20/11/2012

A-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Aers(sens)

zie Aarts.

 

FD

Aerschot, van (der)

van Aerschodt, van Aarschot, van Arschot, van Arscoot, van Asscho(d)t, van Ascot, van Aerchot, d'Arschot, Da(r)scotte, Daschot, Arschoot, Arschodt: PlN Aarschot (VB). 1300 Mathias de Arscot, Lv. (BO 32); 1321 Margareta de Arsschot, Tienen(C.BAERT).

 

FD

Aerssen

N. de filiat. ,,(Fils) de  Aerssen"  c.à.d.   ,,Fils  de Art, fils". N° 102. V. VAN Simpsen.

 

EV

Aerssen, van

zie van Aarsen.

 

FD

Aert

(ci-dessus) + Geert = Gérard, de Aet­geerts, forme dial. brabançonne de Uytgeerts, Woutgeerts [FD].

 

JG

Aert

 

N. de filiation, ,,(Fils) d'Aer(nou)t".

EV

Aert

zie Aarts.

 

FD

Aert, van

zie van der Aerden.

 

FD

Aertbeliën

-ien: Patr./Metr. Combinatie van ml. VN Aart en vrl. VN Belie (zie Belien).

 

FD

Aertenry(c)k, van

van Ertryck, van Ettery(c)k, -rij(c)k, Ertryckx, -rijckx, Eirtrijckx, van Herterijck, -ryck, van Hertreyck, van Hentenry(c)k, -rij(c)k, van Hent(e)rijck, van Hentryck.van Henteuryck, Herteryckx: Blijkens de oudste vbb. wsch. een PlN in VB. 1340 Kathrine de Ertrike; 1367 Aleide de Ertrycke; 1400 Goert van Ertrijke, Tn.-Hakendover (C.BAERT); 1368-75 Wautier Aertrijcs, Weerde (CHA126); 1401 Wouter van Hertrike, Leuven (HB 554); 1478 Willem van Artriken, Lier (FRANS); 1560 Joost van Eertryck, Diest (CLAES 1983,140); 1618 van Eertrijck; 1647 van Eterijck; 1696 van Aertrijck; 1714 van Etterijck, Mech. (MERTENS); 1703 Jacobus van Heyntrijck, Bekkevoort (F.C.).

 

FD

Aertgeerts

Aertgeets, Aetgeerts, Argeerts, Uytgeerts, Uijtgeerts: Patr. Aertgeerts is een reïnterpretatie (aïs VN Aart = Arnoud + Geert = Gérard) van Aetgeerts, d.i. de dial. Brabantse uitspr. van Uytgeerts, Outgeerts, Woutgeerts (zie Woutergeerts); vgl. Uyter i.v. Wouters. 1426 Mathias Autgheerts = 1428 Houtgheers, Zoutleeuw; 1428 Johannes Outgheri de Hoern (MULI); 1600 Jan Aertgeerts = 1606 Jan Aert Geerts, Kontich (SELS); Fr. Aertgeerts = Uutgeerts (vader van) 1756 P. F. Aertgeerts = Uytgeerts, Heist

o.d.Berg(VS 1981,118).

 

FD

Aertgeerts

Aetgeerts, etc. Réinterprétation en Aesseloos, cf. Ausloos.

 

JG

Aertman

Haartmans, Eertman, Eerdman(s), Erdman(s), -mann, Ertman, Heerdmann: 1. Patr. Volgens LIND. 1964 afl. van Aart, Arnoud. M.i. veeleer var. van Germ. VN Hartman, Hardeman. - 2. Erdmann zou een D. VN zijn die aan jongens

gegeven werd die op een gestorven broertje volgden. 1343 Lemmeke Erdman, Pommeren (BRECH.).

 

FD

Aerts

[14e NF le plus fréquent en Belgique], Aers, Aarts, Arts, Aertsen, -ens, Aartsen, Aers-sens, etc. Forme néerl. abrégée, contractée du prénom Arnould, accessoirement de Alaert ou Adriaan [FD] ; cf. aussi Arits.

 

JG

Aerts(en)

Aertssen(s), zie Aarts.

 

FD

Aertselaer(e), van

van Artselaer: PlN Aartselaar (A). 1369 Gielijs van Aertslaer, Mech. (V. ING.).

 

FD

Aes(s)(e)loos

zie (van) Ausloos.

 

FD

Aesaert

Var. de Hasaert, cf. Hasart, Hasard.

 

JG

Aesaert

zie Hazaert.

 

FD

Aeschbacher

D. FN Äschbacher, afl. van PlN Eschbach (BEI, BW, HS, RP).

 

FD

Aesdonck

zie van Hazendonk.

 

FD

Aeseloos

1. Proven. Asloo, ,,Bois de hêtres".- N° 242. — 2. V. AD (Az).

 

EV

Aetgeerts

zie Aertgeerts.

 

FD

Aeverbeke, van

zie (van) Haverbeke.

 

FD

Aevermaet, van

zie (van) Havermaet.

 

FD

Aevroet, van der

zie van der Avoort.

 

FD

Aex

zie (de) Haeck.

 

FD

Aeyels

Patr. < Aeyelts. VN Aai(e)lt, Aiold < Germ. agi-wald: Aialdus (V.D.SCHAAR, MORLETI).

 

FD

Afanasyev

Russisch Patr. Afl. van VN Afanasi < Gr. Athanasios: onsterfelijk.

 

FD

Affelterre, van

PlN Appel terre (OV). 1299 Henric van den Apoltren, Aspelare (CG); 1396 Jan van Apouteren, Aspelare(DE B. 20); 1483 Raso

Appelteren (MULI).

 

FD

Affolter

De PlN Affoltern komt tweemaal voor in Zwitserland.

 

FD

Afonso

zie Alfons.

 

FD

Afschrift

Vondelingnaam. Petrus Afschrift werd op 12 mei 1834 in Cent gevonden. Alle vondelingen in april-mei 1834 kregen een naam die met een A begon: Aenkomst, Aenwas, Aenval, Aenslag,

Afkeer, Aflaat, Afschrift, Alsem (med. A. Afschrift, Laarne).

 

FD

Afslag

BerBN. Mnl. afslach: prijsvermindering, korting, afslag; verkoop van vis, visafslag; laadplaats voor koopwaren. Vgl. D. FN Abschlag.

 

FD

Agache

Agasse, zie Lagasse.

 

FD

Agache

cf. Agasse.

 

JG

Agarand

Peut-être var. de Enguerrand [JMP], comp. Agramme.

 

JG

Agarand

zie Enguerrand, vgl. Agramme.

 

FD

Agard

Agart, Aga(s): 1. Rom. vormen van de Germ. VN agi-hard 'zwaard- sterk': Aghardus (MORLET I). 1314 Jakemart Agart, Bergen (PIERARD103). - 2. Zie ook Hagaert.

 

FD

Agart

1. Car. mor. Hagard, ,,Fa-rouche, rude". — 2. V. AD (Ak).

 

EV

Agasse

1. Proven. L'agasse, ,,La pie" (L.D.). — 2. Car. mor. : ,,H. aga­çant".- Variantes : Lagasse, La-gache, Laguesse. N° 50.

 

EV

Agasse

Agache (forme pic.). 13e s. «Ysabiaus (li) Agace» DocLens, 1267 «Jehans Agache» CensHerchies, 1365 « Jehenne Agace » Taille-Mons; surnom: pic. agache, w. agace 'pie' FEW 15/1, 6a; cf. aussi Lagasse, Lagace, -ache, etc.

 

JG

Agathe

Metr. Fr. vorm en vleivorm van de Gr. HN Agatha. 1281 Agata Lammakighe, Ip. (BEELE).

 

FD

Agathon

Acton, Agatone: Patr. < Gr. agathos 'goed'. Agathon is de Fr. verbogen vorm van de Lat. vorm Agatho, naam van een paus uit de 7e. 989 Agatho (Dip.).

 

FD

Agathon

NF provenant d'un prénom dû à la vogue des noms grecs, p.-ê. nom d'enfant trouvé (comm. A. Lanotte); d'après Dauzat 3, en 1789, 17 personnes appelées Cocu furent autorisées à s'appeler Agathon, nom très à la mode à cette époque. Cf. aussi Acton.

 

JG

Agatonge

Patr. VN Agathange < Agathangelus. 1776 Agathange Louage, Rijsel (PDB).

 

FD

Agelis

Aggelis: Patr. Var. van Achelis, Gr. VN Achilles. 1405 Joeris Achelis = 1423 Joeris Aghelis, Ktr.(DEBR.i958). Agemans, zie Hageman(s).

 

FD

Agenais

Surnom ethnique: Agenois, habitant d'Agen ou de F Agenais [en France, le nom est surtout porté dans l'llle-et-V.]

 

JG

Agenent

zie Angenen(d)t.

 

FD

Agenet

Proven. Agenaïs, ,,D'Agen" (Loc. fr.). N08 68 et 211.

 

EV

Ager

-et, -ez, zie Agier.

 

FD

Aggel(en), van

zie van Achel.

 

FD

Aggenbach

Aan de Beek.

 

FD

Agghelpoel, van

zie van Echelpoel.

 

FD

Aghten

zie Aegten.

 

FD

Agie

Forme w. de Agier, du nom d'origine germ. Adegarius < ada-gaiza [FD] ?

 

JG

Agie(r)

Ager, -et, -ez: Patr. Rom. vorm van Germ. VN ad-ger: Adegarius (MORLET I).

 

FD

Agimont

Nom d'origine : Agimont (Nr).

 

JG

Agimont

PlN (N).

 

FD

Aglave

forme dial. Aglâve. Peut-être surnom: déverbal de pic. aglaver 'boire ou manger avec avidité', e.a. pic. àglave 'en masse' (Lille) '(pleuvoir) à verse', (Tourc.) 'à profusion' FEW 4,145a; sinon var. de Alglave.

 

JG

Aglave

zie Alglave.

 

FD

Agnaux

1270 «Jakemon fil maistre Denis Aigniel» DettesYpres, 1290-91 «Aignial» ComptesMons, cf. aussi (au fém.) 1507 «Rynna Agnelle» BourgNamur; surnom: fr. agneau; cf. Lagneau(x).

 

JG

Agnees(s)ens

Agneese(n), Agnessens, -ssen(n), Annees(s)ens: Metr. Zoon van Agnes. 1308 Années Rasscers, Ip. (BEELE).

 

FD

AGN--ees(s)ens

-ier, -iez. V. AD (An.).

 

EV

Agneesens

Agneessens. Génitif néerl. : fils d'Agnès.

 

JG

Agnel

Aniel, Anjel: BN Ofr. agnel: lam; Fr. agneau. 1271 Simon a l'Aignel, Atrecht (NCJ); 1258 Ernoul Aignel, St-Q. (MORLET).

 

FD

Agnes

Agnès, Agniez, Anhes, Anneet: Metr. Gr. VN Agnes, die evenwel aïs Lat. FIN verspreid raakte. 1280 Agnes Randewins; 1305 Agnies dou Fraisne, Ip. (BEELE); 1398 Agniette Blauvoets, Heestert (DEBR. 1970).

 

FD

Agnès

Agniez. Matronyme: prénom Agnès (d'origine grecque).

 

JG

Agobert

Composé marquant la filiation, ellipse de (fils) à Gobert, cf. À + anthrop.

 

JG

Agon

Agramme. V. AD (Ak).

 

EV

Agon

Patr. Rom. vorm van Germ. VN Ago (MORLET I).

 

FD

Agon

Var. graphique de Hagon, avec perte du h-initial.

 

JG

Agosti

zie Augustus.

 

FD

Agostini

-o: Patr. It. vorm van Lat. HN Augustinus.

 

FD

Agramme

(NF namurois). Peut-être forme alté­rée de Ingram = Angrand, Enguerrand [FD].

 

JG

Agramme

Vervorming van Ingram/Angrand.

 

FD

Agrément

zie Dacremont.

 

FD

Agsteribbe

Agtseribbe: Reïnterpretatie van PlN Wastrebbe in Deftinge (OV). 1396 Gheraert van Wasterebbe, Deftinge (DE B.); 1428 magister Joh. de Lacoste zire alias Wastrebbe (MULI).

 

FD

Agt, van

zie van Acht.

 

FD

Agten

Agthe, zie Aegten.

 

FD

Agten

cf. Achten.

 

JG

Agten, van

zie van Achten.

 

FD

Agterberg

zie (van) Achterberg(h).

 

FD

Agtergael, (van)

zie Nachtegaal.

 

FD

Agtmaal, van

van Agtmael: PlN Achtmaal (NB). 1794 Cornelius van Agtmael, Essen-Aw. (AP).

 

FD

Aguesse

 

zie Lagasse.

 

FD

Aguil(l)on

Agulhon: BN Fr. aiguillon: prikkel, angel, stekel, doorn. BN voor iemand met stekelig, irriterend, tergend karakter. 1384 Robert Aguillon, Laon (MORLET);+1570 Nicolas Aguillon, Brugge (CDT 29).

 

FD

Aguila(r)

(d') Aguiar, Da Cuia: Sp. PlN. Aguilar < Lat. aquilare 'arendsnest'. Port. Aguiar. 1744 Theod. de Aguilar, Brussel (MUL VIII).

 

FD

Aguillon

Aguilon. Surnom moral ou physique: anc. fr. aguillon 'aiguillon, excroissance, aussi aguilloneor 'celui qui pique, qui excite' FEW24, 123a. Comp. 1550 «Collait Aguille» BourgNamur.

 

JG

Ahlberg

V. Aal.

 

EV

Ahlers

Zie Aler(s).

 

FD

Ahlert

Zie Alaerd(s).

 

FD

Ahn

D. FN Ahn(e): grootvader.

 

FD

Ahn

Nom de parenté: all. Ahn 'grand-père, aïeul'.

 

JG

Ahn

V. AD (An).

 

EV

Ahrend

Ahrens, zie Aernout(s).

 

FD

Ahrens

V. ARIN.

 

EV

Ahron

Zie Aaron.

 

FD

Ahrweiler

PlN(RP).

 

FD

Aïche

zie Eich.

 

FD

Aicher

zie Eicher.

 

FD

Aidant

Aidans (NF namurois). Surnom: anc., moy. fr. aidant, soit adj. 'secourable, vaillant, serviable', soit subst. (w. liég.) êdant 'liard, pièce de monnaie de peu de valeur' (cf. 1544 «Johan neuff aidans» DénStavelotMy) FEW 24, 162a, éventuellement comme nom d'en­seigne.

 

JG

Aidant

-an(s), Haidant: Var. van Adant, Adam.

 

FD

Aigret

Egret: Ofr. aigret: triest, pijnlijk. BN. 1384 Caisin Aigret, Laon; 1210 Joh. Egret, Oc. (MORLET).

 

FD

Aigret

Surnom: dérivé de fr. aigre (d'après l'aigreur du caractère) FEW 24, 94b.

 

JG

Aigrisse

cf. Egris(s)e.

 

JG

Aigrisse

Egricce, -is(s)e: Patir. Aigris, Rom. vorm van Germ. VN agi-rîk 'zwaard-heersend'. Agericus (Fm., MORLET I). Vgl. Eggerick. Aigueur, zie Egueur. Aiguille: BerBN van de naaldenmaker. Aillaud: Pair. Rom. vorm van Germ. VN agil-wald Vreselijk-heerser': Agilaldus, Ailaldus (MORLET I)-

 

FD

Aigueur

Probabl. francisation du NF all. Egger; cf. aussi Egueur.

 

JG

Aiguille

1550 «Collart Aguille» BourgNamur; surnom métaphorique ou de métier: fr. aiguille, comp. Aguillon.

 

JG

Aillaud

Nom issu de l'anthrop. germ. agil-wald, latinisé en Agilaldus, Ailaldus; moins pro­bable, un dérivé avec suffixe du fr. ail, avec le sens de marchand d'ail ou de celui qui sent l'ail (ne sont attestés que pas un ail/ot 'peu de chose' et aillaud 'narcisse des prés', 'ail des vignes' FEW 24, 334).

 

JG

Aillaume

cf. Alliaume.

 

JG

Aillaume

zie Alliaume.

 

FD

Aillery

 

Patr. Rom. vorm van Germ. VN agil-rîk 'vreselijk-heersend'.

 

FD

Aillet

Alliët, Alliet, Alié, Ailliet: Patr. Rom. dim. van Germ. agil-naam, zoals agil-berht, Fr. Aillebert. 1296 Robiers Aillie, PdC (BOUGARD); 1448 Jehan Aillet, Comp. (MORLET).

 

FD

Ailliet

Alliet. 1448 «Jehan Aillet» Compiègne; hypocor. d'un anthrop. germ. en agil-, ainsi agil-behrt [FD].

 

JG

Aimant

 

Reïnterpretatie van Amant of Aimont.

 

FD

Aimant

Surnom: moy. fr. aimant 'celui qui aime d'amour' FEW 24, 387a.

 

JG

Aimar(t)

 

Eymar(d), Aymard, Haimard: 1. Patr. Aimar, Rom. vorm van Germ. VN agi-mar 'zwaard-beroemd': Aimarus (MORLET I). - 2. Zie Hémard.

 

FD

Aimé

Sans doute du prénom Aimé; sinon aphé­rèse de Bienaimé?

 

JG

Aimé,

Aime, Aymé, Haimé, Amez, Amer, Ames, Ameys, Ameijs, Hames, -et, -ey, -ez: Patr. Fr. VN Aimé, Ofr. ameit, amé, Lat. Amatus 'bemind'. 1299 Ame de Savoye (DMM); 1678 Claude Aismee, Menen (COUSS.).

 

FD

Aime, van

zie van Holme.

 

FD

Aiméblanc

Nom double composé avec Aimé et Blanc, apparemment d'origine marseillaise ou des Hautes-Alpes.

 

JG

Aimer

zie Almaer.

 

FD

Aimeries

Proven. Dép. Houdeng.

 

EV

Aimont

Aimon(d), Aymon: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN agi-mund 'zwaard-bescherming': Agimundus (MORLET I). 1384 Jehan Aimon, Laon (MORLET).

 

FD

Aimont

Aimond, cf. Aymon.

 

JG

Aimont

V. AD (A).

 

EV

Ainaux

Var. de Hainaux, Hainaut.

 

JG

Ainaux

zie Hainaut.

 

FD

Aisinber

zie Eisenberg.

 

FD

Ajchenbaum

zie Eichenbaum.

 

FD

Ajchenholc

D. PlN Eichenholz: eikenbos.

 

FD

Ajdler

Wellicht de D. FN Heidler.

 

FD

Ajean†

Composé marquant la filiation, ellipse de (fils) à Jean, cf. À + anthrop.

 

JG

Ajnbinder

D. Einbinder. BerN van een inbinder,wellicht een binder van schotels en vaatwerk, krammer.

 

FD

Ajoux

Ofr. ajou, Fr. ajonc: gaspeldoorn. Ook PlN Ajou (Eure), Ajoux (Ardèche).

 

FD

Ajoux

Proven. Aye (Loc.), avec suff. -ou, d'orig. Nos 68 et 211.

 

EV

Ajoux

Sans doute NF importé du sud de la France, d'un NL Ajou (Eure), Ajoux (Ardè-che), etc., du terme occ. ajou 'ajonc' (Morlet 30).

Ajoux dit Malthès. NF bruxellois, cf. A. Vincent, BTD 32, 197-8.

 

JG

Ajsenberg

Ajzenberg, zie Eisenberg.

 

FD

Ajzenman

D. Eisenmann, naam voor een ijzerhandelaar.

 

FD

Ajzenszer

D. BerBN Eisenscher(e), voor de maker van ijzeren scharen.

 

FD

Aka

Vondelingnaam. Joannes Aka werd op 28 mei 1837 in de Stoelstraat in Antwerpen gevonden (R.V.).

 

FD

Akel(e)ye(n), van

zie van Ackeleyen.

 

FD

Aken, van

van Aeken, van Ha(e)ken, van Hacken, van Acken: PlN Aken, Aachen (NRW). 1290 Willem van Aken, Grimbergen (CG); 1340 Jan van Haken, Lv. (ICKX). Zie ook Van Haack.

 

FD

Akendoven, van

zie van Hakendover.

 

FD

Akens

zie Hacken(s).

 

FD

Aker, (van den)

zie Acker.

 

FD

Akeren, van

van Akkeren, van Ackeren: 1. PlN Ekeren (A). 1433 Jan Goodszuene filius Jans van Akerne bi Andwerpen (PARM.). - 2. PlN Les Deux-Acren (H): 1219 Akerne (TW). 1382 Aghete Jan wedewe van Akerne, Olsene (DEBR. 1970).

 

FD

Akerman

zie Ackerman(s).

 

FD

akker

,,Champ". Proven. Acker. Van(den Acker(e). — 2. Profess, Acker-, Akker-, Acher- -man(s). Francisation : Acreman. Ces dern. N. peuvent aussi avoir indiqué une proven. d'un L.D. Akker.-

 

EV

Akker-

zie Acker-.

 

FD

Akkermans

cf. Ackerman(s).

 

JG

Akoleyen, van

zie van Ackeleyen.

 

FD

Akre

zie Acker.

 

FD

Aksel

zie Axel.

 

FD

Akset

zie Accet.

 

FD

Aksil

Wsch. var. van Aksel.

 

FD

Akst

BerBN voor een boomhakker, naar de akst. Vgl.D.Axt.

 

FD

Al

Patr. Korte vorm van VN Alaard?

 

FD

Alabarbe

Allabarbe. Surnom: fr. à la barbe, qui porte la barbe; cf. aussi Labarbe.

 

JG

Alabarbe

Allabarbe: BN Ala barbe: metdebaard.

 

FD

Alacoque

zie Aucock.

 

FD

Aladenise

Nom composé de type matronymique, ellipse de (fils) à la Denise, cf. À + anthrop. [JMP].

 

JG

Alaerd(s)

Alaert(s), Aelaerts, Alaers, Alard, Adelhardt, Allaerd(s),

-aert(s), -ertsz, Allaer(e), Allaër, Allar(d), Al(l)art, Lallard, -art, Allert, Al(l)ers, Aler, Ahlers, Ahlert: Patr. Germ. VN adal-hard 'adel-sterk': Adelhard, Adalard(us) (Dip.). 1369 Henric Adelaert; 1395 France Alaert, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Alaerts

Alaers. Formes néerl. au génitif de Al(l)ard.

 

JG

Alaime

Allaime. Forme w. en -ême < -helm de Alliaume, cf. ce nom.

 

JG

Alaime

zie Alliaume.

 

FD

Alaimo

Wsch. Sp. FN Alamo. PlN alamo: populier.

 

FD

Alain

Allain(s), Allin, Allein(s), Alleijn, Alleyn(s), Allijn(s), -yn(s), Alijn, -yn, Alleys, Alanen, Allès, Alles, Al(l)an, Al(l)en, Alleleijn, Allel(e)yn: Patr. Volgens MORLET II is Alanus de volksnaam van de Alanen, een Sarmatisch ruitervolk, dat in 406 Gallië plunderde. Volgens V. D. SCHAAR is het een E. naam, van Bretons-Keltische oorsprong. De naam Al(l)an is in GB bekend sinds Willem de Veroveraar (1066). Het was een heel populaire naam in de Brits-Keltische romans (FLUTRE 8). Blijkens -ein < Fr. -ain is de naam bij ons uit het Fr. overgenomen. Een vroege vermelding is 1163 Alanus de Ypre (GN). 1280 Joh. Alein = 1307 Jehan Alain, Ip. (BEELE); 1392 Inghel Aleyns = van Inghelen Aleins, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Alais

Allais, Alla(e)ys, Allés, -es, Allê(e), Alle(y): Metr. Rom. vorm van Germ. VN Adelheid, Aleit. 1295 dame Alais Pikerie, PdC (BOUGARD).

 

FD

Alam(e)

zie Alliaume.

 

FD

Alamargot

zie Margo(d)t.

 

FD

Alanen

zie Alain.

 

FD

Alaoui(e)

zie Allouis.

 

FD

Alard

-art,  Allard,   -art.   1265 «Allard de Marke» CensNamur,  1286 «Jehan Allard» DettesYpres,   1524 «Johan Allar» DénSta­velotMy, 1580 «Jehan Alard» Haybes; nom issu de l'anthrop. germ. adal-hard > lat. Ada-lardus, Adelardus. • Formes flam. : Allaert, -aer. m Dérivés: Alardeau. - Alardin, Allardin. 1265 «Thiesart Alardin le clerc» CartOrval, 1275-76 «Alardins li  Bastars» RegTournai, 1444 «Jehan Alardin» AidesNamur,  1616 «Anthoine Allardin» PrincipChimay. Alardot, -os. 1478 «Collard Alardoz» Pres-les, 1586 «Allardoz» Cerfontaine.

 

JG

Alard

-art, zie Alaerd(s).

 

FD

Alardeau

Al(l)ardin, Allarding, Al(l)ardot, Al(l)ardos: Vleivorm van Germ. VN Adelhard, Alard. ± 1300 Alardot, PdC (BOUGARD).

 

FD

Alary

Zie Allary.

 

FD

Alavoine

1286 «Jehans Alavaine» CartMons, 1294 «Jehan à Lavaine» CensNamur, 1360-62 «Helle Alavaine» PolyptAth; surnom: ellipse de (homme) à /'avoine', cf. aussi Laveine, -oine.

 

JG

Alavoine

Allavoine: Fr. à l'avoine: met de haver. BerBN voor haverteler of-koopman. 1257 Johanne ad Avenam, Kamerijk (SPL); 1280

Salinus cum Avena; 1300 Wautier Alavaine, Ip. (BEELE).

 

FD

Alba

zieAlbault.

 

FD

Alba(t)

Albau(l)t, zie Allebaut.

 

FD

Albada, van

Patr. Friese FN Alba(r)da, Albe(r)da, afl. van Germ. VN Albert.

 

FD

Alban

Hauban, Albano, -i: Patr. Lat. HN Albanus.

 

FD

Albanese

Volksnaam van de Albanees.

 

FD

Albardier

cf. Halbardier.

 

JG

Albarre

Albart: Fr. à la barre: met de slagboom. BN van de boomwachter. 1345 Maroie a le Bare, Atrecht (NCJ).

 

FD

Albarre

Soit fr. à la barre, surnom de motivation incertaine, cf. 1345 «Maroie a le Bare» Nécr-Arras [FD], soit simple var. du suivant.

 

JG

Albart

cf. Halbart.

 

JG

Albault

Albaut, Albeau(t). Nom issu de l'anthrop. germ. adal-bald > lat. Adalbaldus.

 

JG

Albe

Korte vorm van een Germ. VN Albrecht. Albo (Fm.). 1398 Gillequin Halbe, Wev. (DEBR. 1970).

 

FD

Albé

Allebé, Allebe(e): Patr. Albet, dim. van VN Albert.

 

FD

Albeau(t),

zie Allebaut.

 

FD

Alber(t)dienst

Patr. Volksetymologische verhaspeling van Alberdijns, vleivorm van Albert. Vgl. Alberding(k), Alberdissen

(V.D. PLANK).

 

FD

Alberecht

zie Albrecht(s).

 

FD

Alberg(s)

Alberghs, Alenbergh, -bergs: Metr. Germ. VN adel-berg 'adel- bescherming': Adelberga, Aalberga(MORLETI).

 

FD

Albers

Albert-, zie Albrecht(s).

 

FD

Albert

1540 «Allebert Barondieu» Denain; pré­nom Albert, plus fréquent sous la forme Aubert au Moyen Age, de l'anthrop. germ. adal-behrt, d'origine cependant discutée (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 46). - Pour «Al-bertin» (fin 16e s., Dinant), cf. Aubertin. « Génitif latin : Alberti, Alberty.

 

JG

Albert

zie Ebert.

 

FD

Alberts

Albers, cf. Albrecht.

 

JG

Albessard

Albessart. Nom d'origine: Albiert-sart, à Corroy-le-Grand (BrW).

 

JG

Albessard

-art: PlN Albiertsart in Corroy-le-Grand (WB).

 

FD

Albinovanus

Ce NF qui apparaît pour la lre fois en 1814 à Namur (on le trouve ensuite à Namur et Malonne) pourrait être un nom d'enfant trouvé sur les marches de la cathé­drale Saint-Aubin, et dont le nom aurait été latinisé par l'officier d'état civil en Albino­vanus.

 

JG

Albinus

N. de bapt. d'orig. latine. Diminutif : A(l)binet.- Albot. V. ADAL.

 

EV

Albirt

zie Albrecht(s).

 

FD

Albo(o)rt

zie Albrecht(s).

 

FD

Alboldus

Gent (GN9).

 

FD

Alboom, van

Album(e): PlN Alboom: witteabeel (LIND. 1931,213). 1355 aen den Alboem, Melsbroek (OARI); 1325 arborera dictam Alboem, Brussel; 1356 Claes van den Albome, St.-Martens-

Lennik (PEENE1949); 1365 âne den Alboeme, Wemmel; 1408 boven den Alboem, Schaarbeek; Wouters goede vanden Albome, Br. (OSTYN); 1340 Gotildis de Albome, Tnh. (VERB. 102).   

 

FD

Albot

-os, Halbot: Patr. Dim. van VN Albaud of Albert.

 

FD

Albot

-os. Probabl. hypocor. de Albert ou d'un nom du même thème anthroponymique comme Albau(l)t.

 

JG

Albrand

Patr. Germ. VN adal-brand 'adel-zwaard': Albrandus (MORLETI).

 

FD

Albrecht

Albrechts, Albrecq, Albreck, Aelbrecht, Aelbrechts, Alberts, Albers, etc. 1286 «Albregt de Groeninghe» DettesYpres, 19e s. «Albrecq» Cerfontaine; forme néerl. de Al­bert, du germ. adal-behrt.

 

JG

Albrecht(s)

-tsz, Albregt(s), Albreghts, Albrech, Alberecht, Albright, Albre(c)k, Albrecq, Aelbrecht(s), -breg(h)ts, -bregt, -brech, Aalbrecht(se), -bregt(se), Adelbrecht, Haelbrecht(s), Holbrecht(s),0lbrecht(s), Olberecht(s), Olbregts, Olbrich(t), Olbracht, Olberek, Albert(s), Albert(s)z, Albers, Albirt, Albo(o)rt, Aalbers(e), -berts, Aelber(t)s, Olbert(z), Alberty, -i, -o, -ini, -ijn, -yn: Patr. Germ. VN adel-berht 'adel-schitterend': Athalbert, A(d)elbertus, Albertus (Fm., MORLET I, GN). Albertyn is een vleivorm. De vormen met h zijn hypercorrect; die met o zijn vaak door de dial. o-klank van de a te verklaren (zie evenwel ook Olbrechts). 1313 Pieter Albracht, Nieuwmunster (RYCKEBOER); 1364 van Zeghere Aelbrechte, Ktr. (RAK).

 

FD

Albuisson

zie Buisson.

 

FD

Album(e)

zie van Alboom.

 

FD

Alcantara

zie d'Alcantara.

 

FD

Alcide

De stamvader is de vondeling Felix Alcide, in 1813 in Mechelen te vondeling gelegd. Alcides was de BN van Herakles in de Gr. mythologie.

 

FD

Alcken, van

zie (van) Alken.

 

FD

Alcock

zie Aucock.

 

FD

Alcoulombré

Proven. ,,Au pré du sieur Colon". (L.D.). N° 209.-

 

EV

Alde(r)wereld

Alderwerelt, (van) Alde(r)weireld(t), Alderweirelt, Allewerelt, Alleweireld(t), van Aldenweireldt, van Alderwerel(d)t, -wierel(d)t, van Aeldeweereld, -elt, van Aeldweereld, van Alderwelt, -velt, van Andrewelt, van Andruel: BN Al de wereld: de hèle wereld. Wsch. BN naar de bekende uitroep. Vgl. D. Allewelt, Fr. Toule-monde. Bij Walther von der Vogelweide: 'al diu werlt, ich hân mîn lehen'. Volgens MEERTENS 1941,52 heet de familie (de Roo) van Alderwerelt naar een huis 'De Wereld' in Amsterdam. 1291 Lambertus Aldewerlt, Rostock (NN 60); 136 e. Ermengardis Aldewarelt, Cent (GN).

 

FD

Aldegonde, (van)

Audegond(e), Audergon: Metr. Germ. VN adel-gund 'adel-strijd': Adelgundis, Algundis (MORLET I). 1353 Anthonijs van Aldegunden iaerghetijde, Temse (DE MAN).

 

FD

Aldenhoff

Aldenhove(n). Nom d'origine: Aldenhoven, -hof (= vieille court), fréquent en toponymie [FD].

 

JG

Aldenhove(n)

Aldenhof (f), Aldelhof, Alderhof, Andelhof(s): PlN Aldenhoven, -hof: oud hof. Vgl. Oudenhove. PlN Aldenhoven (NRW), in Guigoven (L); Aldenhof in Nijmegen (G). 1533 Hans van Aldenhoven, Diisseldorf-Aw. (AP); 1584 Thomas van Aldenhoven, Aw. (AB).

 

FD

Aldenkamp

PlN bij Hennstedt (SH) en tussen Bederkesa en Bremervôrde (NS).

 

FD

Alder

Aider- -se.V. ADAL.

 

EV

Alder(s)

Allder, Olders, Oolders: 1. Ndd. FN: de oudere, senior. - 2. Zie Aalders.

 

FD

Alderhout

PlN Alderhout. Vgl. Altenholte (NRW), Altenholz (SH).

 

FD

Aldermans

Ha(e)ldermans: BerN. Mnd. alderman, olderman: deken van een gilde, wijze man. D. Altermann.

 

FD

Aldernaght

Reïnterpretatie van PlN Andernach of metathesis van Anderlecht. 1770 Philippus Aldernacht, Aw. (THIJS 69).

 

FD

Alders

Dérivé de l'anthrop. germ. adal-hard, fr. Alard [FD].

 

JG

Alders(e)

-son(s), zie Aalders.

 

FD

Aldervelt/-welt, van

zie Alderwereld.

 

FD

Alderweireldt

Alleweireldt, etc. Surnom: néerl. alde wereld', comp. le NF Toulmond(e), Toule-monde.

 

JG

Aldewereld

Proven. Oude wereld, ,,Vieux monde". L.D. ou enseigne d'auberge. Synon. : Van Alder-we(i)rel(d)t.

 

EV

Aldric

Comp. 1154 «Aldricus» CartStHubert, 1235 «marito suo Aldrico» CartOrval; pro-babl. fonne savante de Audry (Dauzat 5).

 

JG

Aldric

zie Audry.

 

FD

Aldruide

Pour ce NF attesté la lre fois à Meux (Nr) en 1845 (GeneaNet), de forme assez inso­lite (contenant implicitement le mot druide), on peut songer sans doute à un nom d'enfant trouvé.

 

JG

Aleaume

zie Alliaume.

 

FD

Alecsandre

zie Alexander.

 

FD

Alef (f)

Aleev, Aleew: Patr. Aleff < Aloff < Adloff < Adolf.

 

FD

Alegre

zie Allègre.

 

FD

Alejandre

Aleksand(e)r, zie Alexander.

 

FD

Aleman(g)

zie Alleman.

 

FD

Alen

cf. Alin.

 

JG

Alen(s)

Aalen, Aelen(s), A(e)llen, Alijn, Alyn, Allyn(s), Allijn(s), Alin(k), Allins, Allinck(x): 1. Patr. Vleivorm op -in van de Germ. VN Alaard of Aloud. Alen heeft de klemtoon op de a; waar de klemtoon van achteren lag, werd -in niet verdoft. 1398 Alin Troest, Wev.; 1382 Zegher Alins, Jan Alin, Beveren-Leie; 1422 Aelkin de Vleeschauwere = Alaert, Ktr. (DEBR. 1970,1958). - 2. A(e)len kan ook (verbogen) Metr. zijn, uit Germ. VN Adèle. 1443 Jan Aelen bampt; 1502 Margriet Alen, Zolder (VANB.).-3. Zie ook Alain.

 

FD

22:04 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.