20/11/2012

A-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

EV = Eugène Vroonen, Dictionnaire étymologique des noms de famille de Belgique II, éd. Dessart, s.d.

FD = Frans Debrabandere, Verklarend woordenboek van de familienamen in België en Noord-Frankrijk (1993), grondig herziene uitgave (2003).

JG = Jean Germain, Jules Herbillon, Dictionnaire des noms de famille en Wallonie et à Bruxelles, éd. Racine, 2007

22:09 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (6) |  Facebook |

A-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

A

A ablatif.Sur ce type de composé, type America, cf. J. Herbillon, America et autres noms de famille formés de A + ablatif, dans VW 48, 1974, 224-5.

 

JG

A

A Anthrop. Ce type de formation, ainsi Ajean (= fils de Jean), Acharles (= fils de Charles), Aubrun (= fils au brun), Aucouturier (= fils au couturier) est relativement rare en Wallonie. -Sur ce type de NF fréquents dans certaines régions de France comme le Berry, le Limou­sin, etc., cf. A. Alabergère, Woms de famille des bocages du Centre, Cercle généalogique du Haut-Berry, 1998.

 

JG

A Brassard

Abrassart: Fr. BN Au Brassard: met de armplaat. Zie Brassaert. 1751 P. J. Abrassart, Bergen (MUL VIII).

 

FD

A Campo

Zie Campo.

 

FD

A Castro

Latinisation du NF Duchâteau; cf. A + ablatif.

 

JG

A Speculo

NF latin à l'ablatif précédé de la préposition a (comp. A Campo, A Castro), sur­nom de poste de garde [JMP] ou nom d'en­seigne, comp. Miroir [JL, NFw].

 

JG

aa

N. de rivière. Proven. VAN DER- -Aa, -Auwera, ,,De la ré­gion- -de l'Aa, -de la vieille Aa".-(Van der) Avo(i)rt, ,,Du gué de l'Aa".- Nos 8, 210, 230.

 

EV

Aa, van

(van) Ha1. PlN Aa, gehucht bij Anderlecht. 1259 Egidij de A, St.-Gillis (OSTYN); 1304 Lonis vanHaa, Mech. (HB 658); 1389 her Janne van Aa, Es. (BOISEE). - 2. PlN A in Breukelen (U). 1156 Walterum de A; 1169 Heinricus de A, U (LNT). Zie ook Van der Aa. Aa, van derj Vera(a), van de Ra, van (der) Ha: Waternaam de Aa of A 'water', naam van vele kleine waterloopjes. Zie ook Van Aa. 1266 jou Leonies de A, chevaliers sire de Polleirs (AGr. 42 bis); 1417 Gheryt van der A opt bloc over die beke (de Aa), Lillo (ROEL. 1951). Aachen: D. PlN Aken (NRW).

 

FD

Aachen

Nom d'origine: Aachen, Aix-la-Cha­pelle (AIL).

 

JG

Aafjes

Haafkens:  Metr. Mnl. Avekin, dim. van Germ. VN Ava (Dip., Fm.). 1034-58 Avekin; 136 e. Avakin de Ostersele (GN); 1328 fundum Arnulphi Avekin, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Aagtjes

Zie Aegten.

 

FD

aal

,,Anguille". Forme ancienne : Ael. N. qui a servi à composer des toponymes, devenus patronymes. Proven. (VAN) AEL-, ALE-, AL(L)E- -acker, -bosch, -broek, -meersch, -steen, -voet (-voorde), ,,Champ-, Bois-, Marécage-, Ma­rais-, Château-, Gué- -DES AN­GUILLES" (L.D.). Les mêmes noms peuvent signifier aussi : ,,Champ-, Bois-... -du sieur A(da)l" Verraleweck (Van der Alewijk), ,,Du hameau des anguilles", Ale-waters, ,,Eaux des anguilles".-Nos 8, 47, 210.

 

EV

Aal, van

van Ael, van den Adel: PlN Aarle (zie i.v.), uitspr. Aal. Van den Adel is hypercorrect.

 

FD

Aalbers(e)

-berts, -brecht(se), -bregtse, zie Albrecht(s).

 

FD

Aalberts

 

Forme all. de Albert.

JG

Aalders

Al(l)der, Alders(e), Alderson(s), O(o)lders: Patr. Germ. VN Aalderd < Adelhard. Zie Alaert.

 

FD

Aalen

Zie Alen(s).

 

FD

Aalmans

zie Aelman.

 

FD

Aalst, van

(van) Aelst, van Ha(e)lst, Haelst, van Alst: 1. PlN Aalst (OV). 1252 Arnoldum de Halst, Har. (DEBR. 1980); 1359 Jhan van Aelst, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. PlN Aalst (NB, G). - 3. PlN Aalst (L). 1381 Joh. de Aelst, Stevoort (GRAUWELS1978). Aalst, van der, zie van der Elst.

 

FD

Aalten

1. Patr. Afl. van Germ. VN Aloud, Adelwald. Vooral Friese VN Aalt (V.D.SCHAAR). - 2. Verkort < Van Aalten. Aalten, van; van A(e)lten, (van) Naelten: PlN Aalten (G). 1584 Adriaen van Alten, Aw. (AB).

 

FD

Aalter

zie Aelter.

 

FD

Aan

Aen:1. Mnl. naen, aen: dwerg. BN. 1484 Jan Aen, Kh. (DEKEYSER). Jan Naen werd als Jan Aen gehoord (metanalyse). - 2. Spelling voor Haan.

 

FD

Aan-

 

cf. Aen-.

JG

Aan de Stegge

Naar de woonplaats aan de steeg, Vgl. Indesteege. Comtech = 1380 van Abeloye van Comptich, Tn. (ROEL. 1951,12).

 

FD

Aandagt

Aandacht, zie Andag.

 

FD

Aandekerk

Aendekerk, Hendekerk: Naar de woonplaats aan de kerk. 1473 Ghijsen aen der Kerke, Genk (VAND. 93).

 

FD

Aangeveld

Aengeveld: Naar de woonplaats aan 't veld (aan den Veld). Vgl. D. Amfeld. 1415 Hans am Veld (BRECH.).

 

FD

Aanholt, van

van Aanhout: PlN Anholt aan de Nederrij n (bij Kleve NRW) of in Drente.

 

FD

Aannenbergh

Aan den Berg.

 

FD

Aansorgh

zie Ohnesorge.

 

FD

Aantjes,

zie Haantjes.

 

FD

Aantrekker, den

Afl. van Mnl. aentrecken: aanlokken, verlokken; (krijgsvolk) aanmonsteren, ronselen. BN of BerBN.

 

FD

Aap

1. Proven. Aap (Dép. Rum-eke). N° 8. — 2. Car mor. ,,Singe". Imitateur. N° 288, 290. — 3. V. ABA.

 

EV

Aap

BN voor iemand met een apengezicht, of voor een gek, of voor de bezitter van een aap, of naar de huisnaam. Vgl. D. Aff. 1349 Herman mit dem Apen, Dortmund; 1452 Henning Ape, Haldensleben(NN62).

 

FD

Aar-

 -ens, -sen. V. ARA.-

 

EV

Aarab(i)

-be, zie Arab(i).

 

FD

Aarbijn

zie Arbyn.

 

FD

aarde

,,Terre" (arable)". Proven. Aerden (L.D.). Van Aerde. Van den Audenaerde. ,,De l'ancienne terre" (L.D.). N° 234.

 

EV

Aarden (van der)

zie (van der) Aerden.

 

FD

Aardenne, van

van Arden(n)en, Hardenne, Dardenne(s), D'Ardenne, Dardinne, Dardaine: PlN, streeknaam (de) Ardennen. 1321 Henrico de Ardenen, Tn. (C. BAERT15); ±1500 Remacle Dardenne, Mech. (INSTALLE 163).

 

FD

Aardse

zie Aarts.

 

FD

Aarens

Aarrents, zie Aernouts.

 

FD

Aarle, van

1. PlN Aarle (NB). 1316 Willemi de Arle, Gilze (OATII). - 2. PlN Arle in Poppel (A). 1340 Arnoldus de Arle, Tnh. (VERB. 103).

 

FD

Aarnoudse

Aarnouts(e), zie Aernouts.

 

FD

Aaron

Aron(s), Arron, Ahron, Aronso(h)n: Patr. Bijbelse VN Aaron.

 

FD

Aarrass

Zie Arras.

 

FD

Aars(s)en

zie Aarts.

 

FD

Aarschot, van

zie van Aerschot.

 

FD

Aarsen, van

van Aerssen, van den Aarssen: PlN Arcen (NL). 1768 J.L. van Aarsen, R'dam - Aw. (AP).

 

FD

Aart, van

zie van der Aerden.

 

FD

Aarts

 

Aartsen, cf. Aerts, -sen.

JG

Aarts

Aert(s), Haert, Aardse, Aartsen, A(e)rs, Ha(a)rs, Haer(t)s, Aarssens, Aars(s)en, Haerssens, Aert(s)ens, Aertzen, Art(s), Artz, Harts, Arets, Ar(r)etz, Arits, Aritz: Patr. 1.  Samengetrokken vorm van de Germ. VN Arnoud, zie Aernout(s). 1321 Art der Pukere = 1323 Arnoldus Pukere, Tn. (ROEL. 1950,10); 1412 Aerdt van Hennesdael = 1394 Arnoldi de Hennisdale, Tg. (TYTGAT 396). - 2. Soms korte vorm van Alaert: 1370 van Arde vande Fiasse = 1377 ab Alardo van den Fiasse, Tn. (ROEL 1950,10). - 3. Soms korte vorm van Adriaan. 1475 Aert geheten Vilain = 1475 Adrianus dictus Vylain, Bs. (OSTYN 255). - Lit.: ROT 1,1-12.

 

FD

Aasche, van

zie (van) Asch.

 

FD

Ab-

-etz, -ts, -iss. 1. V. ABA. — 2. V. abbé.

 

EV

ABA

,,Père". Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. N°...

I. N. simples : Aap. Cas régime : Avon. H. -N. simples avec suffices.

A.-in-etto : Abin(et).

A.-etto, -itt(on), -ez, -iz : Avet, Avidon (Cas régime), Abetz, Abiss. III. N. composés.

A.-bard : Avaert, App(a)erts.

A.-hari : Apers.

A.-hlod : Abbeloos.

A.-hug: Abbenhuys.

A.-rad : Abra(et)s.

A.-rie : Abry.

A.-wald :  Ab(b)eels, Avenel, Aveaux, Ebel(ing)   (-ing,  suffixe de dépendance).

A.-ward : Avoiron (Cas régime).

 

EV

Abandon

 

Abandonné, -onne. De fr. abandon, abandonné, probabl. comme surnom d'enfant trouvé.

 

JG

Abandon(né)

In de steek gelaten, vondeling.

 

FD

Abat(t)e

Abbat(e): Rom. vorm uit Lat. abbas: abt. Vgl. Abts. 1695 Thomas Abath, Br. (MUL VII).

 

FD

abbaye

Proven.   Terre   ou   dépen­dance  d'abbaye.-     227.  Abyes.

Et,   avec   suffixe   d'origine-:   Lab-(b)io(it) (Labioit, Dép. Enghien).

,,Terre d'abbaye". Labeye LAB(B)-     abbé. Chef d'une abbaye.  1. Sobri--eau,   -iau,  -io,   -ie,  -ille,  -is,  -y.         quet d'allure.- N° 135. — 2. H. dépendant de l'abbé. Variantes : Abé, Labbé. En flam. : Ab(t)s, Abits, ,,Abbé".

 

EV

Abbe(s)

Abben(s), Abe(n), Aeben, Abé, Abs, Aps: Patr. Abbé is een bakernaam, uit Onl. Abbo, door ass. uit Albo, korte vorm van Albrecht. Abé kan een verfransende reïnterpretatie zijn, maar ook een grafîe voor Abbé. 945 Abbo, H (GN); 1130-61 Aldbertus cognomento Abbo (V.D.SCHAAR); 1393 Jan Abbé; 1402 Jan Habbe, backere = 1423 Jan Abs kindren, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

 

FD

abbeel

N. d'arbre. Proven. Caractér. d'une propriété. Abeel- -e, -s. Van den Ab(b)e(e)le(n). N° 242.-Ab(b)eels.- 1. V. ABA. — 2. V. Abbeel.

 

EV

Abbeel(s)

cf. Abeel(s).

 

JG

Abbeel(s)

Zie Abeel(e).

 

FD

Abbeloos

Abbenhuys. V. ABA.-

 

EV

Abbeloos

cf. Abeloos.

 

JG

Abbeloos

zie Abeloos.

 

FD

Abbema

Abma: Patr. Friese afl. van Abbé. Zie Abbe(s).

 

FD

Abbenbroek

PlN (ZH). 1461 Jhoannes de Abbenbruch(MULII).

 

FD

Abbenhuys

-huijs: Wellicht de PlN Abbenhausen in Twistringen (NS). Of Abbenhues in Rosendahl (NRW).

 

FD

Abbenij(en), van

van Abbeny(en), van Habberney: PlN (A?). 1340 Nicholaus de Abbeneyghen, Tnh. (VERB. 101); 1659 van Abbeneye, Mech. (MERTENS).

 

FD

Abberger

zie Auberge.

 

FD

Abbin(c)k

Abbing(h): Patr. Afl. van Abbé. 1382 Willem Abbin, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Abbott

E. voor Abt. 12e e. Walter Abbot, Lincoln (REANEY).

 

FD

Abboud

About: Patr. Germ. VN ad-bald 'goed-stoutmoedig'. Adabold (MORLET). 1303 Abbouds hoec, Westvleteren (DE I).

 

FD

Abé

Surnom de charge: fr. abbé; cf. Labbé.

 

JG

Abé

zie Labbé, Abbe(s).

 

FD

Abe(n)

zie Abbe(s).

 

FD

Abeck

 zie Habex.

 

FD

Abeel

Abeels, Abbeel, Abbeels, Abels. Forme néerl. du prénom Abel; secondairement, var. deVandenAbeele[FD].

 

JG

Abeel(e)

Abeels, Abbeel(s), Abele(s), Abel(s), Habel, Abiels: 1. De PlN Abeel zonder van-aanloop. Zie Van den Abeele. 1308 Nicoles Albeel = 1326 Clais Albeel = 1306 Clais del Aubele, Ip. (BEELE). -2. Patr. Bijbelse VN Abel. 1313 Abiau l'orfèvre, Parijs (MICH. 1951); 1380 Godefridus dictus Abeelse, Engelmanshoven (GRAUWELS1978, 96); 1396 Gillis Abeels, Vlekkem (DE B. 55).

 

FD

Abeele, van den

van den Abeel(en), van den Abeelle, -Abel(le), -Abiel(le), van den Aebeele, -Aebiele, van den Abbeel(e(n)), van Abelle, van Habel: PlN Abeel, ten Abele, Mnl. ook Aubeel, uit Ofr. albel, aubel, Lat. albellus: witte boom, populier. Verspreide PlN. 1382 Roeger van den Abeele, Har. (DEBR. 1970); 1383 Gillis van den Aubele, Ip. (BEELE). -Lit.: BdS 1988, nr. i, p.3.

 

FD

Abegglen

1. Proven. Eikelen. ,,Glands" (L.D.), précédé de ab, forme latine (N° 59) de la prépo­sition de. — 2. V. ABA.

 

EV

Abeillon

BN. Dim. van Fr. abeille: bij. Vgl. De Bie.

 

FD

Abeillon

Surnom d'apiculteur: dérivé en -on de abeille, cf. anc. flandr. (Cambrai) abeillons a miel 'essaim d'abeilles', fr. abeillon 'petit es­saim d'abeilles' FEW 25, 9a.

 

JG

Abel

N. de bapt. d'orig. biblique. Génitif flamand : Abels. N° 104.

 

EV

Abelman(n)

Patr. D. afl. van bijbelse VN Abel.

 

FD

Abeloos

Abbeloos. Génitif d'un dérivé en -elol du nom germ. Abbé plutôt que du prénom bi­blique Abel [FD].

 

JG

Abeloos

Abbeloos: Patr. Vleivorm van de Germ. bakernaam Abbé; zie Abbe(s). 1281 Jacobus Abelot, Ip. (BEELE); 1370 van Aelbrech van Abelshaus(s)en, Abel(t)shauser, Abelshousen: PlN Abeltshausen in Wolznach (BEI).

 

FD

Abend

BN D. Abend: avond. Vgl. Avonts.

 

FD

Abicht

D. EN Habicht: havik. Vgl. Habex.

 

FD

Abidts

zie Habets.

 

FD

Abiel(le), van den

zie van den Abeele.

 

FD

Abiels

zie Abeel(e).

 

FD

Abiloos

V. ABA.

 

EV

Abinet

cf. Aubinet.

 

JG

Abinet

V. Albinus et ABA.

 

EV

Abinet

zie Aubin.

 

FD

Abkoude, van

Abcouwer: PlN Abcoude (U). 1391 Gheert Abecoude, Zwolle (EBELING).

 

FD

Abma

zie Abbema.

 

FD

About

zie Abboud.

 

FD

Abr(ah)am(s)

N. de bapt. d'orig. biblique. ,,Père du peuple". Vari­antes : Br(a)ms, Braems.- N° 104.-

 

EV

Abra(et)s

V. ABA.

 

EV

Abraham

Abrahams, formes néerl.: Abram, Abrams. 1208-12 «Habraham», 1227 «Abra­ham» Gand, 1267 «Lambinus Abram» = 1282 «LambinAbrehans, li tonderes», 1283 «Abrans li Zelopere», 1284 «Lambert Abraem» Dettes-Ypres, 1272 «Abraham Golles» PolyptVillers, 1286 «Jakèmes Abrahans» CartBinche, 1295 «Cholars frères Abraham» ComptesMons, 1370 «Abrahans dele Cange» CartValBenoît, 1659 «Jean Abraham» DénSalm; prénom d'origine biblique, remis à la mode comme nom chrétien au Moyen Âge; souvent aussi, nom porté par des Juifs. Cf. aussi Braham et Habran.

 

JG

Abraham(s)

Abrahamse(n), Abram(s), Abrans,

 

FD

Abramsohn

Abrama, -é, -i, -o, Abrahamovic(s), -its, -icz, Abramawicz, -itch, Abramovici, -icz, -itch, Abramow, Abramowicz, -it(s)ch, -itz, Abramowski, Abramska, -ski, Abram(c)zyk: Patr. Bijbelse VN Abraham. 1227 Abraham (GN); 1267 Lambinus Abram, Ip. (BEELE); 1339 Abraham de Score = 1354 Abraen den Schore, Tn. (ROEL. 1951,12).

 

FD

Abrar(d)

Patr. Var. van Ebrard.

 

FD

Abras

(NF namurois). 1648 «Abras» Jambes/ Namur, 1820 NF «Abras» Pas-de-Calais. L'hypothèse d'une forme abrégée du prénom Abraham [JH] doit être définitivement aban­donnée; une forme issue directement du nominatif Ebrardus [PHB] ne semble pas con­vaincante non plus. Plutôt simple surnom d'ouvrier manuel: fr. à bras, ou bien forme abrégée du nom ancien Fierabras, cf. Dict. PatRom H/1, col. 672-3.

 

JG

Abras

Fr. BN Au Bras: met de arm.

 

FD

Abras

Proven. Ab Bras, ,,De Bras" (Loc.) (Comp. : Ab Herckenroy, ,,De Herckenrode"). N° 59.

 

EV

Abrassart

A Brassard (NF fréquent aussi dans les départ. Nord, PdC et Aisne). 1424-25 «Je­han Abracart [=-cart]» DénHainaut, 1780 « Jacque Abrassart» Charleroi, cf. aussi au 15e s. «le bastard Abrachart» cité dans les Chroni­ques de Jean Molinet (éd. par Doutrepont et Jodogne, 1935-37, II, 147). L'hypothèse d'un dérivé en -art de Abras [JH] est à écarter définitivement, de même qu'une origine déto-ponymique [le topon. « Arbrassart», nom d'un fief à Froyennes, paraît issu d'un nom de propriétaire]. P. Ruelle (NF de Quaregnon) proposait déjà un dérivé en -ard de l'anc. fr. enbracier, abraaser 'prendre dans ses bras, embrasser', que l'on retrouve dans le w. nam. rabrèssaud, surnom de celui qui embrasse volontiers et (trop) souvent, cf. DictPatRom 11/1,679-680 et 702-3.

 

JG

Abrassart

Proven. Al Bransart (Dép. Malonne). N° 238.

 

EV

Abrath

D. PlN Aprath in Wulfrath (NRW).

 

FD

Abry

cf. Aubry.

 

JG

Abry

V. ABA.

 

EV

Abry

zie Aubry.

 

FD

Abs

cf. Abts.

 

JG

Abs

V. Abbé.

 

EV

Abs

zie Abbe(s), Abts.

 

FD

Absalon

Absalom, Absolom, Absolon(ne): Patr. Bijbelse VN Absalom. 1392 Abseloen Widoet = 1398 Abslon = 1412 Absalon, Ktr. (DEBR. 1958, 1970).

 

FD

Absalon

Absolon, -onne. 842 «Absalonis», 947 «Abselan» abbaye Stavelot (Aebischer 43), 1272 «Absalon» PolyptVillers, 1540 «Absolon le Merchier» Arondeau (près de Condé), 1571 «Jan Absolon» Liège; nom d'origine biblique: Absalon, 3e fils de David, mais aussi nom d'un martyr à Césarée en Cappadoce (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 46).

 

JG

Absalon

N. de bapt. d'origine bibli­que. ,,Père de la paix".

 

EV

Abshoff

PlN Abshof in Wipperfûrth (NRW). 1540 Bart. Apshoven, Sittard-Aw. (AP).

 

FD

Absil

1. V. Basile. — 2. Proven. Ab Scy, ,,De Scy,". V. Abras.

 

EV

Absil

Absile, Absil(l)is, Apsillis, Apsel: Metr. Germ. VN Absildis (Fm.). 1282 Absilien, Mopertingen (OGO 73); 1280 darne Abresilhe, Tg.; 1601 Jean Absil, N (HERB.,VW 1976,237-8).

 

FD

Absil

Absile, Absillis. 1565 «Dieudonné Absille», 1601 «Jean Absil» BourgNamur; prénom fém. : cf. 1280 «li enfant dame Abresilhe» PolyptLiège, 1351 «Abresilhe, fille de feu Gilles Pollarde» GuillLiège; nom issu de l'an-throp. germ. Absildis (Först. 13). - Bibliogr. : J. Herbillon, Les NF Absil, Attenelle, Aupaix, VW 50, 1976, 237-9.

 

JG

Absin

Probabl. hypocor. de Absil plutôt que nom d'origine : Ampsin, w. Am'sin (Lg).

 

JG

Absin

Wellicht PlN Ampsin (LU) (J.G.).

 

FD

Absolon

-onne, cf. Absalon.

 

JG

Absolon(ne)

zie Absalon.

 

FD

Absolos(ne)

Sobriquet d'homme che­velu et fort. N° 104.-

 

EV

Abspoel

PlN Ab(t)spoel bij Oegstgeest (ZH) (LNT), in Egmond (NH): 1336 tôt sabts poêle (NHC10).

 

FD

Abt(s)

Abs, Apt(e), Ap(t)s, den Abt: BN naar een roi aïs abt in een mysteriespel of BN naar een of ander dienstverband met een kloosterabt. Vgl. Cardinaels, de Bisschop, de Meuni(n)ck, De Pape. Ook een huisnaam kan eraan ten grondslag liggen (HAGSTR. 1949,61). 1382 onder Janne den Abd; 1398 Meuwels Dapt, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Abts

Abs, Aps. Surnom: génitif de néerl. abt 'abbé'; comp. Abé, Labbé.

 

JG

Abts

V. Abbé.-

 

EV

Ac(h)t

1. V. Haacht. — 2. V. AD (Ak). — 3. N. de bapt. d'orig. grecque : Achatès, ,,Fidèle compa­gnon". N° 107.

 

EV

Acacia

Nom d'origine ou surnom: fr. acacia (mais le nom d'arbre n'est attesté que depuis 1534)? Plutôt prénom fém. (non attesté), forme lat. de Achatius, -cius, nom de saint [FD].

 

JG

Acacia

Wellicht Metr. Achatia, fem. van Lat. HN Achatius Vgl. D. Acha(t)z: 1556 Israël Achatius, Pforzheim (BRECH.).

 

FD

Acampo

A Campo. 1709 «en présence de Palme a Campo et de Henry Mersodt, tés-moins», 1720 «Palme Campo, mambour des pauvres de cette communauté» Clermont-sur-Berwinne [JL, NFw2]; latinisation de Dechamp; cf. A + ablatif.

 

JG

Acar

Acart, Accart (formes pic.); Achard, Achart. 1097 «Acardus» CartOrval, 11e s. «Achardus» Saint-Gérard, 1270-71 «Jeh. Acard», 1283 «Jakemon Ackard» DettesYpres, 1295-1302 «Acars de Cumont», «Jaques Acars», «demiselle Mehaus li Acars» impôt-Artois; NP issu de l'anthrop. germ. agi-hard. * Dérivés en -in : Accarin, Aca-, Accarain : 1426 «Gillart Acarin», «Jehan Akarin car-pentier» TailleSoignies, 1504 «Acquarin le Pelletier» BourgNamur. Pour ces dérivés,

P.-H. Billy (NRO 41-42, 279) propose un dérivé du NP Zacharias, dont une forme Acharias est attestée dans le Forez.

 

JG

Acarin

Accar(a)in: Patr. Rom. vleivorm van Germ. VN agi-hari 'zwaard-leger': Acharius. 1528. Aubain Akarin, Namen (RBN 7); 1561 Joannes Accarin, Cambron (MULIV).

 

FD

Accarain

N. de baptême. Diminut. de Achaire. V. Aquarius (N° 106) et AD (Ak).

 

EV

Accard

Ac(c)art, Acar, Accaert, zie Ackaert.

 

FD

Accent

Proven. Assent (Dép. Kag-gevin).

 

EV

Accet

Accès, Akset: Wsch. var. van Hachet; zie Hacker.

 

FD

Accolay

Proven. Arcolay (Dép. Braine-le-Comte). Synon. : Van--Acoleyen -Ackeleyen.

 

EV

Accolet

-ey, -ay: Vermoedelijk var. van Van Ackeleyen.

 

FD

Accoley(e)n, van

-yen, zie van Ackeleyen.

 

FD

Accom, van

PlN Accum in Schortens (NS).

 

FD

Accou

1. Proven. Acbout (Dép. Wibrin). ou Acoz (Loc.), ,,En-clos". N" 68. — 2. V. AD (Ak).

 

EV

Accou

Ac(c)oe, Ackou, Acou: 1. Patr. Rom. vorm van Germ. VN agi-wulf '(scherp van het) zwaard - wolf : Agulfus, Acculfus (MORLETI). 1724 Jean Acou, Heule (COUSS.). - 2. PlN Accous (Pyr.-Atl). Acellin, zieAsselijn. Acevedo, Azevedo: Resp. Sp./Port. PlN: plaats waar hulstgroeit (DS).

 

FD

Accou

Accoe, Ackou. Forme romane de l'anthrop. germ. agi-wulf > Agulfus, Acculfus [FD].

 

JG

Ach

D. FN naar de waternaam Aa; vgl. Van der Aa. 1592 Jakob Ach (BRECH.).

 

FD

Achard

-ar(t), zie Ackaert.

 

FD

Ache

1. Proven. Hage (Dép. Belle-fontaine. — 2. V. AD (Ak).

 

EV

Ache

zie Hache, Acher.

 

FD

Aché

cf. Haché, Hachez.

 

JG

Aché

zie Acher, Hacker.

 

FD

Achel, van

van Aggel(en), van Eggel(en): PlN Achel (L). 1408 Dyrich van Achel, Mtr. (SKM); 1584 Laureys van Echelen, Aw. (AB); 1629 Daniel van Echelen = 1635 Daniel van Achelen, Breda (PDB).

 

FD

Achelman

Afl. van Van Achel. Achenbach: PlN in Siegen (NRW) en Breidenhach (HS).

 

FD

22:08 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (3) |  Facebook |

A-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Achen

Achenne. 1449 «Amelot d'Achene» AidesNamur; nom d'origine: Achêne(Nr);un surnom: w. (Charleroi) achène 'ensemble'est peu probable.

 

JG

Achen(ne)

1. PlN Achêne (N). 1449 Amelot d'Achene, Namen (J.G.). - 2. W. spelling van D. PlN Aachen (Aken). Jean Pierre Achenne was de zoon van ene Achen, in 1740 in Asselborm (GH)

geboren (PDB). In GH komt ni. naast Achen ookde FN Aachen voor.

 

FD

Acher

Aché, Ache: Patr. Rom. vorm van Germ. VN agi-hari 'hoek, zwaard- léger': Agihar(ius), Acharius (Fm., MORLET I). 1289 Jakemon Achier, Dk (SMTII).

 

FD

Acherman

V. akker.-

 

EV

Achermann

zie Ackerman(s).

 

FD

Acheroy

(NF de la région de Tubize et La Louvière). Dérivé d'un anthrop. germ. ac-hari, qui a donné les NF fr. Achez, -er et Achereau (Morlet 25); ou bien, en supposant la perte du /!- initial, à analyser comme un surnom phrastique (ironique?) (celui qui) hache (le) roy, comp. les NF fr. Achefer(t)?

 

JG

Acheroy

Afl. van Acher?

 

FD

Acheroy

Proven. Hacheroy, ,,Essart défriché à la hache" (LD.). N° 68.-

 

EV

Achil(l)e

Patr. Gr. VN Achilles. 1369 Joris Achillis, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Achkroune

Uithangbord (L): Acht kronen (CROIT 1995).

 

FD

Achslogh

D. FN Arschloch: aars(gat). Scheldwoord als BN.

 

FD

Acht, van

van Agt, van Ach(te): PlN Acht (NB) of bij Koblenz (RP). 1389 Jan van Acht, VB (BOISEE); 1457 Govaert van Acht, Vrasene-Brugge (PARM.).

 

FD

Achte(n)

zie Aegten.

 

FD

Achte(n), van

van Agten: PlN Achtene in Oostakker (OV). 1210 Henricus de Actine, Oostakker (GYSS. 1971).

 

FD

Achten

Aegten, Agten, etc. 1335 «Aechte Willems» Courtrai; matronyme: forme flam. du prénom d'origine grecque Agathe [FD].

 

JG

Achter, (van)

van Hac(h)ter, van Act(h)er, van Achteren, Verachter(t), Veraghtert: Verwijst naar de woonplaats achter of aan de overkant van een bepaalde plaats: ±1320 woeninge van der achter, Vilvoorde. Vgl. Deladrière. 1300 her Coel van der Achtere; 1392 Goesen van Achter alias Goessen van Ghinderachter, Vilvoorde (LIND. 1947").

 

FD

Achterberg(h), (van)

Agterberg: PlN Achterberg in Bentheim (NS), Rhenen (U), bij Kempen (NL) en in Dongen (NB) (Nk. 1982,1-3).+1570 Dierick van Aechterberch, Montfort (CDT 394).

 

FD

Achterdenbosch

PlN Achter den Bos in Vollezele (VB).

 

FD

Achtergaal

V. Nachtegaal.

 

EV

Achtergael

Achtergaele, Actergal. Surnom: moy. néerl. nachtegale 'rossignol'; cf. Nachte-gaal, etc.

 

JG

Achtergael(e)

-ga(ë)l, zie Nachtegaal.

 

FD

Achtermans

Afl. van Van Achter.

 

FD

Ack, van den

W. uitspr. van Van den Acker.

 

FD

Ackaert

Accaert, Acar, Accard, Ac(c)art, Acquaert, Achar(d), -art, Hackaert, -ars, Hacqua(e)rt, -ard, Haca(rt), Hac(h)ard, Haccart, Hacha(t): Patr. Germ. VN agi-hard 'hoek, zwaard-sterk': Aghardus, Achardus (MORLET I). 1183 S. Accardi de Hardecort, Aalst (CAE); 1295 Acars de Cumont (BOUGARD); 1341 Pieter Aechaerd, Zuid-Berkijn (JAMBES); 1344 Lotart Hachars, Dk. (Par. 1972, 279); 1276 ab Boidino Acard; 1374 Clays Ackaerd, Ip. (BEELE); 1406 Gielijs Hackaert, Mollem (PEENE).

 

FD

Ackaert

Forme néerl. de Ac(c)art.

 

JG

Ackaert

V. AD (Ak).-   <

 

EV

Acke

Ackx, Acx. Surnom de bûcheron: moy. néerl. hak 'cognée' [FD].

 

JG

Acke

Proven. Acq (Dép. Hervé).-

 

EV

Acke

zie Hacke.

 

FD

Acke(n)

Ackens, zie Hacken(s).

 

FD

Ackein,

zie Hacquin.

 

FD

Ackeleyen, van

-eijen, van Acoley(e)n, -eijen, -ijen, -yen, van Accoley(e)n, -yen, van Akoleyen, -eijen, van Aroleyen, van Akelije(n), -ye(n), van Akeley(e)n, Arcolie, Arcoly, Arcoulin, Haeckeleye, Haekelaeye, Hakelye, Hercolier(s), Ockeley, -eij, Okeley, Occolay: PlN Mnl. Ackeleye, Acoleye: akelei (plantnaam). Of PlN Accolay (Yonne)? 1321 Gerardi dicti de Acoleyen = Gerardus dictus Acoleye = Gerardo dicto de Ocleyen, Goetsenhoven (OATIII); 1432 Jan van Acoleye, Ekelsbeke (PARM.); 1612 Pieter Arcoleye (vader van) Michiel Arcolie; 1619 Egied Herculier (ESBr. 1933,63-65).

 

FD

Ackema

Patr. Friese afl. van Germ. bakernaam Akke.Vgl.Hacken(s).

 

FD

Acken, van

zie van Aken.

 

FD

Acker

Ackers, Akkers, Akre, Acquaire, van Acker(e), van (den) Akker, van den Ack(er), (van den) Aker, van Ackre, Vanackère: Erg verspreide PlN (ten) Acker, Akker: akker(land). 1326 Andries van den Ackere, Ip. (BEELE); 1368 Alaert vanden Ackre, Kortrijk (DEBR. 1970). - Lit.: KCTD 1943,249-257. -TAELDEMAN.

 

FD

Ackerbroeck, van (den)

PlN: moerassige akker, in Overpelt (L), Mazenzele (VB) en Schilde (A) (NR). 1777 L. van Accherbroeck, Leuven (VS1973,275).

 

FD

Ackeren, van

zie van Akeren.

 

FD

Ackerman

-mans, Akkermans. Dérivé de Van Acker (= du champ) avec le suffixe -man.

 

JG

Ackerman(s)

-mann,Achermann,Akkerman(s), -mann, Ackkermans, Akerman, Acreman, Acmanne: Afl. van Van Acker of BerN van de akkerman, de landbouwer. 1296 Heinric Ackermanne, Cent (CG).

 

FD

Ackerman(s)

V. akker. Synon, : Acreman. N° 55.-

 

EV

Ackermeier

D. BerN van de akkerboer.

 

FD

Ackerveken, van den

van den Akkerveken: PlN Akkerveken: sluitboom aan een akker, in Wuustwezel (A). Vgl. Valvekens.

 

FD

Acket

1. Proven. Achet (Loc.) — 2. V. AD (Ak).-

 

EV

Acket

Acquêt, cf. Hacket.

 

JG

Acket

zie Racket.

 

FD

Ackou

cf. Accou.

 

JG

Ackou

zie Accou.

 

FD

Ackx

cf. Acke.

 

JG

Ackx

zie Hacke.

 

FD

Acmanne

zie Ackerman(s).

 

FD

Acoe

Acou, zie Accou.

 

FD

Acoleyen, van

zie van Ackeleyen.

 

FD

Acolty

Metathesis van W. akott: knoeier, beunhaas (med.J.G.).

 

FD

Acolty

Peut-être métathèse de w. alcotî 'artisan ou bricoleur médiocre, bousilleur, mauvais ouvrier'DOW 1,28 [MH].

 

JG

Acqua(e)rt

zie Ackaert.

 

FD

Acquaire

zie Acker.

 

FD

Acquêt

zie Racket.

 

FD

Acreman

Francisation de Ackerman.

 

JG

Acreman

zie Ackerman(s).

 

FD

Act(h)er, van

zie (van) Achter.

 

FD

Actergal

Achtergalle, zie Nachtegaal.

 

FD

Actergal

cf. Achterga(e)!.

 

JG

Acton

(NF de la région de Charleroi). Sans doute forme contactée de *Haqueton, dimin. non attesté de Haquet, Hacket, Acquêt (cf. ces noms sous Hak-) ou bien de Agathon > Ague-thon, cf. VISt 1997, 156 [FD].

 

JG

Acton

Samentrekking van Agathon ( VS 1997,156).

 

FD

Acx

Acs, zie Hacke.

 

FD

Acx

cf. Acke.

 

JG

Aczel

zie Axel.

 

FD

ad

 (V. HAD). AD, ED, ID, OD, UD. Racines germaniques ayant servi à former des N. de baptême. Variantes : AE, EYD, YD, OED ou AUD ou OUD, UYD.

N° I. Cas sujet. (Mutations des voyelles et consonnes NOB 125, 126.) A. Formes Ad, Aed, Ed, Eyd, Id, Yd, Od, Oed, Aud, Oud, U.

I.  N. simples.

1.  Edemans, Ide, Aude, Ott(e), Ote, Ot, Eude(s).

2.  Ad(d)on(s), Edo, E(y)den, Itten, Otten, Odon, Oudenne, Uten.

II.  N. simples avec suffixes. A.-ïno : It-, Aud-, Oud- -in. A.-att: Adat.

A.-iz : Edist.

A.-ak: Audag. III. N. composés. A.-bard : Aude-, Audi-, -bert. A.-frid : Audi-, Audu- -(f)fret. A.-hard : Aud-, Oud- -art, Audiarte. A.-hari : Eyders, Ith-, Id- -iers, lether. A.-helm : A(u)thome, Edoms. A.-mund : Ed- -mond, -mont. A.-ric : Edrich, Aud-, Aut- -rie, -rique, -ry. A.-wald: Itt-, Ot(t)-, Out- -(e)let (Inversion: Itteld). A.-ward (-gard) : Ed- -ward, -ouard, -gar. A.-wid, -win, -wiz : Ed- -win, -ouin (Eduens, peuple de la Gaule),

Authuys. A.-wulf : Ottoul.

B.  Formes A,   (Ai,  Al V. ADAL, Aw,  Ay), E, Ey,  I, Y, O, Oe ou Ou, Y, Uy.

I. N. simples.

1. Ee-, I- -man(s), Aue.- 2. Iw-, Iv- -e(i)ns-, Oey-, Ow- -en(s). IL N. composés.

A.-bad(ii)   (-band) :  Or-, Ur-  -band.

A.-bald: lébole.

A.-bard : Au-, O- -bert, Aubry. Diminutifs : Aubin(eau), Aubrion,

Ob(er)lin, Aubertin. .A.-hari: Ehiers, Auwers.

A.-maru : Immers, Aumer, Omer(s).

A.-mund : Ai-, Ay-, E- -mond, -mont.

A.-rad : Aurez.

A.-ric: Urech, Ureel, Ary.

A.-wald: E- -wald, -valdre, Owel.

A.-ward ou -gard : Urger.

A.-win : Auvin(et), Ovinne.

C.  Formes AK (Acht), Aek, Ek, Eyk, Ik, Yk, Ok, Auk, Ouïe, Uk, Yyk.

I.  N. simples.

1. Acht,   Ache,   Acke,   Ecke,   Ick,   Ickx,   Igaison   (Ike-son). Ac(c)on, Egon, Acht, A(e)gten.

II.  N. simples avec suffixes. A.-etto : Acket, Aug(h)et. A.-elin : Achelin.

III.  N. composés.

A.-hard : Ag-, Ack- -a(e)rt, Egert, Eguer.

A.-hari : Ascher, Achaire, Accarain (Dimin.), Axter, Axters, Exters,.

Egier, Ockers, Aug-, Og(i)- -er, -ez, Auquier. A.-helm : Aguem, Eglem. A.-hram : Agramme. A.-wald : Eg(h)els, Egl- -i, -y, Ugeux. A.-wulf : Ac(c)ou.

 

D. Formes A(e)z, (Ast ou Ats), E(y)z, Iz(em) ou Yz(em), O(e)z ou Auz ou Ouz, U(y)z.

I.  N. simples.

Ost, 0(o)st(e), Usé, Oostens.

II.  N. simples avec suffixes. -ino : O(o)s(s)tin, Austin.

-an ou -az, -ett : Izette, Ist- -a, -as(se), -az, -at, Auzat. -elin : Is(se)Iin.

III.  N. composés. A.-bald : Isabeau(x).

A.-bard ou -brand : Isebaert, Isem- -bard, -brand, Ausspert. A.-bili : Asbil, A.-grimm : Isengrin. A.-hard : Aza(e)rt, O(u)ssart. A.-bari : Astier, Iser, Iseux, Oosters, Oster(man). A.-helm : Ausserns.

A.-hlod : Aese-, Asse-, Aus(se)- -loos. A.-rad : Austraet.

A.-rie : Aust-, Oust- -rie Assecherickx.

A.-wald : Assel(mans), Issel(é), Os-  -wald,  -vald, Oz-, Oss-, Ouz- -eel, -eul, -iel, Ostea(ux).

N° II. Cas  régime  inversé. (Mutations des voyelles et consonnes N08 126, 126).

A.  Formes A(e)nd, E(y)nd, Ind, Ond, U(y)nd.

I.  N. simples.

1.  Andt, Indemans.

2.  Anten.

II.  N. simples avec suffixes, -ok : Andouche.

III.  N. composés.

A.-hari : Ender(lé) (Alsace).

A.-ric-: And- -ry, -ris. Diminut. : Andri- -en, -eux, -aune.

A.-wald : E(y)ndels-.

B.  Formes A(e)n, In, O(e)n, U(y)n.

I.  N. simples. Ahn, Eenens.

II.  N. simples avec suffixes. A.-ett, -ott : An(n)- -e(e)t, -oot.

A.-ez, -iz : Annez, Agnez, Ann-, Agn- -eessen(s), Ann- -is, -ysch,

-y(s)z, Annizet. A.-ek(in), -ekin(ett), -ik, ok : Anne- -kin(ne), -quin(et), An(n)-

icq, -ocq.

III.  N. composés. A.-bald : Imbo.

A.-bard : Im- -bart, -bert, -b(e)recht(s), -breckx, -pens, Immers (pour Imberts).

 

A.-hard : Annaert.

A.-hari : Iny.

A.-ric : Anrys, Imtechts.

A.-ttiald : Anneel.

A.-wid ou -wis : Ann- -uise, -izet, -uset.

A.-wulf : Annouille.

C.  Formes A(e)nk, E(y)nk, Ink, Onk. V. ANGIL.

I. N. simples.

Hancq, Hanke, Hangx, Ingh. H. N. simples avec suffixes.

A.-et, -ot : Ane-, Ang- -ot. Angen- -et, -ot.

A.-ez, -uz : Ang- -(i)est, -us.

A.-elin, -eling : Onclin, Onckelinckx. III. N. composés. V. ANGIL.

A,-hard : Anc(k)a(e)rt.

A.-hari : Anger, Inger.

A.-hram : Inghram.

A.-wald : Ingold, Ane-, Inc- -ol(l)e(t).

D.  Formes A(e)nz, E(y)nz, Inz, O(e)nz.

Prototypes :  Ansfrid  (qui, en langue thioise, correspond à Affroy, en langue romane, Comte de Huy, Xème s.). Anselme, Ansiaux.

I.  'N. simples.

Ane-, Ans- -ion, Eynz, Usné.

II.  N. simple avec suffixes. A.-(i)ott : Ansotte, Ane-, Ans- -iot.

III.  N. composés.

A.-helm : Ans-, Ane- -elme, Ansoms.

A.-hlod : Anse-, Ance- -lot.

A.-leud : Ancelet.

A.-wald : Ane-, Ans- -ay, -eau, -ey, -ia(u)x, -(e)el(e), -eeuw.

ADAL. Adal, ,,Noble".

AD AL, EDEL, IDEL, ODEL. Racines germaniques ayant servi à former des N. de baptême. Contractées en AL, EL, IL, OUL, U(Y)L, elles ont pu se recontrer avec d'autres (Ala, Ali, etc.). Prototypes : A(da)lbert,  (O)u(da)lric, A(de)lphonse. I. N. simples.

1.  Adelon, Adelson, Aelen, Allesson, Aïs, Edaels, Elle, Elsens, Alle--man(is), -many, Edelman, Olemans.

2.  Al-, E(e)î-, Eli-, Ol-, Ul(l)- -ens. IL N. simples avec suffixes.

A.-ïno : Adelin(e).

A.-ait, -ett, -ott : El(l)iat, El-, Elli-, Ittel-, Ottel-, Outl- -et, Eyletten,

Adelot, Al(l)- -o(o), -ot, Elliot.

A.-az,  -ez,  -iz : A(l)l- -aeys, -ast, -eys, -esch, Alleson, Edelist, Ellis. A.-ing : Elinckx,

11

 

A.-ino : Al(l)-, El- -ain, -ein, -eyn, Olin. III. N. composés. A.-and : Al(l)iante.

A.-bald et -bod : Al-, El(le)- -haut, -bode, -bot, -boudt. A.-bard : A(e)l- -bart, -bracht, -bert(s), -bertz, -brecht(s), -breghs,

-berti (Génitif latin), -bin (Dimin.), El- -bers, -pers, Ol- -brechts,

bregts. Aubertin, Aubr- -y, -ion, Aubly. A.-god : Algoedt. A.-bard: A(de)lard, Al(l)-, El- -ard, -a(e)rt(s), -aer, -aets; Allardot

(Dimin.). Eli- -aer(t)s, -ard, Olaerts. A.-hari : Alder(se), Alers. A.-ric : Ala-, Au-, (O)u- -ry, £71- -rix, -richs. A.-trud : Al- -druide, -trait. A.-wald : Aloy, Elaut. A.-ward : El- -egert, -ouard, -oir. A,-wid ou -win : Al- -oin, -vin. A.-wulf : Adolph- -e, -y, Dolph-, Dolf- -us, -ens, Alofs, Alon- -cius,

-sius.

 

EV

Ad(d)ons

Patr. Var. van Adoms. 1734 J. A. Addons, Stevoort (VS 1981,568).

 

FD

Ad(e)laire

W. uitspr. van D. Adler.

 

FD

Ad(e)line

Metr. Fem. van een Germ. adel-naam. Adelina (MORLET I).

 

FD

Adach

zie Andag.

 

FD

Adam

Adan, Adams, Adans, Adant. 1250 «Adam Sacerdos» Nethen, 1295-1302 «Adans Galans», «Ansiaus li Adan», «Mikiel Adames» ImpôtArtois, début 14e s. «Évain [cas régime de Eve] et Adam (enfants de Marges fille Coudai) » DocLens, 1369 «Jehan Adam» Ladeuze, 1426 «Gossart Adam» Taille-Soignies, 1536 «Ponchin Adam» Stoumont, 1597 «Jehan Adam» BourgDinant; prénom d'origine biblique : Adam.

Dérivés: Adenet, Adnet. 1284 «Adenet dou Pons» DettesYpres, «Adenet le Corvi-sier» CartOrval, 1295-1302 «Adenés Blanc boulis» ImpôtArtois, 1674 «Idelctte Adnet» NPLouette. - Adnot. Adelaire, Adlaire. Surnom : francisation du NF

ail. Adler ou du NF néerl. Adelaere. Adenet, cf. Adam. Adens, cf. Adins (ci-dessous). Adins, -yns, Adens. 1398 «Zoye Adins» Wevel-gern; hypocor. de l'anthrop. germ. Ado, Addo [FD].

 

JG

Adam

N. de bapt. d'orig. biblique. Variantes : AD- -ans, -ang, -ank, -ant. Génitif flam. : Ad(d)ams, Daems. Génitif latin : Adamy (Pour : Adamt). N° 104.

 

EV

Adam(s)

Adaams, Addams, Adoms, Ad(d)ons, Adamson(s), Adamy,

-i, -o, Adan(g), Adank, Adant, Adans, Adem(s), Adama, Adema, Aden(s), D'Adam, Adatnski, -ska, Adamsa, Adamus, -uz, Adamini, Adamoli, Adamko, -ku, Adamek, Adamiec, Adamiak, Adamcza(c)k, -czijk, -czy(c)k, Adami(e)tz, Adamowicz, Adamk(i)ewicz, Adamowski, Adamczwski, Adamczewska, -ski: Patr. Bijbelse VN Adam. De vormen met n zijn Frans, omdat Fr. -am/-an/-en homofoon zijn. 1311 Jhan Adaems, Ktr. (DEBR. 1971); 1326 Jacop Adaem, leper (BEELE).

 

FD

Adanez

zie Adenet.

 

FD

Adat

Adon. V. AD.  (Ad.).-

 

EV

Addiers

Wellicht uit Waldiers < Wildiers.

 

FD

Addink

-ingh, -ings, zie Adins.

 

FD

Addis(s)on

E. Patr. Zoon van Addy, afl. van VN Adam of Germ. VN Ado.

 

FD

Addou

Zie Adou.

 

FD

Adé

Patr. Spelling voor Adet, Rom. dim. van Germ. VNAdo.

 

FD

Adel

Patr. Korte Germ. Adel-naam of verkorting van b. v. Adelbrecht.

 

FD

Adel, van den

zie van Aal.

 

FD

Adelaar(s)

Adelaere: 1. Kan theoretisch een BN zijn naar de naam van de adelaar, de arend, of naar het uithangbord. Zie Adler. - 2. Patr. Germ. VN athal-hari 'adel, edel-leger': Adalarius (MORLET

I). Maar -aard en -aar werden vaak verward, zodat Adelaere uit Adelaert, Alaard ontstaan kan zijn. 1393 France Adelare = 1397 Frans de Adelare = 1392 France Adelaert, Ip. (BEELE).

 

FD

Adelbrecht

zie Albrecht.

 

FD

Adeler

zie Adler.

 

FD

Adelhardt

zie Alaerd(s).

 

FD

ADEL--in

-ot, -son. V. ADAL.-

 

EV

Adelmann

-mant, -ment, zie Aelman.

 

FD

Adelof

zie Adolf.

 

FD

Adelot

Patr. Rom. vleivorm van Germ. adel-naam.

 

FD

Adelphe

zie Adolf.

 

FD

Adem(s)

zie Adam(s).

 

FD

Adema

zie Adams.

 

FD

Ademar

zie Hademar.

 

FD

Aden(s)

zie Adam(s).

 

FD

Adenau

Adinau: Wsch. niet de PlN Adenau in de Eifel, maar Fr. spelling voor Adenot.

 

FD

Adenet

Adnet, Ad(e)not, Adanez: Patr. Rom. vleivormen van VN Adam. ± 1300 Adenés Blanc boulis, PdC ( BOUGARD).

 

FD

Adenhoven, van

zie van (den) Oudenhoven.

 

FD

Ader

Adère, -ère: D. Patr. Germ. VN ad-hari.

 

FD

Adiens

zie Adins. Adinau, zie Adenau.

 

FD

Adins

Adyns, Adijns, Adiens, Addink, -ingh, -ings: Patr. 1. Vleivorm van Germ. VN Ad(d)o, bakervorm van een adel-naam. 1398 Lauwers Adin, Rollegem; 1398 Zoye Adins, Wev. (DEBR. 1970). - 2. Soms werd de naam gereïnterpreteerd

aïs korte vorm van Saladin. 1461-63 Salhadin dit Adin, Rijsel (ibid.).

 

FD

Adler

Adeler, Ad(e)laire: D. BN naar de huisnaam Zum Adler: In de Arend. 1290 Cuonrat Blez der Adeler = 1301 Konrad Bletz zum Adelar, Rottweil (BRECH.).

 

FD

Adler

Surnom ou nom d'enseigne: all. Adler 'aigle' ; cf. aussi Ad(e)laire.

 

JG

Adlerfligel

D. dial. ontronde vorm van Adlerflügel: arendsvleugel. Vgl. 146 e. Swanenvlôgel (NN), D. Finkenflugel. Zie ook Vinckevleugel.

 

FD

Adline

zie Adeline.

 

FD

Adloff

zie Adolf.

 

FD

Admiraal

Forme néerl. de Amiral, cf. Amirault.

 

JG

Admiraal

Mnl. a(d)mirael: legerhoofd, vlootvoogd, admiraal. Vgl. Lamoral. 146 e. Rogeer Mirael, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Adnet

Adnot, cf. Adam.

 

JG

Adnet

Adnot, zie Adenet.

 

FD

Adnet

Proven. ,,Ardennais" (Dia­lecte wallon). Nos 50 et 225.-

 

EV

Adolf

Adolphs, Adolph(e), Adelphe, Adolphy, Adolfsson, Adelof, Adloff, Alofs, Alouf: Patr. Germ. VN ad-wulf, 1035 Adulfus (GN). 1401 Coenraet

 

FD

Adolfs

Tn. (C. B AERT); 1454 Aloph van Baelreberch = 1462 Adulph van Baelreberch, Ht. (GHIJSEN).

 

FD

Adolphe

V. ADAL.

 

EV

Adoms

Adons, zie Adams.

 

FD

Adorff

PlN Adorf (HS, NS, RP, S). 1335 Luther von Adorf, Plauen (FSV).

 

FD

Adorp, van

1. PlN Adorp, Ndl. naam van Orp-le-Grand en Orp-le-Petit (WB). 1350 Odilia de Adorp = 1381 Oeden van Cleynadorp; 1381 Kaetlinen van Adorp, Tn. (C.BAERT). - 2. PlN Adorp (GR), Aadorp (OIJ).

 

FD

Adou,

Addou: Patr. Adoul. Rom. vorm van Germ. VN Adolf.+1570 Jehan Adou, Merville (CDT 26). Adriaans(e), Adriaan(szoon), Adriaans(s)en(s),

 

FD

Adriaans(e)

Adriaan(szoon), Adrieaans(s)en(s), Adriaen, -iaens(e), -ia(e)ns(s)en(s), Adrieaansen, Adriance, Adrian(s), Adryan, Adriani(j), -any, Adrienssen, Adrien, Adrien, Adriencense: Patr. Lat. HN Adrianus. 1395 Adriaen le Hoedemakere, Ip. (BEELE); 16e e. Guillaume Adriaenssen, Ip. (Midd. 1979,60-62).

 

FD

Adrian

Adrien; Adriaen, au génitif: Adriaens, au génitif double : Adriaensen, -sens, Adrï-aenssen, -aenssens, -ansens. 1267 «Jehans Adrian» ChartesFlandre; prénom lat. Adria-nus, nom de plusieurs saints et papes ; cf. aussi Andrianne.

 

JG

Adrien

N. de bapt. d'orig. hellén. Variantes flam. : ADRI- -a(a)n, -aens, -aensen(s). Francisé : Adri-ance. Nos 107 et 55.

 

EV

Advenier

zie Aveniere.

 

FD

Advent, van

De FN komt hoofdzakelijk in H voor. Ongetwijfeld een reïnterpretatie van Van Avondt.

 

FD

Advocaat

BerN van de advocaat. 1423 Rugger Bette... avocaet van der stede te Ghent (DEBR. 1958).

 

FD

Adyns

zie Adins.

 

FD

Aebeele, van den

zie van den Abeele. Aeben,zieAbbe(s).

 

FD

Aebi

Aeby: Patr. D. FN Àbi uit Abo, bakernaam van de Germ. VN Albrecht.

 

FD

Aebiele, van den

zie van den Abeele.

 

FD

Aechten

zie Aegten.

 

FD

Aeck

Aecq, zie (de) Haeck.

 

FD

Aedens

Patr. Var. van Adins, met verdofte i, of spelling voor Haedens.

 

FD

Aefferden, van

PlN Afferden (NL, G). 1602 Jan van Aefferden, Kerpen; 1645 Adam van Aefferden, G (ICC).

 

FD

Aegen, van der

zie van der Hage(n).

 

FD

Aegte

Aechten, Aegden, Agten, Agthe, Achte(n), Aghten, E(i)chten, Aagtjes: Metr. Gr. HN Agatha. 1335 Aechte Willems, Ktr. (DEBR. 1971); 1380 Jo. fil Jo Aechten man = mariti Agathe, Gestel (MNT 266); 1516 Loen Achten, Zolder (VANB. 2).

 

FD

Aegten

cf. Achten.

 

JG

Aegten

V. AD  (Ak).

 

EV

Aeken, van

zie van Aken.

 

FD

Ael, van

zie van Aal.

 

FD

AEL--acker

-beek, -bosch, -broe(ck) ou -broucq, -meersch, -steen ou -stein, -voet. V. Aal.

 

EV

Aelaerts

zie Alaerd(s).

 

FD

Aelber(t)s

Aelbrecht(s), -breg(h)ts, zie Albrecht(s).

 

FD

Aelbrecht

Aelbrechts, cf. Albrecht.

 

JG

Aelbrecht(s)

V. ADAL.

 

EV

Aelbroeck, van

van Aelbrouck, Aelbroucq, Allebroe(c)k: PlN Aalbroek in Papegem, Semmerzake, Zottegem (OV). 1227 Willelmus de Alebroch, Vlierzele (GN); 1434 Willem van  Adelbroec, Diest (VdP).

 

FD

Aeld(e)weereld, van

zie Alderwereld.

 

FD

Aelderman

zie Aelterman.

 

FD

Aelen

V. ADAL.

 

EV

Aelen(s)

Zie Alen(s).

 

FD

Aelen, van

zie van Halen.

 

FD

Aeles

zie Alofs.

 

FD

Aelewaters

zie Alewa(e)ters.

 

FD

Aelewyck, van

zie (van) Halewijck.

 

FD

Aelfers

zie Alfers.

 

FD

Aelgoet

zie Algoed.

 

FD

Aelgoet,

 

cf. Algoed.

 

JG

Aellemeersch

zie (van) Allemeersch.

 

FD

Aellen

Zie Alen(s).

 

FD

Aelman

Aalmans, Alman, Allman(n), Allmanns, Haelman(s), Aleman, Alleman(s), Adelmann, -mant, -ment: 1. Patr. Germ. VN adal-man: Adalman, Alman (Fm.). 1164 Almannus de Platea, Cent (GN); 1348 Zegher Aelman, Ktr. (DEBR. 1970). -2. Zie ook Alleman.

 

FD

Aelst

Proven. Aalst, ,,AIost" (Loc.).-

 

EV

Aelst, (van)

zie van Aalst.

 

FD

Aelst, van der

zie van der Elst.

 

FD

Aelsteen

zie Alsteen(s).

 

FD

Aelten, van

zie van Aalten.

 

FD

Aelter

Aalter, van Ha(e)lter: PlN Aalter (OV). 1389 Jhan Aeltre, Wulpen; 1409 Cornelis van Aeltre, Ip. (DF 1,88).

 

FD

Aelterman

Ethnique: habitant d'Aalter (FlOr).

 

JG

Aelterman

Fonction. Ane. dignité municipale. N° 141.-

 

EV

Aelterman

Haelterman, Alterman, Aelderman: 1. Afl. van Van Aelter. - 2. Zie Haelterman.

 

FD

Aelvoet

Var. de Algoed [FD].

 

JG

Aelvoet

zie Holvoet, Algoet.

 

FD

Aembeeck

zie Hannebicque.

 

FD

Aems

zie Haems.

 

FD

Aen-

zie Aan-.

 

FD

Aendekerk

Aandekerk. D'après le lieu d'habi­tation: aan den Kerk (= à l'église).

 

JG

Aendekerk

Proven. Aan de kerk, ,,Près de l'église" (L.D.).-

 

EV

Aendenboom

D'après le lieu d'habitation: aan den Boom (= à l'arbre).

 

JG

Aendenboom

Naar de woonplaats: aan de boom. Vgl. D. Ambaum, Amboom. 1584 Aert aen den Boom wagemaker, Aw. (AB). Soms ook vondelingnaam.

 

FD

Aendenhof

van Andenhove, van Antenhove(n), van Handenhove(n): Naar de woonplaats aan een hof, hoeve. Vgl. D. Amhof.

 

FD

Aendenroomer

Huisnaam De Romer: De Romein. Vgl. PlN Am Römer in Frankfurt a. M. 1315 Cunr. dictus zume Romir = 1295 Cunr. dictus ad Romanum, Mainz (BRECH.).

 

FD

Aengenberg

Naar de woonplaats aan de berg.

 

FD

Aengenend

-ent, zie Angenen(d)t.

 

FD

Aengenvoort

Aan de Voorde. Vgl. Van de Voorde. 1677 Willem Aengenvoort, G (PDB).

 

FD

Aengevaert

Aengevaeren: Adaptatie en reïnterpretatie van Fr. Hangouwart < Angouwart, de Germ. VN Angoward. 1679 Joannes Aengevaren, Stamproy (PDB).

 

FD

Aengeveld

Aangeveld. D'après le lieu d'habi­tation: aan 't Veld (= au champ).

 

JG

Aenro(y)de, van

zie van Anraad.

 

FD

Aenspeck

Proven. Anspach (Loc. allem.).

 

EV

Aenspeck

Var. de Anspach?

 

JG

Aenspeck

zie Ansbach.

 

FD

Aeraut

zie Harrau.

 

FD

Aerbeydt

zie Arbeyt.

 

FD

Aerchot, van

zie van Aerschot.

 

FD

Aercke

Patr. Afl. van Arnoud of Adriaan; vgl. Arkens.

 

FD

Aerde(n), van

van Aarden: PlN Aarden, Fr. Ardres (PdC). 1280 Johannem de Arda; 1326 Jans van Aerden wijf, Ip. (BEELE).

 

FD

Aerdebrugge, van

zie van Ertbruggen.

 

FD

Aerden

1. V. Aard. — 2. V. HARD.-

 

EV

Aerden

Aarden, Haerden: Patr. Vleivorm van Germ. VN Arnoud, waarvan Aard een korte vorm is. 1300 Egidius Ardiins; 1440 Gieliis Aerdiins, Tv. (BERDEN).

 

FD

Aerden

Aarden. Génitif de Aard, hypocor. de Arnould [FD].

 

JG

Aerden, van der

van der Aarden, van der Eerde(n), Vereerde, van Aer(d)t, van Aart, van Art, van Ard, van Eer(d)t: PlN Aard: veld, bouwland, open plaats, kade, aanlegplaats (MOERMAN 24; Nk. 1989,100-135). 1392 Gillis lant van den Aerde, Bavikhove (DEBR. 1970).

 

FD

Aerdewegh, van

van Aerdenveg, van (den) Eerdeweg(h), van den Eertwegh, van Erdeweghe, van den Erdweg: 1. PlN, oorspronkelijk straatnaam: aardeweg. 1294 Gérard van den Erdweghe, Diest (CLAES1983,155); 1434 Reiner vanden Eertweeghe, Zolder (VANB.). - 2. Zie ook Van Herwegen.

 

FD

Aerdewie

zie Ardui.

 

FD

Aerenhouts

Aeren(t)s, zie Aernout(s).

 

FD

Aerens

Aern- -audts, -ou(d)t(s), Aer- -s, -sen(s).V. ABA.

 

EV

Aerens

Hypocor. néerl. de Arnould [FD].

 

JG

Aerlebout

Patr. Germ. VN erl-bald 'voornaam man-moedig'. 12e e. Erlebaldi de Hestert, Avelgem; 1189 Willelmus fîlius Erleboud, Cent (GN); 1308 Arlebout Larbre = 1326 Erleboud de Boem, Ip. (BEELE).

 

FD

Aernaert

zie Hernaert.

 

FD

Aernout

-outs, Aernoudt, -oudts, etc. Forme néerl. de Arnould.

 

JG

Aernout(s)

Aernoudt(s), Aernau(d)t(s), Aernoodt, Aornout, Aernhou(d)t, Haerenout, Aerenhouts, Haerenhoud, Arnoud(t), Arnout(s), Harnouds, A(a)rnoudse, Aarnouts(e), Arnhold, Arnau(d), Arnault, Arnauld, Arnaut(s), Arno(e)ts, Arno(t), Arnott(e), Arnoeyts, Arnoys, Arnoijs, Arnould, Arnoul(t), Arnou(s), Arnou(l)x, Arnoe(s), Arnouat, Arnouw, Arnauw, Ernaux, Ernau(l)t, Hernaut,-aux, -ay, Arnal, Ernotte, Hernot(te), Herno, Ernou(l)d, -oud, -out, -ou(x), Arnols, Ernult, Erneux, Hernou(ld), -oux, -oes, -oë, Harnould, Arnold(i), -y, Arnold(t)s, -ol(t)s, -oudse, Arnoldus(sen), Aarens, Haerens, Ahrend, Ahrens, Arend(s), Aren(d)t, Harent, A(e)ren(t)s, Are(n)ts, Arnt(s), Arendsen, -sma, Aren(t)z, Aarrents, Arndt(s), Ares, Arntz(en), Arntzenius: Patr. Germ. VN arn-wald 'arend-heerser'. 1305 Ernout le Sceutelare = 1326 Arnoud de Scuetelare; 1281 Johannem Arnoud, Ip. (BEELE); 1418 Arent Boenart = 1423 Aernoud Boenaert, Ktr. (DEBR. 1957,13); 1348 Ernaus le Barbiers, Atrecht (NCJ). De vormen Arnould, Arnoult, Arnou(s), Arnoux, Ernault, Ernotte, Ernould, Ernou(x), Ernult, Hernou(ld) zijn Rom. Arnaud kan zowel Fr. aïs Ndl. zijn (uitspr. resp. arno/arnout). Arnoes is een adaptatie van Arnoux. Voor Ernotte, vgl. 1378 Lauwers Ernot = 1391 Leurent Hernoot, Ip. (BEELE). De Rom. vormen op -oui, -oux gaan eigenlijk klankwettig terug op Arnolf, maar Arnoud en Arnolf werden in de ME voortdurend verward (TROCH 8), zodat Arnoul en Ernoul zowel op Arnoud aïs op Arnolf terug kunnen gaan. Arnoald, bisschop van Metz (599-607), werd ook Arnulf genoemd (Fm.; JACOBSSON107). 1366 domum Arnulphi Zeghaerds=Arnoldi Zeghaerds, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

22:06 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |