Helmer(s): Patr. Germ. VN adal-mar 'adel-beroemd': Athalmar. 945 Athelmarus, Gent (GN); 1280 Hugo Almare = 1281 H. Almar, Ip. (BEELE); 1377 Gillis Aelmaer, St.-El.-Vijve (DEBR. 1970).

 

FD

Alman

zie Aelman.

 

FD

Almand

zie Alleman.

 

FD

Almeida

zie De Almeida.

 

FD

Almekinders

Allemekinders: Almankinders? 1619 Jacob Janse Almekinders, Nisse (Zuid-Bev.).

 

FD

Almenkerk, van

PlN Almkerk (NB).

 

FD

Almeric

zie Amelryck(x).

 

FD

Almey

Almeye. Peut-être var. de Ameye, avec / épenthétique [FD].

 

JG

Almey(e)

Wsch. var. van Ameye, met epenthetische l (vgl.palmeie uit pomeye, zie DEBR. 1977). 1646 Jacob van Almey, Bg.-Aw. (AP).

 

FD

Almond

Allemon: 1. Patr. Germ. VN adal-mund 'adel-bescherming': A(da)lmundus (MORLET I). - 2. Evtl. spelling voor Alleman(d).

 

FD

Aloe

1311-12 «Leurent Alowe», 1320 «Lambiert Alowe» = 1323 «Lambiert Aloe» Comptes-Mons; surnom: anc. fr. aloe, aloie, w. (Ver-viers) alôye, pic. aloue, etc. 'alouette' FEW 24, 291-3, cf. aussi Alué et Lalouette [CH].

 

JG

Alofs

Alouf, A(e)les: 1. Patr. Germ. VN adal-wulf 'adel-wolf': Adalulf(us). 1197 Alulfus de Harnes; 12e e. Rozekin filius Alolfi, Gent (GN); 1565 Remeus Alofs, Valkenburg-Aw. (AP); 1794 Petronella Alofs = 1811 Petronella Aies, NL (VS 2000, 454). - 2. Zie Adolf.

 

FD

Alofs

Nom issu de l'anthrop. germ. adal-wulf> lat. Adalulfus.

 

JG

Aloisio

zie Allouis.

 

FD

Alomène

Alomaine, Allomène (NF de la région d'Aubange). Peut-être à rapprocher des NF Alliaume, Allaime, de l'anthrop. germ. adal-helm.

 

JG

Alonso

Alonsious, zie Alfons.

 

FD

Alos(t)

PlN Alost, de Fr. vorm van de stadsnaam Aalst (OV). Of adaptatie van Allouche?

 

FD

Alosserie

-ery, cf. Allosserie, -ery.

 

JG

Alosserie

-y, Alostery, zie Allosserie.

 

FD

Alou

Allou(l): 1. Rom. vorm van de Germ. VN Adelwolf; zie Alofs. 1247 Alous li Carpentiers, Atrecht (NCJ); 1366 Robert Aloul, Montreuil (CMM).-z.ZieDelaleu.

 

FD

Aloucherie

-y, zie Allosserie.

 

FD

Aloud

Patr. Germ. VN adal-wald 'adel-heerser'. Aloldus, Adalaldus (GN). 1282 Clais Aloud, Bg. (CG); 1306 Estevenin Aloud, Ip. (BEELE).

 

FD

Alouf

zie Alofs.

 

FD

Aloui

Zie Allouis.

 

FD

Aloy

Alloy: 1. Patr. Br. vleivorm van Germ. adel-naam. 1296 Parvi Aloys; 1328 Ghiselberti Aloy, Wolvertem (VAN LOEY 1937,304). - 2. Zie Delaleu. - 3. Zie Alloy.

 

FD

Alpaerts

Var. de Albert, etc., avec assourdis­sement b >p [FD].

 

JG

Alper(t)

Alpaert(s), Allepaerts, Alpar: Patr. Var. van Albert, met verscherping b/p.

 

FD

Alpesse

w. (Bastogne) Alpèsse. 1775 «Alpesse [serrurier]» Bastogne (GeneaNet), 1824 «Char­les Alpesse» Bastogne; p.-ê. forme adaptée d'un NF luxembourgeois. On pourait y voir un surnom, d'après l'expr. pic. été alpesse 'endê-ver, être hors de soi', analysé comme être à la peste (Hécart 26) [MH], mais le NF n'e du tout français.

 

JG

Alphen, van

(van) Alpen, van Alfaene: PlN Alphen. 1. In NB. 1173 domini Hermanni et fratris sui Udonis de Alpheim, NB (ONB); 1346 Gerardo de Alphen = 1357 Ger. van Alphen, Lv. (BO 32); 1393 Gheert van Alfen, Aw. (ANP). - 2. In ZH. 1282 Hughe van Alfen, ZH (CG). - 3. In G. 1203 Teodericus de Alfen, G (ONB).

 

FD

Alphons(o/e)

zie Alfons.

 

FD

Alphonse

1491 «Alphonse de Boisée» j Namur, 1627 «Alphonse Dolanon» Bourg-Namur, 1769 «Philippe Alphonse comte de Hamal» Couvin; prénom Alphonse, d'origine espa­gnole : Alfonso, de l'anthrop. germ. adal-funs-.

 

JG

Alquier

cf. Auquier.

 

JG

Alquinne

Forme fém. de Halkin?

 

JG

Alsart

zie Alixant.

 

FD

Alsberg(h)e

zie Halsberghe.

 

FD

Alsberge

Proven. 1. Aelsberg (Dép. Winghe-St-Georges). — 2. Halsberg Plus L.D. (Brabant).

 

EV

Alsembach

PlN Alzenbach (NRW).

 

FD

Alsembach

Proven. ,,Ruisseau des Armoises".

 

EV

Alsemberg(h), van

PlN Alsemberg (VB). 1290 Aleydis de Alsenbergha, Eizingen (PEENE1949,472).

 

FD

Alsen

PlN Alsen (SH) of Ahlsen (NRW). 1585 Willem van Alsen, Tnh.-Aw. (AP).

 

FD

Alsenoy, van

PlN Assenois (LX). Vgl. Dassenoy. 1640 Walterus van Assenoy = W. van Alsenoy, Stabroek (VS1975,327-333,401-405).

 

FD

Alst, van

zie van Aalst.

 

FD

Alsteen

-eens. Nom issu de l'anthrop. germ. athal-stan [FD] ; cf. aussi Hernalsteen. Alt. Surnom : all. alt 'vieux, âgé', pour distinguer père et fils.

 

JG

Al--steen

-stein. V. Aal.

 

EV

Alsteen(s)

(van) Alstein, Alsten(s), Aelsteen, Hernalesteen, Hernalsteen(s), Hernaelsteen, Harnalsteen(s), Erna(e)lste(e)n, Arnalsteen, Hernarestienne, Renalstienne: Patr. Germ. VN adal-stain 'adel-steen'. Hernalsteen = heren Alsteen. De Henegouwse var. Renalstienne is te verklaren door metathesis ern/ren. 1034 Alsten; 1115 Alstenus (GN). 1298 Johannes Alsteen, Kales (GYSS. 1963,11); 1300 Godefridus Her(e)nalsteens, Tv. (BERDEN).

 

FD

Alster(s)

zie Haelters.

 

FD

Alt

Alte(r): D. BN: oud. Vgl. De Oude.

 

FD

Altdorf(er)

Altorf(f)er: Erg verspreide D. PlN Altdorf.

 

FD

Altemburg

Proven. ,,Vieux château". L.D. en Frise.

 

EV

Alten, van

zie van Aalten.

 

FD

Altena, (van)

Altuna: PlN Aliéna in Kontich (A), Bekkevoort (VB), Aardenburg (Z), Moerkerke en St.-Kruis (WV), in NB en D, bij Arnsberg (NRW), Vgl. Altona (Hb.): al te na(bij). 1212 homo

Theoderici de Altena (GYSS. 1999'); 1257 Nicholaus de Altena, Bekkevoort (med. F. CLAES); 1336 Pauwels van Altena, Cent (RSG 1,42); 1347 Peter van Altena, Tn. (C. BAERT 10). - Lit.: Bk. 1979,36-38.

 

FD

Altenberg

Altemberg: PlN Altenberg (BEI, BW, H, NRW, S).

 

FD

Altendorf(f)

Verspreide D. PlN Altendorf.

 

FD

Altenhoven

Nom d'origine: Altenhoven, forme all. de Viville, à Bonnert (Lx).

 

JG

Altenhoven

PlN (LX), Fr. Viville. Of Altenhofen (BEI.RP).

 

FD

Altenhoven

Proven. Oudenhove(n), Loc. et L.D.

 

EV

Altenkirch

PlN Altenkirchen (BEI, HS, MV, NS, RP).

 

FD

Altenloh

-lok: PlN Altenloh in Westfalen (BRECH.).

 

FD

Alter

Proven. Aalter (Loc., ,,Autel, chapelle" ).-

 

EV

Alter

zie Alt.

 

FD

Alterman

zie Aelterman.

 

FD

Altert, van

zie van Haelter(t).

 

FD

Altes

 

Zie Althaus.

FD

Althaus

Althuyzen, -huysen, -huis, Althusius, Altes, Altès: PlN Althaus: oud huis (BEI, HS), Althausen (BEI, BW).

 

FD

Alting

Patr. Afl. van Germ. VN met ald 'oud'. Aldingus (MORLETI).

 

FD

Altman(n)

1. Car phys. ,,Vieillard". — 2. Fonction. Ane. dignité municipale. N° 141.

 

EV

Altman(n)

1. Patr. Germ. VN ald-man 'oud-man'. 1291 Altman der Münzer, Wenen (BRECH.). - 2. BN voor een oude man. Vgl. Oudemans.

 

FD

Altorf(f)er

zie Altdorfer.

 

FD

Altorier

Profess. ,,Le tourier". 1.  Ouvrier qui travaille au tour. — 2.  Homme préposé au tour (dans un couvent, une prison, etc...).

 

EV

Altruit

V. ADAL.

 

EV

Altruy

Altruye, Altruit. Peut-être anc. fr. altrui, cas oblique de altre employé comme substantif 'un autre, qqn d'autre' ou bien, en emploi adverbial, 'l'autre jour, naguère' FEW 24, 355a. Ou bien, pour Altruye surtout, sur­nom d'éleveur de porcs, cf. 1235 «Sus aie Truie» NécrArras.

 

JG

Altruy(e)

Altruit, Altrowie: Fr. à la truie: met de zeug. BN voor een varkenshoeder, -fokker of -koopman. 1235 Sus ale Truie, Atrecht (NCJ).

 

FD

Altschul(er)

Reïnterpretatie van D. Altschuh, Altschüher, BerN van de schoenlapper. 1353 Ruf Altschûher, Esslingen (BRECH.).

 

FD

Altuna

zie (van) Altena.

 

FD

Altzinger

D. FN Alzinger, uit Alzing in Traunstein

(BEI).

 

FD

Aluwé

Aluwe: BN Ofr. aloe (alouet, Fr. alouette): leeuwerik. Vgl. Alloy 2.1295 Matheus dictus Aloe, St-Q.(MORLET).

 

FD

Aluwé

Sans doute surnom: anc. fr. aloe 'alouette' FEW 24, 291-3, cf. le NF Aloe.

 

JG

Alvarado

Sp. PlN Alvarado. 1661 Joannes Alverado, Bracamontensis (MUL VI); 1694 Joa. Ph. d'Alvarado, Bs. (MUL VII).

 

FD

Alvarez

-es, -o: Sp.-Port. Patr. Visigotisch Alwaro 'al-hoede'. 1616 Joannes Alvarez; 1641 Ferd. Alvarez, Bs.(MULV).

 

FD

Alveracht

Reïnterpretatie van Aldernaght? Of adaptatie van D. Albracht = Albrecht?

 

FD

Alvin

Aleven: Patr. Vleivorm van Germ. albi-naam 'elf, zoals Alverik.

 

FD

Alvin

Francisation du NF néerl. Halewijn; ou bien anthrop. germ., dimin. de Alverick (cf. Lindemans, Brab. PN, 19)7

 

JG

Alviset

NF apparemment d'origine bourgui­gnonne (Côte-d'Or), dimin. d'un anthrop. du type Arvis, Alvis, d'origine germanique.

 

JG

Alvisse

1830 «François Alvisse» Bastogne; NF p.-ê. d'origine luxembourgeoise ou allemande.

 

JG

Alvoet

zie Holvoet, Algoet.

 

FD

Alyn

zie Alen(s), Alain.

 

FD

Alys

zie Alice.

 

FD

Am Zehnhoff

D. Am Zehnthof: aan het Tiendhof.

 

FD

Amable

Ancien prénom Amable, du lat. Amabilis, nom d'un saint auvergnat du 5e s.

 

JG

Amacker

1. D. Am Acker: aan de akker. - 2. Zie Hamakers.

 

FD

Amadieu

(NF du Midi). Prénom à caractère reli­gieux, lat. Amadeus.

 

JG

Amadieu

Amidieu, Amédée, Amedeo, Amadei, -io, Amaddeo, Amodeo, -io: Patr. Lat. HN Amadeus.

 

FD

Amaeckers

Amacher, zie Hamakers.

 

FD

AMAL

Racine germanique ayant servi à former des noms de baptême. Sens obscur. N. d'une famille de rois Goths. Prototype : Amaury (Amal-ric).

A.  Forme (H)amal ou (H)emel.

I.  N. simples.

Amal, Am(m)e(e)l(s), Hamel(le), Emmel.

II.  N. simples avec suffixes. A.-otto : (H)amelot.

A.-ling: Ame(l)-, Amer-, Eme(l)- -linck(x), -lynck.

III.  N. composés.

A.-hari : Hemeleers (Ane. Amalaire).

A.-ric : Amaury (Ane. Amalaric);- Amorisson (N. angl. ou diminutif français).

B.  Forme (H)am. I. N. simples.

Hatnm, Hams, Am-, Em- -sens.

II.  N. simples avec suffixes.

A.-etto, -ez, -esson : Hamesse, Amez, Amiet, Amssons.

III.  N. composés.

A.-hard : Empala, Hembienne (Comp. Engle- -bert, -bin, -binne.)

A.-hram : Amrara.

A.-hari : Ham-, Hemm- -er(s).

A.-wald : Am(m)- -eele, -eels, -eeuw, -eye, Ham- -el, -iaux.

 

EV

Amalaberque

Metr. Germ. VN Amalberga (MORLETI).

 

FD

Aman

Amman. 1282 «Salin l'Amman», 1283 «Thierris li Ammans» DettesYpres, 1382 «Janne den Amman» Courtrai; nom de fonc­tion: amman (issu par assimilation du néerl. ambt-man) 'officier chargé de la rédaction et de la garde des actes privés' (cf. R. Mantou, BTD51.207).

 

JG

Aman

zie Amman(n).

 

FD

Amand

Amant. 1279-81 «Maroie li fille maistre Amant» ComptesMons, 1295-1302 «Jehans Amans» ImpôtArtois, 1313 «Amant Bedawe» ComptesMons, 1524 «Amand Car-pereau» BourgNamur, 1540 «Jehan Amand» Boussoit, 1649 «Jean et Noé Amant» émigrés en Suède; anc. prénom, du lat. Amandus (nom chrétien expressif "devant être aimé"), popu­larisé par saint Amand, nom de plusieurs saints, mais surtout d'un des grands missionnaires de la Belgique, qui se retira au monastère d'Elnon près de Tournai où il mourut vers 675. Cf. aussi Latnant.

 

JG

Amand(t)

Amant(s), Amen(d), Amen(d)t, Hamant: Patr. Lat. HN Amandus. 1265 coram Amando ballivo, Har.; 1382 Symoen Amand, Ing. (DEBR. 1980,1970).

 

FD

Amandels

de Amandel, Deamandel, Déamandel: BerBN voor een handelaar in amandelnoten? Of reïnterpretatie van VN Amand(us)?

 

FD

Amat(o)

Amati, Amata: Patr./Metr. Lat. HN Amatus/-a. Vgl. Aimé.

 

FD

Amauris

Amaury, Amoris, Amory, Amery. 1265 «Amouris» CensNamur, 1286 «Amorris deleCaucie», «Jehans Amorris» CartLessines, 1311-26 «Amauri De le Vingne» Comptes­Mons, 1539 «Jaspar Amaury» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. amal-ric.

  Dérivé: Amorison.

 

JG

Amaury

Amo(u)ry, Amouri, Amoris(on), Amauris, -ice, Amery, Hamori, Hameury, Desamo(u)ry, Desamoré: Patr. Rom. vormen van de Germ. VN Amelrijk: amal-rîk. Zie Amelryck(x). 1296 Amouris Pikelande; Engerrans Amourris, PdC (BOUGARD); 1392 Jaquemaert Amory, Dk.-Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Amay

Aumay: PlN (LU).

 

FD

Amay

Nom d'origine: Amay (Lg).

 

JG

Ambach

Ofwel de verspreide PlN Ambach, of FN voor wie am 'Bach, d.i. aan de beek woont. 1649 Ignatius Ambachts, Aw. (MUL V).

 

FD

Ambaum

Naar de woonplaats aan de boom.

 

FD

Ambersin

cf. Hambersin.

 

JG

Ambersin

zie Embersin.

 

FD

Ambert

cf. Hambert.

 

JG

Ambert

Patr. Germ. VN Amalbrecht of Andbert. Vgl. Ampe. 1698 Ambrechts, Mech. (MERTENS).

 

FD

Ambico

Proven. D'en Picot.  (Dép. Jalhay). N° 209.

 

EV

Ambicq

-icque, Ambique (NF de la région de Mons et Soignies). 1696 «Marie Agnès Am­bicq» Hermaville (PdC); sans doute var. de Hannebicque, Annebicque, attesté également dans le Pas-de-Calais.

 

JG

Ambicq(ue)

Ambique, zie Hannebicque.

 

FD

Amblard

Patr. Germ. VN amal-hard 'bedrijvig-sterk': Amalhardus, Am(b)lardus (MORLETI).

 

FD

Ambresin

Proven.   Loc.   Variantes : Hambresin, Hambursin.

 

EV

Ambroise

Ambroisse, Ambroos. 1520 «Ambroise du Bos» Ladeuze, 1595 «Mathieu Ambroise» Spontin, 1598 «Martin Ambroise» BourgNamur, 1632 «Gillam Ambroise» émi­gré en Suède; prénom Ambroise, du lat. d'origine grecque Ambrosius (= divin), popu­larisé par saint Ambroise, cvêque de Milan au 4e s.

  Dérivé: Ambroisin.

 

JG

Ambroise

N. de bapt. d'orig. hellén. Ambrôtos, ,,Immortel".      107.

Variantes :   AMBR-   -oes,   -osiny. Broos, Broes, Brosius (N. fl. ou latin). Diminutif : Bros(s)et.

 

EV

Ambroos

Ambroes, Ambrois(s)e, Hambroise, Hombroise, Ambrogi(o), Ambrosi(o), Ambrosy, -ozy, Ambroisin, Ambrosin(i), Ambrus(ch): Patr. Lat. HN Ambrosius. 1444 Carmiaen Ambrosius, Bg. (PARM.); 1510 meester Ambrosyns, Aarts. (MAR. II).

 

FD

Ambühl

Ambuhl: D. FN Am Bühl: aan, op de heuvel.

 

FD

AME(R)--linck(x)

-lynck, Amel- -ot, -ryckx, Am- -e(e)l(s), -eeuw.V. AMAL-

 

EV

Amédée

Amedeo, zie Amadieu.

 

FD

Ameel(e), van den

Vertaling van Duhamel. 1396 Lotaerds wive vanden Hamielle = 1398 Lotart du Hamiel, Herseaux (DEBR. 1970); 1684 Joanna vanden Ameele, Lo (CRAEYE).

 

FD

Ameele

Ameel(s), Ameil(e), Am(i)el, Ameaux, Hameau, -aux, -iau(x), -ays, Ameeu, Ameuw, Ameeuw(s), Hameeuw, Hamel(le): 1. Patr. Ame(e)l, korte vorm van Lat. HN Amelius. De vormen met h zijn vbb. van regressie. 136 e. Amelius; 1227 Amilius de Monte, St.-L.-Houtem (GN); 1304 Jehan Amel, Ip. (BEELE); 1436 Ameile Faiten = Amelis Feyten = 1439 Amelium Feyten, Tg. (TYTGAT). - 2. Fr. PlN Hamel, Hameau: gehucht. De h-loze vormen zijn dan fonetisch gespeld. Vgl. Duhamel, van den Ameele. Ludovicus Ameeu (vader van) 1716-80 P.L. Hamiaux (vader van) Hamiaux = Ameeu, Nieuwkerke-Houtkerke (med. F. Denys).

 

FD

Ameijs

zie Aimé, Amys.

 

FD

Ameil(e)

Amel, zie Ameele.

 

FD

Amel

1. Proven. Loc, ,,Amblève". — 2. V. AMAL. Variante : Ammel.

 

EV

Amel

1289 «Jehans Ameles li Charliers» Cens­Namur, 1602-3 «Guillame Amel» Terriers-Namur; nom issu de l'anthrop. germ. Amal (Först. 88) ou nom de saint, lat. Amelius [FD]. Cf. aussi Mel-. Formes néerl. : Ameel, Ameele, au génitif: Ameels.

Dérivés: Amelin. 1270 «Willaumes Ame-lins», 1282 «Lambin Amelin» DettesYpres, 15e s. «Jehan Amelin» Coudun. - Amelot, Ameloot. 1287 «Jeh. li Medem fieus Amelot» DettesYpres, 1449 «Amelot d'Achene» Aides-Namur; cf. aussi 1366 «Amelotte fils jadit Gilars Amele» AnthrLiège. — Bibliogr.: B. Walckiers, La famille Amelot, Parch. 1980, 363-387.

 

JG

Amelin(e)

Ammeleyn: Patr. (Metr.). Afl. van Lat. HN Amelius of Germ. amal-naam. 156 e. Jehan Amelin, Coudun (MORLET).

 

FD

Amelinck

1. Proven. Dép. St-Denis-Westrem. — 2. V. AMAL.

 

EV

Amelinck(x)

-ing, -ink, zie Amelryck(x).

 

FD

Amelinckx

Amelynck, Hamelinck, Amerlynck, Hamerlinck, -ynck. Var. du suivant par métathèse lr > ri et substitution de suffixe en -ing [FD].

 

JG

Amelo(o)t

Ammeloot, Hamelot: Patr. Vleivorm van Lat. HN Amelius of Germ. amal-naam. 1366 Amelotte fils jadit Gilars Amele, Luik (RENARD 236); 1450 P. Ameloot, Ip. (Par. 1980, 363-387).

 

FD

Amelrooij

van Ammelrooy, -rooij: PlN Ammersooien (G), aïs rode-naam gereïnterpreteerd (MVN1961, 64). 12e e. Rothardus de Ambersoi (LNT); 1440 Jan Ameroey, Tv. (BERDEN); 1526 Joh. van Amelrode, Lv. (CALUW. 2000).

 

FD

Amelryck(x)

-rijckx, Hamelry(c)k(x), -rij(c)k(x), Ameryckx, -rij(c)kx, Almeric, Hameryck(x), -rijk, -rijck(x), Amerlinck(x), -ling, -lijnck, -lynck, Haemerlinck, Hamerlinck, -lynck, -lijnck, Amerlynck, Amelinck(x), -ynck, -ijnck, -ing, -ink, Ha(e)melin(ck)(x), -y(n)ck, -ijnck, Hamelin(k), Daemelinck: Patr. Germ. VN amal-rîk 'bedrijvig, ijverig - rijk, machtig': Amalric(us), Amelric(us) (Fm., MORLET I, GN). De verschuiving van Hamelrik naar Hamerlink is te verklaren door metathesis Ir/rl, door associatie met 'hamer' en door reïnterpretatie van de uitgang aïs suffix -ing. De vormen zonder r (b.v. Amelinck) kunnen ook rechtstreeks afl. zijn van een amal-naam; vgl. Amelin. 1276 die was Gheraert Amelri[cs], Petegem (CG); 1377 Magriete Amelincs, Lier (FRANS); 1398 Lievin Amelrincx, Gille Amelric, Wielsbeke (DEBR. 1970). Zie ook Hemeryck(x).

 

FD

Amelsvoort, van

van Amelsfort, zie van Amersfoort.

 

FD

Amelynck

zie Amelryck(x).

 

FD

Amen

Probabl. surnom délocutif de chantre qui, dans des antiennes, insistait spécialement sur le mot amen.

 

JG

Amen

zie Amand(t).

 

FD

Amend

Amen(d)t: 1. D. Am Ende: aan het eind (van het dorp). Vgl. Angenent. - 2. Zie Amand(t).

 

FD

Amenguel

N. de filiation ,,(Le fils) à   Mangal".       102.    (Comp. :

Ajean,    Ageorges).    V.     MAD (Man.).

 

EV

Amer

zie Aimé.

 

FD

Ameri

zie Amaury.

 

FD

America

A Merica = A Myrica: gagel. Latinisering van wsch. Van der Heiden. 1356 Henricus de Mirica, Ht. (GESSLER12). - Lit.: J. HERBILLON, America et autres noms de famille formés de A + ablatif. VW 48 (1974), 224-225.

 

FD

America

América. 16e s. «Herman a Merica, ou Van der Heyen»; latinisation du NF Delà-bruyère ou Vanderheyden (lat. myrica, merica 'bruyère'). - Bibliogr.: J. Herbillon, America et autres NF formés de A + ablatif, VW 48, 1974,224-5. '

 

JG

America

Proven.  1. America (Dép. Wervicq). — 2. „Amérique" (Par­tie du monde).-

 

EV

Amerijckx

Ameryckx, Hamelryck, -yckx, etc. Nom issu de l'anthrop. germ. amal-rîk > lat. Amalricus, Amelricus; cf. aussi Ame(r)-linck(x).

 

JG

Amerlinck(x)

-ling, -lynck, zie Amelryck(x).

 

FD

Amerongen, van

PlN Amerongen (U). 1353 Henricus (de) Ameronghen, Dordrecht (OA106-7); H75 Petrus Ameronghe, Dordrecht (MUL II); ± 1570 Jan van Amerongen, Utrecht (CDT 394).

 

FD

Amersfoort, van

van Amelsvoord, -voort, -fort: PlN Amersfoort (U). 1293 Henric van Amersforde, Rolland (CG).

 

FD

Amery

cf. Amaury.

 

JG

Amery

zie Amaury.

 

FD

Ameryckx

zie Amelryck(x).

 

FD

Ames

zie Aimé.

 

FD

Ameuw

zie Ameele.

 

FD

Ameyde, van

van Ameijde, Amey(e): PlN Ameide (ZH). Mnl. (h)ameide, amede, hameye: boom, slagboom, afsluiting, afgesloten ruimte, gehucht. Vaak gezegd van velden of hoeven, naar de hamei waarmee ze afgesloten waren. 1190-1209 Lismodis filia Didele de Amede; 1227 Walterus de Hameden (GN); 1252 a Gertrude relicta Ghilberti Hameide; 1387 met Jacob Ameyden = 1388 Jacoppe van Hameyden, Ktr. (DEBR. 1980,1970). Zie ook Hamaide. - Lit.: MVN 1953,35- -161980,144.

 

FD

Ameye

Ameys. Nom d'origine: Ameide (Hol­lande du sud), d'après le moy. néerl.(h)ameide, hameye 'barrière, cloison'; cf. aussi Hamaide et Hameye. - Bibliogr. : F. Debrabandere, De FN Ameye, dans De Leiegouw 22, 1980, 144.

 

JG

Am--eye

-ez, -iet.V. AMAL.

 

EV

Amez

Surnom: anc. fr. ameit 'qui est aimé'.

 

JG

Amez

zie Aimé.

 

FD

Amiable

Amiabel: Fr. EN Amiable: vriendelijk.

 

FD

Amiable

Surnom: anc. fr. amiable adj. 'plein d'affection, de douceur, amical, bienveillant', anc. liég. (14e s., MédLiég) amiable FEW 24, 437b.

 

JG

Amidieu

zie Amadieu.

 

FD

Amiel

zie Ameele.

 

FD

Amiet

Amiot, Hamiet, Hamiot: 1. Patr. Dim. van VN Ami uit Amicus; zie Amy(s). - 2. BN. Dim. van Fr. ami: vriend. Zie Lamiot. Vgl. 1399 Gillis Amiset, Ktr.(RAK,Df°8o).

 

FD

Amiet

Surnom : anc. fr. amiet 'petit ami, amant' FEW 24, 448a ou simple dérivé anthrop. de Ami.

 

JG

Amirault

Surnom de fonction, de dignité: anc. fr. amiraitlt, fr. amiral FEW 19, 4b; cf. aussi Lamiral.

 

JG

Amirault

zie Lamoral.

 

FD

Amisse

Zie Amy(s).

 

FD

Amitié

-ie. Fr. amitié, soit surnom de soldat au 18e s., soit nom d'enfant trouvé [PHB].

 

JG

Amitié

Misschien reïnterpretatie van Amadieu.

 

FD

Amling

D. FN, var. van Amelung, afi. van amal-naam. Vgl. Amelinck.

 

FD

Amman(n)

Aman(n), de Amman, Dam(m)an(s), Damanne: 1. BerN. Amman < ambtman. De vorm Damman < d'Amman, de Amman. De amman was in de féodale tijd een ambtenaar die een deel van de vorstelijke macht toegewezen kreeg, ni. de rechtsmacht in een bepaald gebied (vgl. meier, baljuw, schout). 1130 Raineri Amans, Oudenburg; 1218 Lennoto Amman, scabinus, Cent (GYSS. 1999'); 1379 Jhan Damman = 1382 Janne den Amman, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Een enkele keer is Damman een man-afl. van Van (den) Damme: 1356 Nicholaus Damman = Nicolaus dictus de Dam, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Ammel(en), van

PlN Ammeln in Ahaus (NRW). Of Ammel(e) in Gierle (A) (NR).

 

FD

Ammeleyn

zie Amelin.

 

FD

Ammeloot

zie Ameloot.

 

FD

Ammelrooy, van

zie Amelrooij.

 

FD

Ammersbach

D. PlN. Vgl. Ammersbek (SH).

 

FD

Amodeo

-io, zie Amadieu.

 

FD

Amoes

-oës. Var. néerl. de fr. amour; cf. 1405 « Arnout Damoers » Tirlemont [FD] ?

 

JG

Amoes

zie D'amour.

 

FD

Amon(d)

Amont, Ammon, Hamon(t), Hammond: Patr. Rom. vorm van Germ. VN ad-mund: Admundus (MORLETI) of had-mund.

 

FD

Amond

-ont. Var. de Aymon?

 

JG

Amont

Proven. ,,(En) amont (du cours d'eau)." Synon. : Namont. ,,(E)n amont". - N° 66.

 

EV

Amoré

Proven. Aimeries (Loc.). Synon. : Desamoré.

 

EV

Amoré,

zie Amouret(te), Lamour.

 

FD

Amorin

zie Amouret(te).

 

FD

Amoris

Amorison, cf. Amauris.

 

JG

Amoroso

-os(i), -uso: It. BN amoroso: verliefd.

 

FD

Amory

-is(on), zie Amaury.

 

FD

Amouret(te)

Amoré, Amorin: Patr. Vleivormen (Metr. -ette) van Germ. VN Amaury. 1246 Amoreta feme Jehan; 1261 Jehans Amourés, Atrecht (NCJ); 1296 Aniés Amourette, PdC (BOUGARD).

 

FD

Amourette

1246 «Amoreta feme Jehan» Nécr-Arras, 1280-81 «Willaumes li barons Katheline Amourette» RegTournai, 1296-1302 «Aniés Amourette» ImpôtArtois; prénom fém. dérivé directement d'anc. fr. amourette, pic. amourète FEW 25, 261a, mais aussi sur­nom, cf. 1461 «Julyen Estassart dit Amou­rettes » Ladeuze ; cf. aussi Lamourette.

 

JG

Amoureus

Surnom: fr. amoureux FEW 24, 474b; cf. Lamoureux.

 

JG

Amoureus

zie Lamoureux.

 

FD

Amouri

-y, zie Amaury.

 

FD

Ampe

Ampen. Dérivé du germ. Ampo, hypocor. de Ambert, Amalbrecht < Amalbertus [FD].

 

JG

Ampe

Hampe, Ampen: Patr. Germ. bakernaam Ampo uit Ambert (STUDERUS 25), Amalbrecht = Amalbertus, Andbert (Fm.) of uit Hampo, Haginbert, Hamabold of Hamabert (STARK125). Of Ambold. 1347 dominis Ambaldo episcopo Tusculano (CAF 597). 1382 Jan Ampe; 1398 Betrice Ampe, Gullegem (DEBR. 1970).

 

FD

Ampin

zie Wannepain.

 

FD

Amplatz

D. FN Am Platz: aan het Plein.

 

FD

Ampoorter

Handtpoorter: Aenpoorter: iemand die aan de stadspoort woont, hagepoorter. Maar vgl. amborger: burger die zijn vee mocht weiden op de gemene weide (VS1974,10). Handpoorter is volksetymologie. 1467 Jacob de Handporter, Moorslede (DONCHE); 1543 Marijn de Handtpoortere, Ip. (VANDERHAEGHE 216).

 

FD

Ampt

D. FN Amt: ambt. BerBN van de Amtmann, vgl. Amtman, Damman.

 

FD

Amram

Am- -ez, -eye, -iet, -sens, -ssons. V. AMAL.

 

EV

Amrein

Arein: 1. Am Rain: aan de verhoogde grensscheiding, grenspaal. - 2. Am Rhein: aan de Rijn.

 

FD

Amri

Amry, zie Henri.

 

FD

Ams

zie Ans.

 

FD

Ams, van

PlN Ames (PdC)?

 

FD

Amsel

Amzel, Amsils, Amzil(e): BN D. Amsel: merel.

 

FD

Amsellem

zie Ansems.

 

FD

Amsing

-inck, zie Ansing(h).

 

FD

Amssoms

Amson(ns), Amsens: 1. Patr. Rom. afl. op -eçon van Germ. amal-naam. 1330 Symon Ameson, Luik (SLLIII). - 2. Var. van Ansems, Ansoms, of zelfs Ansens. Zie ook Anson.

 

FD

Amstel, (van)

PlN Amstel (NH). 1255 Giselbertus de Amestelle, St.-Tr. (GHYSEN); 1356 Jan van Aemstele,Lv.(ICKX).

 

FD

Amster(s)

Var. van Amstel? 1665 Amster, Kortrijk-Dutsel; 1742 Ampsters, Lubbeek; 1775 Amsters, Pellenberg(PDB).

 

FD

Amsterdam, van

PlN Amsterdam (NH). 1392 Piètre van Anstredamme, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Amter

Anter: PlN Amtern in Oldenburg (SH).

 

FD

Amthor

D. FN Am Tor: aan de (stads)poort.

 

FD

Amtman

Antman: D. BerN Amtmann: ambtenaar. Vgl. Damman.

 

FD

Amulius

Hamelius, Hamilius: Patr. Lat. HN Amilius, Amelius, latinisering van Germ. amal-naam. 1382 Willem Amelis, Zwevezele (DEBR. 1970).

 

FD

Amy(s)

Amijs, Ameijs, Ameys, Amisse, Hamys, Hamijs: 1. BN Mnl. amijs < Ofr. amis: geliefde, minnaar. 1281 Ghiselberti Soetamis, Cent (HAES.); 1310 Willem Scoen Amijs, St.-Michiels (LEYS1954). - 2. Patr. VN Amicus, Amis (MORLET II) uit de hoofse roman (BACH 11,19; LANGLOIS 28; MICH. 1936,37). 1227 Amicus de Erpe, Vlierzele (GN); 1377 Wouter Amijs; 1396 Jan Amis, Ip. (BEELE). De VN werd ook wel aïs var. van Amelius opgevat: 1391 Amijs geheten in de Cogge =Amielijs inde Cogge, Bs. (OSTYN).

 

FD

Amys

-ijs. Surnom: moy. néerl. amijs, fr. ami; également prénom Amis, dans la littérature chevaleresque, éventuellement var. de Amelius [FD].

 

JG

Amzel

Amzil(e), zie Amsel.

 

FD

An(n)edouc(h)e

-se, zie Andouche.

 

FD

Anacker

D. Anacker = Ohnacker: zonder akker, zonder land.

 

FD

Anaf

zie Haneffe.

 

FD

Anard

cf. Hanart.

 

JG

Anard

zie Hannaert.

 

FD

Anastaze

-asi(o): Patr./Metr. HN Anastasius, -ia < Gr. anastasis: opstanding. 1111 S. Anastasii cantoris, Atrecht (SPL); 1255 Anestaise Wagone, Atrecht (NCJ); 1451 Anastasie d'Oultre, Ip. (IAYIII).

 

FD

Anc-

Ans-. Thème de Anselme, anthrop. germ. ans-helm, cf. Anselme.

Dérivé en lat. -ellu: Anceau, -eaux, Anseau, Ansseau, -eaux, Ancea, Ancia, Ansia (forme nam.), Ansay (forme liég.), Anciau, Anciaux, Ansiau, Ansiaux, Ansciaux, Ansieau, -ieaux, Ancel, Ansel (forme non vocalisée). 1239 «ses enfans Ansel et Jehan» CartOrval, 1240 «mes-sires Anciaus» CartOrval, 1270 «Ansials li Flamens» ChartesHainaut, 1276-77 «maistre Ansel de Lens» CharitéTournai, 1280 «Anseas d'Outre Muese» PolyptLiège, 1282 «Ansiel le Clerc» DettesYpres, 1365 «Ansseau Cras-pournient le père» TailleMons, 1444 «Anceau Outron», «Johans Anseal» TerreJauche, 1449 «Anseau le teisseur» AidesNamur, 1472 «Je­han Ancel» DénVirton, 1492 «Anceal de Waley» CartCiney, 1494 «Jehan Ansial» Bouge, 1508 «Jehan Ansea» BourgNamur, 1517«Jacques Anciaux»Gimnée, 1545 «Jehan Anceau» BourgNamur, 1557 «Ansay du Ry» NPLouette, 1616 «Jacques Anceau» Spontin, 1633 «Nicolas Anseau» émigré en Suède (NF modifié en «Anjou»), 1743 «Marguerite Ancia» Spontin.

Dérivés de la forme non vocalisée : Ancelet. - Ancelin, Anselain, -in. 1518 «Anselin de

Liessy» BourgNamur, 1562 «Ethon Anselin» St-Remy-Chaussée. - Ancelot, Anselot, Ans-lot. 1309-10 «Anselos de Binch» Comptes-Mons, 1540-41 «Ancelo Huart» Saintes, «Anzelot le Lièvre, clerq» Antoing, 1592 «Catherine Ancelot» BourgNamur, 1608-9 «Ancelot de Dauve» ComptesNivelles, 1616 «Grigoire Ansselot» PrincipChimay. - Cf. aussi 1472 «Jehan Ancellon» DénLaroche. » Autres dérivés du thème Ane-: Ancet. -Ancion, Ansion. 1503 «Ansillon du Chaton» BourgNamur, 1591 «Anseau Ansilhon» Bourg-Liège, 1593 «Jean Ansion» BourgNamur.

 

JG

Anca(rt)

Ancaer, zie Hannecart.

 

FD

Ancart

Ancard, Anckaert, Ankaer, Ankaert Var. de Hancart, Hannecart.

 

JG

Anceau(x)

cf. Anc-.

 

JG

Ancel

1. Situation sociale. ,.Domes­tique". Diminutif : Ancelot. — 2. V. AD (Anz.).

 

EV

Ancel

Ansel, Anseel(e), Hanse(e)l, Anseau, Anceau(x), Ansseau(x), Anciau(x), Ancieaux, Ansi(e)au(x), Ansciaux, Anssiau, Ancia, Ansia(s), Ancea, Onsea, Onsia(u), Onzea, Onzia, Honsia, Hancel, Hanciau(x), Hanchaus, Hansay, Ansay, Ensay, Anseeuw, Hans(s)eeuw: 1. Patr. Ancel, Ansel is een dim. van de Germ. VN Anshelm; zie Ansems (JACOBSSON 110; MICH. 1936,57). 1149 S. Anselmi = 1165 S. Anselli, Cysoing (SMTI); 1278 Eustachius Anseel, Kales (GYSS. 1963); 1296 Ansiax Pintiaus; Ansiaus li Adan, PdC (BOUGARD); 1378 domum Anselm Sdroghen = 1399 Ansel Sdroghen, Ktr.; 1398 Anse(e)l de Weer, Wev. (DEBR. 1970); 1443 Anceau Bienamet = 1445 Anselme Bienamet, Bergen (CSWIII); 1624 P. R. Ancea, Namen (MUL V). - 2. Anseau kan ook de Rom. vorm zijn van Ansoud. Zie Ansaud. - 3. De vormen met h kunnen hypercorrect zijn, maar ook grondvormen; zie Hanciau(x).

 

FD

Ancel

-elot, -elin, -elot, cf. Ane-.

 

JG

Ancelet

Ancelin, Anselin, -lain, Ans(e)lyn, Hancelin, Hanselin, Anslijn: Patr. Vleivormen van Ancel. 1296 Anselés li Ras, PdC (BOUGARD); 1328 Jan Anselin, Ip. (BEELE 1959).

Ancelot, Ans(e)lot, Asselo(o)t: Patr. Rom. vleivorm van Ancel. 1384 Colin Ancelot, Laon (MORLET).

 

FD

Ancelle

Pourrait p.-ê. représenter le lat. ancilla, cf. Lancelle, mais ce peut être aussi une var. graphique de Ansel, Ancel, de la famille de Anselme (voir ci-dessus).

 

JG

Ancems

zie Ansems.

 

FD

Ancet

Anchez, Anche, Anset, Ansey: Patr. Rom. dim. van Germ. ans-naam, zoals Anshelm.

 

FD

Anchou(x)

zie Ansoult.

 

FD

Ancia

Anciau(x), cf. Ane-.

 

JG

Ancia(u)

Anci{e)aux, zie Ancel.

 

FD

Ancien

Fr. BN: de Oude.

 

FD

Ancien

Lancien. Surnom distinctif dans la parenté : fr. ancien, corresp. à aîné, lat. senior.

 

JG

Ancion

Ansion, Ension, Hansion, Nansion: Patr. Rom. vleivorm van Anshelm. 1697 Gosuinus Anchion, Luik(MULVII).

 

FD

Ancion

cf. Anc-.

 

JG

Anckaer(t)

zie Hannecart.

 

FD

Anckerman

BerN van de ankermaker, ankersmid; of BN naar de huisnaam. Vgl. D. Ankermann. 1400 Joh. Ancer, Tv. (BERDEN); 1400 Johannis dicti inden Ancker, Mech. (OARII).

 

FD

Ancolet

V. AD (Ank).-

 

EV

Ancot

zie Hancotte.

 

FD

Ancre

(NF de la région de Charleroi). Var. de Hancre ou bien nom d'origine: Ancre, à Ogy (Ht).

 

JG

Ancre

1. PlN Ancre in Ogy (H). 1412 Madeleine d'Ancre, Ogy (CCHt I). - 2. PlN Encre, oude naam van Albert (Somme) (TW). 1235 Oeude de Encra; 1271 Wicars d'Encre, Atrecht (NCJ). Zie ook

Delancre.

 

FD

Andag

Aandagt, Aandacht, Adach: Volksetymologische vervorming van de D. BN Amtage: overdag.

 

FD

Andanson

Patr. Adamson, met n-anticipatie.

 

FD

Andel, van

PlN Andel (NB).

 

FD

Andele

-lé, zie Enderle.

 

FD

Andelhof

Proven. ,,Domaine du sieur Andaud".

 

EV

Andelhof(s)

Patr. < Germ. VN Andolf > Andlof? Vgl. Andof.

 

FD

Andenhove, van

zie Aendenhof.

 

FD

Anderdijk

zie Onderdijk.

 

FD

Anderegg

An der Ecke, Mhd. egge: hoek, (uiterste)

punt, uithoek.

 

FD

Anderlecht, van

PlN Anderlecht (B). 1154 Johannes de Anderlecht, Cent (GN); 1314 Heyle van Anderlecht, St.-Gillis (OSTYN).

 

FD

Anderlin

Patr. D. dim. van HN Andréas.

 

FD

Anderlin

Var. avec métathèse de Andrelin (qui n'est plus attesté), dérivé de André.

 

JG

Andernack

Andernagt: PlN Andernach (RP), door Kiliaan nog Andernaeck genoemd (CLAES1989). 1458 Heynric van Andernake, Andernach-Bg. (PARM.).

 

FD

Andernack

Nom d'origine: Andernach (Rhé­nanie), dont les meules de moulin étaient bien connues.

 

JG

Andernove, van

Van (den) anderen Hove. PlN Ander Hof. 1396 Matthijs uten Anderenhove, Opwijk (DE B. 62); 1440 Joes van den anderen Hove, Bs. (HB235).

 

FD

Anderode, van

-roi, -roy(e), zie van